"ဒီအသားက ကောင်းတယ်...၊ ဒီည ဒါကို စားမယ်...။"
သားရဲတစ်သောင်း တောင်ထိပ်တွင် နင်းဖန်သည် ထမင်းစားဆောင်၏ သိုလှောင်ရုံမှ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်လာခဲ့ပြီး မှေးမှိန်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် နတ်ဆိုးသားရဲ အသား သုံးတုံးကို သယ်ဆောင်လာခဲ့လေေသည်။
ဤသည်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ၊ ရွှမ်မင် ကြံ့ ၏ ခါးသား ဖြလေသည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး၏ အနှစ်သာရကို စုစည်းထားပြီး အသား၏ အမျှင်များကြားတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ခပ်ရေးရေး တောက်ပနေကာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အတွက် အလွန် သင့်တော်ပေသည်။
သို့သော် ဤအသား တစ်ခုတည်းကို အသုံးပြုခြင်းက နင်းဖန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းနှင့်အတူ ရောစပ် ပြင်ဆင်ရန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာတောင်ထိပ် မှ သူ သေချာ စွာ ရွေးချယ်ထားသော ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာ များလည်း လိုအပ်ပေသည်။
သူ ယူဆောင်လာသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲမှ ယခုလေးတင် ခူးထားသော အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ နှလုံးကိုးခု နှင်းကြာပန်း တစ်ပွင့်ကို သူ ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။
ဤကြာပန်းကို ဆေးဥယျာဉ် အကြီးအကဲက ရေခဲဓာတ် ဝင်္ကပါတစ်ခုတွင် စိုက်ပျိုးထားခဲ့ပြီး နေ့စဉ် ဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် နင်းဖန်သည် ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံရန် အလျင်စလို ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုအရာများ အားလုံးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက် ခူးယူခဲ့လေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအရာများသည် ဂိုဏ်းက စွန့်ပစ်ထားခဲ့သော အရာများဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
ရတနာက မည်မျှပင် ကောင်းနေပါစေ အချိန်တန်လျှင် အရာအားလုံးက ဘာမှမဟုတ်သောအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။
၎င်းက သူ့ကို အကျိုးပြုပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အထောက်အကူတစ်ခု ဖြစ်လာခွင့်ပေးတာက ပိုကောင်းပေသည်။
မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားမျှ မရှိဘဲ နင်းဖန်သည် နှင်းကြာပန်းကို နောက်မှ အသုံးပြုရန် စားပွဲ ပေါ်တွင် တင်လိုက်လေသည်။
မီးဖိုပေါ်တွင် အနှစ်တစ်ထောင် အေးစက်သော သံ ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော အိုးကြီးတစ်လုံးသည် မြေကြီး အူတိုင် မီးတောက် ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ဝါးစောင်းတစ်ချက် ရိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ ကြံ့ ခါးသားသည် အိုးထဲသို့ တိကျစွာ ကျဆင်းသွား လေ၏။ မြင့်မားသော အပူချိန်က အသားထဲရှိ မိုးကြိုး စွမ်းအားကို ချက်ချင်းပင် အစပျိုးလိုက်ပြီး ရွှေရောင်၊ အပြာရောင် လျှပ်စစ် မီးပွားများ တဖျစ်ဖျစ် မြည်ကာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နှလုံးကိုးခု နှင်းကြာပန်း ကိုလည်း အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။
ကြာပန်းဖတ်များသည် အသားနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် အရည်ပျော်သွားပြီး အတုံးများကို ရစ်ပတ်ထား သော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ရေခဲပုံဆောင်ခဲများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိုးကြိုးမီး နှင့် ရေခဲမြူများ ရောယှက်ကာ အိုးကြီးအတွင်း လှိုင်းထနေခဲ့လေသည်။
ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ဤအိုးထဲရှိ ဟင်းလျာသည် အလွန် ထူးခြားကြောင်း ခံစားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ အားလုံး မဟုတ်သေးချေ။
နင်းဖန်သည် အချိန်ကိုက် တွက်ချက်ကာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော မြေကမ္ဘာ မီးတောက် နဂါးဂျင်ဆင်း နှစ်ခုကို ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။
ဤဂျင်ဆင်းများသည်လည်း အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိပြီး ကျောက်ကပ်ကို အာဟာရဖြစ်စေကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိသည့် မီးဓာတ် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာ များ ဖြစ်ကြလေသည်။
အိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ဂျင်ဆင်း အမြစ်များသည် သက်ရှိများကဲ့သို့ ရေခဲနှင့်မီး ရောယှက်နေ သော အသားများကို ချက်ချင်း ရစ်ပတ်သွား၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အိုးကြီးအတွင်း အနီ၊ အဖြူ နှင့် အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လှိုင်းထသွားခဲ့လေသည်။
နတ်ဆိုးသားရဲ ၏ ဝိညာဉ် အနှစ်သာရနှင့် ဝိညာဉ်အပင်များ ၏ ဆေးဖက်ဝင် ချီ တို့သည် ရေခိုးရေငွေ့ များထဲတွင် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ကြံ့တစ်ကောင် တိုက်ခိုက်နေသည့် ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်း သွားခဲ့လေသည်။
ကြွယ်ဝပြီး ထူးခြားသော ရနံ့သည် ရုပ်ဝတ္ထု အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထမင်းစား ဆောင်၏ အမိုးတန်းများကို ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်လွှာဖြင့်ပင် ဖုံးအုပ်သွားစေခဲ့သည်။
ဤပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်ရပ်သည် တစ်နာရီတိတိ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။
နင်းဖန်သည် အပူရှိန်ကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူ၏ တောက်ပသော ဆေး နှလုံးသား ပါရမီကို အသုံးပြု၍ အိုးအတွင်းရှိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။
အချိန်ကိုက် ဖြစ်သောအခါ သူသည် မြေကြီး အူတိုင် မီးတောက် ကို ငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာ ဖြစ်သော ကျောက်စိမ်း ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ဝိညာဉ် လင်းကျီးမှို ကို အမှုန့် ကြိတ်ကာ ဖြူးလိုက်လေတော့သည်။
ဟင်းချိုအိုး တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အမြင်အာရုံများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ထူထဲသော အသားရနံ့သာ ကျန်ရှိလေတော့သည်။
"စားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ...။"
ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရသဖြင့် နင်းဖန်၏ ခံတွင်းမြိန်မှုသည် လုံးဝကို လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရလေ၏။
သူ ဆက်လက် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ပန်းကန်လုံးကြီး တစ်လုံးကို ချက်ချင်း ခူးယူကာ အားရပါးရ စတင် စားသောက်လေတော့သည်။
တစ်နာရီနီးပါး ချက်ပြုတ်ထားသော ကြံ့ ခါးသားသည် အမှန်တကယ်ပင် ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော် သွားခဲ့ပြီး အသား၏အရသာမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာ သုံးခုကို ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် အရသာ မှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြွယ်ဝသော ဆေးစွမ်းအင်နှင့် နတ်ဆိုးသားရဲ အသားရှိ အာဟာရတို့သည် အချင်း ချင်း ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး နင်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှု တစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။
သူ၏ အသားကို အပြည့်အဝ အသုံးချခြင်း ပါရမီ အသက်ဝင်လာမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ သွေးလှည့်ပတ်မှု အရှိန်မြန်လာပြီး ကြွက်သားများ တဖြည်းဖြည်း တက်ကြွလာကာ အရိုးများ အတူ တကွ မြည်ဟည်းသွားပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် သည် စတင် သန်မာလာခဲ့လေသည်။
ထို့ပြင် နင်းဖန်သည် အစာချေဖျက်ခြင်း ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်း ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်စတင်ချိန်မှာပင်...၊
ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်း၌။
အားလုံး၏ သွားများသည် မနာလိုမှုကြောင့် ယားယံနေခဲ့ကြလေသည်။
"သူ ဘယ်လိုလုပ် ထပ်စားနေတာလဲ...။"
"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူက အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲ အသားကို စားရုံတင် မကဘူး အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာ တွေကိုတောင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အဖြစ် သုံးနေ တာပဲ...။ ငါ တကယ် စကားတောင်မပြောနိုင်တော့ဘူး...။"
"အဲဒီ အသားအိုးက အရောင်သုံးမျိုးရှိတဲ့ အံ့ဖွယ် အလင်းတန်းတွေ ထုတ်လွှတ်နေတယ်...၊ အဲဒါ ဘယ်လောက်တောင် အရသာရှိလိုက်မလဲ...။"
"စီနီယာအစ်ကိုနင်း...၊ ငါ တောင်းပန်ပါတယ် စားတာကို ရပ်လိုက်ပါတော့ ငါတို့ တကယ် ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး...။"
"..."
