Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၈</h2> <h2 style="text-align: center;">နျိုဝါနှင့် ဆွေးနွေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>လုံခဲ့သည် တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မင်ထျန်းစံအိမ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် စံအိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အပြင်လူများမှာ အတွင်းပိုင်းကို လုံးဝ မမြင်နိုင်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက လုံခဲ့ပါ။ လုမိသားစုကုန်သည်အသင်းက သခင်ကြီး လုရီဖျင်ကို ထွက်လာပြီး ဆွေးနွေးပေးဖို့ ဖိတ်ကြားပါတယ်" ဟု လုံခဲ့သည် လေးစားသမှုရှိသော အသံ၊ ယဉ်ကျေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံခဲ့၏ စကားအဆုံးတွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် စံအိမ်အတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လုံခဲ့သည် ထိုသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး  "ရှင်... ရှင်ပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက ဟုန့်မုန်ချီ ၂ ထရီလီယံဖြင့် မီးလျှံတိမ်တိုက်ကျောက်အား ဝယ်ယူခဲ့သည့် လုရီဖျင်၏ ပုံရိပ်မှာ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ပုံရိပ်တစ်ခု  ပေါ်လာလဲ့ပြန်သည်။ ထိုသူမှာ လျိုချွမ်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နျိုဝါမယ်တော်ကြီး၏ လက်အောက်မှ အစွမ်းအထက်ဆုံး စစ်သူကြီးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်သီးအင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ် ၁၀ ဦးစာရင်းဝင် အမြင့်မြတ်ဆုံး တာအိုဘိုးဘေး တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသော နတ်ဆိုးပညာရှင်များအားလုံး လျိုချွမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်ကြီး လျိုချွမ်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုကာ နတ်ဆိုးများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွား ခစားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသူရဲကောင်းမလေး လုံခဲ့ပင်လျှင် လျိုချွမ်‌ေးရာက်လာကြောင်း သိသည်နှင့် ရှေ့သို့တက်ကာ "လုံခဲ့က သခင်ကြီး လျိုချွမ်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုကာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လျိုချွမ်းသည် လုံခဲ့ကို ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြပြီးနောက် လုရီဖျင်အပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်ခက်ထန်နေပြီး "ကမ္ဘာဦးအစကနေ အခုထိ၊ ငါတို့ နတ်ဆိုးမြို့တော်မှာ ဘယ်သူမှ ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းတာမျိုး မရှိခဲ့ဖူးဘူး"</p> <p> </p> <p>"လုကော်လင်းနဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်စမ်း၊ ပြီးတော့... ဒူးထောက်ပြီး အပြစ်ဝန်ခံ၊ မင်းရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကိုတော့ နျိုဝါမယ်‌ေတာကြီးက ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်"</p> <p>လျိုချွမ်း၏ အေးစက်လှသော စကားသံများသည် နတ်ဆိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွားစေခဲ့သည်။ မြို့တော်အတွင်းရှိ လူတိုင်းသည်လည်း ထိုစကားကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်နှင့် ကော့ချိုးယွဲ့တို့မှာ လျိုချွမ်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့သားအတွက် ခုခံချေပခွင့်ပင် မပေးဘဲ ဒူးထောက် အပြစ်ဝန်ခံခိုင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် လျိုချွမ်းကို ပုံမှန်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီလောကမှာ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို အပြစ်မပေးနိုင်ဘူး။ မင်းလည်း မလုပ်နိုင်သလို၊ နျိုဝါမယ်‌ေတာ်လည်း မလုပ်နိုင်ဘူး" ဟု အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်၏ အသံသည်လည်း နတ်ဆိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။ လုရီဖျင်သည် နျိုဝါမယ်‌ေတာ်၏ အမည်အား တိုက်ရိုက်ခေါ်ဝေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်အပြင် ဟုန့်မုန်လောက၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲတွင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ထိပ်သီးနေရာတွင် ရပ်တည်နေသူ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အမည်နာမကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ဝေါ်ရဲသူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>လုံခဲ့ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားရသည်။ လျိုချွမ်း၏ မျက်နှာမှာလည်း ဒေါသကြောင့် အရောင်ပြောင်းသွားပြီး မျက်လုံးများမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ "နျိုဝါမယ်‌ေတာ်ကြီးကို မလေးမစား လုပ်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းအခုပဲ သေပေတော့" ဟု အော်ဟစ်ကာ လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလက်သီးချက်မှာ လျိုချွမ်း၏ ဒေါသနှင့် အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သော တိုက်ကွက်ဖြစ်သည်။ တာအိုဘိုးဘေးစွမ်းအား ၁၈ ဘီလီယံ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါစေပြီး မြို့တော်ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပေါက်ကွဲမတတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လျိုချွမ်း၏ ဒေါသတကြီး ထိုးနှက်ချက်ကို မြင်သော်လည်း လုရီဖျင်မှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း…*</p> <p> </p> <p>လက်သီးချင်း