Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျန်းချင်းချင်း၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဖောက်”</p> <p>ထန်ယွင်၏ အာရုံခံစားမှုထဲတွင် ဝိညာဉ်လက်စွပ်အတွင်းမှ ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။</p> <p>ထန်ယွင်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ အစားထိုးဝင်ရောက်လာ၏။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအသံမှာ အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းပြား ကွဲအက်သွားသည့် အသံဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ လာသည့် လမ်းခရီး နှစ်လတာအတွင်း ထန်ယွင်သည် ကျုံးဝူစစ်ယောင်၊ ရွှယ်ဇီယန်နှင့် မုမုန့်ဂျီ အပါအဝင် ဆေးဝါးအုပ်စု တပည့် ၃၂၉ ဦး၏ အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းပြားများကို ဝိညာဉ်လက်စွပ်အတွင်း ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် သေဆုံးမှုကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်၏။</p> <p>ယခုအခါ အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ကွဲအက်သွားပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။</p> <p>မုမုန့်ဂျီ၊ ကျုံးဝူစစ်ယောင်နှင့် ရွှယ်ဇီယန်တို့အတွက် အထူးစိုးရိမ်နေသော ထန်ယွင်က ဝိညာဉ်အာရုံကို ဝိညာဉ်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ရာ “ယန်ဖေး” ဟု ကမ္ပည်းထိုးထားသော ကျောက်စိမ်းပြားမှာ ကွဲအက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>၎င်းမှာ ဆေးဝါးအုပ်စုမှ တပည့် ယန်ဖေးသည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p>သူ သေဆုံးနိုင်သည့် အကြောင်းရင်း ၃ ခု ရှိသည်။ ပထမတစ်ချက်မှာ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ သတ်ဖြတ်မှုကို ခံရခြင်း။ ဒုတိယအချက်မှာ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရှိ အခြားအုပ်စု ၈ ခုမှ တပည့်တစ်ဦးဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခြင်း။ တတိယမှာ ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ တပည့်များ၏ သတ်ဖြတ်မှုကို ခံရခြင်းပင်။</p> <p>“ငါ့ကောင်ကြီး... အခုက ဝမ်းနည်းနေရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ ဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ ကမ္ဘာဦးဘီလူးနတ်ဘုရားတွေအတွက် အနှေးနဲ့အမြန် ငါတို့ ကလဲ့စားချေရမယ်”</p> <p>“အခု ငါပြောထားတဲ့ ဆုံရပ်ကို အမြန်သွားတော့”</p> <p>ထန်ယွင်၏ အမိန့်အောက်တွင် ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့ကြီးက ထန်ယွင်ကို တင်ဆောင်ကာ ဧရာမ ရွှေရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံ၌ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p>ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့ကြီးမှာ အဆင့် ၃ ကြီးထွားမှုအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားသခင်၏ အမွေအနှစ်ကြောင့် ၎င်း၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ တစ်ရက်လျှင် မိုင်ပေါင်း ၅ သိန်းအထိ ရှိနေ၏။</p> <p>ဤအရှိန်ဖြင့်ဆိုလျှင် ခြောက်ရက်အကြာတွင် မိုင်ပေါင်း ၃ သန်းအကွာရှိ တောအုပ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဆေးဝါးအုပ်စု တပည့်များနှင့် ပူးပေါင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>၅ ရက်အကြာတွင်...</p> <p>ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ချောက်ကမ္ဘာတစ်ခု၏ အထက်တွင် ဝဲပျံနေတော့သည်။</p> <p>ထန်ယွင်က ထိုကောင်ကြီး ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော် သို့မဟုတ် ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ အစအနကို တွေ့ရှိသွားပြီဟု ယူဆလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် ခြင်္သေ့ကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဆံပင်များ လွင့်ခါနေစဉ် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၃ နှင့် ညီမျှသော ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်ကာ အောက်ဘက်ရှိ ချောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစဉ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ကာမရာဂဇောဖြင့် ရယ်မောသံတို့မှာ ထန်ယွင်၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။</p> <p>“နင်တို့လို သေထိုက်တဲ့ တိရစ္ဆာန်အုပ်... ငါ သေပြီး သရဲဖြစ်သွားရင်တောင် နင်တို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>“နင်တို့ အသေဆိုးနဲ့ သေရမှာ... နင်တို့ အသေဆိုးနဲ့ သေရမှာ...”