တပ်ခွဲ ၆ ရောက်ရှိလာခြင်းက ချင်းရှန်းရွာတစ်ခုလုံး၏ပုံရိပ်ကို ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ တကယ်ကို လွန်မင်းစွာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လွန်းနေသည်။ ထို့အပြင် ဤစစ်သားများ၏ ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကိုလည်း လင်းယန် သတိထားမိလိုက်သည်။ အချိန်မရွေး သူတို့က လုံလောက်သော သတိဝီရိယကို အမြဲတမ်း ထားရှိကြသည်။ ဤလူတစ်ရာခန့်အနက် လင်းယန်နှင့်အတူ တကယ်တမ်း လယ်ဆင်းစိုက်မည့်သူမှာ အယောက်သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိသည်။ ထိုအယောက်သုံးဆယ်ကလည်း အလှည့်ကျစနစ်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းယန် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။
"အဘိုးစူး... သူတို့ကို ရွာအဝင်လမ်းဝမှာ စောင့်ခိုင်းထားလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ?" ဟု လင်းယန်က မေးလိုက်သည်။
မနေ့က ချင်စုစုတို့နှင့် စကားပြောပြီးကတည်းက ပရိသတ်အများအပြား ရောက်လာခဲ့ကြကြောင်း သူ သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူများ အားလုံးကို မိန်းကလေးများက နည်းလမ်းပေါင်းစုံသုံးကာ လှည့်စားမောင်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ မောင်းထုတ်ရခြင်းမှာ လာသမျှ ပရိသတ်အများစုက မိန်းကလေးတွေချည်း ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်တော့ လုံးဝ မဟုတ်ရပါ! သို့သော် လင်းယန်က ပြဿနာကို အမြစ်ပြတ် ဖြေရှင်းချင်နေသည်။ အရင်တစ်ခေါက် စားသောက်တန်းလမ်းမပေါ်တွင် ဖြစ်ခဲ့သလို၊ လူတွေ ဝိုင်းအုံလာပြီး မျောက်တစ်ကောင်လို အငေးခံရသည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို သူ ထပ်မကြုံချင်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ လုံးဝ မမြင်တွေ့လိုသော မြင်ကွင်းပင်။
"သူတို့က မင်းစကားကိုပဲ နားထောင်မှာ။ မင်း ဘာလုပ်ခိုင်းခိုင်း သူတို့ လုပ်ကြလိမ့်မယ်" ဟု အဘိုးစူးက ပြန်ဖြေသည်။
လင်းယန် မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး- "ကျွန်တော်က လယ်ပဲ စိုက်ချင်တာ"
"လယ်စိုက်တာနဲ့ စစ်သားလုပ်တာက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေတာမှ မဟုတ်တာ။ ရှေးခေတ်က စစ်သည်တော်တွေဆိုရင်လည်း လယ်စိုက်ကြတာချည်းပဲ"
"ကျွန်တော်က စစ်လည်း မတိုက်ချင်ဘူး"
"ခေတ်သစ် စစ်ပွဲတွေမှာ လှံစွပ်တပ်ပြီး အသေခံ ထိုးခုတ်ရတဲ့ အကြမ်းပတမ်းတွေ မရှိတော့ပါဘူးကွာ။ စစ်ဆင်ရေး အခန်းထဲမှာ ထိုင်နေပြီး၊ လေယာဉ်တွေ၊ ဒရုန်းတွေ၊ ဒုံးကျည်တွေနဲ့ အရင် ရှင်းလင်းပစ်တာ။ နောက်ဆုံးကျမှ ခြေလျင်တပ်တွေက စစ်မြေပြင်ကို ဝင်ရှင်းရတာလေ။ ငါတို့ နိုင်ငံရဲ့ အင်အားကလည်း တက်လာပြီဆိုတော့ လုံးဝကို ရင်ပေါင်တန်းနိုင်နေပြီ။"
လင်းယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားရသည်။ အဘိုးစူး ပြောသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ် စစ်ပွဲများဆိုသည်မှာ လေယာဉ်တင် သင်္ဘောများ၊ တိုက်လေယာဉ်များ၊ ဒုံးကျည်များနှင့် တင့်ကားများကဲ့သို့သော ခေတ်မီ လက်နက်သစ်များ၏ တိုက်ပွဲသာ ဖြစ်သည်။ စစ်သားများ ကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းထွက်ပြီး ထိုးစစ်ဆင်ရမည့် နေရာမျိုးက အလွန် ရှားပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တရုတ်နိုင်ငံ၏ လေ့လာစံထားရာ ပစ်မှတ်မှာ ဤနယ်ပယ်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော အမေရိကန်ပင် မဟုတ်လား။ စက်မှုလုပ်ငန်းလွှမ်းမိုးသော စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ အရင်းအမြစ် စတေးမှုသာ ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တွင်းအင်အားကို ယှဉ်ပြိုင်ကာ ဘယ်သူက အရင် တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူးလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤခေတ်ကြီးတွင် မည်သူကမျှ စစ်မတိုက်ချင်ကြတော့ပေ။ ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်းကြီးမားလွန်းလှသည်။
"ဒါတွေက ကျွန်တော် ဒုတိယဗိုလ် လုပ်ရမယ့်ကိစ္စနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး"
"ဘာလဲ? ရာထူးနိမ့်နေလို့လား? မင်းသာ ဒီမြေပဲတွေကို သေချာ စိုက်ပေးမယ်ဆိုရင် မင်းကို ဗိုလ်အထိ ရာထူးတိုးပေးမယ်!"
