Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်၊</h2> <h2 style="text-align: center;">သူက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဗွမ်း..."</p> <p> </p> <p>နင်းဖန် အိုးကြီးထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဤဆေးသန့်စင်ခြင်းသည်သည် အံ့မခန်း ဖြစ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဟု ထင်ရသော အရည်ထဲတွင် နင်းဖန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စိမ်ထားပြီး သူ၏ ခေါင်းကိုသာ အပြင်သို့ ထုတ်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>များပြားလှသော သန့်စင်သည့် ဆေးစွမ်းအင်များသည် သူ၏ သေးငယ်သော ချွေးပေါက်များထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများအတွင်းသို့ စီးဝင်ကာ သူ၏ သွေးကြောများကို နွေးထွေး စေပြီး အာဟာရဖြစ်စေ၏။</p> <p> </p> <p>"ပူလိုက်တာ...။"</p> <p> </p> <p>"အရမ်း ယားတာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>"ဒီ သွေးကြောများ နွေးထွေးစေခြင်း ဆေးသန့်စင်တာ က တကယ်ပဲ ဒီလောက် နေရထိုင်ရ ခက်တာ လား...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခက်ခဲစွာ ရှူသွင်းရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့မိလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဆေးရေချိုးကန်ထဲသို့ ဝင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် စတင် ပြောင်းလဲလာကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြီးမားလှသော ဆေးစွမ်းအင်များက သူ၏ သွေးကြောများထဲသို့ လျှံကျလာပြီး သူ့ကို အတော်လေး နေရထိုင်ရ ခက်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေမထိထိုင်မသာဖြစ်မှုမှာ နာကျင်မှုတော့ မဟုတ်ချေ...။ ၎င်းမှာ ပူလောင်မှုနှင့် ယားယံမှုတို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းသာဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပုရွက်ဆိတ်များ တွားသွားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မခံမရပ်နိုင်အောင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် ကုတ်ချင်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားကာ သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး စိတ်​ဝိညာဉ်ကို စုစည်းထားလိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဆေးသန့်စင်တာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။</p> <p> </p> <p>နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်ခြင်းမှာ ကောင်းသောအရာပင်ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်းခြင်း၏ တုံ့ပြန်မှု အချက်ပြချက် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ၏ စိတ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ယခု အိုးကြီးထဲမှ ခုန်ထွက်သွားပါက သူ၏ ယခင် ကြိုးပမ်းမှုများ အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်သာ။</p> <p> </p> <p>အနှစ်နှစ်သန်း သက်တမ်းရှိ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အမြစ်၊ ဆေးဥယျာဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အရာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ဤဆေးသန့်စင်ခြင်းကို ဒုတိယအကြိမ် သူ ပြုလုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ နည်းပါးတာက ဒုတိယ အချက်ပဲ... ။ အဓိကက အဲဒီ မူလ ခရမ်းရောင် ချီ တစ်မျှင်ပဲ...။ ဆေးရေချိုးထဲကို ပေါင်းစပ်သွားတာနဲ့ အဲဒါကို ငါ စိမ်ပြီး စုပ်ယူလိုက်တဲ့အခါ ဖြည်း ဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်...။"</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ငါသာ အိုးကြီးထဲက ထွက်သွားရင် ဒီခရမ်းရောင် ချီ တစ်မျှင်က ဆေးရည်ရဲ့ အကာအကွယ် ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်...။"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အားတင်းထားရမယ်...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် အံကို တင်းတင်း ကြိတ်ထားလိုက်၏။ ဤဆေးညွှန်းကို သူကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အဓိက အချက်များကို သူ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ပုရွက်ဆိတ် တစ်သောင်းက သူ၏ အသားများကို ကိုက်စားနေသကဲ့သို့ ခံစားရလျှင်ပင် သူ တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>"တာအိုက တစ်ခုကို ဖန်တီးတယ်...