Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖန်ချက်မီးဖို တည်ဆောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီကျစ်သည် ဆရာကြီးချိုက်နှင့် ဆက်လက်ပြောဆို၍ မရနိုင်တော့မှန်းသိလိုက်သဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>ချိုက်မိသားစု၏ ခြံတံခါးဝမှထွက်လာစဉ် ဆရာကြီးချိုက် နှင်ထုတ်လိုက်သော သားဖြစ်သူက တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ဒူးထောက်နေသည်ကို လီကျစ်မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ဆရာကြီးချိုက်က ဤသားဖြစ်သူအား ကြွေဖုတ်သည့်ပညာရပ်အားလုံးကို သင်ကြားပေးထားသည်ကို လီကျစ်သတိရလိုက်ပြီး ဤလူငယ်မှာလည်း အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းနားလည်လိုက်သည်။ သူ့ကိုငှားရမ်းလျှင် အဆင်ပြေနိုင်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသဖြင့်…</p> <p>"လူငယ်လေး... မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်ဖို့ ဒူးထောက်နေတာလဲ"</p> <p>လူငယ်က လီကျစ်ကို တစ်ချက်မော့ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းပြန်ငုံ့ကာ…</p> <p>"အမတ်မင်း... ကျွန်တော်မျိုး အိမ်ကနေ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရပါပြီ။ ဒီမှာ ဒူးထောက်ပြီး အဖေ့ဆီက ခွင့်လွှတ်မှုရအောင် တောင်းပန်ဖို့ကလွဲလို့ တခြားမရှိတော့ပါဘူး။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် အပြင်မှာ ဘာအလုပ်အကိုင်မှ မရှိဘဲနဲ့ အစောကြီး ငတ်သေသွားရပါလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒါဆို အခု ဟန်မိသားစုက သမီးကို မင်း လက်ထပ်တော့မှာလား"</p> <p>လူငယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ…</p> <p>"ဒီဘဝမှာတော့ ချွေ့အာ တစ်ယောက်ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီးပါ" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီကျစ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်သည့်လေသံဖြင့်…</p> <p>"မင်းက ချွေ့အာကို လက်ထပ်ချင်နေမှတော့ မင်းအဖေကမင်းကို အိမ်ပြန်လာခွင့် ဘယ်ပေးတော့မလဲ။ မင်း ဒီမှာ သေတဲ့အထိ ဒူးထောက်နေရင်တောင် မင်းအဖေက စိတ်ပြောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>လီကျစ်၏ စကားကြောင့် လူငယ်၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာပြီး…</p> <p>"အမတ်မင်း... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲ"</p> <p>လီကျစ်က မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်ကာ ပြုံးလျက်…</p> <p>"မင်း ချွေ့အာနဲ့ ခိုးရာလိုက်ပြေးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>လူငယ်က လီကျစ်ထံမှ ကောင်းမွန်သောအကြံဉာဏ်တစ်ခုခု ရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ခိုးပြေးရန်အကြံပေးလာသဖြင့် ချက်ချင်းပင်စိတ်ဓာတ်ကျသွားကာ…</p> <p>"ဒီလို စစ်မက်တွေဖြစ်ပွားပြီး ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ကာလကြီးမှာ ချွေ့အာနဲ့ ကျွန်တော်က ဘယ်ကို ပြေးရမှာလဲ။ သူစိမ်းပြင်ပရပ်ကွက်မှာ ငတ်သေရုံပဲ ရှိမှာပေါ့"</p> <p>လီကျစ်က လက်ခုပ်တစ်ချက်တီးလိုက်ပြီး လူငယ်အနီးသို့လျှောက်သွားကာ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့်…</p> <p>"မင်းအဖေက