"အဘိုးစူး... ကျွန်တော့် မြေပဲကနေ ထွက်တဲ့ဆီကို လေယာဉ်ဆီထဲ ရောထည့်လို့ ရတယ်ဆိုပေမဲ့၊ တကယ်ရော ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာလို့လား? နောက်ပြီး ရောထည့်နိုင်တဲ့ ပမာဏကရော ဘယ်လောက်များများ ရမှာမို့လို့လဲ?"
အဘိုးစူး၏ အကြည့်များက အလွန် လေးနက်တည်ကြည်သွားပြီး... "၁၅ ရာခိုင်နှုန်း ဝန်းကျင်လောက် ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အထူးအခြေအနေမျိုးမှာ ဆိုရင် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း အထက်အထိ ရောစပ်လို့ ရတယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ တွေ့ရှိထားတာက ဒီမြေပဲဆီရဲ့ သက်တမ်းက ရိုးရိုး လေယာဉ်ဆီထက်တောင် ပိုရှည်သေးတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လင်းယန် လျှာလေး သပ်လိုက်မိသည်။ အဘိုးစူးက ဆက်လက်၍...
"ကောင်လေး... တိုက်လေယာဉ်တွေက ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ကုန်လဲဆိုတာ မင်း မသိပါဘူး။ တစ်နာရီ ပျံသန်းဖို့အတွက်ကိုတင် လောင်စာဆီ ၂ တန်လောက် လိုတယ်။ တခြား စက်ပစ္စည်း ပွန်းပဲ့ပျက်စီးမှုတွေကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်ရင် တစ်နာရီကိုတင် ယွမ် သိန်း ၂၀ လောက် လွင့်သွားတာပဲ။ အဲ့ဒါက လက်နက်တွေ အသုံးပြုမယ့် ကုန်ကျစရိတ်ကို မထည့်တွက်ရသေးဘူးနော်။ တကယ်လို့ မင်းရဲ့ မြေပဲဆီကိုသာ လေယာဉ်ဆီထဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရောစပ်လို့ ရမယ်ဆိုရင် ပျံသန်းမှု ကုန်ကျစရိတ်တွေ အများကြီး လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်။ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စကြီးပဲ။ ဒါကြောင့် မြေပဲတွေကို သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ပြီး စိုက်ပေးပါကွာ" ဟု အသေအချာ မှာကြားလေသည်။
လင်းယန် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒုံးကျည်တစ်လုံး ပစ်လွှတ်လိုက်သည် ဆိုသည်မှာ BMW ကားတစ်စီး လေထဲ လွင့်ထွက်သွားခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကြားဖူးထားသည်။ သေချာသည်မှာ ထိုဒုံးကျည်က အလွန် ရိုးရှင်း သာမန် ဒုံးကျည်မျိုးကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စက်မှုလုပ်ငန်း ဆိုသည်မှာ ပိုက်ဆံ အကုန်ဆုံး နေရာပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြင့်ဆိုလျှင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး တိုက်လေယာဉ် နှစ်စင်းခန့်ကို မနည်း ဝယ်ယူနိုင်လောက်သည်။ သေချာသည်မှာ... ဝယ်နိုင်လျှင်တောင် ရေရှည်ထိန်းသိမ်းစရိတ်ကို တတ်နိုင်မည် မဟုတ်သော အမျိုးအစား ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် ဤအရာများက တွေးလွန်နေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သူ ဝယ်ချင်လျှင်တောင် မည်သူကမျှ ရောင်းပေးမည် မဟုတ်ပေ။
"အဘိုးခေါ်လာတဲ့ စစ်သားတွေ ဒီလောက် အများကြီးဆိုတော့ လယ်စိုက်ဖို့က ကောင်းကောင်းကြီး လုံလောက်နေပါပြီ" ဟု လင်းယန်က ပြောလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် လင်းယန်သည် စစ်သားဆယ်ယောက်ခန့်ကို ခေါ်ထုတ်ကာ ရွာအဝင်ဂိတ် ကိစ္စကို စီစဉ်ခိုင်းလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခု ဤနေရာတွင် စစ်သားများ အများအပြား တပ်စွဲထားသည့်အပြင်၊ မြေပဲကိစ္စပါ ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီဖြစ်ရာ လူများအများအပြား လာရောက် လည်ပတ်ကြည့်ရှုရန် မသင့်တော်တော့ပေ။ ချင်စုစုတစ်ယောက်တည်းကို အားကိုးပြီး လူတွေကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်နေရသည်ကလည်း ရေရှည်အတွက် အဆင်မပြေလှပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ထပ် စစ်သား အယောက်သုံးဆယ်ကို ထပ်မံခေါ်ထုတ်ကာ လယ်မြေများ ပြင်ဆင်ရန် စေခိုင်းလိုက်သည်။ သေချာစွာ ပြင်ဆင်ထားသော လယ်မြေမှသာလျှင် သင့်တော်သော အချိန်တွင် မြေပဲမျိုးစေ့များကိုချရန် သင့်တော်မည် ဖြစ်သည်။ လင်းယန်ကတော့ သဘာဝကျကျပင် အလုပ်အားလုံးကို လွှဲချထားသော သူဌေးကြီးနေရာတွင်သာ နေလိုက်တော့သည်။
