Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၇</h2> <h2 style="text-align: center;">အစီအရင် ချမှတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လုအိုဖန်နှင့် ဆုန့်ဟုန် အပါအဝင် လူ ၁၅ ဦးမှာ ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ ပေ ၁၀၀ ခန့် မြင့်မားသော ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့ကြီးကို ကြည့်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကြပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရဲကြပေ။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုလု၊ စီနီယာအစ်ကိုဆုန့်... မင်းတို့ တော်တော်လေး လန့်သွားကြတာလား” </p> <p>ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရင်းနှီးသော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ခြင်္သေ့ကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသော ထန်ယွင်ကို မြင်လိုက်ကြရ၏။</p> <p>“ညီလေးထန်... မင်း ပါလား” </p> <p>လုအိုဖန်နှင့် ဆုန့်ဟုန်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြ၏။</p> <p>“အရမ်းကောင်းတာပဲ... ညီလေးထန် ဒီကို ရောက်နေပြီဟေ့”</p> <p>“ငါတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုထန် ပြန်ရောက်လာပြီဗျို့”</p> <p>အခြား ဆေးဝါးအုပ်စု တပည့်များမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကခုန်နေကြတော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ထန်ယွင်က ခြင်္သေ့ဦးခေါင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။</p> <p>“ဒါ... ဒါက...” </p> <p>လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ကြသည်။ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လက်သီးဆုပ်ခန့်သာ ရှိတော့သည့် ရွှေရောင်ကြောင်လေးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်သွားကာ ထန်ယွင်၏ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ခြင်္သေ့ဦးခေါင်းလေးသာ အပြင်သို့ ပြူထွက်နေပြီး လူတိုင်းကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်နေ၏။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုထန်... ဒါက... ဒါက ဘာလဲဟင်” </p> <p>လုအိုဖန်က ချွေးအေးများ ထွက်နေသော လက်ဖြင့် ရွှေနဂါးနတ်ဘုရားခြင်္သေ့ကို ကြည့်ကာ စကားများပင် ထစ်နေတော့သည်။</p> <p>အခြားသူများမှာလည်း ကြောင်အကာ ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>ထန်ယွင်က လူတိုင်းကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“အားလုံး မကြောက်ကြပါနဲ့... သူက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ပါ”</p> <p>“ဝိညာဉ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်” </p> <p>လူတိုင်း မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>“ညီလေးထန်... သူက သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက် ဖိအားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဝိညာဉ်သန္ဓေအထွတ်အထိပ်အဆင့်က ရန်သူ ၁၀ ယောက်ကို သတ်နိုင်တာဆိုတော့... သူက အဆင့် ၃ မိစ္ဆာသားရဲလားဟင်” </p> <p>ဆုန့်ဟုန်က တံတွေးကို ခဲယဉ်းစွာ မျိုချရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထန်ယွင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏။ </p> <p>“အင်း... သူက အဆင့် ၃ ကြီးထွားမှုအဆင့်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်ပါ”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ အဆင့် ၃ ကြီးထွားမှုအဆင့်ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်းဆိုသည်ကို ၎င်းတို့ ကောင်းစွာ သိထားကြ၏။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ရှိသော တပည့်တစ်ဦး၏ ခွန်အားနှင့် ညီမျှနေခြင်းပင်။</p> <p>ထန်ယွင်က အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ </p> <p>“စမ်းသပ်မှု စတင်ခဲ့တာ ၆ ရက် ရှိပြီ... မင်းတို့ ၁၅ ယောက်ပဲ ဒီကို ရောက်နေကြတာလား”</p> <p>“ဟုတ်တယ်” </p> <p>လုအိုဖန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“ညီလေးထန်... အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းပြားတွေ အကုန်လုံး မင်းဆီမှာ ရှိတာဆိုတော့... ငါတို့ ဆေးဝါးအုပ်စု တပည့်တွေထဲက တချို့ မတော်တဆ အဖမ်းခံရတာမျိုး ရှိမရှိ မင်း သိနိုင်မှာပါ”</p> <p>ထန်ယွင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ယန်ဖေး၊ ကျန်းချင်းချင်း၊ ကျောက်ရှန့်၊ မယန်နဲ့ ဟွမ်ရှင်းတို့ကတော့ ငါတို့ကို ထာဝရ စွန့်ခွာသွားကြပြီ”</p> <p>၆ ရက်အတွင်းမှာတင် လူ ၅ ယောက် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဝမ်းနည်းမှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ထန်ယွင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။ </p> <p>“သေသွားတဲ့သူတွေက သေသွားကြပြီ... အသက်ရှင်နေတဲ့ ငါတို့တွေက ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီကနေ အဲ့ဒီသွေးကြွေးတွေကို ပြန်တောင်းရမယ်”</p> <p>“ညီလေးထန် ပြောတာ မှန်တယ်” </p> <p>လုအိုဖန်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ညီလေးထန်ကလွဲရင် ငါတို့ ဆေးဝါးအုပ်စု တပည့်အားလုံးက အရမ်းကို အားနည်းလွန်းနေတယ်”</p> <p>အခြားသူများမှာလည်း ခေါင်းငုံ့သွားကြတော့သည်။</p> <p>“စိတ်ဓာတ်မကျကြပါနဲ့ဦး” </p> <p>ထန်ယွင်က လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲကို အသုံးမပြုဘဲနဲ့တောင် ငါတို့ ရန်သူတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပါသေးတယ်”</p> <p>လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ် ထန်ယွင်က တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောရင်း မေးလိုက်၏။ </p> <p>“မင်းတို့ထဲမှာ ဘယ်သူတွေက ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေကြီး၊ လေနဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်တွေလဲ”</p> <p>ထို ၁၅ ဦးထဲတွင် ၃ ဦးမှာ လေဓာတ်၊ ၂ ဦးမှာ မိုးကြိုးဓာတ်၊ ၃ ဦးမှာ မီးဓာတ်နှင့် ၁ ဦးမှာ သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>“အခု ရွှေ၊ ရေနဲ့ မြေကြီး ဓာတ် ၃ ခု လိုနေသေးတယ်ပေါ့” </p> <p>ထန်ယွင်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“အားလုံးပဲ ဒီမှာ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်စဉ်ကျင့်ရင်း ကျန်တဲ့ တပည့်တွေ ရောက်လာမှာကို စောင့်ကြတာပေါ့... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ မင်းတို့ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်တဲ့ အစီအရင်တစ်ခု သင်ပေးမယ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် နိုးကြားလာကြသည်။</p> <p>ထန်ယွင်က ဝိညာဉ်လက်စွပ်အတွင်းမှ အစီအရင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ၎င်းမှာ "အရာအားလုံး မူလသို့ပြန်ခြင်း အစီအရင်" ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအစီအရင်တွင် ၁ ပေခန့် ထူပြီး ပေ ၁၀ ခန့် မြင့်သော အစီအရင်အခြေပြုတိုင် ၄၉ တိုင် ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ မည်းနက်သော အရောင်ရှိပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လိမ်ယှက်နေသော ပုံစံများ ရှိနေ၏။</p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p>ထန်ယွင်က သူ့ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရွှေဝါရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၄၉ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေနဂါးများအလား အစီအရင်တိုင် တစ်တိုင်ချင်းစီကို ရစ်ပတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ မြောက်တက်သွားစေပြီး