မင်းကို ဆယ်နှစ်တိတိ ပညာသင်ပေးခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ မင်း မီးဖိုတွေ တည်ဆောက်တတ်သလား"</p> <p>လူငယ်က လီကျစ်ကို မော့ကြည့်ပြီး…</p> <p>"တတ်ပါတယ်… မီးဖိုတည်ဆောက်တာကစလို့ အရည်ကျိုအိုးတွေရွေးချယ်တာ ပုံစံခွက်ဖော်တာနဲ့ မီးဖိုဖုတ်တာအထိ အကုန်လုံးကို ကျွန်တော်မျိုးသိပါတယ်။ အဖေ့ထက်တော့ မညံ့ပါဘူး"</p> <p>ခေတ္တမျှစဉ်းစားပြီးနောက် သူက…</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကြွေဖုတ်မီးဖိုတစ်ခုတည်ဆောက်ဖို့ဆိုရင် ပစ္စည်းမျိုးစုံဝယ်ရဦးမယ်။ ကုန်ကျစရိတ်ချည်းပဲ ငွေသျှူး ရာနဲ့ချီပြီး ကုန်လိမ့်မယ်။ လက်ဗလာနဲ့တော့ မတည်ဆောက်နိုင်ပါဘူး"</p> <p>"မင်း တကယ်ပဲ မီးဖိုတွေ တည်ဆောက်တတ်တာ သေချာလား"</p> <p>"တကယ်တတ်တာပါ။ မိသားစုရဲ့ ကြွေဖုတ်မီးဖိုကိုတောင် ကျွန်တော်မျိုး အဆင့်မြှင့်တင်ပေးခဲ့သေးတယ်"</p> <p>ထိုစကားကိုကြားသောအခါ လီကျစ် စိတ်အားထက်သန်သွားပြီး…</p> <p>"ဒါဆိုရင် ကျုပ် မင်းကို လမ်းစတစ်ခုပြပေးမယ်။ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဖန့်ကျားရွာကို လာပြီး ကျုပ်အတွက် မီးဖိုတစ်ခု လာတည်ဆောက်ပေးစမ်းပါ"</p> <p>လူငယ်က လီကျစ်၏ အမတ်ဝတ်စုံကိုကြည့်ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့လျက်…</p> <p>"မရပါဘူး... ကျွန်တော် ငတ်သေရရင်တောင် မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ကြွေဖုတ်ပညာကိုတော့ အပြင်လူကို ပေးမသိနိုင်ပါဘူး"</p> <p>လီကျစ်က ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်ပြီး…</p> <p>"ဘာကို ပေးမသိရမှာလဲ။ ကျုပ်က မင်းကို ကြွေဖုတ်ခိုင်းမလို့ မဟုတ်ဘူး။ ဖန်ချက်ဖို့အတွက် အပူချိန်မြင့်မားတဲ့ မီးဖိုတွေကို တည်ဆောက်ခိုင်းချင်ရုံ သက်သက်ပဲ"</p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူငယ်မှာ မှင်တက်သွားပြီး လီကျစ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့သွားပြီး…</p> <p>"ဖန်ချက်တာ ဟုတ်လား"</p> <p>လီကျစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး…</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဖန်ချက်ဖို့ပဲ။ ကျုပ်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း မင်းက မီးဖိုကို တည်ဆောက်ရမယ်။ မင်းတို့မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ကြွေဖုတ်ပညာကို သုံးစရာမလိုဘူး။ အပူချိန်မြင့်မားတဲ့ မီးဖိုတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးရုံပဲ။ မင်း ကျုပ်ဆီမှာ အလုပ်လုပ်မယ်ဆိုရင် တစ်လကို ငွေလေးသျှူးပေးမယ့်အပြင် မင်းတို့ နေထိုင်ဖို့ခြံဝင်းကျယ်ကြီးတစ်ခုကိုလည်း ဈေးပေါပေါနဲ့ စီစဉ်ပေးမယ်။ အဲဒါဆိုရင် မင်းနဲ့ ချွေ့အာ သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ဖို့ လုံလောက်သွားပြီ"</p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူငယ်က အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး လီကျစ်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လျက်…</p> <p>"သက်ကြီးရွယ်အို ကြွေပညာသည်တိုင်းက မီးဖိုတည်ဆောက်တတ်ကြတာပဲလေ။ အမတ်မင်းက ဘာလို့ ကျွန်တော်မျိုးကိုမှ ရွေးချယ်ရတာလဲ"</p> <p>လီကျစ်က</p> <p>"မင်းတို့ ချိုက်မိသားစုရဲ့ လက်ရာက အသေချာဆုံးနဲ့ အခိုင်မာဆုံးလို့ နာမည်ကြီးနေလို့ပဲ။ ကဲ... မင်း လုပ်မှာလား မလုပ်ဘူးလား"</p> <p>လူငယ်က ကပျာကယာဖြင့်…</p> <p>"လုပ်ပါ့မယ်… လုပ်ပါ့မယ်… ဒီအလုပ်က မိသားစုရဲ့ဘိုးဘွားပိုင် ပညာရပ်တွေကိုလည်း ပေါက်ကြားစေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ ကျွန်တော်မျိုး သေချာပေါက်လုပ်ပါ့မယ် အမတ်မင်း"</p> <p>လီကျစ်ကပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး…</p> <p>"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ နာမည်က ချိုက်ဟွိုင်ရွှေ လို့ ခေါ်ပါတယ်"</p> <p>လီကျစ်က ရင်ဘက်ထဲသို့လက်နှိုက်ကာ ငွေဆယ့်နှစ်သျှူးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး…</p> <p>"ချိုက်ဟွိုင်ရွှေ... မင်း မီးဖိုတည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို သုံးလစာ ကြိုထုတ်ပေးမယ်။ ဒီငွေကိုယူပြီး ချွေ့အာဆီသွား နှုတ်ဆက်လိုက်။ ပြီးတော့ မိန်းကလေးရဲ့ မိသားစုကို ငွေဆယ်သျှူး စေ့စပ်ကြေးအဖြစ်ပေးလိုက်။ အဲဒီနောက် ဖန့်ကျားရွာကို ကျုပ်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး မီးဖိုတည်ဆောက်ပါ။ လအနည်းငယ်ကြာရင် ချွေ့အာကို လက်ထပ်ဖို့ ငွေသျှူး ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး မင်း စုဆောင်းမိသွားလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဓိကအချက်ကတော့ မင်း ကျုပ်အတွက် ဖန်ချက်မီးဖိုကို သေချာပေါက် တည်ဆောက်ပေးနိုင်ရမယ်။ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ မီးဖိုကို မတည်ဆောက်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ အိမ်ပြန်ပြီး ဟန်မိသားစုက သမီးကိုပဲ သွားလက်ထပ်လိုက်တော့"</p> <p>လီကျစ်၏ ကြင်နာမှုကြောင့် လူငယ်မှာ အလွန်တရာဝမ်းသာသွားပြီး အံ့သြဝမ်းသာမျက်ရည်များပင် ကျလာခဲ့သည်။ သူက မျက်ရည်များကိုသုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်မှ ထလာပြီး ငွေများကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်လျက်…</p> <p>"အမတ်မင်း... ကျွန်တော်မျိုး အမတ်မင်းအတွက် ဖန်ချက်မီးဖိုကိုမဖြစ်မနေ တည်ဆောက်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>လီကျစ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ချွေ့အာ၏ မိသားစုထံသွားရောက်နှုတ်ဆက်ရန် ချိုက်ဟွိုင်ရွှေအား စေလွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း လီကျစ်က ခရိုင်မြို့တော်အတွင်း မြင်းတစ်ကောင် ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ချိုက်ဟွိုင်ရွှေ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် ထိုမြင်းကို သူ့အား ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ချွေ့အာရဲ့ မိသားစုနဲ့ အဆင်ပြေခဲ့ရဲ့လား"</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး တစ်လကို ငွေလေးသျှူးရမယ့် အလုပ်ရခဲ့ပြီလို့ သူ့အဖေကို ပြောလိုက်တော့ သူ့အဖေက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ငွေတွေကို ဝမ်းသာအားရလက်ခံလိုက်ပါတယ်။"</p> <p>ချိုက်ဟွိုင်ရွှေက အနည်းငယ် ရပ်နားလိုက်ပြီး ပြုံးလျက်…</p> <p>"ချွေ့အာလည်း အရမ်းပျော်သွားပါတယ်"</p> <p>လီကျစ်က ပြုံးကာ…</p> <p>"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီလေ… မြင်းပေါ်တက်... ဖန့်ကျားရွာကို