Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၅၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီယောင်း၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌မူ လီယောင်းလေးသည် ရှန်းယွီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အပိုင်းအစနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလွှားဆော့ကစားနေသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီး တကယ် ဒီမှာရှိနေတာပဲ"</p> <p>သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... ငါပဲလေ"</p> <p>သူက ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုကြီး..."</p> <p>သူမက ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်ရင်း သူနှင့်အတူ လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားနေတော့သည်။</p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ လီယောင်းနှင့် ဧကရီတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြ၏။</p> <p>[အခု ဘယ်လိုနေသေးလဲ]</p> <p>ဧကရီက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ထပ်ပြီးတော့..."</p> <p>လီယောင်းက တုံ့ဆိုင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။</p> <p>ဧကရီက နားလည်မှုရှိရှိဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လီယောင်းအတွက်မူ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးမှာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်၏ စွမ်းအားထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးကြောင်း သူမ သဘောပေါက်ပါသည်။ အကယ်၍ ရွေးချယ်စရာသာ ရှိလာခဲ့လျှင် စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို မေ့လျော့သွားစေမည့် မည်သည့်စွမ်းအားကိုမဆို လီယောင်းက ငြင်းပယ်မည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>ဧကရီက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။</p> <p>သူမ၏ အစီအစဉ်များ အောင်မြင်ရန်အတွက် လီယောင်းသည် အစွမ်းထက်ရန် လိုအပ်သည်။ သူမ ပြုလုပ်ခဲ့သော ဗေဒင်ဟောကိန်းများနှင့် အသူရာနတ်ဘုရားထံမှ သိရှိခဲ့ရသမျှအရ ရန်သူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာဦးမည်ဖြစ်ကာ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>လီယောင်း၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ရှေ့ဆက်ကြုံတွေ့ရမည့် အရာများကို သူမ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ ဧကရီအတွက် စိုးရိမ်စရာပင်။</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လုံးဝမေ့မသွားစေမယ့် နည်းလမ်းသာ ရှိမယ်ဆိုရင်... နေပါဦး... ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်။</p> <p>သူမ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>[ခဏလေး... ငါ့မှာ အကြံတစ်ခု ရပြီ]</p> <p>ဧကရီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>"အကြံဉာဏ် ဟုတ်လား"</p> <p>လီယောင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>[ဟုတ်တယ်။ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မသွားစေဖို့ သေချာစေမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုပေါ့]</p> <p>သူမက ရှင်းပြသည်။</p> <p>"ပြောပြပါ... မြန်မြန်ပြောပြပါဦး"</p> <p>လီယောင်းက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် တောင်းဆိုတော့သည်။</p> <p>[အဲဒီနည်းလမ်းကို ဟိုးအရင်တုန်းက အချစ်နတ်ဘုရားမဆီကနေ ငါကြားခဲ့ဖူးတာ...]</p> <p>ဧကရီက စတင်ပြောပြသည်။</p> <p>"အချစ်နတ်ဘုရားမ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပါလာပြန်ပြီလား။ အစ်မက သူမဆီကနေ အများကြီး ကြားဖူးတာပဲနော်။ အစ်မတို့က သူငယ်ချင်းကောင်းတွေလားဟင်"</p> <p>လီယောင်းက စပ်စုလိုက်သည်။</p> <p>ဧကရီက ဘေးသို့ ပျာပျာသလဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး  [အင်း... အဲလိုထင်တာပဲ။ ငါတို့ အဆင်ပြေကြမယ်ထင်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေပေါ့... ဖြစ်နိုင်ပါတယ်...]