Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၇</h2> <h2 style="text-align: center;">လုကော်လင်းဖမ်း‌ဆီးခံရခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>လုကျီ၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားကြီးသူများသည် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် လုရီဖျင် ထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လုကျီ ခေါ်ဆောင်လာသော လူ ၄၀၀ ကျော်ထဲ၌ တာအိုဘိုးဘေး ၄ ဦး ပါဝင်ပြီး၊ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်သန်း ၄၀၀ ရှိသော တာအိုဘိုးဘေး တစ်ဦးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သန်း ၄၀၀ ပိုင်ဆိုင်သူများသည် တာအိုဘိုးဘေးများထဲတွင် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော စွမ်းအားရှင်အဆင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ စစ်သူကြီး လုကော်လင်း၏ လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်ပြီး လုကျီက လက်ရုံးတပည့်များဖြစ်သည်။</p> <p>တာအိုဘိုးဘေး ၄ ဦးစလုံးသည် လုရီဖျင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ ထိုသို့ တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လုရီဖျင်သည် ထိုသူတို့ကို လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ၄ ဦးစလုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ" လုကျီသာမက လုဖုန်း နှင့် ထျန်းသီကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ လူအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော အခြားသိုင်းဆရာများမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထပ်မံ ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော သိုင်းဆရာ ၄၀၀ ကျော်မှာ လုရီဖျင်၏ လက်ဖဝါးအောက်တွင် သဲပွင့်များကဲ့သို့ သေးငယ်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျရောက်သွားကြ‌ေလသည်။</p> <p>လုကျီနှင့် လုဖုန်းတို့မှာလည်း အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ "ဒါ ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုးလဲ"</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် ထိုလူ ၄၀၀ ကျော်စလုံးကို ကျန့်မုသစ်ပင်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး ကျန့်မုသစ်ပင်အတွက် မြေဩဇာနှင့် အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လုရီဖျင်သည် လုကျီ၊ လုဖုန်းနှင့် ထျန်းသီကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ ကျန်ရှိနေသော ပညာရှင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုကျီ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လုရီဖျင်သည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် တောက်ထုတ်လိုက်ရာ လုကျီ၊ လုဖုန်း နှင့် ကျန်ရှိနေသော ပညာရှင်များ အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားကြ‌ေလသည်။ ဆက်လက်၍ လူုရီဖျင်မှ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထပ်မံဖမ်းဆီးလိုက်ရာ လုကျီနှင့် လုဖုန်းတို့မှလွဲ၍ ထျန်းသီကုန်သည်အသင်းမှ သိုင်းဆရာအားလုံးကို လက်ဖဝါးထဲသို့ ထည့်ကာ ကျန့်မု့သစ်ပင်ထဲသို့ ထပ်မံ ပစ်ထည့်လိုက်‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ လုရီဝမ်တို့ သတိဝင်လာချိန်တွင် လုကျီနှင့် လုဖုန်းတို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သားတို့ ဆက်သွားကြရအောင်" ဟု လုရီဖျင်က ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် စုချောင်းန‌ှင့်ဘသူ့မိဘများကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စုချောင်းသည်လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် လုရီဖျင်တို့ကို ဘီလီယံ ၇၀၀ တန် စံအိမ်ကြီးဆီသို့ ဆက်လက်ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ လမ်းတွင် စုချောင်းသည် တစ်ခုခုပြောရန် တွေဝေနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုစံအိမ်ကြီးသည် နတ်ဆိုးမြို့တော်၏ အစည်ကားဆုံး ဗဟိုချက်‌ေနရာတွင် တည်ရှိသည်။ စုချောင်းပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများမှာ အကောင်းဆုံး ချောင်းကျောက်တုံး များဖြစ်ပြီး ဧရိယာအားဖြင့် ဧကပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းကာ ခန့်ညားထည်ဝါမှုမှာလည်း အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် စုချောင်းကို ဟုန့်မုန်ချီ ၇ သိန်း ပေးကာ စံအိမ်ကို ချက်ချင်း ဝယ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>လုရီဖျင် စံအိမ်ဝယ်ယူနေချိန်မှာပင်...