Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၇၇</h2> <h2 style="text-align: center;">လေလံပွဲ၏ အားပြိုင်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလီယံ သုံးဆယ်နှစ်…"</p> <p>ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ခပ်မာမာဖြင့် မောက်မာလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ‌ေလသည်။ လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လေလံပွဲ၏ အဝင်တံခါးမှ လူအချို့ ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် အရပ်နှစ်မီတာကျော် မြင့်မားကြပြီး သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေ‌ေလသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲသော ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ထင်ပေါ်လှသူဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝူမျိုးနွယ်စုရဲ့ မင်းသားပဲ" ကျိုးပုယီသည် ထိုလူငယ်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူပါ့ထျန်းဟု ခေါ်သော ထိုဝူမျိုးနွယ်စု မင်းသားမှာ နာမည်နှင့် လိုက်အောင်ပင် အလွန်တရာ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးတတ်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>အထူးခန်းထဲတွင်ရှိသော လုံခဲ့သည် ဝူပါ့ထျန်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ခုံးများ တွန့်တက်သွားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု နှင့် ဝူမျိုးနွယ်စုတို့ကြားတွင် ရန်ငြိုးများ အလွန်နက်ရှိုင်းလှပြီး ထိုဝူပါ့ထျန်းမှာ အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာတတ်သူဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလီယံ သုံးဆယ်သုံး…" လုံခဲ့သည် ဝူပါ့ထျန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလီယံ သုံးဆယ်လေး…" ဝူပါ့ထျန်းသည် ဂုဏ်ယူသောအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလီယံ သုံးရာ့ငါးဆယ်…"</p> <p> </p> <p>"ဘီလီယံ သုံးရာ့ခြောက်ဆယ်…"</p> <p> </p> <p>နှစ်ဦးသားသည် ဈေးနှုန်းကို ဘီလီယံ လေးရာအထိ လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။ လုံခဲ့သည် ဘီလီယံ လေးရာဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ဝူပါ့ထျန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် "ဘီလီယံ လေးရာ့တစ်ဆယ်…" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလီယံ ငါးရာ…" လုံခဲ့သည် ဈေးကို ဘီလီယံ ငါးရာသို့ ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူပါ့ထျန်းက ပြုံး၍ "ဘီလီယံ ခြောက်ရာ…"ဟုအော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလီယံ ခုနစ်ရာ…" လုံခဲ့သည် ဆက်၍ အော်ဟ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘီလီယံ ရှစ်ရာ…" ဝူပါ့ထျန်းသည် ပခုံးကိုတွန့်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပုံစံမှာ ဘီလီယံ ရှစ်ရာဟူသော ပမာဏသည် သာမန်ကျောက်ခဲလေး ရှစ်ရာလောက်သာ ရှိသကဲ့သို့ အလွန်ပေါ့ပါး‌‌န‌ေပသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကို ကြားသောအခါ အခန်းနားတွင်းရှိ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ စွမ်းအားကြီးလှသော ရှောင်ယောင်တောက်မန်ကဲ့သို့ အဖွဲ့အစည်းပင်လျှင် ခေါင်းခါယမ်းကာ အသံမထွက်ရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချောင်းဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘီလီယံ ၈၀၀ ဆိုသည်မှာ မည်မျှများပြားသော ပမာဏဖြစ်သည်ကို လူတိုင်းသိကြပေသည်။ ဟုန့်မုန်လောကရှိ ထိပ်တန်းအင်အားစု အများအပြားပင် ထိုပမာဏကို စုဆောင်းနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>လုံခဲ့လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ ဘီလီယံ ၈၀၀ ဟူသော ဈေးနှုန်းမှာ ထိုမီးကျောက်တုံး၏ တန်ဖိုးထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ ဝူပါ့ထျန်းက တကယ့်ကို မုန်းစရာကောင်းတာပဲ" လုံခဲ့၏ နောက်ကွယ်မှ အစေခံမလေးသည် ဝူပါ့ထျန်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူပါ့ထျန်းသည် အထူးခန်းမှ လုံခဲ့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်ပြီး "လုံခဲ့သခင်မလေး... ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ရပ်သွားရတာလဲ၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ဒီလောက်‌ေငွ‌ေလးကို နှမြောနေတာတော့မဟုတ်ပါဘူး‌ေနာ်" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံခဲ့နှင့်အတူ ပါလာသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များအားလုံး မျက်နှာပျက်ယွင်းသွားကြသည်။</p> <p>လုံခဲ့က ပြန်အော်လိုက်သည် "ဘီလီယံ ကိုးရာ…"</p> <p> </p> <p>ဝူပါ့ထျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှာ ဘီလီယံအနည်းငယ်တောင် မရှိဘူး ထင်နေတာ၊ ကြည့်ရတာ အိတ်ကပ်ထဲမှာ အကြွေလေးတွေ ကျန်သေးသားပဲ" ဟု ဆိုကာ လေလံမှူးကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် "ဝမ်း ထရီလီယံ" ဟု အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တစ်ထရီလီယံလား…”</p> <p> </p> <p>ဝူပါ့ထျန်း၏ အသံသည် အသံလှိုင်းများအဖြစ် ပျံ့လွင့်သွားပြီး ခန်းမတစ်ခွင်လုံးကို ဟိန်းထွက်သွားစေသည်။ ထိုစဉ်လူတိုင်းလည်း ဆွံ့အသွားကြသည်။ လုံခဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ တစ်ထရီလီယံသာ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝူပါ့ထျန်းသည် အထူးခန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး "တစ်ထရီလီယံလေ... မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကတော့ ကြောက်သွားပြီထင်တယ်၊ တခြားရော ဘယ်သူ ဈေးပြိုင်ချင်သေးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက သူရဲဘောကြောင်တာပဲ" ဟူသော စကားကြောင့် လုံခဲ့နောက်မှ ပညာရှင်များ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ရဆိုးနေတော့သည်။</p> <p>မည်သူမျှ ဈေးမပြိုင်နိုင်တော့ဟု အားလုံးမှ ထင်မှတ်နေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် နှစ်သန်း…"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြပြီး အသံလာရာ နေရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လုရီဖျင်၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ကျိုးပုယီမှာ လုရီဖျင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မှင်သက်သွားပြီး လုရီဖျင်ကို အံ့အားသင့်တကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>ဟုန်မုန်းစွမ်းအင် နှစ်သန်းဆိုသည်မှာ ချောင်းဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထရီလီယံ နှင့် ညီမျှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်း ဝူပါ့ထျန်း၏ တစ်ထရီလီယံမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လုယီဖျင်မှ တိုက်ရိုက်ပင် နှစ်ထရီလီယံဟု ခေါ်ဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးခန်းထဲရှိ လုံခဲ့ပင်လျှင် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသော အပြာရောင်ဝတ်စုံဖြင့် လူငယ်ကို အံ့အားသင့်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>ဝူပါ့ထျန်း၏ အကြည့်တို့သည် လုရီဖျင်ထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူသည်လည်း အလားတူပင် အံ့သြမှင်သက်သွားရသည်။ အစောပိုင်းသူ ဈေးအော်နေစဉ်တွင် အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် တစ်ထရီလီယံ ဆိုသည်မှာ သူ၏ အကန့်အသတ်‌ေပးနိုင်သည့် ‌‌ေစျးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်၏ မျက်နှာမှာမူ ပုံမှန်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်‌နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ထိုမီးလျှံကျောက်တုံး ကို လုရီဖျင်ကပင် ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ လုရီဖျင်သည် ဟုန့်မုန်စွမ်းအင်နှစ်သန်း ပေးချေပြီးနောက် ဝမ်ပေါင်ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ မီးလျှံကျောက်တုံးကို လုရီဖျင်ထံသို့ လာရောက် ပေးအပ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူပါ့ထျန်းသည် လုရီဖျင်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ဘာမျှမပြောဘဲ ဝူမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူရဲ့ အထောက်အထားကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ရမလား" ဟု ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဝူမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်တစ်ဦးက ဝူပါ့ထျန်းကို လမ်းညွှန်ချက် တောင်းခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့အထောက်အထားက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးဘူး၊ ဝမ်ပေါင်မြို့ကနေ ထွက်တာနဲ့ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ" ဟု ဝူပါ့ထျန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမျိုးနွယ်စုသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကိုပင် ဂရုမစိုက်ရာ၊ မည်သည့်နေရာမှမသိ ပေါ်လာသော လူတစ်ယောက်ကို ပုရွတ်ဆိတ်သဖွယ်သာ သဘောထားခဲ့သည်။ ဝူမျိုးနွယ်စုဝင်များသည်လည်း  ခေါင်းငြိမ့်သ‌ေဘာတူလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမျိုးနွယ်စုသည် လူသတ်သည့်အခါ တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်အတန်းကို ဂရုစိုက်လေ့မရှိ‌ေပ။ မည်သူပင်ဖြစ်စေ နောက်ခံမည်မျှပင် တောင့်တင်းစေကာမူ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုထက် ပို၍အင်အားကြီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့... ကမ္ဘာဦးပုဆိန်ရဲ့ သတင်းကိုလည်း စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ဦး" ဟု ဝူပါ့ထျန်းက ဆက်ပြောသည်။ "အဲဒီပုဆိန်မှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ခွဲထုတ်ခဲ့တဲ့ မာစတာပန့်ကူးရဲ့ ဆန္ဒတွေ ပါဝင်နေတယ်။ ငါ့ခမည်းတော်သာ အဲဒီပုဆိန်ကို ရခဲ့ရင် ကမ္ဘာဦးနယ်ပယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် နျိုဝါဆိုတဲ့ မိန်းမကိုလည်း ဂရုစိုက်နေစရာမလိုတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝူမျိုးနွယ်စုမှ လူအချို့သည် ရိုသေစွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် မီးလျှံကျောက်တုံးကို ရရှိပြီးနောက် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ ချက်ချင်း ထွက်မသွားခဲ့သေးပေ။ ကျိုးပုယီနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ဝမ်ပေါင်ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ရှီမင်းနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။</p> <p>လုရီဖျင်သည် ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် နှစ်သန်းသုံး၍ ကျောက်တုံးဝယ်ခဲ့သည့် သတင်းကြောင့် ဝမ်ရှီမင်းသည် သူ့ကို အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သို့သော် လုရီဖျင်သည် လူနှစ်ယောက်ကို ရှာဖွေပေးရန် ဝမ်ပေါင်ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို အကူအညီတောင်းခံမည်ဟု သိလိုက်ရသောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ညီအစ်ကို လုက ဘယ်သူ့ကို ရှာချင်လို့လဲ" ဝမ်ရှီမင်းက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် သူ့ မိဘနှစ်ပါး၏ ရုပ်သွင်ပြင်နှင့် ထူးခြားချက်များကို အသေးစိတ် ဖော်ပြလိုက်ပြီး</p> <p>"လူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ရင် ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် တစ်သန်း ပေးမယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် တစ်သန်းလား" ဝမ်ရှီမင်း ဆွံ့အသွားရသည်။ လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့အတွက် ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် တစ်သန်းလောက်အထိ သုံးမည့်သူရှိသည်မှာ သူ့အတွက်တော့ မယုံနိုင်စရာ ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ တစ်သန်း.." လုရီဖျင်သည် တည်ကြည်စွာပင် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ဝမ်ရှီမင်းသည် ထိုတာဝန်ကို  လက်ခံသ‌ေဘာတူခဲ့ပြီး လုရီဖျင် ရှာဖွေနေသည့် လူနှစ်ဦးကို ရှာတွေ့နိုင်ရန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံ‌ေပြာကြားခဲ့သည်။ လုရီဖျင်သည် ပြန်ခါနီးတွင် စရန်ငွေအဖြစ် ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် နှစ်သိန်းကို ပေးချေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ပေါင်ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ရှီမင်းကိုယ်တိုင် လုရီဖျင်ကို အသင်းပြင်ပအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် နှစ်သန်းတန်ကြေးရှိသော လုပ်ငန်းတာဝန်ဖြင့်အတူ ဝမ်ရှီမင်းသည် စေတနာဖြင့် သတိပေးစကား ဆိုလိုက်‌ေလသည်‌။</p> <p> </p> <p>"ညီအစ်ကိုလု... ခင်ဗျား လေလံပွဲမှာ ဝူပါ့ထျန်းကို အတော်လေး အငြိုးပွားအောင် လုပ်မိသွားတာပဲ။ အခုတလော ဝမ်ပေါင်မြို့ထဲကနေ အပြင်ကိုမထွက်‌ေသးတာ အကောင်းဆုံးပဲဗျ…"</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်ကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် လုရီဖျင်သည် ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် နှစ်သိန်းသုံး၍ ဝမ်ပေါင်မြို့ထဲတွင် ခမ်းနားလှသော စံအိမ်တော်ကြီးတစ်ခုကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးလျှံကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူကာ စံအိမ်တော်အတွင်း၌ စတင် သန့်စင်ကျင့်ကြံလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မီးလျှံကျောက်တုံးသည် တာအိုသီးနှံကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ တာအိုသီးနှံမှာ တည်ဆောက်ခြင်းသစ်ပင်ကျန့်မုမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး လုရီဖျင်သည် ထိုသစ်ပင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် သန့်စင်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း မီးလျှံကျောက်တုံးအတွင်းရှိ သက်ရှိစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ရန်မှာမူ ထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်အနေဖြင့် ထိုကျောက်တုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်နိုင်ရန် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ တာအိုဘိုးဘေးစွမ်းအားမှ ဆယ်သန်း ပမာဏခန့်သာ တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။</p> <p>အခြားသော တာအိုဘိုးဘေးများအတွက်မူ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဆယ်သန်းအထိ တိုးတက်လာခြင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော်လည်း လုရီဖျင်အတွက်မူ လိပ်တစ်ကောင် သွားနေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် နှေးကွေးလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ကြည့်ရတာ... တာအိုသီးနှံတွေကိုပဲ ဆက်ပြီး သန့်စင်ကျင့်ကြံရဦးမယ် ထင်တယ်" ဟု လုရီဖျင်သည် သူ့အတွေးဖြင့်သာ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>တည်ဆောက်ခြင်းသစ်ပင်သည် တာအိုဘိုးဘေးများကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း စွမ်းအားကြီးလှသော သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ တာအိုသီးနှံများကို သန့်စင်ခြင်းမှာ မီးလျှံကျောက်တုံးကို သန့်စင်ခြင်းထက် ပို၍ မြန်ဆန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ မြို့ပြင်သို့ ထွက်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လုရီဖျင်သည် ထိုင်နေရာမှ ထကာ စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဝမ်ပေါင်မြို့ပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ လုယီဖျင် မြို့ပြင်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြိုနေသော ဝူမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင် တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save