Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖန်ထည်၏ အမြတ်အစွန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ချန်ယီက…</p> <p>"ဒါက ရှားပါးတဲ့အခွင့်အရေးပဲ။ လူအနည်းငယ်ထပ်ပြီး ရာထူးချခံရရင်တောင်မှ ငါတို့ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံလို့မဖြစ်ဘူး။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လူတွေပိုရှာရမယ်"</p> <p>ချန်ရှီရှန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာဖြင့်…</p> <p>"ချန်ချန်ယီ ပြောတာ ယုတ္တိရှိတယ်။ စစ်ဆေးရေးအမတ် ဟယ်ခိုင်၊ ရွှီယွီချင်း နဲ့ ဖန်ရှူထိုက် တို့ကို သူ့ကို ဝိုင်းပြီးတိုက်ခိုက်ခိုင်းမယ်။ ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>ချန်ချန်ယီက…</p> <p> "စစ်ဆေးရေးအမတ်တွေကိုပဲ ခိုင်းလို့မရဘူး… အမတ် ကျန်ဇွမ်ကျန်း၊ ဝူလီကျုံး နဲ့ ကျန်ကန်ထန် တို့ကိုပါ တိုက်ခိုက်ခိုင်းရမယ်။ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ဧကရာဇ်က သူ့ကို ဘယ်လိုဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p>ချန်ရှီရှန်းက တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ…</p> <p>"ကောင်းပြီလေ…  လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် အရေးကြီးသောဆွေးနွေးမှုကို လျင်မြန်စွာအဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ကြသည်။ အရေးကြီးသောကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးပြီးစီးသွားပြီဖြစ်၍ ချန်ရှီရှန်းနှင့် ချန်ချန်ယီတို့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရန်စားပွဲပေါ်မှ လက်ဖက်ရည်ခွက်များကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ချန်ရှီရှန်းက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာလက်ကိုင်ပါရှိသော အရောင်အဆင်းမရှိဘဲ ကြည်လင်နေသည့် ဖန်ခွက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းသတိပြုမိသွားသည်။ အောက်ခြေဝိုင်းနေသော ကြည်လင်သည့်ဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲရှိ အဝါရောင် လက်ဖက်ခြောက်များမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ မြင်နေရပြီး အလွန်လှပလှပေသည်။</p> <p>မင်မင်းဆက်ကြီးတွင် ဤကဲ့သို့သော လက်ဖက်ရည်ခွက်မျိုး ဘယ်တုန်းကများရှိခဲ့ဖူးသနည်း။ ဤခွက်ဖြင့် လက်ဖက်ရည်သောက်ရသည်မှာ လူကို ပို၍သပ်ရပ်ကျော့ရှင်းသွားစေသည်ဟု ခံစားရစေသည်။</p> <p>ချန်ရှီရှန်းက ရယ်မောကာ…</p> <p>"ချန်ချန်ယီ... ခင်ဗျားက တော်တော်လေး အဆင့်အတန်းမြင့်တာပဲ။ ငွေသျှူး တစ်ရာတန် ဖန်ခွက်နဲ့ လက်ဖက်ရည်သောက်နေပါလား"</p> <p>ထို့နောက် ချန်ရှီရှန်းက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး…</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီကြည်လင်နေတဲ့ လက်ဖက်ရည်ခွက်လေးက တကယ်ကိုလှပပါတယ်။ လက်ဖက်ရည်ကို ပညာရှိဆန်တဲ့ခံစားမှုမျိုးရစေတယ်။ ချန်ချန်ယီ... ဒီလက်ဖက်ရည်ခွက်အတွက် ခင်ဗျား ငွေတော်တော်များများ သုံးလိုက်ရမှာပဲ"</p> <p>ချန်ချန်ယီက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး…</p> <p>"ဒါက လက်ဆောင်ရထားတာပါ။ ဒီနေ့ ထန်းကျင်းက စစ်ဘက်ရေးရာအမတ်တစ်ယောက် ရောက်လာပြီး ဝိုင်ခွက်တစ်စုံနဲ့ လက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်စုံ… ဖန်ထည်ပစ္စည်း နှစ်စုံကို