</p> <p>သူမ၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ ယုံကြည်မှုတွေ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပုံပင်။</p> <p>[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အဲဒါက အဓိကမဟုတ်ပါဘူး]</p> <p>ဧကရီက စကားလမ်းကြောင်းကို အလျင်အမြန် လွှဲလိုက်သည်။</p> <p>[နတ်ဘုရားဘုံမှာ အချစ်နတ်ဘုရားရာထူးအတွက် လျာထားခံရသူတွေကို ပြောပြလေ့ရှိတဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ရှိတယ်။ အဲဒီပုံပြင်က ဒီလို...]</p> <p>ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ကောင်းကင်ယံမှာ နေမင်းကြီး ဆယ်စင်း ထွန်းလင်းတောက်ပနေခဲ့ပြီး မြေကမ္ဘာကို ပူလောင်ခြောက်သွေ့စေကာ လူသားတွေကို အတိဒုက္ခ ရောက်စေခဲ့တယ်။ ဟောက်ယီလို့ခေါ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လေးသည်တော်တစ်ယောက်က အဲဒီနေမင်း ဆယ်စင်းထဲက ကိုးစင်းကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ပျက်စီးခြင်းဘေးကနေ ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအတွက် ဆုလာဘ်အနေနဲ့ အနောက်ဘက်မယ်တော်ကြီးက သူ့ကို မသေဆေးတစ်လုံး ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဆေးက တစ်ယောက်စာပဲ ရှိတာ။</p> <p>ဟောက်ယီက သူ့ဇနီးဖြစ်သူ ချန်အာကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတာကြောင့် သူမမပါဘဲ ထာဝရရှင်သန်ဖို့ ဆိုတာကို မတွေးရက်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲဆိုတာ မဆုံးဖြတ်ရသေးခင်မှာ အဲဒီဆေးလုံးကို သိမ်းထားဖို့ ချန်အာကို ပေးထားခဲ့တယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ မသေမျိုးဖြစ်လိုတဲ့ ဆန္ဒကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ချန်အာက အဲဒီဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်မိတယ်။ သူမက ကောင်းကင်ဘုံဆီကို စတင်လွင့်ပျံသွားပြီး နောင်တတွေ အကြီးအကျယ်ရနေပေမဲ့ ရပ်တန့်လို့မရတော့ဘူး။ သူမရဲ့ နောင်တရမှုကို မြင်ပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် နေချင်တဲ့ ဆန္ဒကို ဂရုဏာသက်မိတာကြောင့် မယ်တော်ကြီးက သူမကို လပြည့်ဝန်းပေါ်မှာပဲ နေထိုင်ခွင့်ပြုခဲ့တယ်။ အဲဒီကနေ သူမရဲ့ ချစ်သူကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေနိုင်တာပေါ့။ မသေမျိုးဖြစ်သွားပေမဲ့ သူမရဲ့ ချစ်သူနဲ့တော့ ထာဝရ ခွဲခွာသွားရရှာတယ်။</p> <p>လပြည့်ဝန်းပေါ်က သူမရဲ့ နန်းတော်ထဲကနေ ချန်အာက အောက်ကမ္ဘာကို စောင့်ကြည့်ရင်း ချစ်သူမောင်နှံ အမြောက်အမြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဟောက်ယီနဲ့ ခွဲခွာခဲ့ရတာကို ပြန်သတိရမိတိုင်း သူမရဲ့ နှလုံးသားက နာကျင်ခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် တခြားချစ်သူတွေ သူမတို့လိုမျိုး ဝေဒနာမခံစားရအောင် သူမက ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ သူမက လနတ်ဘုရားမဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့။</p> <p>"အဲဒီတော့ ကံကြမ္မာရဲ့ အနီရောင်ကြိုးမျှင်က တကယ်ရှိတာပေါ့"</p> <p>လီယောင်းက မျက်လုံးလေးတွေ ဝင်းပလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>[ဟုတ်တယ်။ အဲဒါက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ နိယာမတစ်ခုပဲ]</p> <p>ဧကရီက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p>[တကယ်လို့ မင်းတို့နှစ်ယောက် လက်ထပ်ပြီး မင်္ဂလာဦးညမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိတ်ရောကိုယ်ပါ အကြွင်းမဲ့ ဖွင့်ဟဝန်ခံပြီး ပေါင်းစည်းကြမယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်မှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆက်နွှယ်မှုကို အသုံးချပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာနှစ်ခုကို တစ်ခုတည်းဖြစ်အောင် ချည်နှောင်လို့ရတယ်]</p> <p>"အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟင်"</p> <p>လီယောင်းက အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်တစား မေးတော့သည်။</p> <p>ဧကရီက