</p> <p>နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု စစ်သူကြီး လုကော်လင်း သည် သူ၏သား လုကျီ၏ သတင်းကို ကြားသိသွားပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ အင်အားကြီးသူ အမြောက်အမြားကို ဦးဆောင်ကာ လုရီဖျင်ရှိရာသို့ ရောက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>စံအိမ်အတွင်း၌ စုချောင်း ပြန်သွားပြီဖြစ်ရာ လုရီဖျင်၊ လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့သာ ကျန်ရစ်‌ခဲ့‌ေတာ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖျင်အာ... လုကျီနဲ့ တခြားလူတွေကို ဖမ်းလိုက်တော့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက လူတွေ အဖေတို့ကို အငြိုးထားတော့မှာပေါ့" လုရီဝမ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် မိဘနှစ်ပါးကို ကြည့်ကာ "အဖေနဲ့ အမေ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်မှာ အစီအစဉ်ရှိပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်သည် သားဖြစ်သူ၏ တည်ငြိမ်လွန်းသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်နေမိသည်။</p> <p>"လာနေကြပြီပဲ..." လုရီဖျင်သည် ဝေးလံသော ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝေးလံသော မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် အင်အားတောင့်တင်းလှသည့် နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီး ချီတက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ ရွှေရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု စစ်သူကြီး လုကျော်လင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုကော်လင်းသည် နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာလာခြင်းဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးမြို့တော်တစ်ခွင်ရှိ ရေတွက်မရနိုင်သော အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... သခင်ကြီး လုကော်လင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ သခင်ကြီး လုကော်လင်းက ဒီလောက်စစ်တပ်အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>အရပ်ရပ်မှ ခန့်မှန်းပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် လုကော်လင်းသည် လုရီဖျင်၏ စံအိမ်ရှေ့သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>လုကော်လင်း စံအိမ်ရှေ့သို့ ရောက်နေချိန်မှာပင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ သန့်စင်သောသူရဲကောင်း လုံခဲ့သည် လုကော်လင်းမှ စစ်တပ်‌ေခါ်‌ေဆာင်သည့် သတင်းကို ရရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ... သခင်ကြီး လုကော်လင်းက စစ်တပ်‌ကိုဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား…ဘာကြောင့်လဲဆိုတာရော သိရပြီလား…" လုံခဲ့က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားကို မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လုကျီမှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားလို့ပါ၊ လုကျီ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပါတယ်" ဟု လက်အောက်ငယ်သားက ပြန်ဖြေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုံခဲ့မှာ မှင်တက်သွားပြီး မယုံနိုင်ဖြစ်သွားရသည် "မင်း ဘာပြောလိုက်တာ၊ လုကျီ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရတယ် ဟုတ်လား၊ ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့မြို့တော်ထဲမှာရှိနေတာကို ဖမ်းဆီခံလိုက်ရတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်" ဟု သူမက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တစ်ဖက်လူက ဘယ်သူလဲ၊ အခု သူဘယ်မှာလဲ" မိမိတို့ နတ်ဆိုးမြို့တော်ထဲမှာပင် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၏သားအား ဖမ်းရဲသူရှိသည်ကို လုံခဲ့ ယခုချိန်ထိ မယုံနိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>"တစ်ဖက်လူက လုမိသားစုကုန်သည်အသင်းကပါ" လက်အောက်ငယ်သားက ဆက်လက်တင်ပြခဲ့သည်  "သူက လုမိသားစုကုန်သည်အသင်းဥက္ကဋ္ဌရဲ့သား လုရီဖျင်လို့‌ေပြာပါတယ်။ ထူးဆန်းတာက လုကျီကို ဖမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာ လုရီဖျင်က ထွက်မပြေးဘဲ ဝမ်ပေါင်ကုန်သည်အသင်း ဥက္ကဋ္ဌ စုချောင်နဲ့အတူ ဘီလီယံ ၇၀၀ တန် မင်ထျန်း စံအိမ်ကြီးကို ဝယ်လိုက်တာပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လုံခဲ့၏ မျက်နှာရိပ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>“လူရီဖျင်… ဒီနာမည်က ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>"သခင်ကြီး လုကော်လင်းကို အမြန်ဆက်သွယ်လိုက်၊ စိတ်မလောဖို့နဲ့ အေးဆေးဆွေးနွေးဖို့ ပြောလိုက်ပါ" လုံခဲ့က ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည် "မင်းလည်း အခု ငါ့နောက်ကိုလိုက်ခဲ့၊ ငါ အဲဒီ လူရီဖျင် ဆိုတဲ့လူကို သွားတွေ့ချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် လုံခဲ့သည် သူ၏ လက်အောက်မှ အင်အားကြီးသူများကို ဦးဆောင်ကာ မင်ထျန်းစံအိမ်ကြီးဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုကော်လင်းသည် စံအိမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်လျက် အောက်ရှိစံအိမ်ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>"တိုက်ခိုက်ကြစမ်း…” လုကော်လင်းသည် နောက်မှ နတ်ဆိုးပညာရှင်များအား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စစ်သူကြီးလု... သခင်မ‌ေလး လုံခဲဲ့ဆီက ခုလေးတင် သတင်းစကား ရောက်လာပါတယ်၊ အခုလောလောဆယ် ဘာမှမလုပ်ပါနဲ့ဦးတဲ့၊ သခင်မ‌ေလး လုံခဲ့လည်း