အတင်းအဓမ္မ ပေးသွားတာလေ။ နှစ်စုံလုံးက အရောင်အဆင်းမရှိဘူး။ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင် ထုတ်ကုန်တွေလို့လည်း ပြောသွားသေးတယ်။ တစ်စုံကို ငွေသုံးဆယ်သျှူးပဲ ဈေးသတ်မှတ်ထားတယ်တဲ့"</p> <p>"အို... အဲဒီလောက်တောင်ဈေးပေါတာလား။ ပြီးတော့ ဝိုင်ခွက်အစုံလည်း ပါသေးတယ်ပေါ့လေ။ အရောင်အဆင်းမရှိတဲ့ ဖန်ခွက်ထဲကို အရက်လောင်းထည့်လိုက်ရင် ဘယ်လိုခံစားရမလဲ မသိဘူးနော်။ ချန်ချန်ယီ... ကျွန်တော် ကြည့်ရအောင် အဲဒီ ဖန်ဝိုင်ခွက်အစုံကို ယူလာခဲ့စမ်းပါ"</p> <p>ချန်ချန်ယီက သူ့အစေခံကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ အစေခံက အနောက်ဘက်ခြံဝင်းသို့ သွားပြီး လီကျစ် ပေးထားသော ဖန်ဝိုင်ခွက်အစုံနှင့်အတူ အရက်တစ်ပုလင်းကိုပါ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အစေခံက ချန်နှစ်ယောက်၏ရှေ့တွင် ဖန်ဝိုင်ခွက်များထဲသို့ အရက်လောင်းထည့်ကာ သူတို့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ရှီရှန်းက ဖန်ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း…</p> <p> "အရက်သောက်ဖို့အတွက် ဒီအရောင်အဆင်းမရှိတဲ့ ဖန်ခွက်က အတော်လေးလိုက်ဖက်တာပဲ။ ပုံဆောင်ခဲလို ကြည်လင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်းအဆင့်အတန်းမြင့်သွားစေတယ်။ ဒီပစ္စည်းက ဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက်ထက်တောင် ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသေးတယ်။ ဒီလိုဝိုင်ခွက်မျိုး ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ စစ်ဘက်ရေးရာအမတ်က တော်တော်လေးအရည်အချင်းရှိတာပဲ။ အိမ်မှာ ဧည့်ခံဖို့အတွက် သူ့ဆီကနေ တစ်စုံလောက် သွားဝယ်ဦးမှပဲ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ချန်ယီက ပြုံးလိုက်ပြီး လီကျစ် သူ့အား ဖန်ထည်ပစ္စည်းများ လာပေးရသည့်ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိရသွားသည်။ သူက လီကျစ်၏ ထုတ်ကုန်ကို ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ကြော်ငြာပေးလိုက်မိပြီဟု တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>"ဒီစစ်ဘက်ရေးရာအမတ်က သူက ထန်းကျင်းက လီမိသားစုကလို့ ပြောသွားတယ်။ မင်း ဝိုင်ခွက် ဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ထန်းကျင်းက လီမိသားစုဆိုင်ကို လူလွှတ်ပြီးသွားဝယ်ခိုင်းလိုက်ပေါ့"</p> <p>ချန်ရှီရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး…</p> <p>"မနက်ဖြန်ကျရင်ဝယ်ဖို့ အစေခံတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်မယ်။ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်… စစ်ဆေးရေးအမတ်တွေဆီသတင်းပို့ပြီး အလုပ်စလုပ်ခိုင်းရဦးမယ်"</p> <p>ချန်ချန်ယီက ခေါင်းညိတ်ကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ချန်ရှီရှန်းကို တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p> <p>မြို့တော်တွင်ရက်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် လီကျစ်သည် ရာထူးကြီးမားသော အမတ်များထံသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ အမတ်များမှာ အလုပ်များနေသဖြင့် လီကျစ်ကို လက်မခံကြသော်လည်း သူက ဖန်ထည်ပစ္စည်းများကို ပေးပို့နိုင်ခဲ့သည်။ ဤဖန်ထည်ပစ္စည်းများကို ထန်းကျင်းက လီမိသားစုမှထုတ်လုပ်ကြောင်း