။ တစ်ခုက နှစ်ခုကို ဖန်တီးတယ်... ။ နှစ်ခုက သုံးခုကို ဖန်တီးတယ်..။ သုံးခုက အရာအားလုံးကို ဖန်တီးတယ်...။ အရာအားလုံးက ယင် ကို သယ်ဆောင်ပြီး ယန် ကို ပွေ့ဖက် ထားတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ချီ ကို ရောစပ်ပြီး ဟန်ချက်ညီမှုကို ရရှိစေတယ်...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် စိတ်ထဲ ပေါ်လာသမျှကို ရွတ်ဆိုနေပြီး သူ့ကိုယ်သူ အာရုံလွှဲရန်နှင့် သူ၏ နှလုံးသားကို တည်ငြိမ်မှုရှိစေရန် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် နေမထိထိုင်မသာဖြစ်မှု ခံစားချက်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၊ သူ၏ သွေးကြောများနှင့် သူ၏ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံတို့သည် အသွင်ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေခဲ့သည်...။</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန် မသေသေးဘူး...။"</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆုံးမရှိသော ဆူညံသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန် နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>အတွင်းစည်းနှင့် အပြင်စည်း နှစ်ခုလုံးမှ တပည့်တစ်သိန်းကျော် အားလုံး တညီတညွတ်တည်း တုန်လှုပ် သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ထိုအဆိပ်ဆေးရည်အောက်တွင် နင်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျော်ကျသွားပြီး သူ သေဆုံးသွားမည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန် သူတို့အားလုံး ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ရက်စက်သည့် မြင်ကွင်းကို မကြည့်ရက်သော အချို့သော အမျိုးသမီး တပည့်များသည် ကြိုတင်၍ မျက်လုံးများကိုပင် မှိတ်ထားခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးတွင် သူတို့ စိတ်ကူးထားခဲ့သော သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းမှာ ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် ထိုအမည်းရောင် ဆေးသန့်စင်ခြင်းထဲတွင် ဘေးကင်းစွာ စိမ်နေရုံသာမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် သည်လည်း အသွင်ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေပုံရလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာတွေများ ဖြစ်နေတာလဲ….။"</p> <p> </p> <p>"ဒီဆေးညွှန်းက ယှဉ်ပြိုင်လို့မရအောင် အဆိပ်ပြင်းတယ်လို့ အကြီးအကဲစွန်း က အခိုင်အမာ ပြောခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား…။"</p> <p> </p> <p>တပည့်များ အားလုံး မှင်တက်သွားကြပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ အံ့အားသင့်နေကြစဉ် သူတို့၏ ဆူညံသံများ က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင် ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများ၏ စက်ဝိုင်း အတွင်း၌။</p> <p> </p> <p>တောင်ထိပ်အရှင်သခင်အဆင့် အကြီးအကဲများစွာလည်း မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန် မသေသေးဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"အဘိုးကြီးစွန်း... ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ...။"</p> <p> </p> <p>"ဆေးသန့်စင်တာက တကယ်ပဲ သွေးကြောတွေကို နွေးထွေးစေနိုင်တာများလား...။"</p> <p> </p> <p>"ဂျူနီယာညီလေးစွန်း...။ မင်း ငါတို့ကို မှားယွင်းတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးခဲ့တယ်...။ မင်း ငါတို့ကို လုံးဝ လမ်းလွဲသွားစေတာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>အသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖိအားအားလုံးက စွန်းချီယွမ် အပေါ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးလူမှာလည်း အခြေအနေ မကောင်းလှချေ။ ဤအချိန်တွင် သူသည် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကာ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာတစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အဲဒီ ဆေးညွှန်းအတိုင်း ဆေးဖျော်စပ်ပြီးနောက် သူ ဘယ်လိုလုပ် ဘေးကင်းပြီး အထိ အခိုက်မရှိ ဖြစ်နေနိုင်မှာလဲ...။"</p> <p> </p> <p>"လီဟွော့ ကြက်သွေးရောင် သစ်သီး၊ ရွှမ်မင် စစ်မှန်သော ရေ၊ မြေကြီး သွေးကြော ခရမ်းရောင် လင်းကျီး မှို၊ မိုးပြာရောင် နဂါး သစ်သား အူတိုင် အစအန၊ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အမြစ်...။ ဟုတ်တယ်...၊ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အမြစ် ကြောင့်ပဲ...။"</p> <p> </p> <p>စွန်းချီယွမ် သည် သူ၏ အတွေးများဖြင့် အလုပ်များနေစဉ် သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်နေခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်မှု တစ်ခုက ဉာဏ်အလင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။ သူက အလျင်စလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ သိပြီ... အဲဒါ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အမြစ်ကြောင့် ပဲ...။"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် အားလုံး သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>စွန်းချီယွမ် က အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက ဂိုဏ်းထဲမှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အမြစ် ပဲ...။ အဲဒါကို (၁၀၅) ဆက် မြောက် ဆေးဥယျာဉ် သခင်က စိုက်ပျိုးခဲ့တာဖြစ်ပြီး အနှစ်နှစ်သန်း ကြာအောင် ကြီးထွားနေခဲ့တာ...။"</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန်က ဒီရှေးဟောင်း ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အမြစ် ကို ဆေးဓာတ်ကူပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ တခြား ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဝိညာဉ်အပင်တွေ ရဲ့ သက်တမ်းနဲ့ ပမာဏကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တယ်...။"</p> <p> </p> <p>"အဆုံးမှာတော့ သူက သိမ်မွေ့တဲ့ ဟန်ချက်ညီမှု တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ဆေးညွှန်းထဲက မတူညီတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက်စေတော့ဘဲ သဟဇာတဖြစ်စွာ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ထက်မြက်တယ်...။ ရိုးရှင်းစွာပဲ ထက်မြက်တယ်...။"</p> <p> </p> <p>သူ စကားပြောလေလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အရမ်း ကာရော လှုပ်ရှားပြနေတော့၏။</p> <p> </p> <p>အခြားအကြီးအကဲများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ကြားလိုက်ရသောအရာကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ နားလည်သော်လည်း အဓိက အဓိပ္ပာယ် ကိုတော့ သူတို့ သဘောပေါက်ကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>"သေချာပေါက် သေဆုံးရမဲ့ အချင်းချင်း တွန်းကန်နေသော ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်နှက် နေတဲ့ ဆေးညွှန်းတစ်ခုကို ဟန်ချက်ညီစေဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကို နင်းဖန် ရှာတွေ့ခဲ့တာများ လား…။"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် သူ အဲဒါကို ဘယ်လို လုပ်ခဲ့တာလဲ…။"</p> <p> </p> <p>"ဒါက သာမန် အသိတရားကို လုံးဝ ဆန့်ကျင်နေတာပဲ...။"</p> <p> </p> <p>နင်းဖန်သည် ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ အကြောင်း လုံးဝ ဘာမှမသိသော အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သိကြပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဆေးဖက်ဝင် အပင်များအကြောင်း သူ၏ ဗဟုသုတ အားလုံးမှာ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်တာ ကိုယ်တိုင် လေ့လာမှုမှသာ လာခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း စွန်းချီယွမ် နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ တာအို တွင် သာလွန်သော အဆင့်သို့ သူ မရောက်ရှိနိုင်သေးသည်ပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ၎င်းသာ မှန်ကန်ပါက ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုလွန်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"သုံးရက်တာ ကိုယ်တိုင် လေ့လာမှုက အခြားသူတွေရဲ့ အနှစ်တစ်ထောင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနဲ့ ညီမျှ နေတာလား...။"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါတောင် မှန်ရဲ့လား...။"</p> <p> </p> <p>တောင်ထိပ်အရှင်သခင်အဆင့် အကြီးအကဲများစွာသည် ဤအချက်ကို မယုံကြည်နိုင်ကြဘဲ သူတို့၏ စိတ်များ ပွက်လောရိုက်နေခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် ဖေ့ချင်းယွီပင်လျှင် သူ၏ အာခေါင်ခြောက်သွေ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန်... ဒီကောင်က ဘယ်လို အရှင်သခင်မျိုးလဲ..."