တပည့် လူအုပ်ကြီးသည် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် အော်ဟစ်နေကြ၏။
သူတို့သည် ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် ပိတ်မိနေပြီး ဂိုဏ်းက ဝေငှသော ရိက္ခာများ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သာမန် အစားအစာများသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက နင်းဖန် စားနေသောအရာလောက် ဘယ်လိုလုပ်များ ခမ်းနားနိုင်မှာတဲ့လဲ။
ဒီကောင်က ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သူ တစ်ယောက်တည်းအတွက် အသုံးပြုနေပြီး တောင်နဲ့ ပင်လယ်က အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေကို စားပြီး ကျောက်စိမ်း ဝတ်ရည်တွေကို သောက်နေခြင်းပင်။ ဤသည်ကို မည်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိမှာတဲ့လဲ။
သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် မိန်းမောနေကြသည်။
အကြီးအကဲများဘက်တွင်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြူးထွက်နေ ကြလေသည်။
"အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲ အသားကို ဒီလိုမျိုး ပြင်ဆင်လို့ ရတာလား…။"
လူအုပ်စု တစ်ခုလုံး မှင်တက်သွားခဲ့ကြလေ၏။
ဘယ်သူကမှ ယခုလိုမျိုး စားနေသည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကျပေ။
ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာ တွေကို အရံဟင်းလျာများအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း၊ မတူညီတဲ့ ဓာတ်များ နဲ့တောင်မှ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအင်တွေကို နောက်ဆုံးမှာ ကျွမ်းကျင်စွာနဲ့ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နိုင် ခဲ့သည်ပင်။
ဤသည်က ရိုးရှင်းစွာ ရယ်စရာပါပင်...။
ကျုံးတင်း သည် စွန်းချီယွမ် နှင့် စာရင်းများကို အပြန်အလှန် စစ်ဆေးနေစဉ် သူ၏ တံတွေးများကို အရူးအမူး မြိုချနေခဲ့၏။
နင်းဖန်၏ စားသောက်ပုံမှ ပြဿနာ တစ်ခုခု ပေါ်လာနိုင်မလား ဆိုတာကို သူတို့ ဆွေးနွေးနေကြသည်။
နတ်ဆိုးသားရဲ အသားနှင့် ပတ်သက်သည့် ကျုံးတင်း ၏ ဗဟုသုတနှင့် အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာ ဓာတ်များအပေါ် စွန်းချီယွမ် ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတို့အပေါ် အခြေခံ၍ နင်းဖန်၏ နည်းလမ်းအရ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအင်များကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် အမှန်တကယ် ပေါင်းစပ်နိုင်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကို သန့်စင်ခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဘက်စုံ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း သူတို့ နှစ်ဦး နောက်ဆုံးတွင် အံ့သြစွာ တွေ့ရှိခဲ့ကြလေ၏။
"ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဘူး...၊ ဒီနည်းလမ်းက ဖြုန်းတီးရာကျပေမယ့် အဲဒါက တကယ်ကို ထိရောက် တယ်...။"
စွန်းချီယွမ် က ရေရွတ်လိုက်လေသည်။
အခြားအကြီးအကဲများက ဤသည်ကို ကြားပြီး နင်းဖန်၏ ပုံရိပ်ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့လည်း အံ့အားသင့်မှု လှိုင်းတံပိုးများကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဤယခင် အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့်သည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းများစွာကို အမှန်တကယ် သုတေသနပြုခဲ့သည်တကား။
သူ တကယ်ပဲ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မလား။
ဤနေရာရှိ ပါရမီရှင် သည် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီကို မဆိုလိုဘဲ အရာဝတ္ထုများကို နားလည်မှုနှင့် အသုံးချ မှုတို့ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။
အခြားသူများ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်သော အရာများသည် နင်းဖန်၏ လက်ထဲတွင် အလွန် သဘာဝ ကျကျ အသီးအပွင့်များ ဖြစ်ထွန်းလာခဲ့သည်ပင်။
သို့သော် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းသည် ဂိုဏ်းအပေါ် အနည်းငယ် ခက်ခဲပေသည်။ အကယ်၍ ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း သာ ထိပ်တန်း အင်အားစုတစ်ခု မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့သော ဖြုန်းတီးမှုမျိုးကို သူတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။