သတင်းစကားပါးနိုင်ရန် လီကျစ်သည် တံခါးမှူးများကိုလည်း လာဘ်ထိုးခဲ့သေးသည်။</p> <p>ပိုးချည်သေတ္တာအဖုံး၏ ကျောဘက်တွင်ရေးသားထားသော စာလုံးကြီးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ဤအမတ်များက ပိုးချည်သေတ္တာများကိုဖွင့်၍ လက်ရာမြောက်လှသော ဖန်ထည်ပစ္စည်းများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ၎င်းတို့မှာ ထန်းကျင်းက လီမိသားစု၏ ထုတ်ကုန်များဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက်သတိရကြမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။</p> <p>ဤအမတ်များသည် တန်ဖိုးကြီးမားသော ရတနာများကိုရရှိထားသဖြင့် အခြားသူများကို သေချာပေါက် ကြွားလုံးထုတ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ လီကျစ်၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းလည်း စတင်လည်ပတ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထုတ်ကုန်ကြော်ငြာခြင်းလုပ်ငန်း ပြီးစီးသွားပြီးနောက် လီကျစ်သည် ထန်းကျင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သေချာပေါက် လီကျစ်သည် ထန်းကျင်းပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဟယ်ရှီရှို့ကိုလည်း လျစ်လျူမရှုခဲ့ဘဲ ဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက် တစ်စုံနှင့် ဖန်ဝိုင်ခွက်တစ်စုံကို ပေးပို့ခဲ့သည်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လီကျစ်၏ ဖန်ထည်ပစ္စည်းများကိုဝယ်ယူရန် မြို့တော်မှ လူများ ရောက်ရှိလာကြပြီး အများစုမှာ ဝိုင်ခွက်များကိုဝယ်ယူကြသည်။ အစပိုင်းတွင် တစ်နေ့လျှင် လူတစ်ယောက် နှစ်ယောက်ခန့် လာရောက်ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် တစ်နေ့လျှင် သုံးလေးယောက်အထိရှိလာပြီး နောက်ဆုံးတွင်ဆိုင်သည် တစ်နေ့တည်းဖြင့် ဖန်ဝိုင်ခွက် ၇ စုံ ၈ စုံခန့်အထိ ရောင်းချလာရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထန်းကျင်းမြို့မှ သူဌေးကုန်သည်များကလည်း လီကျစ်၏ ဖန်ဝိုင်ခွက်များကို စတင်ဝယ်ယူလာကြသည်။</p> <p>၆ လပိုင်း တစ်လလုံးတွင် လီကျစ်၏ ဆိုင်သည် ဖန်ဝိုင်ခွက် ၁၅၃ စုံနှင့် ဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက် ၂၁ စုံတို့ကိုရောင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ ၇လပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ထန်းကျင်းမြို့ရှိ လီမိသားစု၏ ဆိုင်သည် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုရောင်းချလာရပြီး ဖန်ဝိုင်ခွက် ၂၁၆ စုံနှင့် ဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက် ၂၇ စုံအထိ ရောင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ ဤရောင်းအားအရ ဖန်ချက်လုပ်ရသည့် ကုန်ကျစရိတ်များကို နုတ်ပယ်ပြီးနောက် ဖန်အလုပ်ရုံသည် လီကျစ်အတွက် တစ်လလျှင် ငွေသျှူး ငါးထောင် ခြောက်ထောင်ခန့် အမြတ်အစွန်း ရှာဖွေပေးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>များပြားသော တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်နေခဲ့သော လီကျစ်သည် လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လအတွင်း ငွေများစွာသုံးစွဲခဲ့ရသဖြင့် သူ၏စုဆောင်းငွေများမှာ လုံးဝကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖန်အလုပ်ရုံမှရရှိသော ဝင်ငွေကြောင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ချမ်းသာလာခဲ့သည်။</p> <p>လီကျစ်သည် ဖန်လုပ်ငန်းမှ ငွေများရရှိလာသဖြင့် ၇ လပိုင်းတွင် ဟယ်ရှီရှို့ထံသို့ နောက်ထပ် ငွေသျှူးနှစ်ထောင် ပေးပို့ခဲ့ပြန်သည်။ တစ်နှစ်အတွင်း ဟယ်ရှီရှို့သည် လီကျစ်ထံမှ ငွေသျှူး တစ်သောင်းတစ်ထောင် ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လီကျစ်၏ ရိုသေမှုသည် ဟယ်ရှီရှို့အတွက် အဓိက ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်နေလေပြီ။ ဟယ်ရှီရှို့သည် ငွေကို အလွန်လွယ်ကူစွာရရှိနေသဖြင့် လီကျစ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပို၍ပို၍ မျက်စိကျစရာဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p>ဟယ်ရှီရှို့က လီကျစ်ကို သဘောကျနေသရွေ့ ထန်းကျင်းရှိ လီကျစ်၏ အကျိုးစီးပွားအားလုံးကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လီကျစ်သည် ဖန်ချက်ဖော်မြူလာပေါက်ကြားသွားမည်ကိုမူ မစိုးရိမ်ပေ။ ဖန်လုပ်ငန်း၏ ဖော်မြူလာပေါက်ကြားမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် လီကျစ်သည် အလွှာလိုက် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို ကြိုတင်ဒီဇိုင်းဆွဲထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ဖန်ချက်ခြင်းနှင့် ကုန်ကြမ်းထည့်သွင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များကို အဆင့်ခြောက်ဆင့်ခွဲခြားထားပြီး အဆင့်တစ်ဆင့်စီကို လူတစ်ယောက်စီက တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်ရသည်။ ထို့ပြင် လီကျစ်သည် ကုန်ကြမ်းထည့်သွင်းသည့် အလုပ်သမားများကို သူတို့ ကိုင်တွယ်နေသည့်ပစ္စည်းများမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း မပြောပြဘဲ ကုန်ကြမ်းများရောက်ရှိလာသောအခါ အလေးချိန်အတိုင်း ပုံသွင်းအိုးထဲသို့ထည့်သွင်းရန်သာ ညွှန်ကြားထားသည်။ ကုန်ကြမ်းဝယ်ယူရေး ဝန်ထမ်းများကလည်း သူတို့ ဝယ်ယူနေသည့် ပစ္စည်းများမှာ မည်သည့်အရာများဖြစ်ကြောင်းသာသိရှိပြီး ဤကုန်ကြမ်းများကို မည်သို့အသုံးပြုကြောင်း မသိရှိကြပေ။</p> <p>လီကျစ်အား ဖန်ချက်မီးဖိုတည်ဆောက်ရန် ကူညီပေးခဲ့သော ချိုက်ဟွိုင်ရွှေ ပင်လျှင် ဖန်ချက်မီးဖို၏ ဖွဲ့စည်းပုံကိုသာနားလည်ပြီး လီကျစ်၏ အမျိုးမျိုးသော ကုန်ကြမ်းဖော်မြူလာများနှင့် အချိုးအစားများကို မသိရှိပေ။</p> <p>လီကျစ်၏ ဖန်ချက်ဖော်မြူလာကိုရရှိရန်အတွက် လူတစ်ဦးသည် ဖန်အလုပ်ရုံ အလုပ်သမားများအားလုံးနှင့် ကုန်ကြမ်းဝယ်ယူရေး ဝန်ထမ်းများအားလုံးကို လာဘ်ထိုးရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အလွန်တရာခက်ခဲလှပေသည်။ လျှို့ဝှက်ချက်မှ နည်းပညာပျံ့နှံ့မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားသော လမ်းကြောင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော အခြေအနေမျိုးဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ဤသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည့်နေ့ကို တတ်နိုင်သမျှ နောက်ကျမှရောက်ရှိလာစေရန် လီကျစ်က မျှော်လင့်ထားသည်။</p> <p>၇လပိုင်းသို့ရောက်သောအခါ လီကျစ်၏ အိမ်ရာနှစ်ထောင်စလုံး တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအိမ်ရာတစ်ထောင်ကို လီကျစ်က လုပ်ငန်းအသီးသီးမှ ဝန်ထမ်းများ၏ မိသားစုများကို တစ်ခန်းလျှင် ကြေးပြား ခုနစ်ဆယ်နှုန်းဖြင့် ငှားရမ်းပေးခဲ့သည်။ ဤငှားရမ်းခနှုန်းထားအရ လီကျစ်သည် အိမ်ရာများ၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ဆယ့်ငါးနှစ်အတွင်း ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားအိမ်ရာတစ်ထောင်ကိုမူ ဖန့်ကျားရွာရှိ ပြင်ပစီးပွားရေးနှင့် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်း ဝန်ထမ်းအသီးသီးအား လီကျစ်က ငှားရမ်းပေးခဲ့သည်။ ဖန့်ကျားရွာတွင် စားသုံးမှုစွမ်းအား မြင့်မားသော ဝန်ထမ်းအိမ်ထောင်စု နှစ်ထောင်ရှိရာ အလွှာအသီးသီးမှ ဝယ်လိုအားများရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် လအနည်းငယ်အတွင်း စီးပွားရေးနှင့် ဝန်ဆောင်မှုဝန်ထမ်း နှစ်ထောင် သုံးထောင်ခန့် ဖန့်ကျားရွာသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဤလူများသည်လည်း နေထိုင်ရန် အိမ်များလိုအပ်သဖြင့် လီကျစ်၏ အိမ်ရာများကိုငှားရမ်းကြသည်။ ဤပြင်ပလူများထံမှ လီကျစ်ကောက်ခံသော ငှားရမ်းခမှာ ပိုမိုမြင့်မားပြီး တစ်ခန်းလျှင် တစ်လကို ကြေးပြား တစ်ရာ့ငါးပြားဖြစ်သည်။ ဤငှားရမ်းခနှုန်းထားအရ လီကျစ်သည် အိမ်ရာတစ်ခု၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ဆယ်နှစ်အတွင်း ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>အိမ်ရာများ၏ ကုန်ကျစရိတ်ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် ငှားရမ်းခများသည် သီးသန့် အမြတ်အစွန်းများ ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ အိမ်ရာနှစ်ထောင်မှ ရရှိသော ငှားရမ်းခများက လီကျစ်အတွက် တစ်လလျှင် ငွေသျှူး ခြောက်ရာကျော် ဝင်ငွေရရှိစေသည်။</p> <p>သေချာပေါက်ပင် အိမ်ရာအနည်းငယ်ကို ဝန်ထမ်းများနှင့် ပြင်ပလူများထံ ရောင်းချပေးခဲ့သည်။ အိမ်ရာငယ်များကို အလုပ်သမားမိသားစုများထံ တစ်လုံးလျှင် ငွေသျှူး ငါးဆယ်ဖြင့် ရောင်းချပေးပြီး မိသားစုတစ်စုလျှင် တစ်လုံးသာဝယ်ယူခွင့်ရှိသည်။ ပြင်ပလူများကိုမူ တစ်လုံးလျှင် ငွေခြောက်ဆယ်သျှူးဖြင့် ရောင်းချပေးသည်။ အမှန်တကယ်တော့ ငွေခြောက်ဆယ်သျှူးတန် အိမ်များပင်လျှင် ထန်းကျင်းမြို့ရှိ အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများထက် အနည်းငယ် ပိုမိုသက်သာနေသေးသည်။ ဖန့်ကျားရွာရှိ လုပ်ငန်းအားလုံးတွင် ဝယ်လိုအားများမြင့်တက်နေသဖြင့် ဤနေရာတွင် စီးပွားရေးလုပ်ရန် အလွန်လွယ်ကူရာ ဤအိမ်ခြံမြေ ဈေးနှုန်းမှာမြင့်မားသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။</p> <p>အိမ်ရာများတည်ဆောက်မှု ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဖန့်ကျားရွာသည် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်မှ ကင်းလွတ်သွားကာ စုပုံနေသော ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများလည်းမရှိတော့ဘဲ ဆောက်လုပ်ရေးအမှိုက်များလည်း လျော့ကျသွားသဖြင့် မြို့တစ်ခုလုံးမှာ များစွာသပ်ရပ်သွားပုံရသည်။ အိမ်ရာနှစ်ထောင်ကလည်း ဖန့်ကျားရွာအား ကနဦး မြို့ပြအသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ မြို့ရိုးပေါ်မှကြည့်လိုက်လျှင် မြို့မြောက်ပိုင်းရှိ အဖြူရောင်နံရံများနှင့် အနက်ရောင်အုတ်ကြွပ်မိုးများပါရှိသော တစ်ဆက်တည်းဖြစ်နေသည့် အိမ်ရာများမှာ အလွန်သပ်ရပ်ပြီး လှပနေပေသည်။</p> <p>သန့်ရှင်းရေးအရဖြစ်စေ စည်ကားဖွံ့ဖြိုးမှုအရဖြစ်စေ ဖန့်ကျားရွာသည် ဤခေတ်ကာလရှိ မြို့များအားလုံးတွင် ထိပ်တန်းမှ ဦးဆောင်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save