ကျုပ်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့တော့"</p> <p>ဖန့်ကျားရွာသို့ရောက်ရှိပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ထားရှိရန် အရေးကြီးကြောင်း လီကျစ်က အလေးအနက်မှာကြားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်ရေးဆွဲထားသော ဖန်ချက်မီးဖိုပုံစံကြမ်းများကို ချိုက်ဟွိုင်ရွှေအား ပြသခဲ့သည်။ ပင်မမီးဖိုနှင့် အပူသိုလှောင်ခန်းများအပြင် လီကျစ်သည် အပူလျှော့လမ်းကြောင်းတစ်ခုကိုလည်း ပုံစံထုတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>အပူလျှော့ခြင်းဆိုသည်မှာ အပူချိန်မြင့်မားသောပစ္စည်းများကို သင့်လျော်သောနှုန်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အေးသွားစေရန် အပူချိန်အပြောင်းအလဲများကို ထိန်းချုပ်ပေးသော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းအတွင်းရှိ ကျန်ရစ်နေသော ဖိအားများကိုဖယ်ရှားပေးသည်။ အကယ်၍ ကျန်ရစ်နေသော ဖိအားများကို မဖယ်ရှားနိုင်ပါက ဖန်ထည်များသည် အလိုအလျောက် အက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤမီးဖို၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပုံသွင်းအိုးအတွင်းရှိ ဖန်ကုန်ကြမ်းများကို ကြွေဖုတ်သည့် အပူချိန်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသောအပူချိန်ဖြင့် အပူပေးကာ ကုန်ကြမ်းများအားလုံးကို ဖန်ရည်အဖြစ် အပြည့်အဝ အရည်ပျော်သွားစေရန်ဖြစ်ကြောင်း လီကျစ်က ချိုက်ဟွိုင်ရွှေကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် အရောင်ချွတ်ရန် ယမ်းစိမ်းထည့်သွင်းကာ အပူလျှော့လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆားဖြင့် ကြည်လင်စေကာ ပူဖောင်းများကိုဖယ်ရှားပြီး ပုံစံခွက်ထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ ပုံသွင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအကြံဉာဏ်များအတိုင်း လီကျစ်က ချိုက်ဟွိုင်ရွှေကို ဖန်ချက်မီးဖိုအား ဒီဇိုင်းဆွဲစေခဲ့သည်။</p> <p>ချိုက်ဟွိုင်ရွှေသည် အမှန်တကယ်ပင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ကြွေပညာသည်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ လီကျစ် ရှင်းပြသော အဆင့်မြင့်နည်းပညာများအားလုံးကို အရိပ်အမြွက် ပြောပြရုံဖြင့် သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားကာ ရင်ဘတ်ကိုပုတ်၍ မီးဖိုကို အောင်မြင်စွာတည်ဆောက်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။</p> <p>လီကျစ်က ချိုက်ဟွိုင်ရွှေအား ကုန်ကျစရိတ်အတွက် ငွေသျှူး တစ်ထောင် ထုတ်ပေးခဲ့ပြီး လိုအပ်သော ပစ္စည်းမျိုးစုံကို ဝယ်ယူစေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဖန့်ကျားရွာ၏ အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ မြေကွက်တစ်ခုကို အလုပ်ရုံတည်ဆောက်ရန် ချိုက်ဟွိုင်ရွှေအတွက် ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီး အလုပ်ကြမ်းသမား ငါးဦးကိုလည်း အကူအလုပ်သင်များအဖြစ်ငှားရမ်းပေးကာ ချိုက်ဟွိုင်ရွှေနှင့်အတူ ဖန်ချက်မီးဖို တည်ဆောက်ရာတွင် ကူညီစေခဲ့သည်။</p> <p>ဖန်ချက်မီးဖိုကို တည်ဆောက်နေစဉ်အတွင်း လီကျစ် အလိုရှိသောခြောက်ပေါင်ဒါ အမြောက်များကိုလည်း