ထိမိသွားသောအခါ ကောင်းကင်ကြီး ပေါက်ကွဲတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားရသည်။ ချောင်း မိုးကြိုးပေါင်း သန်းချီသည် တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲလိုက်သကဲ့သို့ပင် ပြင်ထန်းလှသည်။</p> <p>စွမ်းအားနှစ်ခု၏ ပွတ်တိုက်မှုမှာ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အလင်းရောင်များပင် ခေတ္တ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားလှိုင်းများကြားတွင် တာအိုဘိုးဘေးစွမ်းအား ၁၈ ဘီလီယံ ရှိသော ထိပ်သီးနတ်ဆိုးစစ်သူကြီး လျိုချွမ်းမှာ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်မိုင်ကျော် ဝေးကွာသောနေရာသို့ ရောက်မှသာ လျိုချွမ်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>လျိုချွမ်းသည် သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်နေပြီး လည်ချောင်းထဲတွင် ပူလောင်မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများပင် စီးကျလာခဲ့သည်။</p> <p>လုံခဲ့မှာမူ မှင်တက်ကာ ရပ်ကြည့်နေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ အင်အားကြီးသူများသည် ဆွံ့အလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးမြို့တော်အတွင်းရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော သတ္တဝါတို့မှာလည်း အချိန်များရပ်တန်သွားသကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက်ရှိနေခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်ပင်လျှင် မှင်တက်သွားရသည်။ လုကော်လင်း၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ဟုန့်မုန့်လောကတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့နေပြီးဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်သီးအင်အားကြီး ၁၀ ဦးတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သော လျိုချွမ်း၏ အမည်နာမကို လုရီဝမ် ကောင်းမွန်စွာသိရှိပေသည်။ လုရီဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လျိုချွမ်းသည် မည်သူမျှ မထိပါးဝံ့သည့် အလွန်မြင့်မြတ်လှသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်လှသည့် သူမှာ သူ၏ သားဖြစ်သူကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လျိုချွမ်းကိုယ်တိုင်ပင် လုရီဖျင်အားကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်သီး ၁၀ ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဟုန်မုန့်လောကတစ်ခုလုံးတွင် သူ့အား အနိုင်ယူနိုင်သူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် ရသည်။ ထိုသူများကိုလည်း သိရှိပြီးဖြစ်ရာ ယခု ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူငယ်မှာ ထိုသူများထဲတွင် လုံးဝ မပါဝင်‌ေပ။</p> <p> </p> <p>"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ" လျိုချွမ်းမှ  ထိတ်လန့်တကြား မေးမြန်းလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"လုရီဖျင်ပဲ " လုရီဖျင်၏ အေးစက်တည်ငြိမ်သော အသံမှာ ဝေးလံသောနေရာအထိ ပျံ့နှံ့သွား‌ေလသည်။</p> <p>လျိုချွမ်း၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဝါများမှာလည်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာ‌ေလသည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ မင်ရောင်ကဲ့သို့ မည်းနက်သွားပြီး ထိုလက်များမှ မင်ရောင်အလင်းတန်းများ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းတန်းများ ပိုမိုတောက်ပလာသည်နှင့်အမျှ လောကတစ်ခွင်သည်လည်း ပြန်လည်ကာ မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လျိုချွမ်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှစ၍ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ လမ်းမများနှင့် မြို့တော်တစ်ခုလုံး မှောင်မည်းသွားခဲ့သည်။ လျိုချွမ်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ထိုမင်ရောင်အလင်းများအောက်တွင် အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>လျိုချွမ်း၏ အရှိန်အဝါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်အား ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ လျိုချွမ်း တွန်းထုတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မင်ရောင်အလင်းတန်းကြီးသည် မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ လုရီဖျင်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်သွားချိန်တွင် လျိုချွမ်း၏ လက်များသည်လည်း မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် ကျန့်မုသစ်ပင် နှင့် ချောင်းခေါင်းလောင်းတို့ကို အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကိုသာ ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်မြစ်ကြီးတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်နှင့် ရွှေရောင် မြစ်ကြီးနှစ်စင်းမှာ တစ်ဖန် ထပ်မံ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြပြန်သည်။</p> <p>ထိုစဉ် ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့တော့သည်။  လုံခဲ့နှင့် အခြားနတ်ဆိုးများမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာပြေးသွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>လျိုချွမ်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံလွင့်ထွက်သွားပြီး အဆောက်အဦးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုက်မိကာ နောက်ဆုံးတွင် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီဝေးသော ဇိမ်ခံအဆောက်အဦးကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လမ်းလုံး ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားပြီး အဆောက်အဦးများ ပြိုကျပျက်စီးသံများမှာလည်း ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေ‌ေတာ့သည်။</p> <p> </p> <p>လျိုချွမ်း ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်တွင် သွေးများမှာ ယခင်ကဲ့သို့ စီးကျရုံတင်မကဘဲ အမြောက်အမြား အန်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းပြိုင်ပွဲသို့ လာရောက်ကြသည့် အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးပညာရှင်များမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေသည့် လျိုချွမ်းကို ကြည့်ကာ အရာရာကို မှင်တက်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် လုရီဖျင်သည် တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ပထမဆုံး တာအိုခန္ဓာကိုယ်ပဲ "</p> <p> </p> <p>"ဖန်ဆင်းခြင်း တာအိုခန္ဓာကိုယ်ပေါ်လာတာလား…" လျိုချွမ်းသည် အားတင်းကာထရပ်လိုက်ပြီး လုရီဖျင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဟုန့်မုန်လောက ပေါ်ထွန်းလာသည့်အချိန်ကတည်းကပင် မည်သူမျှ ပထမဆုံး တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်မြင်စွာ မတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ဖူးပေ။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် ပထမဆုံး တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း လျိုချွမ်းပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ထပ်မံ၍ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြရ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>ဒဏ္ဍာရီများအရ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်အဆင့်တွင် တာအိုလမ်းစဉ် သုံးထောင်လုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သူသာလျှင် ပထမဆုံး တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လူရီဖျင်သည် တာအိုလမ်းစဉ် သုံးထောင်လုံးကို နားလည်ထားသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် နတ်ဆိုးပညာရှင်များကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့သူ ရှိသေးလား…"</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်၏ အမေးကြောင့် နတ်ဆိုးပညာရှင်အားလုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များသည် လျိုချွမ်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကြ‌ေလသည်။</p> <p>လျိုချွမ်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု လောကတစ်ခွင် ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုက အမြဲတမ်း မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ၊ တာအိုမိတ်ဆွေ လုရီဖျင်ကိုလည်း  နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ မိတ်ဆွေလို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအသံမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ပြီး အလွန်သာယာနာပျော်ဖွယ်ရှိလှသည်။ နားထောင်ရသူအား နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ ခံစားရစေသော်လည်း မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါနှင့် အမိန့်အာဏာပင် ရောယှက် ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... နျိုဝါမယ်တော်ရဲ့ အသံပဲ"</p> <p> </p> <p>"နျိုဝါမယ်တော်ကြီး အသက်ရှည်ကျန်းမာပါစေ…"</p> <p>မြို့တော်အတွင်းရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒူးထောက် ခစားကြတော့သည်။ တာအိုဘိုးဘေးကြီးများသည်ပင် ကြည်ညိုလေးစားမှု ထိတ်လန့်ရိုသေမှုများဖြင့် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆတ်ကြ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်သီး ၁၀ ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော လျိုချွမ်းပင်လျှင် ဝါနန်းတော်ရှိရာ အရပ်သို့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမိတ်ဆွေ လုရီဖျင်... ကျွန်မရဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်တွေက အသိဉာဏ် နည်းပါးကြလို့ မင်းကို စော်ကားမိတာတွေရှိရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ" ဟု နျိုဝါက ထပ်မံပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရီဖျင်သည် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး  "နျိုဝါမယ်တော်ကြီးက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ" ဟု ဆိုကာ လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစောပိုင်းတွင် သူဖမ်းဆီးထားသည့် လုကော်လင်း၊ လုကျီနှင့် အခြားသူများမှာ အပြင်သို့ လွင့်ထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>နျိုဝါက "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေလု... စိတ်မပူပါနဲ့၊ လုကော်လင်းနဲ့ လုကျီတို့ကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဥပဒေအတိုင်း အပြစ်ပေး အရေးယူလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုကော်လင်းနှင့် လုကျီတို့မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် မျက်နှာများ ဖြူလျော့နေပြီး ဘာမျှပင်မပြောရဲကြတော့ချေ။</p> <p>ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နျိုဝါမှ ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည် "မိတ်ဆွေလု... ခဏလောက် အချိန်ရနိုင်မလား၊ ကျွန်မရဲ့ ဝါနန်းတော်ကို လာရောက်ပြီး တာအိုတရားတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးရင်း ပညာချင်းဖလှယ်ဖို့အတွက် ဖိတ်ကြားချင်လို့ပါ”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save