Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၄</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်ပေါ် မြေဖို့၍ မက်မွန်ပင်စိုက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းချန်မြို့ရှိ ယွမ်ကျင့်ဂရုရုံးချုပ် အဆောက်အအုံ။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းချန်မြို့၏ အထင်ကရ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ လူငယ်များစွာ၏ အိပ်မက်ထဲက အလုပ်ခွင်ကြီးဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် အလုပ်ရပါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး ဘဝတက်လမ်းအတွက် အခွင့်အရေးများစွာရနိုင်သည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ ကုမ္ပဏီအတွင်း၌ အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူဌေးကျင်းက အခုထိ ဘာလို့ ပြန်မလာသေးတာလဲ?”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကုမ္ပဏီမှာ ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိနေပြီ။ တချို့ စာချုပ်တွေက သူကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ထိုးမှ ရမှာ! ဒါပေမဲ့ သူ့ဖုန်းက ခေါ်လို့ လုံးဝ မရဘူး!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ အတွင်းရေးမှူးယန်ကို ဖုန်းဆက်မေးကြည့်တော့... သူဌေးကျင်းက လယ်စိုက်နေတယ်တဲ့!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လယ်စိုက်တယ်? ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ! ယွမ်ဘီလီယံချီတဲ့ ပရောဂျက်ကြီးက သူ့ကို စောင့်နေတာလေ! သူက တို့တွေကို လေလို သဘောထားနေတာလား!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟိုဘက်က ပါတနာတွေက သူ့ကိုပဲ အသိအမှတ်ပြုတာ။ သူ ကိုယ်တိုင် သွားမပြောရင် ဒီပရောဂျက်တွေ အကုန် ရပ်သွားမှာပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အမြန် ဆက်သွယ်၊ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လာခိုင်း!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒီ တောရွာကို လူလွှတ်ပြီး သူ့ကို အတင်းဆွဲခေါ်လာခဲ့ကြ!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန် ထွက်သွားသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ကုမ္ပဏီအတွက်တော့ လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိသော အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ဤကုမ္ပဏီကြီးသည် သူကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့နေရာကို မည်သူမှ အစားမထိုးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ မရှိလျှင် ကုမ္ပဏီ၏ လည်ပတ်မှု ယန္တရားများ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျင်းယွမ်ဟန်သည် လယ်တောထဲတွင်သာ နစ်မြောနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သဘာဝအလှတရားများ ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာပေါင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့သော် ဤတောင်တန်းလေးများကိုတော့ သူ အနည်းငယ် သံယောဇဉ် တွယ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာ၏ အေးချမ်းမှုက လူကို အပူအပင်တွေ အားလုံး မေ့သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ဘေးနားမှာရှိနေတဲ့ ဘာမှမတွေးတတ်တဲ့ လူမိုက်လေးတွေပေါ့။ သူလည်း ငယ်ငယ်တုန်းက လမ်းမှားခဲ့ဖူးတာမို့ ဒီလူတွေရဲ့စိတ်ကို သူ နားလည်ပါတယ်။</p> <p style="text-align:justify">မထင်မှတ်တာက... လင်းယန်က ဒီလူတွေကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီး