Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၇</h2> <h2 style="text-align: center;">မြေပဲက နိုင်ငံတော်အဆင့် မဟာဗျူဟာမှာတောင် ပါနေတာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျင်းလီ ရောက်လာခြင်းအပေါ် စူးရို့ရို့က သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ခံစားရခြင်း မရှိပါ။</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်အပေါ်ထားရှိတဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့စိတ်က အချင်းချင်းလည်း သိနေကြပြီးသားလေ။ မဟုတ်ရင် ဒီတောရွာလေးအထိ လာစရာအကြောင်း မရှိဘူးပေါ့။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ သူမ လာနေပေးမယ်ဆိုရင်လည်း အဖော်ရတာပေါ့လေ။ အနာဂတ်မှာ ဘာတွေဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာကတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်အဖေကတော့ မျက်လုံးလေး မှေးပြီး နည်းနည်း စိုးရိမ်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ဝူလေးကတော့ အလွန် ပျော်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မမကျင်းလီ... မရောက်လာတာ အတော်ကြာပြီနော်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျင်းလီက ပြည့်ဖြိုးလာသော ရှောင်ဝူလေး၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ အရင်ကလို ပင်ပန်းဆင်းရဲစရာ မလိုတော့သဖြင့် ရှောင်ဝူလေးမှာ ကလေးအသားလေးတွေ ပြည့်လာပြီး ပို၍ ချစ်စရာကောင်းလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မမက အလုပ်တွေများနေလို့ပါ... မင်းတို့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ကလည်း ခက်တယ်လေ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဖုန်းခေါ်ကြည့်တော့လည်း လက်ထောက်ကပဲ ကိုင်နေတာ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အာ... အဲ့ဒါက ရိုက်ကူးရေးလုပ်နေလို့ ဖြစ်မှာပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျင်းလီလည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ နာမည်ကြီး သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ ရေပန်းစားမှုဆိုတာက တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်ပဲ ခံတာလေ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျော်သွားရင် ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။</p> <p style="text-align:justify">ဒါကြောင့် အများစုက နာမည်ကြီးနေတုန်းမှာ ဇာတ်ကားတွေ အများကြီးရိုက်ပြီး ပိုက်ဆံများများ ရှာထားကြတာပါ။ ဒါမှ တစ်သက်လုံး အေးအေးဆေးဆေး နေလို့ရမှာကိုး။</p> <p style="text-align:justify">အစကတော့ ယန်ကျင်းလီလည်း နာမည်ကျသွားတဲ့အချိန်၊ ပိုက်ဆံလုံလုံလောက်လောက် ရသွားတဲ့အချိန်ကျမှ ဒီရွာလေးကို ပြန်လာဖို့ စဉ်းစားထားခဲ့တာပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်က ရုတ်တရက် နာမည်ကြီးလာပြီးနောက် သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းက ဒုံးပျံလိုကို တဟုန်ထိုး တက်သွားတာလေ။</p> <p style="text-align:justify">သူမ ထင်ခဲ့တာက သူဟာ ရုပ်လေးချောလို့ နာမည်ကြီးလာတဲ့ "ဖရဲသီးကိုကို" လောက်ပဲလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်တကယ်ကျတော့ သူက အရည်အချင်းစစ်စစ်နဲ့ အကုန်လုံးကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ 'ဆရာကြီး' တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘလော့ဂါ၊ အင်တာနက်ဆယ်လီ ဆိုတာက နာမည်ကြီးရုံ သက်သက်ပါ။ ပိုက်ဆံပိုရှာနိုင်မယ်၊ လူသိများမယ်... ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံအတွက် တကယ် အကျိုးပြုနေတဲ့ လူတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ မိုးနဲ့မြေလို ကွာခြားသွားပါပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အင်တာနက်ဆယ်လီက တစ်ခဏတာပဲ ဖျော်ဖြေနိုင်မယ်။</p> <p style="text-align:justify">နိုင်ငံဂုဏ်ဆောင် ပညာရှင်တွေကတော့ သမိုင်းမှာ အမည်တွင်ကျန်ရစ်မှာလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူရော... ဘယ်မှာလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟိုမှာ... လှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ သွားလုပ်နေတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စူးရို့ရို့ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ အိမ်မှာ ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် လာစောင့်နေတာတောင်၊ သူက နေ့တိုင်း လယ်ထဲပဲ သွားနေတယ်။ တကယ့်ကို အချစ်အကြောင်း နားမလည်တဲ့သူပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အိမ်မှာကလည်း လူတွေက များနေတယ်လေ။ သူမရဲ့ အဘိုးကိုယ်တိုင်လည်း ဒီမှာ လာနေနေတာဆိုတော့... တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မလွယ်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းတာက ဒီလိုနေ့ရက်တွေ မကြာခင် ပြီးဆုံးတော့မှာပါ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်စုစုကတော့ နည်းနည်း စိုးရိမ်နေပါတယ်။ သူမရဲ့ 'တတိယနေရာ' လေးတောင် ပျောက်သွားတော့မလား မသိဘူး!