အခုလာနေပါပြီ" နတ်ဆိုးပညာရှင်တစ်ဦးက အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာကိုစောင့်နေမှာလဲ တိုက်ခိုက်စမ်း…" လုကော်လင်းက အေးစက်စွာ ထပ်မံပြောလိုက်ရာ သူ၏လေသံမှာ ငြင်းဆန်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ တာအိုဘိုးဘေးအဆင့်ရှိ ပညာရှင်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့တက်ကာ မိမိတို့၏ တာအိုလက်နက်များကို ထုတ်ယူလျက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုဘိုးဘေး ၃၄ ဦး၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အံ့မခန်းလှသော ဓားလှိုင်းများနှင့် အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်တစ်ခွင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် မြို့တော်အတွင်းရှိ အင်အားကြီးပညာရှင်မားအားလုံးလည်း  ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အပြေးအလွှား လာနေသော လုံခဲ့သည် ထိုလူ ၃၄ ဦး၏ စွမ်းအားကို အဝေးမှပင် ခံစားမိလိုက်ရာ မျက်နှာပင် ပျက်သွားရပြီး စိတ်လည်း တိုသွားရသည် "လုကော်လင်း... သူ ငါ့အမိန့်ကို လျစ်လျူရှုရဲတယ်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမသည် ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလာခဲ့သည်။</p> <p>စံအိမ်အတွင်း၌ရှိသော လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့မှာမူ ကောင်းကင်ယံမှ နတ်ဆိုးတာအိုဘိုးဘေး ၃၄ ဦး၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ တာအိုဘိုးဘေး ၃၄ ဦး၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာချိန်မှာပင်၊ စံအိမ်အတွင်းမှ အလင်းတန်းများ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ကြီးမားသော နေဝန်းကြီး တစ်ခု ပျံတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေဝန်းကြီးသည် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများဖြင့် စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုနေဝန်းကြီး ပျံတက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် နတ်ဆိုးတာအိုဘိုးဘေး ၃၄ ဦး၏ စွမ်းအားများသည် ခဏချင်းအတွင်း ရိုက်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးတာအိုဘိုးဘေး ၃၄ ဦးမှာလည်း အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ကြဘဲ ကောင်းကင်မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော နေဝန်း၏ဒဏ်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြရတော့သည်။</p> <p>ထို လူ ၃၄ ဦးစလုံးသည်လည်း နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီးထဲသို့ အရှိန်ဖြင့်ပြန်လည် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီးမှာမူ  အထိနာသွားပြီး ကျိုင်းကောင်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျံကျလာသကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ပြုတ်ကျလာကြသည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ စံအိမ်အတွင်းမှ ဧရာမ ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်သူကြီး လုကော်လင်းကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုကော်လင်းသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ  ဒေါသထွက်သွားပြီး အကျယ်အဝန်း ၁၄ ဧကရှိသော သူ၏ တာအိုချင်းယွမ်တိမ်တိုက်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ထဲမှ တူကြီးဖြင့် ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးကို အားကုန်လွှဲ၍ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တူကြီးသည် ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း လက်ဝါးကြီးမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ လုကော်လင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ ထိတ်လန့်မှုရိပ်များ ယှက်သန်းသွားပြီး တာအိုစွမ်းအားများကို အင်အားအပြည့် ထုတ်ဖော်ကာ လက်ဝါးကြီးကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်‌ေလသည်။ သို့သော်လည်း ထိုရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးမှာ ခဏချင်းအတွင်း သူ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုကော်လင်းသည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်အတိကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တင်းကျပ်သွားကာ ဧရာမလက်ဝါးကြီး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် စံအိမ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်သူကြီး လုကော်လင်း ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီးမှာလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော လုံခဲ့ နှင့် အခြားနတ်ဆိုးစစ်သူကြီးများသည် လုကော်လင်းအာ ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးမှ ခဏချင်းအတွင်း ဖမ်းခေါ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>လုံခဲ့သည်လည်း စိတ်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ကာ နတ်ဆိုးပညာရှင်များနှင့်အတူ စံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save