Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်၏ တုန်လှုပ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားက ဘာထင်လို့လဲ” </p> <p>ထန်ယွင်က ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာ... ကျွန်တော်မျိုးကို လမ်းညွှန်ပေးပါဦး ခင်ဗျာ” </p> <p>လုံအောက်ထျန်းက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထန်ယွင်က ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“မှတ်ထားပါ... လက်နက်ဖော်စပ်တဲ့ မီးလျှံထဲမှာ မီးဓာတ်နဲ့ ရေခဲဓာတ်ရဲ့ အကောင်းဆုံး အချိုးအစားဟာ ၂ အချိုး ၃ ပဲ ဖြစ်ရမယ်... သေချာတာကတော့ ဒီအချိုးအစားဟာ အဆင့်တူညီတဲ့ မီးဓာတ်နဲ့ ရေခဲဓာတ်ကိုပဲ ဆိုလိုတာပါ”</p> <p>“တခြား ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ” </p> <p>လုံအောက်ထျန်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။ </p> <p>“ဆိုလိုတာက... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ မွေးရာပါ မီးလျှံထဲမှာ ခင်ဗျားပြောတဲ့ အချိုးအစားအတိုင်း မီးဓာတ်နဲ့ ရေခဲဓာတ်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ဆို အဆင့်မီတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ယာဇွန်လက်နက်ကို ဖော်စပ်နိုင်မှာလား ခင်ဗျာ”</p> <p>“ခင်ဗျား ယုံရင်တော့ ကျုပ်ပြောသလို လုပ်ပါ... မယုံရင်တော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ဆက်ပြီး လေ့လာနေလိုက်ပေါ့” </p> <p>ထန်ယွင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ဒါပါပဲ”</p> <p>“စီနီယာ... ဒေါသဖြေပါဦး... ကျွန်တော်မျိုးက စီနီယာကို သံသယဖြစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်မျိုးက...” </p> <p>လုံအောက်ထျန်း၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် ထန်ယွင်က နှုတ်ခမ်းဆူကာ မေးလိုက်သည်။ </p> <p>“ဒါဆိုရင် ကျုပ် မေးပါရစေ... ခင်ဗျား တခြား အလယ်အလတ်အဆင့် ယာဇွန်လက်နက်တွေကိုရော ဖော်စပ်ဖူးလား”</p> <p>“ဖော်စပ်ဖူးပါတယ်” </p> <p>လုံအောက်ထျန်းက ဆိုလိုက်၏။ </p> <p>“တခြား ဖော်စပ်ထားတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် လက်နက်တွေကတော့ အဆင့်မီပါတယ် ခင်ဗျာ”</p> <p>“ခင်ဗျား သေချာလား” </p> <p>ထန်ယွင် ရယ်ချင်သွားသည်။</p> <p>“ကျွန်တော်မျိုး သေချာပါတယ်” </p> <p>လုံအောက်ထျန်းက ချက်ချင်းပင် ချန်ခွန်းလက်စွပ်ထဲမှ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ထန်ယွင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။ </p> <p>“စီနီယာ... ကြည့်ပေးပါဦး ခင်ဗျာ”</p> <p>ထန်ယွင်က ဓားကို လှမ်းမယူဘဲ ဓားပျံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... ကျုပ်လည်း ခင်ဗျားကို အများကြီး ပြောမနေချင်တော့ပါဘူး”</p> <p>“ကျုပ် ခင်ဗျားကို မေးမယ်... ခင်ဗျား အလယ်အလတ်အဆင့် လက်နက်ပညာရှင်အဖြစ် တက်လှမ်းခဲ့တာ အခုဆိုရင် နှစ်ပေါင်း ၅၀ ထက် မပိုသေးဘူး မဟုတ်လား”</p> <p>လုံအောက်ထျန်း၏ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တုန်ယင်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ </p> <p>“စီနီယာ... စီနီယာက တကယ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ... ဒါကိုတောင် မြင်နိုင်တာလား”</p> <p>ထန်ယွင်မှာ ပို၍ပင် ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားရသည်။ </p> <p>“လုံဂိုဏ်းချုပ်... ခင်ဗျားဖော်စပ်ထားတဲ့ ဒီဓားဟာ အဆင့်မီတာ မဟုတ်ဘူး... ဒါဟာလည်း အညံ့စားပဲ”</p> <p>“ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မှားနေတာပဲ... ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ခင်ဗျားရဲ့ မွေးရာပါ မီးလျှံကို အရင် ပြုပြင်လိုက်ဦး... မဟုတ်ရင်တော့ ခင်ဗျား သေတဲ့အထိ အဆင့်မီတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုကိုတောင် ဖော်စပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ လုံအောက်ထျန်းမှာ စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် ထန်ယွင်ကို အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်တော့သည်။ </p> <p>“စီနီယာရဲ့ စကားတစ်ခွန်းဟာ ကျမ်းစာအုပ်ပေါင်း သောင်းချီဖတ်ရတာထက် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုး အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ဗျာ... စီနီယာအနေနဲ့ အားလပ်တဲ့ အချိန်ကျရင် ကျုပ်ရဲ့ လုံယွန်းဂိုဏ်းကိုလည်း လာရောက် လည်ပတ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်”</p> <p>“အင်း... အချိန်ရရင် ကျုပ် လာခဲ့ပါ့မယ်၊ အခုတော့ ပြန်ထိုင်ပါဦး” </p> <p>ထန်ယွင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာ” </p> <p>လုံအောက်ထျန်းက သူ့လှံရှည်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် လေလံစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ကာ နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ပင် ငြိမ်ငြိမ်မထိုင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။ လုံယွန်းဂိုဏ်းသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်သွားပြီး သူ့မွေးရာပါ မီးလျှံကို ပြုပြင်ရန်သာ စိတ်အားထက်သန်နေတော့သည်။</p> <p>“ထန်ယွင်... ဒီကို လာခဲ့ဦး” </p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး အသံမှာလည်း တုန်ယင်နေ၏။ </p> <p>“ဒီဂိုဏ်းချုပ်မှာ မင်းကို မေးစရာ ရှိလို့”</p> <p>ထန်ယွင် လမ်းလျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထန်ထိုင်ကျုံးတယ် ဘာမေးမည်ကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် အရင်ဦးအောင် မပြောပေ။ လူတစ်ယောက်သည် ပါးနပ်လွန်းလျှင် တခြားသူ၏ အကဲခတ်ခြင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ မခံရနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က အသံလုံအတားအဆီးကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြီး တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်၏။ </p> <p>“မင်းက လက်နက်ဖော်စပ်ခြင်း ပညာမှာလည်း ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား... ပြောစမ်းပါဦး... မင်းရဲ့ လက်နက်ဖော်စပ်မှုက ဘယ်အဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလဲ”</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ကို တင်ပြပါတယ်... တပည့်ဟာ သန့်စင်အဆင့် လက်နက်ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်”</p> <p>ထန်ယွင်က လေးစားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဘာ”</p> <p>သူ ဘယ်လိုလုပ် မတုန်လှုပ်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>ထန်ယွင်၏ အသက်ကို မေးဖူးရာ ၂၂ နှစ်သာ ရှိသေးကြောင်း ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ထန်ယွင်က ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်အား သူ့ထိုင်ခုံမှ လွင့်ထွက်သွားစေမည့် စကားတစ်ခွန်းကို ထပ်မံ ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ကို တင်ပြပါတယ်... တပည့်ဟာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးပညာရှင်၊ သန့်စင်အဆင့် လက်နက်ပညာရှင် ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ... သခင်အဆင့် လက်နက်အစီအရင်ပညာရှင်နဲ့ သခင်အဆင့် အစီအရင် ပညာရှင်လည်း ဖြစ်ပါတယ် ခင်ဗျာ”</p> <p>ထန်ယွင်၏ စကားများမှာ ဧရာမ ဗုံးကြီးများအလား ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေတော့သည်။</p> <p>ပညာ ၄ မျိုးလုံးမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဟုတ်လား၊ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။</p> <p>ပညာ ၄ မျိုးလုံးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရှိ လက်နက်၊ ဆေးဝါး၊ အစီအရင်နှင့် လက်နက်အစီအရင် အုပ်စုကြီး ၄ ခု၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည့် အခြေအနေ မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ထို့အပြင် ထန်ယွင်က ဒါတွေ အားလုံးကို တပြိုင်နက် တတ်မြောက်နေခြင်းပင်။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်မှာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စိတ်မငြိမ်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။</p> <p>ထိုင်ခုံများပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ပေါင်း