</p> <p style="text-align:justify">မတတ်နိုင်ဘူး... ရှောင်ဝူလေးဆီကနေပဲ အခွင့်အရေးယူရတော့မှာပေါ့။ ဒါက လင်းယန်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ညီမလေးလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ဝူက ယန်ကျင်းလီကို အပေါ်ထပ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အဝေးမှ တောင်ကုန်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။ အဲ့ဒီမှာ စက်ယန္တရားကြီးတွေက တောင်နံရံတွေကို ဖြိုပြီး မြေဖို့နေကြတာ ဖုန်လုံးကြီးတွေ ထောင်းထောင်းထနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကိုကိုပြောတာက... နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် အဲ့ဒီမှာ အရမ်းစားကောင်းတဲ့ မက်မွန်သီးတွေ စားရမယ်တဲ့။ မက်မွန်ပန်းတွေ ပွင့်လာရင်လည်း အရမ်းလှမှာတဲ့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျင်းလီ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောထွေးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို အကုန်ခံပြီးတော့... မက်မွန်သီး စားဖို့လား၊ မက်မွန်ပန်း ကြည့်ဖို့လား?"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါမှမဟုတ်... ဘယ်သူ့အတွက်များလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျင်းလီ ဘေးနားက စူးရို့ရို့ကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲမှာ အနည်းငယ် သဝန်တိုသွားသည်။ လင်းယန်က ဒီလောက်အထိ အကြီးအကျယ် လုပ်နေတာဟာ၊ ဒီမှာနေနေတဲ့ စူးရို့ရို့ကို အလှကြည့်စေချင်လို့ ဖြစ်မယ်လို့ သူမ ထင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မက်မွန်ပန်းဆိုတာကလည်း အချစ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်နေတာ မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စူးရို့ရို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလိုပဲ ထင်နေပြီး ရင်ထဲမှာ ကြိတ်ပြီး ဂုဏ်ယူနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">……..</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် တာ့ဟွမ်နှင့် ဝူးယာကို ဆွဲကာ လမ်းလျှောက်နေသော လင်းယန်သည် လယ်ထဲမှနေ၍ ဖုန်လုံးကြီးများ ထနေသော တောင်ကုန်းကို အဝေးမှ ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဲ့ဒီမှာ ပါမောက္ခကြီးတွေနဲ့ ကျောင်းသားတွေကပါ လက်တွေ့ သွားဆင်းနေကြသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အစကတော့ ဒီလှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ လုပ်ဖို့ အချိန်အများကြီး ယူရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်က ပါမောက္ခကြီးတွေက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတယ်။ ဒီလှေကားထစ်လယ်ကွက် လုပ်တာကို သုတေသန ပရောဂျက်တစ်ခုလို သဘောထားပြီး ကျောင်းသားတွေကိုပါ ခေါ်သွားပြီး အသေအလဲ လုပ်နေကြတာပဲ။"</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဒီပညာရှင်တွေရဲ့ သုတေသန စိတ်ဓာတ်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားမှ လောင်ဝမ်ကတော့ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ လှေကားထစ် လယ်ကွက်ကြီးလေ! ငါ ဒီတစ်သက်မှာ လှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ အများကြီး မြင်ဖူးခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ပြီး မဖန်တီးဖူးဘူး။ အခုလို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်နေရတာ... တကယ်ကို ရင်ခုန်စရာကောင်းတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရင်ခုန်နေတာပါပဲ။ ဒီလှေကားထစ် လယ်ကွက်ပေါ်မှာ မက်မွန်ပင်တွေ အကုန်စိုက်ပြီးသွားရင်... စနစ်က ဘာဆုတွေ ပေးမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းနေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လှေကားထစ်လယ်ကွက် တည်ဆောက်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီရက်ပိုင်း သူ စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချင်မင်းဆက်နဲ့ ဟန်မင်းဆက်ခေတ်ကတည်းက လှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း