Book List

<h2 style="text-align: center;">နတ်ဥသျှောင်ရဲ့ ကလဲ့စား</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားများ အသင့်ပြင်ထားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အုံ့မှိုင်းနေ၏။ ရူယန်ဝူကျိဆိုသည့် ထိုအဘိုးကြီးမှာ သူ့ကို တမင်သက်သက် အရှက်ခွဲနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိနေပေသည်။</p> <p>သို့သော် တောင်တံခါးရှေ့၌ စောင့်ဆိုင်းနေရုံ မှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။</p> <p>တောင်ပေါ်လေများ တိုက်ခတ်နေပြီး ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်၏ ဆံပင်ရှည်များကို လွင့်ခါစေ၏။ ခံပြင်းဒေါသထွက်နေသော သူ့အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>သူက ထန်ယွင်၏ စာလုံး ၄၈ လုံးပါသော မဟာဗျူဟာကို တွေးတောမိလိုက်သည်။ ယခုအခါ ထိုဗျူဟာကို စတင် အကောင်အထည်ဖော်နေပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် အတွင်း၌ သူ၏ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ပိုမိုသန်မာလာပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ ယခင်က ရန်ငြိုးများနှင့် ယနေ့ ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရမှုများအတွက် ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးကာ ပြန်လည် ကလဲ့စားချေရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>...<br /> မကြာမီမှာ နေမွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ညနေစောင်းသို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။</p> <p>“ဟင်း... ဟင်း... ဂိုဏ်းချုပ်ထန်ထိုင်က ဘာလို့ ထာဝရလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို မဝင်သေးတာလဲ... ဒီနန်းတော်သခင်မကို စောင့်နေတာလား... ဟားဟားဟား...”</p> <p>ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လှောင်ပြောင်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်၊ အုပ်စုခေါင်းဆောင် ၉ ဦး၊ ထန်ယွင်နှင့် အခြားတပည့်များက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ တိမ်တိုက်များထဲမှ ဆင်းသက်လာသော ဝိညာဉ်လှေတစ်စင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ဝိညာဉ်လှေ၏ အရှေ့ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ သခင်မဖြစ်သူ ကျူးကော့ယွီက တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူမ၏ အနောက်တွင်မူ သူတော်စင်မလေး နန်းကုန်းယွိချင်က လှပကျော့ရှင်းစွာ ရပ်နေ၏။</p> <p>နန်းကုန်းယွိချင်၏ အသားအရေမှာ ဆီးနှင်းအလား ဖြူဖွေးနေပြီး မျက်နှာကျမှာလည်း အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိအောင် လှပလွန်းပေသည်။ သူမက မြင့်မြတ်သော ရေကန်မှ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးအလား ထည်ဝါပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်နေ၏။</p> <p>ထို့အပြင် ကြမ်းပြင်အထိ ရှည်လျားသော ပန်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုဝတ်စုံက သူမ၏ မြင့်မားသော ကိုယ်လုံးလေးကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေကာ ဆံပင်ရှည်များမှာလည်း ပခုံးပေါ်၌ ရေတံခွန်တစ်ခုအလား ဝဲဖြန့်ကျနေတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ထန်ယွင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့် ပညာ ၄ မျိုး ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် သူမ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေ၌ ကျူးကော့ယွီက သူမကို ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထန်ယွင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ကျူးကော့ယွီသည် နန်းကုန်းယွိချင်အား အဆင့်မြင့်ဇွန်ဆေးလုံးဖြစ်သည့် ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်း ဆေးလုံးကို တိုက်ကျွေးခဲ့သဖြင့် သူမ ပြန်လည် အသက်ရှင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် ကျူးကော့ယွီသည် သူမအား မည်သို့ ကယ်တင်ရမည်ကို ထန်ယွင်က လမ်းညွှန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း နန်းကုန်းယွိချင်ကို မပြောပြခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ပြီးခဲ့သည့် ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် တပည့်များကိုလည်း နန်းကုန်းယွိချင်အား ထိုအကြောင်း မပြောရန် တားမြစ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>နန်းကုန်းယွိချင် နိုးလာသည့်အခါတွင်မူ ကျူးကော့ယွီက သူမနှင့် ထန်ယွင်တို့မှာ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲတွင် နှစ်ဦးလုံး ဒဏ်ရာရကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်ခဲ့ရကြောင်းသာ ပြောပြခဲ့သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ နန်းကုန်းယွိချင်မှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားခဲ့၏။ ထာဝရနယ်မြေသည် ထန်ယွင် သေရမည့်နေရာဟုလည်း သူမ စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ပညာ ၄မျိုး ပြိုင်ပွဲတွင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော်က ဗိုလ်စွဲခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့နန်းတော်မှာ ထာဝရနယ်မြေသို့ တပည့်ပေါင်း ၃,၀၀၀ စေလွှတ်ခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ယခုအခါ နန်းကုန်းယွိချင်၏ အနောက်၌ ရပ်နေသော တပည့် ၂,၉၉၉ ဦးမှာလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များဖြင့် ထန်ယွင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ ကျူးကော့ယွီက ဤစမ်းသပ်မှုအတွင်း ထန်ယွင်ကို မဖြစ်မနေ သတ်ပစ်ရန် အမိန့်ပေးထားသောကြောင့်ပင်။</p> <p>“ဟဲဟဲ...” </p> <p>ထန်ယွင်က သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူက နန်းကုန်းယွိချင်၏ အနောက်မှ တပည့်များကို မော့ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p>'ထာဝရနယ်မြေက မင်းတို့ သေရမယ့်နေရာပဲ... မင်းတို့ ပုန်းမနေဘဲ ငါ့လက်ထဲ မိရင်တော့ တွေ့တဲ့လူကို အကုန် သတ်ပစ်မယ်'</p> <p>နန်းကုန်းယွိချင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမက သူ့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ထားရှိနေသော်လည်း ထန်ယွင်ကမူ သူမအပေါ် မည်သည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>အကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ဟုန်မန် နတ်ဘုရားသတ် ဓားအစီအရင်အတွင်း၌ သူမ အသက်ပျောက်တော့မည့် အခြေအနေတွင် သူ့အနားသို့ လဲကျသွားပုံကို ထန်ယွင် မှတ်မိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုအချိန်က သူမ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အချစ်ရဆုံးသော သူတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးရတော့မည့်အလား သူ ရင်ကွဲမတတ် ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ ထန်ယွင်သည် ထိုအကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သူနှင့် နန်းကုန်းယွိချင်ကြားတွင် အတိတ်ဘဝကသော်လည်းကောင်း၊ ယခုဘဝတွင်သော်လည်းကောင်း ဘာတွေများ ဖြစ်ခဲ့သနည်း။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤရှင်းပြ၍မရသော ဝမ်းနည်းမှု၏ အရင်းအမြစ်ကို မသိရမချင်း ထန်ယွင်က နန်းကုန်းယွိချင်ကို သတ်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ကြီး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ကျူးကော့ယွီက ဝိညာဉ်လှေကို မောင်းနှင်ကာ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်လှေဘေးသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်က ကျူးကော့ယွီအား အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျစ်လျူရှုကာ ခေါင်းလွှဲလိုက်၏။</p> <p>ကျူးကော့ယွီက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ထန်ယွင်ကို အကြံယုတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p>ထိုစဉ် တောင်တံခါးရှိ ကျောက်စာတိုင်အောက်တွင် ထိုင်နေသော ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။ </p> <p>“နန်းတော်သခင်မကျူးကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ် အခုပဲ ရောက်လာပါလိမ့်မယ်”</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်သည် ထိုတပည့်နှစ်ဦးက ကျူးကော့ယွီအပေါ် ဆက်ဆံပုံကို ကြည့်ကာ ယခင်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပုံကို ပြန်လည် တွေးတောမိပြီး ထိုတပည့်နှစ်ဦးအပေါ် ပထမဆုံးအကြိမ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်က ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်၏။ </p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီက မင်းတို့နှစ်ယောက် ကျုပ်ကို မထိတထိ စော်ကားခဲ့ကြတယ်... အခု ကျုပ် မင်းတို့ကို နောင်တရဖို့ အချိန်တစ်နာရီ ပေးခဲ့ပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က နောင်တရဖို့ စိတ်ကူးမရှိသေးဘူးပဲ”</p> <p>“မင်းတို့ အမှားကို ဝန်ခံရင်တော့ ကျုပ်က ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကတော့ နောင်တမရနိုင်သေးပါလား”</p> <p>စကားအဆုံးတွင် ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ထိုတပည့်နှစ်ဦးမှာ အော်ဟစ်ချိန်ပင်မရဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အသားစများနှင့် သွေးစများမှာ တောင်ပေါ်လေနှင့်အတူ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ထိပ်အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ လှုပ်ခါသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း လည်ပတ်လာကာ ထာဝရလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ သွားရာ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>ရူယန်ဝူကျိက မျက်နှာနီမြန်းလျက် တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းလာပြီး အသံနှိမ့်ကာ မေးလိုက်၏။ </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ထန်ထိုင်... ခင်ဗျား ဘာလို့ ကျုပ်ရဲ့ ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို သတ်လိုက်ရတာလဲ”</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်က ရယ်မောကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ရူယန်... ခင်ဗျား ရောက်လာတာ အတော်ပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီက ခင်ဗျားရဲ့ တောင်တံခါးစောင့် တပည့်တွေက ကျုပ်ကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း စော်ကားခဲ့ကြလို့ ကျုပ်က ခင်ဗျားကိုယ်စား သူတို့ကို ဆုံးမပေးလိုက်တာပါ”</p> <p>ထို့နောက် ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်က ရူယန်ဝူကျိကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ </p> <p>“ဘာလဲ... ရူယန်က ကျုပ်အပေါ် မကျေနပ်လို့လား”</p> <p>ရူယန်ဝူကျိက ရုတ်တရက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ </p> <p>“ဟားဟားဟား... ဂိုဏ်းချုပ်ထန်ထိုင်ကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... သူတို့က ခင်ဗျားကို မလေးမစား လုပ်တယ်ဆိုမှတော့ သတ်ပစ်သင့်တာပေါ့”</p> <p>ရူယန်ဝူကျိက ဘာမှမဖြစ်သလို အမူအရာ ပြနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ လှောင်ပြောင်နေ၏။ </p> <p>'ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်... စမ်းသပ်မှု စတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော် တပည့်တွေ ပေါင်းပြီး မင်းရဲ့ တပည့် ၁,၀၀၀ လုံးကို သတ်ပစ်ကြလိမ့်မယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်တော့ မင်း ငိုချင်ရင်တောင် မျက်ရည်ထွက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး'</p> <p>ထိုသို့ တွေးတောရင်း ရူယန်ဝူကျိက ကျူးကော့ယွီနှင့် ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်တို့ကို လက်အုပ်ချီကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ </p> <p>“ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံး တပည့်တွေကို ခေါ်ပြီး လာကြပါဦး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွကြပါ”</p> <p>စကားအဆုံးတွင် ရူယန်ဝူကျိက ကောင်းကင်ယံရှိ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်အတွင်းသို့ ပျံဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ကျူးကော့ယွီကလည်း ဝိညာဉ်လှေကို မောင်းနှင်ကာ အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွား၏။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးရွှမ်မှာလည်း အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ဝိညာဉ်လှေကို မောင်းနှင်ကာ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် မှတစ်ဆင့် ထာဝရလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ထာဝရလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် မိုင်ပေါင်း သန်း ၃၀ ကျော် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ထိုနယ်မြေအတွင်း၌ ရေကန်များ၊ မြစ်များနှင့် နတ်ဘုရား ရေတံခွန်များစွာ ရှိနေ၏။ သိပ်သည်းလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ၊ လွင့်မျောနေသော မြူခိုးတိမ်တိုက်များ နှင့်အတူ နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုအလား လှပလွန်းပေသည်။</p> <p>သို့သော် ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာမူ ထိုလှပသော မြင်ကွင်းကို လျစ်လျူရှုထားကြပြီး ၎င်းတို့၏ အကြည့်မှာ ရှေ့သို့သာ ရှေးရှုနေကြသည်။ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ တပည့် ၃,၀၀၀ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>ထိုနည်းတူစွာပင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ တပည့်များကလည်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို အံတုနေကြတော့သည်။</p> <p>နန်းကုန်းယွိချင်နှင့် အခြားတပည့် ၃,၀၀၀ ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ၎င်းတို့နှင့် ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့် ၂,၀၀၀ ပေါင်းလိုက်လျှင် ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။</p> <p>စမ်းသပ်မှုပင် မစတင်ရသေးသော်လည်း ဂိုဏ်းနှစ်ခုနှင့် နန်းတော်တစ်ခုကြားရှိ တပည့်များမှာ အခြေအနေများ တင်းမာနေကြပြီ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၁ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save