"ထားလိုက်ပါတော့ နင်းဖန်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ခေါင်းဆောင် ပဲလေ...။ သူ အရင်း အမြစ် တချို့ကို အသုံးပြုတာ မှန်ပါတယ်...။"
ဂိုဏ်းချုပ် ဖေ့ချင်းယွီက ဤအချိန်တွင် စကားပြောလိုက်၏။
အမှန်တကယ်တော့ သူလည်း အနည်းငယ် နာကျင်သလို ခံစားခဲ့ရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲ အသားဖြစ်စေ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာ များဖြစ်စေ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြလေသည်။
၎င်းတို့ကို မူလက ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုမူ ၎င်းတို့သည် နင်းဖန်၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
သို့ပေမယ့် ကိစ္စတွေက ဤအဆင့်ထိ ရောက်နေပြီဆိုမှတော့ သူတို့ ဘာများပြောနိုင်မည်နည်း။
"သူတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး အပြင်မထွက်နိုင်ဘူးလေ...။ နင်းဖန်ကို သူတို့ တားနိုင်လို့ လား…။"
ထို့ကြောင့် ရက်ရောဟန်ဆောင်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအရင်းအမြစ်များသည် ပြင်ပလူများကို အကျိုးပြုနေခြင်း မဟုတ်သလို အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေခြင်းလည်း မဟုတ်ချေ။
ထိုသို့ဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသည် နင်းဖန်က သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအလွှာ ကျင့်ကြံခြင်း ကို ဤကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ဖြုန်းတီးသော နည်းလမ်းဖြင့် စတင်သည်ကို ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။
သူ၏ တစ်နေ့ သုံးနပ်စလုံးကို ဤစံနှုန်းအတိုင်း စားသုံးခဲ့သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် အပို သရေစာများကိုပင် စားတတ်၏။
သို့မဟုတ် အနှစ်ငါးသိန်းကျော် သက်တမ်းရှိ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အပင် အချို့ကို ယူကာ အသုပ် လုပ် စားတတ်လေသည်။
ဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်းသည် အစပိုင်းတွင် လက်မခံနိုင်ရာမှ တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထုံကျင်သွားကြတော့၏။
ထို့အပြင် နင်းဖန်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။
တတိယမြောက်နေ့တွင် နင်းဖန်သည် ဂျင် နှစ်သိန်းခုနစ်သောင်းရှိသော ဧရာမ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ပင့်မြှောက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။
သို့သော် တစ်ခုခု အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးကြောင်း သူ ခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့် စတုတ္ထနေ့ ညတွင် ညစာစားပြီးသည်နှင့် သူသည် ပျံသန်းသည့်လှေကို မောင်းနှင်ကာ တောင်ထိပ် အမျိုးမျိုးကြား ပျံသန်းနေခဲ့ပြီး တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေပုံရ၏။
တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ပျံသန်းသည့်လှေသည် နောက်ဆုံးတွင် အထီးကျန် တောင်ထိပ်တစ်ခု၌ ရပ်တန့် သွားခဲ့လေသည်။
ဤနေရာရှိ ရှုခင်းမှာ လှပပြီး ဝိညာဉ်ချီများ ပေါများကာ ၎င်းအပေါ်တွင် ခမ်းနားသော နန်းတော်တစ်ခု တည်ဆောက်ထား၏။
အထက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်တွင် စကားလုံးကြီး သုံးလုံး ထွင်းထုထားလေသည်...။
သူတော်စင်မိန်းမပျို နန်းတော်…။
"ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ စားတာ၊ လေ့ကျင့်တာနဲ့ အိပ်တာထက် ဘာမှ ပိုမပါပါဘူး...။"
"အခု ငါ ကောင်းကောင်းစားပြီး ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်နေတယ် ဒါပေမယ့် အိပ်တဲ့အပိုင်းမှာပဲ အရည်အသွေးက မလုံလောက်သေးဘူး...။"
"ဒါကြောင့် နေဖို့ နေရာကောင်း တစ်ခုကို ရှာရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ...။"
သူတော်စင်မိန်းမပျို နန်းတော် ၏ တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ် နင်းဖန်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်၏...။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ရေတွက်မရနိုင်သော တပည့်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ တညီ တညွတ်တည်း မတ်မတ် ရပ်လိုက်ကြ၏။
အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အတွေးတစ်ခု သူတို့၏ နှလုံးသားများတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဒီကောင်...၊ သူ သူတော်စင်မိန်းမပျို ရဲ့ အိပ်ခန်းထဲမှာ ညအိပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...။"
***