အပြီးသတ်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>၃လပိုင်း ၂၀ ရက်နေ့တွင် အမြောက်ပညာသည် ငါးဦးက စမ်းသပ်မှုအမျိုးမျိုးကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ခြောက်ပေါင်ဒါ အမြောက်၏ ဒီဇိုင်းကို အပြီးသတ်အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အလေးချိန် ကျင် ခြောက်ရာ့ငါးဆယ်ရှိသော သံအူတိုင် ကြေးအမြောက်သည် အကြိမ်တစ်ရာ စမ်းသပ်ပစ်ခတ်ပြီးနောက် ပေါက်ကွဲခြင်းမရှိခဲ့သော်လည်း အမြောက်ပေါက်ကွဲခြင်းဆိုသည်မှာ အမြောက်တပ်သားများ၏ အသက်ကိုပါဆုံးရှုံးစေနိုင်သော ကြီးမားသည့်ပြဿနာတစ်ရပ်ဖြစ်ရာ အကြိမ်တစ်ထောင် ပစ်ခတ်လျှင်တောင်မှ တစ်ကြိမ်မျှ ပေါက်ကွဲမှုမဖြစ်ပေါ်စေသင့်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် အမြောက်ပညာသည်များက ခြောက်ပေါင်ဒါအမြောက်ကို အလေးချိန် ကျင် ခုနစ်ရာ့ငါးဆယ်အဖြစ် နောက်ဆုံး စံသတ်မှတ်လိုက်သည်။ ဤစံသတ်မှတ်ချက်အရ အမြောက်၏ နှစ်ထပ်ပြောင်းဝအထူမှာ အမြောက်တပ်သားများ၏ လုံခြုံရေးကိုအပြည့်အဝ အာမခံနိုင်လောက်အောင် ထူထဲသောကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် အမြောက်ပစ်ရန် ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>၂၁ ရက်နေ့တွင် အပြီးသတ်ထုတ်လုပ်ထားသော ခြောက်ပေါင်ဒါ အမြောက်နှစ်လက်ကို ဖန့်ကျားရွာတောင်ဘက်ရှိ သဲသောင်ပြင်တွင် တရားဝင်စမ်းသပ်ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>လီကျစ်သည် ဤစမ်းသပ်ပစ်ခတ်မှုကို လာရောက်ကြည့်ရှုရန် အထူးပင်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လီကျစ်သာမက မြို့ထဲမှ ပြည်သူပြည်သားများနှင့် ကလေးငယ်များစွာလည်း အမြောက်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။ လူအုပ်ကြီးက အမြောက်ကို အထပ်ထပ်ဝိုင်းရံထားကြသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လီကျစ်က စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန် စစ်သည်အယောက်နှစ်ဆယ် ထပ်မံစေလွှတ်ပေးခဲ့ရသည်။</p> <p>လီကျစ်၏ ဒီဇိုင်းအရ ခြောက်ပေါင်ဒါအမြောက်နှစ်လက်ကို ဘီးနှစ်ဘီးတပ် အမြောက်တင်လှည်းပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည်။ အမြောက်တစ်လက်စီတွင် ခဲယမ်းသေတ္တာများ တင်ဆောင်ရန် သီးခြား ဘီးနှစ်ဘီးတပ် ခဲယမ်းတင်လှည်းငယ် တစ်စီးစီလည်းပါရှိသည်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် အမြောက်တင်လှည်းနှင့် ခဲယမ်းတင်လှည်းငယ်တို့ကို ချိတ်ဆက်ကာ လွယ်ကူစွာဆွဲယူနိုင်သော ဘီးလေးဘီးတပ်လှည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ အမြောက်တင်လှည်းတစ်စီးစီကို မြင်းလေးကောင်ဖြင့်ဆွဲယူရသဖြင့် အမြောက်တပ်ဖွဲ့၏ ချီတက်မှုအမြန်နှုန်းကို သေချာစေသည်။</p> <p>အမြောက်ပညာသည်များသည် အမြောက်တင်လှည်းများကို သဲသောင်ပြင်ပေါ်သို့ မောင်းနှင်လာပြီးနောက် အမြောက်တင်လှည်းနှင့် ခဲယမ်းတင်လှည်းငယ်ကြားရှိ ချိတ်ဆက်တံများကို ဖြုတ်ကာ အမြောက်များကို သဲသောင်ပြင်ပေါ်တွင် နေရာချလိုက်ကြသည်။</p> <p>အမြောက်များ နေရာချနေသည်ကို မြင်သောအခါ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သြဘာပေးကြပြီး အမြောက်ပစ်ခတ်မည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် ကိုယ့်နားကိုကိုယ် ပိတ်ထားလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save