သေချာသည်မှာ စနစ်ထဲမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသော အသိပေးချက်များကတော့ သူ့ကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစေခဲ့သည်။
[သင်သည် မြေတစ်ဧကကို အောင်မြင်စွာ ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဆုကြေး + 200,000 ရရှိပါသည်။]
လင်းယန် အလွန် ပီတိဖြစ်သွားသည်။ ဤ ဧက ၂၀၀ လုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပါက ဝင်ငွေ သန်း ၄၀ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ငွေကြေးယူနစ်က အမေရိကန်ဒေါ်လာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဤစစ်သားများ၏ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်ဟုလည်း ချီးကျူးမိသည်။
သို့သော် မကြာသေးမီက အမေရိကန်ဒေါ်လာတန်ဖိုး အနည်းငယ် ကျဆင်းလာသည်ကိုတော့ လင်းယန် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်မိသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ နိုင်ငံတကာ သုံးငွေဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဒေါ်လာဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်သော ကုန်ပစ္စည်းများမှာ အလွန် များပြားနေဆဲပင်။ ပြည်တွင်းငွေကြေးသို့ လဲလှယ်ရာတွင်လည်း ဘာအခက်အခဲ အတားအဆီးမျှ မရှိချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုဒေါ်လာများကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် နိုင်ငံတကာ ကုန်စည် အများအပြားကို ဝယ်ယူနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူကများ ပိုက်ဆံကို ငြင်းဆန်မှာမို့လို့လဲ?
'ဒီ ဧက ၂၀၀ လုံး စိုက်လို့ပြီးသွားရင်... ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက ယွမ် ဘီလီယံ ၂၀ (ဒေါ်လာ သန်း ၃၀၀ ဝန်းကျင်) ကို ကျော်သွားလောက်ပြီ။' ဟု တွေးကာ လင်းယန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
ယွမ် ဘီလီယံ ၂၀ ဆိုသည်မှာ သေးငယ်သော ကိန်းဂဏန်း မဟုတ်ပေ။ နွန်ခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင်ဆိုလျှင် သူဌေးများထဲမှ သူဌေးကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်၍ရနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ကြည့်လျှင်တောင်မှ ဤမျှ ပိုင်ဆိုင်မှုရှိသူ အရေအတွက် သိပ်မများလှချေ။ သို့သော် သေချာ ပြန်တွေးကြည့်လျှင်လည်း ယွမ် ဘီလီယံ ၂၀ ဆိုသည်မှာ ထင်သလောက်ကြီး မဟုတ်သေးပေ။ ဒရုန်းကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ ရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူရန်ပင် လောက်ငမည် မဟုတ်ချေ။
ယခုအချိန်အထိ၊ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ အလိုအလျောက်ပြုလုပ်မည့် စိတ်ကူးကို လင်းယန် စွန့်လွှတ်ရခြင်း မရှိသေးပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စက်ယန္တရားများကို အသုံးပြု၍ စိုက်ပျိုးပါက လင်းယန်အနေဖြင့် ဆုကြေး အပြည့်အဝရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူအင်အားကို အသုံးပြု၍ စိုက်ပျိုးပါက လင်းယန်၏ ဆုကြေးများမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ပိုမို များပြားသော ငွေကြေးများကို ရှာဖွေချင်ပါက အပြည့်အဝ အလိုအလျောက် စိုက်ပျိုးသည့် စနစ်က မဖြစ်မနေ လိုအပ်နေပြီ! အိမ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ရင်း ခလုတ်အနည်းငယ် နှိပ်လိုက်ရုံဖြင့်၊ ထိုစက်ယန္တရားများက နေ့ရောညပါ လယ်ကွင်းထဲတွင် သွားရောက် အလုပ်လုပ်ပေးနေမယ်! တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် တကယ့်ကို သာယာလွန်းလှသည်။