ဆန်းကြယ်သော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း တောအုပ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ၏ အနားသတ်များ၌ ၁၀ ပေခန့် နက်အောင် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>“စတင်စေ”</p> <p>ထန်ယွင်က လက်ချောင်းများကို ခါလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပန်းထွက်လာပြီး အစီအရင်တိုင်များ စိုက်ထားသည့် နေရာတစ်ခုချင်းစီ အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုတိုင် ၄၉တိုင် အတွင်းသို့ စွမ်းအားများ ရောက်ရှိသွားသည် နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တိုင်များမှ အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာပြီး နူးညံ့သော အလင်းကုလားကာ ၄၉ ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>ထိုအလင်းကုလားကာများမှာ ကောင်းကင်သို့ မြောက်တက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ဆုံစည်းကာ တောအုပ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဧရာမ ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်ခု မှောက်ထားသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ထန်ယွင်၊ လုအိုဖန်၊ ဆုန့်ဟုန်နှင့် အခြားတပည့်များမှာ ထိုအစီအရင်အတွင်း၌ ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ၃ မိုင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p>ယခုအခါ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း တောအုပ်ပြင်ပမှ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုဟင်းလင်းပြင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နဂိုအတိုင်း သစ်ပင်များ ထူထပ်နေသည့် တောအုပ်ကြီးအဖြစ်သာ မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ညီလေးထန်... ဒါက ဘာအစီအရင်လဲဟင်” </p> <p>လုအိုဖန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ဟောင်ဖူဈေးကနေ ကျွန်တော်ဝယ်ခဲ့တဲ့ ‘အရာအားလုံး မူလသို့ပြန်ခြင်း အစီအရင်’ ပဲ” </p> <p>ထန်ယွင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“အပြင်ဘက်ကနေ ကြည့်ရင် ငါတို့ကို မမြင်ရဘူး... ရန်သူက တောအုပ်ကြီးကိုပဲ မြင်ရလိမ့်မယ်”</p> <p>ထန်ယွင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။ </p> <p>“ဒါ့အပြင် သူတို့က ဒီအစီအရင်ထဲကို ဝင်လာရင်တောင် ငါတို့ကို တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒီတော့ ငါတို့က ရန်သူကို မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ပစ်နိုင်တာပေါ့”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒီအစီအရင်ကိုပဲ အားမကိုးကြနဲ့ဦး... ထာဝရနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှာလည်း အစီအရင်အကြောင်း သိတဲ့သူတွေ ရှိနေနိုင်သေးတယ်”</p> <p>လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>အစောပိုင်းက ထန်ယွင်သည် ဆေးဝါးအုပ်စု၌ သေချင်ယောင်ဆောင်ပြီးနောက် လိပ်အသက်ရှူ ရေခဲပဝါကို ဝတ်ဆင်ကာ ဟောင်ဖူဈေးသို့ သွားခဲ့ဖူးသည်။ အဆင့်မြင့် အစီအရင် ပညာရှင်တစ်ဦး တည်ထောင်ထားသော “ထောင်ချောက်အစီအရင် ဆိုင်” မှ အစီအရင် ၂ မျိုး ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ပထမတစ်ခုမှာ အရာအားလုံး မူလသို့ပြန်ခြင်း အစီအရင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒုတိယတစ်ခုမှာ အဆင့်မြင့် မုန့်ညင်းစေ့ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် ရတနာအစီအရင် ဖြစ်ပြီး ထိုအစီအရင်အတွင်း၌ တစ်ရက် ကျင့်စဉ်ကျင့်ခြင်းမှာ အပြင်လောက၏ တစ်ရက်ခွဲနှင့် ညီမျှသည်။</p> <p>ထန်ယွင်က အရာအားလုံး မူလသို့ပြန်ခြင်း အစီအရင်ကို ချမှတ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်လက်စွပ်အတွင်းမှ မုန့်ညင်းစေ့ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် ရတနာအစီအရင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>အစီအရင် အမျိုးအစား ၂ မျိုး ရှိသည်။ ပထမတစ်မျိုးမှာ အစီအရင် အခြေပြုတိုင်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာမူ ထန်ယွင် အသုံးပြုသည့် ဟုန်မန် နတ်ဘုရားသတ် ဓားအစီအရင်ကဲ့သို့ အခြေပြုတိုင် မလိုအပ်သော အမျိုးအစား ဖြစ်၏။</p> <p>အစီအရင် အခြေပြုတိုင်များမှာ အစီအရင် ပညာရှင်များအတွက် ပြုလုပ်ရန် အခက်ခဲဆုံး အရာများ ဖြစ်ကြသည်။ တိုင်တစ်တိုင်ချင်းစီပေါ်တွင် သောင်းနှင့်ချီသော သို့မဟုတ် သန်းနှင့်ချီသော အစီအရင် ပုံစံများကို ထွင်းထုရသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ပုံစံတစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့လျှင် ထိုတိုင်မှာ အသုံးမရတော့ပေ။</p> <p>ဤအဆင့်မြင့် မုန့်ညင်းစေ့ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် ရတနာအစီအရင်တွင် အခြေပြုတိုင် ၃၆ တိုင် ပါဝင်သည်။</p> <p>ထိုတိုင်များမှာ ၃ လက်မခန့် ထူပြီး ၁ ပေခန့် မြင့်ကာ သွေးရောင် လွှမ်းနေ၏။ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် ကြယ်တံခွန် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အပေါ်တွင် သောင်းနှင့်ချီသော အစီအရင် ပုံစံများကို ထွင်းထုထားသည်။</p> <p>“သွားတော့”</p> <p>ထန်ယွင်၏ စိတ်အမိန့်ဖြင့် အခြေပြုတိုင် ၃၆ တိုင်မှာ ကောင်းကင်သို့ မြောက်တက်သွားပြီး ၃မိုင်ပတ်လည် ဟင်းလင်းပြင်၏ နေရာအသီးသီး၌ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။</p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p>ထန်ယွင်၏ လက်များမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၃၆ ခုမှာ အခြေပြုတိုင် တစ်တိုင်ချင်းစီအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ အချိန်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း လိမ်ယှက်သွားတော့သည်။ နောက်ဆုံး၌ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တို့ ပေါင်းစပ်ကာ ထူးခြားသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p>အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ထန်ယွင်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“ငါ အခုပဲ အဆင့်မြင့် မုန့်ညင်းစေ့ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် ရတနာအစီအရင်ကို ချမှတ်လိုက်တာပဲ... အခု ဒီမှာ တစ်လ ကျင့်စဉ်ကျင့်ရင် အပြင်လောကရဲ့ တစ်လခွဲနဲ့ ညီမျှလိမ့်မယ်”</p> <p>ထန်ယွင် ရှင်းပြလိုက်သည့်အခါ လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြတော့သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုလု၊ စီနီယာအစ်ကိုဆုန့်...” </p> <p>ထန်ယွင်က လုအိုဖန်နှင့် ဆုန့်ဟုန်ကို လက်အုပ်ချီကာ မေးလိုက်သည်။ </p> <p>“မင်းတို့ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၁ ကို ချဉ်းကပ်မိပြီလား”</p> <p>လုအိုဖန်က မချဉ်းကပ်ရသေးကြောင်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>“ညီလေးထန်... ငါကတော့ အဲ့ဒီအဆင့်ကို ချဉ်းကပ်မိနေပြီ” </p> <p>ဆုန့်ဟုန်က လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ထန်ယွင်က ချက်ချင်းပင်... <br /> “စီနီယာအစ်ကိုလု... ကျွန်တော် ခဏ ကျင့်စဉ်ကျင့်ဖို့ အနားယူရမယ်... အစ်ကိူ တောအုပ်အဝင်ဝမှာ မုမုန့်ဂျီ၊ ကျုံးဝူစစ်ယောင်၊ ရွှယ်ဇီယန်၊ ကုန်းစွန့်ရို့ရှီနဲ့ ငါတို့ ဆေးဝါးအုပ်စု တပည့်တွေကို စောင့်ပေးပါဦး”</p> <p>“သူတို့ ရောက်လာပြီဆိုရင် အစီအရင်ထဲကို ခေါ်လာခဲ့ပါ... စီနီယာအစ်ကိုဆုန့်ကတော့ ဒီမှာပဲ ကျင့်စဉ်ကျင့်ပြီး အဆင့်တက်အောင် ကြိုးစားပါ၊ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်ပြီး ရန်သူတွေကို သတ်ရအောင်”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၇ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save