သူမ၏မေးစေ့ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကိုင်လိုက်ပြီး [အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းကတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ကံကြမ္မာနိယာမကို သင်ယူပြီး အဲဒီကြိုးမျှင်ကို ကိုယ်တိုင်ချည်နှောင်ဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့... အခုလောလောဆယ် အခြေအနေမှာတော့ ဒါက တော်တော်လေး ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စပဲ] ဟု သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တခြားနည်းလမ်းရော မရှိတော့ဘူးလားဟင်"</p> <p>လီယောင်းက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>[နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုကတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ကို သင်ယူဖို့ပဲ။ အဲဒါကိုသုံးပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွေကို ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့လို့ရတယ်]</p> <p>ဧကရီက ရှင်းပြသည်။</p> <p>"ကံကြမ္မာနယ်ပယ် ဟုတ်လား..."</p> <p>လီယောင်းက သူမ၏မေးစေ့ကို လက်ညှိုးလေးဖြင့်တို့ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>[တကယ်တော့ အဲဒါက ထင်သလောက် မခက်ခဲပါဘူး။ ကံကြမ္မာနိယာမက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်နိယာမနဲ့ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဆင်တူတာမို့ မင်းအနေနဲ့ အဲဒီကနေ ဆင်းသက်ဖော်ထုတ်လို့ရတယ်။ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးအတွက်ကျတော့ ပိုတောင် လွယ်သေးတယ်...]</p> <p>[ဗရမ်းဗတာနိယာမမှာ ဆန့်ကျင်ဘက် အစွန်းနှစ်ဖက်ရှိတယ်။ တစ်ခုက ကံကြမ္မာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက စနစ်တကျရှိခြင်းပဲ]</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>[သူ့မှာ ယင်ယန်နယ်ပယ်လည်း ရှိနေတော့ ဒီလို ဆန့်ကျင်ဘက် အစွန်းတရားတွေကို ရှာဖွေရတာ သူ့အတွက် လွယ်ကူပါလိမ့်မယ်]</p> <p>[နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ အကယ်၍ သူက ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ကို မရနိုင်ဘဲ စနစ်တကျရှိခြင်းနယ်ပယ်ကိုပဲ ရခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ဆန်းစစ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို မသေမျိုးအဆင့်ထိ မြှင့်တင်ဖို့ ကြိုးစားလို့ရတယ်။ ဆန်းစစ်မှုဆိုတာ ကံကံ၏အကျိုးနိယာမပေါ်မှာ အဓိကအခြေခံတာ။ အဲဒါကို မသေမျိုးအဆင့်အထိ ရောက်အောင်လုပ်နိုင်ရင် ကံတရားကို သူ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြင်နိုင်စွမ်းရှိလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီ ကံတရားနဲ့ စနစ်တကျရှိမှုကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကံကြမ္မာကို ဖန်တီးလို့ရတယ်]</p> <p>ဧကရီက အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>လီယောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး နားထောင်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးအပိုင်းကိုတော့ သူမ သိပ်နားမလည်လှပေ။ သို့သော် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကတော့ ဒါကို သေချာပေါက် နားလည်သဘောပေါက်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေသည်။</p> <p>ပြင်ပကမ္ဘာတွင်မူ ရှန်းယွီသည် သူမကို ကျောပိုးကာ တောအုပ်အတွင်း လမ်းလျှောက်နေဆဲပင်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုကြီး..."</p> <p>သူမ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... ပြောလေ"</p> <p>သူ ပြန်ထူးလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ကြရအောင်"</p> <p>သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုများ လုံးဝရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် စကားပြန်ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ငါတို့တွေ လက်ထပ်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save