"စိုက်ပျိုးရေးကို ခေတ်မီအောင်လုပ်ရမယ့် လမ်းခရီးက တာဝန်ကြီးပြီး လျှောက်ရမယ့်လမ်းက အဝေးကြီးပါလား!" ဟု လင်းယန် ညည်းတွားလိုက်သည်။
လင်းယန်၏ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤကဲ့သို့ အပြည့်အဝ အလိုအလျောက် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သည့် နည်းလမ်းသည်သာ စစ်မှန်သော အနာဂတ် ဖြစ်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။ သို့သော် ဤအရာကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ငွေကြေးမည်မျှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမည် ဆိုသည်ကတော့ မိုးပေါ်က ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် ကံကောင်းသည်က လင်းယန်၏ဝင်ငွေမှာ ဘယ်သောအခါမှ မနည်းပါးခဲ့ချေ။ ဤမျှ ငွေကုန်ကြေးကျများသော ကိစ္စမျိုးကို သူ အပြည့်အဝ ကစားနိုင်စွမ်းရှိသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာကတော့ ထိုနယ်ပယ်အတွက် လိုအပ်သည့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ မရှိသေးခြင်းပင်။
'ကျန်းနန်စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ရဲ့ နည်းပညာတွေက သီးနှံတွေ မျိုးစပ်ပျိုးထောင်တဲ့ နေရာမှာပဲ ဗဟိုပြုထားတာ။ စက်ယန္တရားနဲ့ စိုက်ပျိုးရေးအပိုင်းမှာတော့ သာမန်အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတယ်။ ပညာရှင်တွေ တကယ် လိုအပ်နေတာပဲ'
လင်းယန် အနည်းငယ် ခေါင်းခဲနေမိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ လယ်ကွင်းထဲ၌ အချိန်အကြာကြီး ဆက်မနေတော့ပေ။ ထိုစစ်သားများက အလုပ်အားလုံးကို သေသေချာချာ ဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လာကတည်းက သူတို့ သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ဤမြေပဲက ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် စစ်တပ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဤသို့ ခေါ်ယူချထားခြင်း ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ အများစုမှာ အထက်တန်းအဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အနည်းငယ်တော့ လွန်ကဲဇိမ်ကျလွန်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ အစပျိုးသည့် အဆင့်တွင် လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့်ပါ ပတ်သက်နေသဖြင့် ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ အလွန်လိုအပ်လှသည်။
မြင်းနက်ကလေး ဝူးယာကို ဆွဲကာ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေရင်း... သူကိုယ်သူ မြေရှင်ကြီး တစ်ယောက်နှင့် ပိုပိုတူလာသည်ဟု လင်းယန် ခံစားနေရသည်။
'အပြည့်အဝ အလိုအလျောက် စိုက်ပျိုးရေး စနစ်ကိုတော့ အစီအစဉ်ဆွဲပြီး အကောင်အထည်ဖော်မှ ရတော့မယ်'
လင်းယန်က ဤကိစ္စသည် တကယ်ကို လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သော အရာတစ်ခုဟု ယူဆသည်။ ပြည်တွင်းရှိ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းအတွက် ကြီးမားလှသော အကျိုးပြုမှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်လာမည် မဟုတ်လား။
'လောင်ဝမ်ကို သွားရှာပြီး သူ့မှာများ အဆက်အသွယ်တွေရှိမလား မေးကြည့်ရမယ်' ဟု လင်းယန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
လောင်ဝမ်သည် စိုက်ပျိုးရေးလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နစ်မြုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ အလွန်ကြီးမားကြောင်း လင်းယန် ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ထံမှတစ်ဆင့် အပြည့်အဝ အလိုအလျောက် စိုက်ပျိုးရေးစနစ်နှင့် ပတ်သက်သည့် လမ်းစတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မည်။
သို့သော်... လောင်ဝမ် ပေးလိုက်သော အဖြေက လင်းယန်ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
***