</p> <p> </p> <p>ပထမဦးစွာ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာတစ်ခုတွင် အောင်မြင်မှုအသေးစား ရရှိရန် တစ်ရက်သာ အချိန်ယူခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယခု သုံးရက်အတွင်းမှာပင် သူသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ဆေးညွှန်း တစ်ခုကို သီးခြားလွတ်လပ်စွာ ဖန်တီးခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤမြင်ကွင်းများကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရပါက မည်သူက ယုံကြည်ရဲပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကို နားထောင်နေရသကဲ့သို့ပင်...။</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး... သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ဝိညာဉ်ချီတွေ မြူခိုးတွေလို စုစည်းနေတာ၊ သူ့ပတ်လည်မှာ အပူရှိန်တွေ ပျံ့နှံ့ နေတာ၊ ပြီးတော့ ဒီဆေးညွှန်းထဲက ဘယ်ဝိညာဉ် ပစ္စည်းနဲ့မှ မသက်ဆိုင်တဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခု ရှိနေတာကို ငါ မြင်နေရတယ်...။ အခု ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ...။"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် စွန်းချီယွမ် သည် ဇဝေဇဝါဖြစ်စရာ အခြားတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပုံရလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် မျက်လုံးပြူးကာ နင်းဖန်ကို မစိုက်ကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယ များနှင့် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အခြားသူများက သဘာဝကျစွာပင် သူ့ကို အဖြေမပေးနိုင်ဘဲ သူနှင့်အတူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ မူလ ခရမ်းရောင် ချီ ပဲ...။"</p> <p> </p> <p>လေထု တိတ်ဆိတ်သွားစဉ်မှာပင် အားလုံး၏ နားထဲတွင် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ..."</p> <p> </p> <p>စွန်းချီယွမ် လန့်သွားပြီး အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရောက်လာသူကို မြင်သောအခါ သူသည် အလျင်အမြန် ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်မှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ မဟာအကြီးအကဲ ကျီးယန် ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ထံမှ မည်သည့် ဖိအားမျှ ယိုစိမ့်ထွက်လာခြင်း မရှိဘဲ သူတို့ ကြားတွင် သေမျိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ ရပ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်း စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နင်းဖန်က ဒီဆေးသန့်စင်တာထဲကို မင်းတို့ အားလုံး မမြင်လိုက်တဲ့ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုကိုလည်း ထည့်ထားတယ်။ နေထွက်လာချိန်က ဆွဲငင်လိုက်တဲ့ မူလ ခရမ်းရောင် ချီ တစ်မျှင်ပဲ...။"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများကြောင့် အားလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဖေ့ချင်းယွီက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မူလ ခရမ်းရောင် ချီ ကို တကယ်ပဲ လူကိုယ်တိုင် ထုတ်ယူလို့ ရတာလား...။"</p> <p> </p> <p>"ရတယ်...။"</p> <p> </p> <p>ကျီးယန် က အတည်ပြု ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် အထက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအကြည့်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အမြင့်ဆုံး အမှတ်ဆီသို့ ဦးတည်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းအစား ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖောက်ထွင်းကာ ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ ၏ အပြင် ဘက်ရှိ ပိုမို မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတော်စင်ဘုရင် အင်အားကြီးသူ တစ်ယောက်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို သူ့ရဲ့ ကိုယ် ပိုင် အသုံးပြုဖို့အတွက် စုပ်ယူနိုင်တယ်...။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ အဲဒါကို ခေါ်ယူနိုင်တယ်...။"</p> <p> </p> <p>ဤသို့ပြောပြီးနောက် ကျီးယန် သည် အတွေးနက်နေသကဲ့သို့ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် နင်းဖန်က အဲဒါကို ဘယ်လို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး...။"</p> <p> </p> <p>"အဖြေက အဲဒီ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အမြစ် မှာ ရှိနေလောက်တယ်...။"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save