ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့သည် တောင်ဘက်သို့ဆက်လက်ချီတက်လာခဲ့ပြီး ၁၀ လပိုင်း ၁၅ ရက်နေ့တွင် ရူခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ စစ်သည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြီးမားသည့် ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့စခန်းကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့စခန်းပတ်လည်တွင် ကင်းစောင့်များနှင့် လှည့်ကင်းမြင်းစီးတပ်သားများစွာဖြင့် အထူးလုံခြုံရေးချထားသဖြင့် လုံခြုံရေးမှာအလွန်တင်းကျပ်လှသည်။ လီကျစ်သည် မြင်းစီးတပ်သားများ၏ မေးခွန်းထုတ်မှုများကို အကြိမ်ကြိမ်ခံခဲ့ရသည်။ အခက်အခဲများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ စစ်သည်များကိုဦးဆောင်၍ ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့စခန်းအနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ သူစေလွှတ်ထားသော သတင်းပို့သမားသည် မြင်းစီးလာသော စစ်ဘက်ရေးရာ အမတ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"သခင်ကြီး... စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီးက ကျွန်တော်တို့ တပ်ဖွဲ့ကို ဒီတပ်မှူးငယ် ယွမ် နဲ့အတူ ပင်မတပ်စခန်းရဲ့ အနောက်တောင်ဘက်မှာ တပ်စွဲဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်"
လီကျစ်က လက်အုပ်ချီကာ စစ်ဘက်ရေးရာအမတ်အား…
"ကျွန်တော်က ထန်းကျင်း၊ ဖန့်ကျားရွာက ဒုတိယတပ်မှူးကြီး လီကျစ်ပါ။ တပ်မှူးငယ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
တပ်မှူးငယ်က မောက်မာစွာခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ လီကျစ်၏ တပ်ဖွဲ့ကိုဦးဆောင်ကာ ပင်မတပ်စခန်းကိုဖြတ်၍ အနောက်တောင်ဘက်ထောင့်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ဝေ့စို (Wei-suo) စစ်ဘက်ရေးရာ အမတ်ကြီးများ၏ တပ်မှူးကြီး၊ ဒုတိယတပ်မှူးကြီး ရာထူးများနှင့်မတူဘဲ တပ်မှူးငယ်ဆိုသည်မှာ တပ်စခန်းတပ်ဖွဲ့ရှိ ရာထူးတစ်ခုဖြစ်ပြီး တပ်မှူးကြီး၏အောက်တွင်ရှိကာ စစ်သားရာဂဏန်းခန့်ကိုဦးဆောင်နိုင်သည်။ လီကျစ်၏ ဒုတိယတပ်မှူးကြီး ရာထူးဖြစ်သော စစ်သား ၁၂၀ ခွဲတမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တပ်မှူးငယ်တစ်ဦးတွင် စစ်သားများစွာပိုမိုရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတပ်မှူးငယ် ယွမ် က လီကျစ်ကို အထင်မကြီးဘဲ စကားများများပြောရန်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ဓားပြများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး တပ်ရင်းအသီးသီးမှ အင်အားကြီးမားသော တပ်ဖွဲ့များ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ နှိမ်နင်းရေးတွင်ကူညီရန် လာရောက်သူများမှာ ဒုတိယတပ်မှူးကြီးများ သို့မဟုတ် တပ်မှူးကြီးများဖြစ်ကြပြီး အချို့သော တပ်မှူးကြီးများဆိုလျှင် ကိုယ်တိုင်ပင်လာရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီး လုရှန်းရှန်းသည် တပ်ဖွဲ့အသီးသီးအတွက် လမ်းပြရန် တပ်မှူးငယ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထန်းကျင်းမှ စေလွှတ်လိုက်သော လီကျစ်မှာ ဒုတိယတပ်မှူးကြီးတစ်ဦးသာဖြစ်သဖြင့် လမ်းပြရန်တပ်မှူးငယ်တစ်ဦးကို အသုံးပြုရခြင်းမှာ အလွန်အကျွံဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ရသည်။
အမှန်တကယ်တော့ လီကျစ်၏ လက်အောက်ရှိ အမြောက်များက သူ၏ အင်အားကို ပြသနိုင်သော်လည်း ချီတက်စဉ်အတွင်း အမြောက်များကိုမိုးရေနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှ ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ထိုအမြောက်များကို အဝတ်ထူထူများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် လီကျစ်၏ တပ်ဖွဲ့မည်မျှ အင်အားကြီးမားကြောင်းကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ပေ။