</p> <p>“ဟားဟားဟား... အလှလေး... အခုတော့ မင်း ငါတို့လက်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားပြီပဲ... မင်းသာ ငါ့ကို ကတိပေးပြီး ငါ့အလိုကို လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတွေကို မင်းကို မသတ်ဖို့ ပြောပေးလို့ရတယ်လေ... ဘယ်လိုလဲ”</p> <p>“ဟုတ်တယ်... စီနီယာအစ်ကိုဝမ် ပြောတာ မှန်တယ်... ဟဲဟဲ... မင်းက ငါတို့ကို အခုပဲ ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တာဆိုတော့ မင်းကို သတ်ဖို့ မလိုပါဘူး... ဟဲဟဲဟဲဟဲ”</p> <p>“နင်တို့လို တိရစ္ဆာန်တွေ... ငါ သေသွားရင်တောင် နင်တို့ ငါ့ကို ထပ်ပြီး စော်ကားခွင့်မပေးတော့ဘူး...”</p> <p>ထန်ယွင်က ချောက်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအသံရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ </p> <p>“ကျန်းချင်းချင်း... မလုပ်နဲ့”</p> <p>ထန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်အာရုံအောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု စိတ်ထဲ၌ ပေါ်လာ၏။</p> <p>ထိုပုံရိပ်ထဲ၌ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဆေးဝါးအုပ်စုမှ တပည့် ကျန်းချင်းချင်းမှာ အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အမျိုးသားတပည့် နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ လည်ပင်း၌ ဓားတစ်စင်း တေ့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>သို့သော် ထန်ယွင်က တားဆီးရန် တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားသည်လား၊ သို့မဟုတ် သူမသည် စော်ကားဖျက်ဆီးခံရပြီး ဖြူစင်မှု ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် ဆက်လက် အသက်မရှင်လိုတော့သည်လား မသိပေ။ သူမက ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ဖြူဖွေးသော လည်ပင်းကို အေးစက်သော ဓားချက်က ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့၏။</p> <p>သူမ တွေဝေမနေဘဲ ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထိုအမျိုးသားတပည့် နှစ်ဦးအပေါ် ဒေါသတကြီးဖြင့်သာ သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားပြီးနောက် ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့ကြီးမှာ ချောက်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ထန်ယွင်က ခြင်္သေ့ကြီး၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ကျန်းချင်းချင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ထိန်းပွေ့လိုက်ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်နေသော လည်ပင်းကို ညာဘက်လက်ဖြင့် ပိတ်ထားရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မိုက်ရဲရတာလဲ... မင်းမှာ သူတို့အပေါ် နာကျည်းချက်ရှိရင် အသက်ရှင်နေပြီး ကလဲ့စားချေရမှာပေါ့”</p> <p>“ထန်... စီနီယာအစ်ကိုထန်...” </p> <p>ကျန်းချင်းချင်းမှာ ခဲယဉ်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်၌ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။ သူမက ထန်ယွင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အားနည်းစွာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲမှာ... ကျွန်မအတွက်... ဖြူစင်မှုက ပျောက်ဆုံးသွားပြီ... အသက်ရှင်ဖို့က...”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုထန်... ကျွန်မကို ကတိတစ်ခု ပေးနိုင်မလား”</p> <p>ထန်ယွင်က အနည်းငယ် နှာခေါင်းရှုံ့သွားပြီး ရင်ထဲ မကောင်းဖြစ်သွားရသည်။ </p> <p>“ပြောပါ... ငါ မင်းကို ကတိပေးတယ်”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုထန်... ကျွန်မအတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါ...” </p> <p>ကျန်းချင်းချင်း၏ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း အသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ခေါင်းမှာ ထန်ယွင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ အားနည်းစွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>သူမ လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာကို ပိတ်ထားသော ထန်ယွင်၏ လက်ဝါးကြားမှ ပူနွေးသော သွေးများမှာ ဆက်လက် ပန်းထွက်နေဆဲပင်။</p> <p>ရှင်သန်နေသော အသက်တစ်ချောင်းမှာ အခြားသူများ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံရပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ရွေးချယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒေါသ။</p> <p>ဒေါသများမှာ ထန်ယွင်၏ ရင်ဘတ်အတွင်း ပြည့်နှက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ သူ့ကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်နေသော ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချင်းချင်း၏ အလောင်းကို မြက်ခင်းပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ချထားလိုက်၏။</p> <p>“ဟားဟားဟား... ထန်ယွင်... ငါတို့က မင်းကို လိုက်ရှာနေတာ... မင်းကိုယ်တိုင် အရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”</p> <p>ဝမ်ရွှီဟု အမည်ရသော အမျိုးသားတပည့် တစ်ဦးက ရယ်မောကာ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“ဟင်း... သူ့နာမည်က ကျန်းချင်းချင်း တဲ့လား”</p> <p>“ဟဲဟဲ... အဲ့ဒီ အသားအိအိလေးတွေကတော့ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... သူမ တစ်ယောက်တည်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တခြား အမျိုးသမီးတပည့်တွေလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ အသားအိကြတာလားဆိုတာ ငါ ထပ်ပြီး အတည်ပြုရဦးမယ်”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုဝမ် ပြောတာ တကယ်မှန်တယ်” </p> <p>နောက်ထပ် အမျိုးသားတပည့် တစ်ဦးဖြစ်သော ကော်ခဲ့ကလည်း ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်၏။ </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုဝမ်... ငါတို့ ထန်ယွင်ကို အရင်သတ်... သူ့ခေါင်းကို ယူပြီး ဂိုဏ်းသားတော်ဆီမှာ ဆုလာဘ်သွားတောင်းရအောင်... အဲ့ဒီနောက်မှ ဟောင်ဖူနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အမျိုးသမီးတပည့်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်ရှာကြတာပေါ့... ဘယ်လိုလဲ”</p> <p>“ရတာပေါ့... ပြဿနာမရှိဘူး”</p> <p>ဝမ်ရွှီနှင့် ကော်ခဲ့တို့က တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ရယ်မောနေကြပြီး ထန်ယွင်နှင့် ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့ကို အရေးပင် မလုပ်ကြပေ။</p> <p>ဝမ်ရွှီနှင့် ကော်ခဲ့တို့မှာ ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အတွင်းစည်း တပည့်များထဲ၌ ၁၁ ယောက်မြောက်နှင့် ၁၂ ယောက်မြောက် အသန်မာဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လကျော်က ထန်ယွင်သည် အဆင့် ၁၀ ရှိသော ဂိုဏ်းသားတော် ရူယန်ချန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့သည်ကို သိထားသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ထန်ယွင်ကို အကြောက်အလန့် မရှိကြပေ။</p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ ရူယန်ချန်က ၎င်းတို့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူ အဆင့် ၁၀ အတွင်း ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းမှာလည်း ၎င်းတို့ နှစ်ဦးက အလျှော့ပေးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ နှစ်ဦးသာ သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ထန်ယွင်ကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြခြင်းပင်။</p> <p>ထို့ပြင် ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့မှာလည်း ၎င်း၏ အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သူတို့၏အမြင်တွင်မူ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး ခွန်အား သာမန်သာရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ်သာ မြင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထန်ယွင်ကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် နယ်ပယ်မှာ ရှိနေသော တပည့်တစ်ဦး၏ စီးတော်ယာဉ်မှာ မည်မျှ သန်မာနိုင်မည်နည်းဟု မထီမဲ့မြင် ပြုနေကြခြင်းပင်။</p> <p>ထန်ယွင်မှာမူ ထိုနှစ်ဦး၏ လှောင်ပြောင်သံများကို လျစ်လျူရှုထား၏။ မြက်ခင်းပြင်၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ကျန်းချင်းချင်း၏ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဝတ်စုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ </p> <p>“ငါ့ကောင်ကြီး... သူတို့ကို ငါ့အတွက် ဖိနှိပ်ပေးစမ်း”</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေပြီး ချက်ချင်းပင် အဆင့် ၃ ကြီးထွားမှုအဆင့်ရှိ အငွေ့အသက်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ ဝမ်ရွှီနှင့် ကော်ခဲ့တို့ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့မှာ အဆင့် ၃ ကြီးထွားမှုအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်း၏ အငွေ့အသက်မှာ အဆင့် ၃ အရွယ်ရောက်ပြီးသူ အဆင့်နှင့် ညီမျှနေပြီး အဆင့် ၃ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ် အဆင့်ကဲ့သို့ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။</p> <p>ထိုအငွေ့အသက်များ၏ ဖိအားအောက်၌ ကောင်းကင်အနိမ့်ပိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ဧရာမ အနက်ရောင် ပင့်ကူအိမ်ကြီးတစ်ခုအလား ထိုနှစ်ဦးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>“အား...”</p> <p>“ဂျောက်... ဂျောက်...”</p> <p>နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ထိုနှစ်ဦးမှာ တောင်တစ်လုံးကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျောရိုးများ ကွေးညွတ်သွားကာ ခြေထောက်များမှာလည်း သွေးများ စီးကျလျက် အရိုးများ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးကြေသွားတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၅ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save