အခုတော့ လယ်ထဲမှာ အလုပ်ကြိုးစားတဲ့သူတွေဖြစ်လာအောင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်နိုင်တာပါပဲ။ ဒါက လင်းယန်ရဲ့ အမြဲတမ်း အလုပ်သမားတွေ ဖြစ်သွားပြီလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ သူ သတိထားမိလိုက်တယ်။</p> <p style="text-align:justify">ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်နေတာ၊ လစာ တစ်ပြားမှတောင် မရဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify">ငါလည်း အမြဲတမ်း အလုပ်သမား ဖြစ်နေပြီပေါ့!</p> <p style="text-align:justify">ဒါကတော့ မဖြစ်သေးပါဘူး! အဓိကကိစ္စကိုတောင် မေ့နေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် ကျင်းယွမ်ဟန်သည် လင်းယန် အလုပ်လုပ်နေသည့် လယ်ကွက်အနီးသို့ ပြေးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ညီလေးလင်း... မင်း တကယ်ပဲ ဒီတောရွာလေးထဲမှာ တစ်သက်လုံး နေသွားတော့မလို့လား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း လင်းယန်နဲ့ ကျင်းယွမ်ဟန် တော်တော်လေး ရင်းနှီးလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က တကယ့် စီးပွားရေးသမားစစ်စစ်ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့မှာ လုံလောက်တဲ့ သံတမန်ရေးရာ စွမ်းရည်တွေ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့သားက ချင်းရှန်းရွာမှာ လာပြီး ရိုင်းစိုင်းခဲ့ပေမဲ့ လင်းယန်က သူ့အပေါ် စိတ်မဆိုးနိုင်ခဲ့တာပါ။ အခုခေတ် အမြင်နဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့... 'တူလေးတစ်ယောက် အိမ်လာပြီး သောင်းကျန်းသွားတယ်' လို့ပဲ သဘောထားလိုက်လို့ ရပါတယ်။ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ကွယ်က လုပ်ကြံတဲ့ ကိစ္စကလည်း... အဲ့ဒီ ကားသမားကို ထောင်ချလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ လင်းယန်လည်း သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ သေရေးရှင်ရေး ရန်ငြိုးကြီးမှ မဟုတ်တာ။ သူနဲ့ ကျင်းယွမ်ဟန်ကြားမှာလည်း အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လယ်စိုက်တာ ကြာလာတော့လည်း အေးချမ်းမှုကိုပဲ မက်မောလာတယ်။ လယ်ထဲက သီးနှံတွေကလွဲရင် တခြားကိစ္စတွေကို သူ သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်နေရာက ဒီမြေကြီးလောက် လွတ်လပ်မှုရှိလို့လဲ?"</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် လယ်စိုက်နေပုံက အနုပညာ တစ်ရပ်လိုပါပဲ။ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေတိုင်းက ထူးခြားတဲ့ စည်းချက်တစ်ခုရှိနေပြီး၊ ကျောင်းသူလေးတွေက သူ့ကို ခဏခဏ ခိုးကြည့်နေကြရတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခု ချင်းရှန်းရွာက လယ်ယာခြံမြေအကြီးကြီးတစ်ခုနဲ့ ပိုတူလာပါပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်လည်း ခြံရှင်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ရလာပြီပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ခြံရှင်ဆိုတာက နိုင်ငံခြား အခေါ်အဝေါ်လေ။ ရွာထဲက လူကြီးတွေကတော့ သူ့ကို 'မြေရှင်ကြီး' လို့ ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ ခေါ်ကြတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူကြီးတွေက လယ်ထဲဆင်းပြီး ကူလုပ်ပေးချင်ကြပေမဲ့ လင်းယန်က ငြင်းလိုက်ပါတယ်။ တက္ကသိုလ်က လူငယ် လုပ်အားရှင်တွေ အများကြီးရှိနေတာကို၊ ဒီအသက်ကြီးတဲ့ ဘိုးဘွားတွေကို အပင်ပန်းခံခိုင်းစရာ မလိုပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ လူကြီးတွေကတော့ အားနေရင် ဟင်းချက်ပို့ပေးတာတို့၊ ပစ္စည်းလာပို့ပေးတာတို့ လုပ်ပေးတတ်ကြတယ်။ ကလေးထိန်းရတဲ့ အငြိမ်းစားဘဝကို အေးအေးဆေးဆေး ခံစားနေကြတာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က လင်းယန်ကို သေသေချာချာ ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကမ္ဘာကြီးက ဒီလောက်ကျယ်တာ၊ နာမည်ကျော်ကြားချင်တဲ့ ဆန္ဒ မရှိဘူးလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် ရယ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် 'ဖရဲသီးကိုကို' ကို သိတဲ့သူက သူဌေးကျင်းရဲ့ နာမည်ကို သိတဲ့သူထက်တောင် ပိုများဦးမယ် ထင်တယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန် ကြောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် ပြောတာ အမှန်ပါပဲ။ သူ ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလာခဲ့တယ်၊ ဓနဥစ္စာတွေ အများကြီး စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့လည်း ကျန်းချန်ဆိုတဲ့ နေရာလေးမှာပဲ နာမည်ကြီးတာလေ။ ပြီးတော့ စီးပွားရေးလောကထဲမှာပဲ ဆိုတော့ သာမန်လူတွေက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ လင်းယန်ကတော့... အရမ်းကို မြေပြင်နဲ့ နီးစပ်တယ်လေ။ နေ့တိုင်း လယ်ထဲမှာပဲ နေတာ၊ မြေကြီးနဲ့ မနီးစပ်ဘဲ နေမလား!</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အခု မင်းက ဘလော့ဂါအဆင့်လောက် မကတော့ဘူးလေ။ သိပ္ပံလောကနဲ့ ဆေးပညာလောကမှာတောင် မင်းရဲ့ နာမည်က ကြီးကျယ်နေပြီ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒါကိုတော့ ကျွန်တော် သေချာ မသိဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လောင်ဝမ်က စိုက်ပျိုးရေးနယ်ပယ်မှာ လုပ်နေတယ်ဆိုပေမဲ့ သိပ္ပံလောကမှာတော့ သူက တောင်ကတုံးကြီး တစ်ခုလိုပဲ။ သိပ္ပံပညာရှင် တော်တော်များများက ကိုယ့်နယ်ပယ်မှာ အမြင့်ဆုံး ရောက်သွားပြီဆိုရင် တခြားနယ်ပယ်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ပိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတွေကို ဖန်တီးတတ်ကြတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်လည်း ဒါကို သဘောတူပါတယ်။ လောင်ဝမ်က စိုက်ပျိုးရေးပါမောက္ခဆိုပေမဲ့ တချို့ စက်မှုပညာရှင်တွေက သူ့ကို ဖိတ်ပြီး စိုက်ပျိုးရေးစက်တွေ အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အကြံဉာဏ် တောင်းတတ်ကြတယ်။ လေကြောင်းနဲ့ အာကာသ ပညာရှင်တွေဆိုရင်လည်း လပေါ်က မြေကြီးနဲ့ ကမ္ဘာပေါ်က မြေကြီး ဘာကွာသလဲဆိုတာကို စစ်ဆေးဖို့ သူ့ကို ဖိတ်တတ်ကြတယ်လေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်က ဆက်ပြီး ဥပမာပေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဥပမာ - အခုခေတ် စမတ်ဖုန်းတွေမှာ ကင်မရာမှန်ဘီလူးတွေကို များသထက် များအောင် တပ်လာကြတယ်။ မှန်ဘီလူး များလေ၊ ကင်မရာ ပိုကောင်းလေလို့ ထင်ကြတာကိုး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးကျတော့ရော... ဇီဝဗေဒပညာရှင်တွေရဲ့ အယူအဆကို ယူပြီး 'အရည်မှန်ဘီလူး'တွေကို တီထွင်လိုက်ကြတယ်။ လူ့မျက်လုံး သူငယ်အိမ်ကျုံ့တာ၊ ကျယ်တာကို အတုခိုးပြီး ဆုံချက်ပြောင်းတဲ့စနစ်ကို လုပ်လိုက်ကြတာလေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို ကျွန်တော် လယ်စိုက်တာနဲ့ အဲ့ဒါက ဘာဆိုင်လို့လဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန် လုံးဝ ဆွံ့အသွားသည်။ လင်းယန်ရဲ့အမေးကြောင့် သူ ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သူ သေချာ နားလည်သွားပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်က ဒီမြေကြီးကို စွန့်ခွာဖို့ လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိဘူးဆိုတာပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် လင်းယန်က အဝေးက အားနေသည့် လယ်ကွက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ -</p> <p style="text-align:justify">"ဟိုဘက်မှာ မက်မွန်ပင်တွေ စိုက်ရင် ကောင်းမလား? ခင်ဗျားက ရှုခင်းအလှဆင်တာတွေ နားလည်တယ် မဟုတ်လား။ မက်မွန်ပင်တွေကြီးလာရင် မက်မွန်သီး စားလို့ရသလို၊ ပန်းပွင့်ချိန်ဆိုရင်လည်း လှမှာပဲနော်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မက်မွန်ပင် မျိုးစေ့ကို လင်းယန် ရထားတာ ကြာပါပြီ။ သို့သော် သစ်ပင်က ကြီးထွားဖို့ အချိန်ကြာပြီး ပိုက်ဆံပြန်ရဖို့ နှေးသဖြင့် စနစ်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားခဲ့တာပါ။</p> <p style="text-align:justify">အခုတော့ လယ်မြေတွေလည်း များလာပြီ၊ ပိုက်ဆံလိုတယ်ဆိုပေမဲ့ အရမ်းကြီး အလောတကြီးတော့ မလိုတော့ပါဘူး။ မက်မွန်ပင်လေးတွေ စိုက်ထားရင် နောင်ကျရင် အိမ်မှာ အသီးအနှံ တစ်မျိုး ပိုတိုးလာမှာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန် နည်းနည်း ထုံသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ ထင်တာကတော့ ဟိုတောင်ကုန်းပေါ်မှာ စိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ နောင်ကျရင် လမ်းသွယ်လေးတွေ ဖောက်ပေးလိုက်ရင်၊ နွေဦးရောက်လို့ မင်းအိမ်ကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်ရင် တောင်တစ်ခုလုံး မက်မွန်ပန်းတွေ ဖုံးနေတာကို မြင်ရမှာ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် သေချာစဉ်းစားကြည့်တော့ ကျင်းယွမ်ဟန်ပြောတာ တကယ် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ ခရီးသွားလုပ်ငန်း လုပ်တဲ့သူပီပီ ရှုခင်းဖန်တီးတဲ့ နေရာမှာတော့ တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝူယင်း စစ်ဆေးထားတာကတော့ ကျွန်တော် ခုနကပြတဲ့ လယ်ကွက်က မြေဆီဩဇာ ပိုများပြီး မက်မွန်ပင် စိုက်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲတဲ့။ ခင်ဗျား ပြောတဲ့ တောင်ကုန်းကတော့ ရှုခင်း အလှဆုံးပေါ့။</p> <p style="text-align:justify">ဒါဆို... ကတုံးချန်! အဲ့ဒီလယ်ကွက်ထဲက မြေကြီးတွေကို တောင်ပေါ်ကို အကုန်သယ်သွားဖို့ နည်းလမ်းရှာလိုက်! ပြီးမှ အဲ့ဒီမှာ မက်မွန်ပင် စိုက်မယ်!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှ လင်းယန်၏အော်သံကို ကြားသောအခါ ကတုံးချန်က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ -</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုကြီးလင်း... ကျွန်တော့်ကိုသာ ယုံယုံကြည်ကြည် လွှဲထားလိုက်ပါ! သေချာပေါက် အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်းယွမ်ဟန်သည် သူတို့နှစ်ယောက်၏ အတည်ပေါက် ပြောဆိုနေမှုကို ကြည့်ပြီး စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေးလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">မက်မွန်ပင် စိုက်တာလေးကိုပဲလေ!</p> <p style="text-align:justify">ဒီလောက် အကြီးအကျယ် လုပ်စရာ လိုလို့လား?</p> <p style="text-align:justify">အဲ့ဒီတောင်ကြီးပေါ်မှာ စိုက်မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ဧက ၅၀၊ ၆၀ လောက် ရှိမှာ!</p> <p style="text-align:justify">မြေကြီးတွေ ဘယ်လောက်တောင် သယ်တင်ရမှာလဲ??</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save