Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ထျန်းသီ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းက လူတွေ တစ်ကျော့ပြန် ရောက်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ခဏတာ စွမ်းအားသုံး ကုသပေးပြီးနောက် လုရီဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားတော့သည်။ ကော့ချိုးယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မမြင်နိုင်သော အဆိပ်မှာ ကမ္ဘာဦးအဆိပ်ဖြစ်သောကြောင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း ဝါးမြိုလောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အကိုဝမ်... တော်ပါတော့" လုရီဝမ်၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ကော့ချိုးယွဲ့မှာ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် တားမြစ်လိုက်‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်သည် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသည်အထိ ကော့ချိုးယွဲ့ကို ဆက်လက်ကုသပေးနေပြီး‌ေနာက်မှ ရပ်နားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကိုဝမ်… ကျွန်မဆီက ကမ္ဘာဦးအဆိပ်ကို သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်စွမ်းအားနဲ့ ဖယ်ရှားလို့မရဘူး၊ အကိုရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးပါနဲ့တော့" ဟု ကော့ချိုးယွဲ့က ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းကိုယ်ထဲက အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ တာအိုဘိုးဘေးတွေကို ကိုယ် အကူအညီတောင်းကြည့်ပါ့မယ်" ဟု အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားရန် အလွန်ခက်ခဲသည်မှာ မှန်သော်လည်း မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တာအိုဘိုးဘေးတစ်ဦးသည် သူ၏ တာအိုစွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဖယ်ရှားပေးမည်ဆိုပါက ထိုကမ္ဘာဦးအဆိပ်မှာ ပျောက်ကင်းသွားနိုင်‌ေပသည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဒီဟုန့်မုန် လောကမှာ ကျွန်မတို့က အခြေမရှိ အမြစ်မရှိတဲ့သူတွေပဲ‌ေလ၊ တာအိုဘိုးဘေးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖိတ်ခေါ်နိုင်မှာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်တာအိုဘိုးဘေးကများ ကျွန်မတို့ကိုကူညီဖို့ သူတို့ရဲ့ တာအိုစွမ်းအားတွေကို အလကား အကုန်ခံမှာလဲ"ဟုပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကူညီမည့်သူ ရှိခဲ့လျှင်ပင် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ  မြင့်မားနေမည် ဖြစ်သည်။ လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့၏ ကြွယ်ဝမှုဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုကုန်ကျစရိတ်ကို လုံးဝ တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>လုရီဝမ်၏ အကြည့်များကသည် ခိုင်မာနေပြီး "မင်းကို ကုသပေးဖို့ တာအိုဘိုးဘေးတစ်ယောက်ကို ကိုယ် သေချာပေါက် ရှာပေးပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် နန်းဆောင်တံခါးကို တစ်စုံတစ်ယောက်မှ လာရောက် ခေါက်လေသည်။</p> <p>"ဘာကိစ္စလဲ" လုရီဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဥက္ကဋ္ဌကြီး... ထျန်းသီ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကလူတွေ တစ်ကျော့ပြန် ရောက်လာပြန်ပြီ" အပြင်ဘက်မှ လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ ချောင်ဖုန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။</p> <p>ဟုန့်မုန်လောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ အစပိုင်းတွင် စီးပွားရေးမှာ မဆိုးလှသော်လည်း ချင်းချန် မြို့တွင် ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ ဘဏ်ခွဲတစ်ခု လာရောက်ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့သည် လုမိသားစုအသင်းထံသို့ လူလွှတ်ကာ မကြာခဏ ပြဿနာရှာတတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းသည် ဟုန့်မုန်လောကတွင် အတော်အတန် နာမည်ကျော်ကြားပြီး တည်ထောင်သည်မှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသာ ရှိသေးသော လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အင်အားချင်း အလွန်ကွာခြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>"အပြင်ထွက်ပြီး သွားကြည့်ကြရအောင်" ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းက လူမျာ ရောက်လာသည်ဟု ကြားသောအခါ ကော့ချိုးယွဲ့သည် အားတင်းကာ ထလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ဖုန်းအနေဖြင့် အသေးစိတ် မပြောသော်လည်း ထျန်းသီအသင်းမှ လူတွေ ရောက်လာလျှင် ကိစ္စကောင်း မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>"ကိုယ်ဘဲသွားလိုက်မယ် မင်းကနားနေလိုက်ပါ" လုရီဝမ်က ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကော့ချိုးယွဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ကျွန်မက အဲလောက်ကြီး မနုနယ်ပါဘူး၊ လာပါ... အတူတူပဲ ထွက်သွားရအောင်"ဟုပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့၏ အင်အားမှာ လုရီဝမ်လောက် မသန်မာသော်လည်း သူမသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ လုရီဝမ်သည် ဇနီးသည်၏ ဇွဲထက်သန်သော စိတ်နေစိတ်ထားကို သိထားသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရပြီးနောက် နှစ်ဦးသား တံခါးဖွင့်ကာ အပြင်သို့ အတူတူ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ ချောင်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်‌ေလသည်။</p> <p>"ဥက္ကဋ္ဌကြီး..."