အကြီးအကျယ် တွင်ကျယ်ခဲ့တာက စုန့်မင်းဆက်ခေတ်မှာ။ စုန့်မင်းဆက်ခေတ်မှာ လယ်မြေတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ပေမဲ့ လူဦးရေက အများကြီး ရှိနေတော့ စားနပ်ရိက္ခာတွေ အများကြီး လိုအပ်ခဲ့တယ်။ စစ်သားတွေကလည်း မြောက်ပိုင်းက လျောင်နိုင်ငံကို မနိုင်ဘူးလေ။ အဲ့ဒါကြောင့် စားနပ်ရိက္ခာ လုံလောက်အောင် တောင်ပေါ်တွေမှာ လှေကားထစ် လယ်ကွက်တွေ တည်ဆောက်ခဲ့ရတာ။</p> <p style="text-align:justify">အဲ့ဒီခေတ်ကစပြီး တောင်တန်းဒေသတွေကို အကြီးအကျယ် ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ အထိရောက်ဆုံးကတော့ လက်ဖက်ပင် စိုက်တာပဲ။ လက်ဖက်ရည်ကလည်း အဲ့ဒီခေတ်မှာပဲ တစ်နိုင်ငံလုံးကို ပြန့်နှံ့သွားခဲ့တာလေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောင်ဝမ်က ထောက်ခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းပြောတာ လုံးဝမှန်တယ်။ စုန့်မင်းဆက်က မြင်းမွေးမြူရေး မြေနေရာတွေ ဆုံးရှုံးသွားတော့ စစ်မြင်းတွေ အရမ်း ရှားပါးသွားတယ်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာချမ်းသာ၊ ဘေးနားက နိုင်ငံတွေကို မနိုင်ခဲ့ဘူး။ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့လူက ခြေလေးချောင်းနဲ့ မြင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ပြေးနိုင်မှာလဲ? သူများက လာရိုက်ရင် ခံရမယ်၊ မနိုင်ရင် ပြေးမယ်။ ကိုယ်က သူများကို သွားရိုက်ချင်ရင်တောင် လိုက်မမီဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify">အဲ့ဒါကြောင့် စစ်မြင်းတွေ ရဖို့အတွက် လက်ဖက်ရည်နဲ့ လဲလှယ်တဲ့ 'လက်ဖက်-မြင်း ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်း' ပေါ်လာတာပေါ့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တို့နိုင်ငံရဲ့ အခုလက်ရှိ အခြေအနေက စုန့်မင်းဆက်ခေတ်က စစ်မြင်းရှားပါးမှုနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အချက်တွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ တို့နိုင်ငံမှာ ရှားပါးနေတာက... ရေနံ ပဲ!</p> <p style="text-align:justify">ရေနံသာ မရှိရင်... တင့်ကားတွေ၊ လေယာဉ်တွေ၊ စစ်သင်္ဘောတွေ အကုန်လုံး ရပ်သွားမှာပဲ! ဒီကိစ္စမှာ တို့နိုင်ငံက ပြည်ပသွင်းကုန်ကို အရမ်း မှီခိုနေရတယ်။"</p> <p style="text-align:justify">လောင်ဝမ်က စိုက်ပျိုးရေး ပညာရှင်ဆိုပေမဲ့ နိုင်ငံရေးရာ ကိစ္စတွေကိုလည်း အရမ်း စိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြည်တွင်းမှာ ရေနံရှားပါးတယ်ဆိုတာကို သာမန်ပြည်သူတွေတောင် သိကြပါတယ်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒါကြောင့် စပါးကနေ အရက်ပြန်ထုတ်ပြီး ဓာတ်ဆီထဲ ရောနေကြတာပေါ့? သိပ္ပံနဲ့နည်းပညာ ပထမဆုရခဲ့တဲ့ 'ထွက်နှုန်းကောင်း ပြောင်းဖူး' ဆိုတာလည်း အဲ့ဒီ အရက်ပြန် အလွယ်တကူ ထုတ်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက် ပါမှာပဲနော်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောင်ဝမ်က ချီးကျူးစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းပြောတာ လုံးဝ မမှားဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အခု လျှပ်စစ်ကား (EV) တွေကို အားပေးနေတာလည်း ဒီသဘောပဲ။ လျှပ်စစ်ကားတွေက ရေတိုမှာတော့ ရိုးရိုးကားတွေထက် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်မှု ပိုများနိုင်ပေမဲ့၊ ဒီလမ်းစဉ်ကို ဆက်သွားနေတာက... ရေနံအပေါ် မှီခိုနေရတဲ့ အခြေအနေကနေ ရုန်းထွက်ချင်လို့ပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အမှန်ပဲ။ အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုး ကြုံလာလို့ ရေနံပိုက်လိုင်းတွေ ဖြတ်တောက်ခံရရင်... ငါတို့ရဲ့ လက်နက်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း အကုန်လုံး ရပ်သွားမှာပဲ။ ဒီလို သူများလက်အောက် ရောက်နေရတဲ့ ခံစားချက်ကို မင်းတို့ လူငယ်တွေ နားလည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောင်ဝမ် ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ရုတ်တရက် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ မင်း သိလား? မင်း စိုက်ထားတဲ့ အဲ့ဒီ မြေပဲတွေကလေ... နိုင်ငံတော်ရဲ့ မဟာဗျူဟာအတွက် အစားထိုးလို့ မရတဲ့ အရေးပါမှုတွေ ရှိနေတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"???"</p> <p style="text-align:justify">လင်းယန် လုံးဝ ကြောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟို မြေပဲတွေက... ဘာပြဿနာ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလဲ?</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save