Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ကမ္ဘာဦးအဆိပ်အား ကုသပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>လုရီဖျင်သည် လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ တည်နေရာကို စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ အတွင်းခန်းမ၌ ကော့ချိုးယွဲ့သည် လုရီဝမ်နှင့် စကား ပြောနေခဲ့သည်။ "အကိုဝမ်... ကျွန်မတို့တွေ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို ပိတ်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ၊ လူသူမရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာပြီး ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံရင်း နောက်ပိုင်းကျမှ ကမ္ဘာဦးလောကကို ပြန်ဖို့ နည်းလမ်းရှာကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို ဆက်ဖွင့်ထားမှရမယ်။ မင်းအတွက် ကမ္ဘာဦးဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေဝယ်ဖို့ ကိုယ်တို့တွေ ငွေလို‌ေသးတယ်"</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့သည် ထိုဆေးလုံးများကို မသောက်သုံးရပါက သူမအနေဖြင့် ကြာရှည်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာဦးလောကသို့ ပြန်သွားရန်မှာလည်း ၎င်းတို့၏ လက်ရှိအင်အားဖြင့် မကြိုးစားနိုင်သေးပေ။ ဟုန့်မုန်လောက၏ ပြင်ပတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာဦးစွမ်းအင်စီးကြောင်းများ နေရာအနှံ့ ရှိနေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် သူတို့သာ ဟုန့်မုန်လောကမှ ထွက်ခွာလိုက်ပါက ထိုစီးကြောင်းများ၏ တိုက်စားမှုကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။ ယခု ဟုန့်မုန်လောကသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာပင် အလွန်ကံကောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့သည် မည်သို့ရမှည်ကိုမသိ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ အစေခံမလေးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး သတင်းပို့လာခဲ့သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌကြီး... အပြင်မှာ လူငယ်တစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ်။ သူ့နာမည်က လုရီဖျင်လို့‌ေပြာပါတယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌတို့နဲ့ တွေ့ခွင့်တောင်းနေပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘာပြောလိုက်တယ်... လုရီဖျင် ဟုတ်လား" လုရီဝမ်မှာ ဆွံ့အသွားပြီး ကော့ချိုးယွဲ့မှာလည်း မယုံနိုင်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ့နာမည်ကို လုရီဖျင်လို့ ပြောပါတယ်" ဟု အစေခံမလေးက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့မှာ အံ့ဩတကြီးဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"နာမည်တူနေတဲ့သူများလား…" သူတို့၏သားဖြစ်သူ ဟုန့်မုန်လောကသို့ ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု ကော့ချိုးယွဲ့ မထင်ထားပေ။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်မှ အစေခံမလေးကို မေးလိုက်သည်။ "သူ့ပုံစံက ဘယ်လိုလဲ…" အစေခံမလေးက ပြန်လည်စဉ်းစားပြီးနောက် လုရီဖျင်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့အား ဖော်ပြပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာပြီး "အဲဒါ ရီဖျင်ပဲ၊ အဲဒါ ငါတို့သား၊ ငါတို့သားက တကယ်ပဲ ဟုန့်မုန်လောကကို ရောက်တာလာတာပဲ၊ သူလည်း ဒီကို ရောက်နေပြီ " ဟု ပြောလိုက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် စကားများပင် ထစ်ကုန်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်... ငါတို့ကို သူ့ကို ခေါ်သွားပေး" လုရီဝမ်သည်လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ကော့ချိုးယွဲ့မှာ ခန်းမအတွင်းမှ အပြေးအလွှား ထွက်လာကာ ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ တံခါးဝဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p>ညသန်းခေါင်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာ ငွေပိုမိုရရှိရန်အတွက် မပိတ်သေးပေ။ လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာကြသောအခါ ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်မှာ အပြာရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ဓားကဲ့သို့ ဖြောင့်တန်းထင်ရှားသော မျက်ခုံးတန်းများနှင့် ကြယ်တာရာကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်သည် မည်သည့်အလင်းရောင်မှ ထုတ်လွှတ်မနေသော်လည်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် လူအများကို စူးရှတောက်ပသော ခံစားချက် ပေးစွမ်းနေ‌ေပသည်။</p> <p>လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့သည် ထိုလူငယ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြ‌ေလသည်။ အထူးသဖြင့် ကော့ချိုးယွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင် လုမိသားစုနေအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ မိသားစုများ မဆုံတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းသန်းချီ ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး လုရီဖျင်နှင့် မဆုံတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရချိန်တွင် သူသည် ကမ္ဘာဦးလောကတွင် ရှိနေစဉ်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ လုရီဖျင်သည် လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့အား နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူသည်လည်း ထပ်တူပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ကော့ချိုးယွဲ့နှင့် လုရီဝမ်တို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လုရီဖျင်သည် လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ခန်းမအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး မိဘရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့သည် သူမ၏ရှေ့မှ လုရီဖျင် ကြည့်ကာ တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် လုရီဖျင်၏ မျက်နှာကို ထိတွေ့ကိုင်တွယ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဖျင်အာ... မင်း တကယ်ပဲ ဟုန်မုန်လောကထဲမှာ ရှိနေတာကိုး"</p> <p>လုရီဖျင် လုမိသားစုနေအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဟုန့်မုန်လောကသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် မင်းအမေနဲ့ ငါက မင်းကိုတွေ့ဖို့ အတော်လေး ကြိုးစားရှာခဲ့ရတာ၊ မင်း ဟုန့်မုန်လောကထဲ ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး" ဟု လုရီဝမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်မှာ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသော်လည်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ မိဘများသည် သူ့အား ဤနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ဟုန့်မုန်လောကတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်ဟု ထင်နေကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုရီဖျင်မှာ အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ ပြုံးလျက်ပင် "ကျွန်တော်လည်း အဖေနဲ့ အမေကို ဟုန့်မုန်လောကထဲ ရောက်နေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့သည် သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး "ဖျင်အာ... အဖေတို့ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့တာလဲ”ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ဝမ်ပေါင်ကုန်သွယ်ရေးအသင်းက လူတွေကို ငွေပေးပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်တာပါ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်ပေါင်ကုန်သွယ်ရေးအသင်း ဟုတ်လား" ကော့ချိုးယွဲ့ လန့်သွားပြီး "ဒါဆိုရင် ငွေတွေ အများကြီး ကုန်မှာပေါ့" ဟု မေးလိုက်‌ေလသည်။</p> <p>လုရီဖျင်က ရယ်မောလျက် "သိပ်မများပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ဟုန့်မုန်စွမ်းအင် အပိုင်းအစ ၂ သန်းမှာ သူ့အတွက် တကယ်ပင် မပြောပလောက်သော ပမာဏဖြစ်သည်။</p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့နှင့် လုရီဝမ်တို့မှာလည်း ထိုကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လုရီဖျင်ကို လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ အတွင်းခန်းမထဲသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်သည် လုရီဖျင်ကို ပြုံးပြရင်း "ဒီလုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို မင်းအမေနဲ့ ငါက တည်ထောင်ခဲ့တာ။ ဘယ်လိုလဲ၊ အတော်အတန် အဆင့်အတန်းရှိတယ် မဟုတ်လား" ဟု ဂုဏ်ယူစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာ ဟုန့်မုန်လောက၏ ထိပ်သီးအသင်းကြီးများထဲ မပါဝင်သော်လည်း မြို့အတွင်းရှိ အဓိကကုန်သွယ်ရေးအသင်းကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အောင်မြင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက်မျက်နှာစာ အပြင်အဆင်မှာလည်း တကယ်ပင် ခန့်ညားလှပလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ဖခင်မှာ အတော်ပင် ဂုဏ်ယူနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လုရီဖျင်သည် အသင်းကို ဝေ့ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြုံးပြလိုက်ပြီး "သေချာတာပေါ့ အဖေတည်ထောင်ထားတာပဲလေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်က "ဖျင်အာ... မင်း ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဟုန့်မုန်လောကမှာ ဘယ်လိုနေခဲ့လဲ" ဟု မေးမြန်းရင်း ကော့ချိုးယွဲ့သည်လည်း လုရီဖျင်ကို မေးခွန်းများ ဆက်တိုက်မေးတော့သည်။ လုရီဝမ်မှာလည်း ရံဖန်ရံခါ ဝင်ရောက်ပြောဆိုခဲ့သည်။ လုရီဖျင်မှာ ထိုနေရာတွင် ထိုင်ရင်း မိဘများ၏ ဂရုတစိုက် မေးမြန်းသမျှကို ဖြေဆိုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အမေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကမ္ဘာဦးအဆိပ် ရှိနေတာလား" အတန်ကြာပြီးနောက် လုရီဖျင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကမ္ဘာဦးအဆိပ်သည် လုရီဖျင်၏ အလိုလိုသိစိတ်ဖြင့် သိမြင်နေခဲ့သည်။ လုရီဖျင်သည် ထိုအဆိပ်အကြောင်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့မှာ လန့်သွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... မင်းအမေနဲ့ငါ အစပိုင်းမှာ ကမ္ဘာဦးစွမ်းအင်စီးကြောင်းတွေနဲ့ တိုးခဲ့ကြတာ။ အဲဒီမှာ မင်းအမေက ကမ္ဘာဦးအဆိပ် မိသွားခဲ့တာပဲ" လုရီဝမ်က ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ကျင်းကွမ်တာအိုဂိုဏ်းက ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ အရှင်ချင်ဟုန်းနဲ့ ဆက်သွယ်ထားပြီးပြီ။ သူက တာအိုဘိုးဘေးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ဆို‌ေတာ့ မင်းအမေကိုယ်ထဲက အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်၊ သူ့ဘက်ကလည်း ကူညီမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်"</p> <p> </p> <p> ချင်ဟုန်းသည် ကူညီရန် သဘောတူထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအတွက် အဖိုးအခမှာ ကမ္ဘာဦးဝိညာဉ်ကျောက်တံုး ဘီလီယံ ၁၀ သန်း ဖြစ်ရာ လုရီဝမ်အနေဖြင့် ထိုပမာဏကို လုံးဝ မတတ်နိုင်‌ေသးပေ။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "အဖေ... အမေ့ကိုယ်ထဲက အဆိပ်ကို ကျွန်တော် ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်။ ကျွန်တော့်ကို စမ်းကြည့်ခွင့်ပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကော့ချိုးယွဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး "ဖျင်အာ... မင်း အမေ့တွက် စိတ်ပူနေတာကို အမေ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာဦးအဆိပ်က တာအိုဘိုးဘေးတစ်ယောက် မပါဘဲနဲ့ ဖယ်ထုတ်လို့ မရဘူး"ဟု သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်ကလည်း လိုက်၍ ပြုံးကာ "ဒီအဆိပ်က  နက်နဲတယ်။ အဖေလည်း သူတာ်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်စွမ်းအားတွေ အကုန်သုံးပြီး ဖယ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် လုမိသားစုမှ ထွက်ခွာသွားစဉ်က  သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ပင် မရောက်ရှိသေးပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ယခုနှစ်များအတွင်း လုရီဖျင်၏ အင်အား တိုးတက်လာခဲ့လျှင်ပင် အလွန်ဆုံး သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်အဆင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် လုရီဖျင်က ရုတ်တရက် လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ လက်ညှိုးမှ စွမ်းအားတစ်ခု ပြေးထွက်သွားပြီး ကော့ချိုးယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားသွေးကြောများ တုန်ခါသွားပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် တစ်ကိုယ်လုံး လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအင်အောက်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကမ္ဘာဦးအဆိပ်များမှာ မြူခိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ တရဟော စီးထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် တစ်ကိုယ်လုံးကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ပြီး လုရီဖျင်ကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမေ့ကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေ အကုန်ပျောက်သွားပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်သည်လည်း လုရီဖျင်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖျင်အာ... မင်း တကယ်ပဲ တာအိုဘိုးဘေးနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သွားပြီလား" လုရီဝမ်သည် မထိန်းချုပ်နိုင်သော အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကော့ချိုးယွဲ့သည်လည်း လုရီဖျင်ကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>မိဘနှစ်ဦးစလုံး သူ့အား စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုရီဖျင်က ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ ပြုံးလျက်ပင် "ဟုတ်တယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်လောက်ကတည်းက တာအိုဘိုး‌ေဘးအဆင့်ကို ရောက်‌ေနခဲ့တာ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့မှာ ရင်ထဲတွင် အတိုင်းအထက်အလွန် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုဘိုးဘေး နယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ မည်သည်ကိုဆိုလိုကြောင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦး ကောင်းကောင်း နားလည်ထားကြသည်။ လုမိသားစုကုန်သွယ်ရေးအသင်းသည် ထျန်းသီ ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ နှိပ်စက်မှုကို ဤမျှ ခံနေရခြင်းမှာ အသင်းတွင် တာအိုဘိုးဘေးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးမှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။  အသင်းတွင် အားကောင်းသော တာအိုဘိုးဘေးတစ်ဦး ရှိနေမည်ဆိုပါက ထျန်းသီအသင်းသည် ယခုမျှအထိ အတင့်ရဲဝံ့‌ေတာ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save