</p> <p>ချောင်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရပြီး "ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းက လူတွေ အသင်းရှေ့မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အင်အားစမ်းဖို့ အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေကြပြန်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ လူများသည် ကုန်သွယ်ရေးခန်းမအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက် ပြဿနာရှာခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ကြပေ။ သို့သော် သူတို့သည် အသင်း၏ အဝင်ဝတွင် လက်ရည်စမ်းသည့် ပုံစံဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြနေကြသဖြင့် လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းအတွင်းရှိ ဧည့်သည်များမှာ ထိတ်လန့်ကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာကုန်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းသို့ လာရောက်လိုကြသော ကုန်သည်များသည် အဝင်ဝတွင် လက်ရည်စမ်းနေကြသည့် ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းသားများကို မြင်သောအခါ လုမိသားစုအသင်းအတွင်းသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့ဘဲ အဝေးမှပင် ပတ်ရှောင်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှလူများ တံခါးဝတွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ လက်ရည်စမ်းနေကြသည်ဟု ကြားသောအခါ ကော့ချိုးယွဲ့မှာ ဒေါသထွက်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းက လူတွေ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီးတော့ အတင့်ရဲလြာတာပဲ"</p> <p>ယခင်က တစ်လမှ တစ်ကြိမ်သာ လာတတ်သော်လည်း ယခုမူ သုံးရက်လျှင် တစ်ကြိမ် ရောက်လာတတ်ကြသည်။</p> <p>လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းသားများအနေဖြင့် ချင်းချန်မြို့တော်ဝန်ရုံးသို့ သွားရောက်တိုင်တန်းခဲ့သော်လည်း  မြို့တော်ဝန်ကမူ ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းသားများသည် ပြဿနာရှာနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်ကြောင်းနှင့် လမ်းပေါ်တွင် ပညာဖလှယ် ဆွေးနွေးနေခြင်းသာဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူတို့၏ကိစ္စဖြစ်ပြီး မြို့တော်ဝန်ရုံးအနေဖြင့် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်နိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းချန်မြို့တော်ဝန်မှာ ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းဘက်မှ သိသိသာသာ ဘက်လိုက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လုရီဝမ်နှင့် လူအနည်းငယ်တို့သည်လည်း ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ တံခါးဝသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ လူပေါင်း သုံးလေးဆယ်ခန့် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရပြီး လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ အဝင်ဝမှာ လူပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် လူနှစ်ဦးမှာ မဟာတာအိုအကြောင်း အပြန်အလှန် လက်ရည်စမ်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရည်စမ်းနေသူ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် အဆင့်များ ဖြစ်ကြပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် စွမ်းအင်များ၏ လှိုင်းတံပိုးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်‌န‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်၏ အကြည့်များသည် ဆံပင်ဖြူနှင့် လူဝကြီးတစ်ဦးထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ "ယင်းကျိုလွန်... မင်းတို့ လွန်လွန်းနေပြီ။ မင်းတို့ ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းက အခုဆိုရင် လူတွေကို လွှတ်ပြီး တမင်တကာ ပြဿနာလာရှာနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယင်းကျိုလွန်သည် ချင်းချန်ရှိ ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အင်အားမှာ မသေးလှပေ။ သူသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် ပထမအဆင့်ဖြစ်ပြီး လုရီဝမ်ထက်ပင် အနည်းငယ် ပို၍ သန်မာသူဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကျိုလွန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ  ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌလုရဲ့ ပြောစကားက မှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ကျွန်တော်တို့ ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းက လူတွေက ဘယ်တုန်းကမှ ပြဿနာမရှာခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဘာလို့ ခဏခဏ ပြဿနာရှာတယ်လို့ ပြောနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာမရှာဘူး ဟုတ်လား၊ ဒါဆို အခုဒါက ဘာလုပ်နေတာလဲ" လုရီဝမ်၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားပြီး တံခါးဝတွင် တမင်တကာ လက်ရည်စမ်းနေသူ နှစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကျိုလွန်က ပြုံးလျက် "ဒါက မြို့ရဲ့ လမ်းမကြီးပဲ‌ေလ မင်းတို့ရဲ့ လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်း ပိုင်နက် မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့တွေက ဒီနေရာမှာ ပညာဖလှယ်ဖို့ လာကြတာ၊ ချင်းချန်မြို့တော်ဝန်ရုံးရဲ့ စည်းကမ်းတွေကိုလည်း  မချိုးဖောက်ခဲ့ပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း..." လုရီဝမ်က စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>လုရီဝမ်သည် တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဟန် ပြင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကော့ချိုးယွဲ့သည် လုရီဝမ်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ လူများသည် လုရီဝမ် ဒေါသထွက်လာအောင် ဆွပေးပြီး အရင်လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်လာစေရန် တမင်လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လုရီဝမ်သာ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းသားများသည်လည်း အတားအဆီးမရှိ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ချင်းချန်မြို့တော်ဝန်ရုံးမှလည်း ထိုအချက်ကို အကြောင်းပြချက်ပေးကာ လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို ချင်းချန်မြို့မှ နှင်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်၏ ဒေါသကို မြင်သောအခါ ယင်းကျိုလွန်က အပြုံးဖြင့် "ဥက္ကဋ္ဌလု... ဘာလို့ လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်ချင်နေရတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့တွေ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လက်ရည်စမ်းဖို့ ချိန်းဆိုလိုက်ကြမလား"</p> <p>လုရီဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ညှိုးမှိန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့သည် လုရီဝမ်၏ အင်္ကျီလက်ကိုဆွဲပြီး "အထဲပြန်ဝင်ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကျိုလွန်ကလည်း လက်မလျှော့ဘဲ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌလုက သူရဲဘောကြောင်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်၊ ဥက္ကဋ္ဌလုရဲ့ ပုံစံကိုကြည့်ရတာ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်လိုပဲလို့ ထင်ထားတာ၊ တကယ်တော့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး"</p> <p> </p> <p>ထျန်းသီကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ လူများအားလုံး ဝိုင်း၍ ရယ်မောကြလေသည်။ လုရီဝမ်သည် သူ၏လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အောင့်အည်းသည်းခံကာ လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းသားများနှင့်အတူ အသင်းအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကျိုလွန်နှင့် အခြားသူများမှာ တံခါးဝတွင် လက်ရည်စမ်းနေကြသဖြင့် ခန်းမအတွင်းရှိ ဧည့်သည်များအားလုံး ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်ရာ အသင်းတစ်ခုလုံးမှာ ခြောက်ကပ်တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဥက္ကဋ္ဌကြီး... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် ကျွန်တော်တို့ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းဆီ ဘယ်သူမှ လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ ချောင်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လုရီဝမ်လည်း ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>"တခြားမြို့တစ်မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့ကြည့်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ" ဟု ချောင်ဖုန်းက အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ကော့ချိုးယွဲ့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "တခြားမြို့တွေမှာလည်း တခြားကုန်သွယ်ရေးအသင်းတွေ ရှိနေမှာပဲ။ ဘယ်ကိုပဲပြောင်းပြောင်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်"</p> <p> </p> <p>"အရင်ဆုံး အခြေနေကို စောင့်ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" လုရီဝမ်သည် ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ပါက ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို ပိတ်လိုက်ရုံသာရှိ‌ေပတော့သည်။ ကော့ချိုးယွဲ့မှာ ကမ္ဘာဦးအဆိပ် ကူးစက်ခံထားရသဖြင့် ထိုအဆိပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ကမ္ဘာဦးဆေးရည် များကို မကြာခဏ သောက်သုံးရန် လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာ ပိတ်လိုက်ရပါက ထိုဆေးရည်များဝယ်ရန် ငွေကြေးမလုံ‌ေလာက်နိုင်တော့ပေ။ လုရီဝမ်မှာလည်း အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။</p> <p>ယင်းကျိုလွန်သည် လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့ အသင်းအတွင်း ပြန်ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏လူများကို ပြောလိုက်‌ေလသည်။ "ငါတို့တွေလည်း ပြန်ကြရအောင်၊ မနက်ဖြန်ကျမှ ပညာဖလှယ်ဖို့ ဒီကို တစ်ခေါက်ပြန်လာကြတာပေါ့"</p> <p>ယင်းကျိုလွန်သည် ထိုစကားကို တမင်တကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောဆိုသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုညတွင်...</p> <p>လရောင်မှာ ရေပြင်ပေါ်သို့ ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်ကာ ကြည်လင်အေးမြနေခဲ့သည်။ လူရိပ်တစ်ခုသည် ချင်းချန်မြို့ဆီသို့ အလွန်လျှင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဦးတည်လာနေပြီး မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်အတွင်းမှာပင် မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် ချင်းချန်မြို့၏ တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် မြို့ထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။ ချင်းချန်မြို့သည် ဟုန့်မုန်လောက၏ အကြီးဆုံးမြို့ကြီး မဟုတ်သော်လည်း ကျွန်းပေါ်တွင်မူ ထင်ရှားသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သဖြင့် အလွန်စည်ကားလှသည်။ ညသန်းခေါင်အချိန် ဖြစ်သော်လည်း လှည်းများ၊ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မီးရောင်များမှာလည်း ထိန်လင်းနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save