ထောင်ချီမှာလည်း ဆွံ့အနေကြ၏။</p> <p>ထန်ယွင်နှင့် ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်တို့ ဘာတွေ ပြောနေကြသည်ကို သူတို့ မကြားရသော်လည်း ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်၏ အပြုအမူကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိလှသော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီး၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ သူ့လူယုံတစ်ဦးကြောင့် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေရကြောင်း သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်များ ကိုယ်စီ တွေးတောနေကြစဉ်မှာပင် ထန်ယွင်၏ အသံက ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... အစောပိုင်းက ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ပညာ ၄ မျိုး ပြိုင်ပွဲမှာ တပည့်အနေနဲ့ တခြားသော အုပ်စုတွေကို ကိုယ်စားပြုပြီး မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့မိတဲ့အတွက် တပည့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ”</p> <p>“ဘာလို့လဲဆိုတော့ တပည့်ရဲ့ ဆရာက လူ့စိတ်ဆိုတာ ကြောက်စရာကောင်းတယ်... တကယ်ပဲ ယုံကြည်ရတဲ့သူနဲ့ မဆုံမချင်း ဒါတွေကို လျှို့ဝှက်ထားရမယ်လို့ မှာကြားထားခဲ့လို့ပါ”</p> <p>“ပြီးတော့ တပည့် အခုလို အောင်မြင်မှုတွေ ရခဲ့တာကတော့... တပည့်ရဲ့ ဆရာဟာ တပည့်အတွက် အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပေးပြီး အဲ့ဒီ အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှာ ပညာ ၄မျိုးလုံးကို သင်ကြားပေးခဲ့လို့ပါ ခင်ဗျာ”</p> <p>ထန်ယွင်၏ စကားထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်များစွာ ပါဝင်နေ၏။ ၎င်းမှာ ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်ကို ‘ကျုပ် ခင်ဗျားကို အတော်လေး ယုံကြည်ပါတယ်’ ဟု ပြောနေခြင်းဖြစ်သလို၊ ‘ကျုပ်ရဲ့ အနောက်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက် ရှိနေတယ်’ ဟု သတိပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ </p> <p>“ဒီဂိုဏ်းချုပ် နားလည်ပါပြီ... မင်း အများကြီး ရှင်းပြမနေပါနဲ့တော့”</p> <p>“ကောင်းပြီ... သိပ်ကောင်းတာပဲ... ငါ့ရဲ့ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ မင်းလိုလူ ရှိနေတာဟာ တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်းပါပဲ”</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်မှာ အများကြီး တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ထန်ယွင်သာ ဤပညာ ၄ မျိုးလုံး၌ ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာပြီး နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ဆေးဝါး၊ လက်နက်၊ လက်နက်အစီအရင်နှင့် အစီအရင် အုပ်စု၄ ခု၏ ခေါင်းဆောင်များကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်ခဲ့လျှင် ထန်ယွင်သည် သူ၏ အားအကိုးရဆုံးသော လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်လာမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p>ထိုလျှို့ဝှက်လက်နက်သည်ပင် ဤအုပ်စု ၄ ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းပေးနိုင်မည့် ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ် ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဒီဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ” </p> <p>ထန်ယွင်က လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကဲ... မင်း ဆက်ပြီးတော့ ဆောင်ရွက်နိုင်ပါပြီ” </p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က ပြုံးလျက် ပြန်ထိုင်လိုက်၏။ သူသည် ထန်ယွင်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြုံးနေမိတော့သည်။ ထန်ယွင်ကို ကြည့်နေရင်း ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ညဉ့်နက်လာပြီး လရောင်မှာလည်း မှိန်ဖျော့လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>နောက်ထပ် ၅ရက်အတွင်း ထန်ယွင်က ဂိုဏ်းချုပ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီသောသူတို့၏ မေးခွန်း အမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး မည်သည့် မေးခွန်းကိုမဆို အဆင်ပြေစွာ ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။</p> <p>ထန်ယွင်သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်နေပြီး အစစအရာရာ တတ်မြောက်နေသည့်အလား ရှိနေသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်အားလုံးကို အထင်ကြီးသွားစေခဲ့သည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ...</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီက နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်၏။ ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်သည် ဝိညာဉ်လှေကို စီးနင်းလျက် ထန်ယွင်၊ ထန်ထိုင်ချန်ယွမ်နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များကို တင်ဆောင်ကာ ဟောင်ဖူလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်များ မထွက်ခွာမီမှာပင် သူတို့သည် ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်နှင့် ထပ်မံ ကတိပြုခဲ့ကြ၏။ နောက်ထပ် ၂လအကြာတွင် သူတို့သည် လူအင်အားများ ခေါ်ဆောင်လာပြီး ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်ကို ကူညီကြမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တောင်ခြေတောင်တန်းများတွင် ကျောက်တုံးများခွဲ၊ သစ်ခုတ်ကာ အုတ်မြစ်များ ချလျက် ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ် တောင်တန်းများတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်လာမည့် ‘ထျန်းဖူဈေး’ ကို အတူတကွ တည်ဆောက်ကြမည်ဖြစ်ကြောင်းပင်။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က ထျန်းဖူဈေး တည်ဆောက်ရေးကို ထန်ထိုင်ချန်ယွမ်က အပြည့်အဝ တာဝန်ယူမည်ဖြစ်ကြောင်း ဂိုဏ်းချုပ်များကို ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ရာသော အကြံပြုချက်များ ရှိခဲ့လျှင် ထန်ထိုင်ချန်ယွမ်နှင့် ဆွေးနွေးနိုင်ကြောင်းလည်း မှာကြားခဲ့၏။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်များက ထန်ထိုင်ချန်ယွမ်ကို လေးစားကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ထန်ထိုင်ချန်ယွမ်သည် ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်၏ ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အစေခံအိုကြီးဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်များထဲမှ မည်သူမျှ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မမြင်နိုင်ကြပေ။</p> <p>သိသာသည်မှာ အစေခံအိုကြီးဆိုသည့် အသွင်အပြင်၏ အောက်တွင် သူသည် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p>တောင်တံခါး၏ ရှေ့တွင် ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က ဂိုဏ်းချုပ်များ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ယွင်ကို ပြုံးလျက် လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“မင်း တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးဆောင်မှုကို လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ... ပြောစမ်းပါဦး... မင်း ဘယ်လို ဆုလာဘ်မျိုး လိုချင်လဲ၊ မင်း လိုချင်တာ မှန်သမျှကို ဒီဂိုဏ်းချုပ်က ပေးဖို့ သဘောတူတယ်”</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ကို တင်ပြပါတယ်... တပည့်အနေနဲ့ ဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းရတာဟာ တပည့်အတွက်တော့ ကံကောင်းခြင်း တစ်ခုပါ... တပည့် ဘာဆုလာဘ်မှ မတောင်းဆိုရဲပါဘူး ခင်ဗျာ” </p> <p>ထန်ယွင်က ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဟားဟားဟား” </p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“နောက်ဆိုရင် ဒီဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ရှေ့မှာ အဲ့ဒီလောက်အထိ ရိုသေပြနေစရာ မလိုပါဘူး... ဒီဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ မင်းဟာ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တခြား ခေါင်းဆောင်တွေထက်တောင် ပိုပြီး အသုံးဝင်နေပြီပဲ... ပြောစမ်းပါ... မင်း ဘယ်လို ဆုလာဘ်မျိုး လိုချင်လဲ၊ လိုချင်တာရှိရင် ပြောသာပြောစမ်းပါ”</p> <p>အခန်း ၄၁၆ ပြီး</p> <p> </p>


Save