လီကျစ်သည် ဤအခြေအနေများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုစဉ်းစားရင်း တပ်မှူးငယ်၏ နောက်မှလိုက်၍ ပင်မတပ်စခန်း၏ အနောက်တောင်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင်ရပ်တန့်လိုက်သည်။ တပ်မှူးငယ်က စကားတစ်ခွန်းသာပြောပြီး ထွက်ခွာသွားလေသည်။
"မင်းတို့ ဒီမှာ တပ်စွဲလို့ရပြီ။ တပ်စခန်းချတဲ့အခါ သတိထားပါ... အထူးသဖြင့် ညဘက်တွေမှာပေါ့။ တခြားတပ်ဖွဲ့တွေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမယ့် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုတွေ ဒါမှမဟုတ် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်တာတွေ မလုပ်နဲ့"
ဤစကားမှာ လီကျစ်၏ စစ်သားများက အလွယ်တကူထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ပြီး အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည်ဟု သဘောသက်ရောက်နေသဖြင့် သိသိသာသာခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လီကျစ်တစ်ယောက် အနည်းငယ်ဆွံ့အသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ဤတပ်စခန်းချရာနေရာမှာ စစ်စခန်းတစ်ခုလုံး၏ အနောက်တောင်ဘက် အကျဆုံးထောင့်တွင် ရှိသဖြင့် အလွန်လုံခြုံလှသည်။ ဓားပြများသည် ဘုရင့်တပ်စခန်း၏မြောက်ဘက်တွင် ရှိသည်။ အကယ်၍ သူပုန်စစ်သားများက တပ်စခန်းကို လာရောက်တိုက်ခိုက်ပါက မြောက်ဘက်ရှိ တပ်ဖွဲ့များက ဦးစွာရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ အနောက်တောင်ဘက်မှာ အလုံခြုံဆုံးနေရာဖြစ်ပေသည်။ စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီးသည် သူ၏ တပ်ဖွဲ့ကို အားနည်းသည်ဟုယူဆကာ ရှေ့တန်းတွင် မချထားဝံ့ဘဲ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့က အနည်းငယ်ထိခိုက်မိရုံဖြင့် ပြိုကွဲသွားကာအခြားတပ်ဖွဲ့များကိုပါ ထိခိုက်စေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
လီကျစ်က ထောက်ပံ့ရေးအလုပ်ကြမ်းသမားများကို တပ်စခန်းချရန် ရွက်ဖျင်တဲများ ထုတ်ယူခိုင်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကမူ သတင်းပို့ရန်အတွက် ဗဟိုတပ်စခန်းရွက်ဖျင်တဲဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ဗဟိုတပ်စခန်းရွက်ဖျင်တဲအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ တပ်ဖွဲ့အသီးသီးမှ တပ်မှူးကြီးများက ထိုနေရာတွင် အစည်းအဝေးလုပ်နေကြသည်ကို လီကျစ် တွေ့လိုက်ရသည်။ တတိယအဆင့် နယ်ဘက်အရာရှိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီး လုရှန်းရှန်းသည် ရွက်ဖျင်တဲကြီး၏ အလယ်တွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး အခြားတပ်မှူးကြီးများက သူတို့၏ ရာထူးအလိုက် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။ အဝေးမှနေ၍ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း ထိုင်နေသည့်တိုင် လုရှန်းရှန်းသည် အလွန်အရပ်ရှည်ပြီး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ စစ်ဘက်ရေးရာ အမတ်များထက် ပိုမိုခန့်ညားထည်ဝါနေကြောင်း လီကျစ် ခံစားလိုက်ရသည်။
လီကျစ်သည် အဝင်ဝရှိ ကင်းစောင့်စစ်သည်အား သူ၏ ခါးပတ်တံဆိပ်ပြားနှင့် တံဆိပ်တုံးကို ပြသလိုက်သည်။ ထို့နောက် စစ်သည်က အထဲသို့ပြေးဝင်သွားပြီး လုရှန်းရှန်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ…
"ထန်းကျင်းက ကယ်ဆယ်ရေးတပ်ဖွဲ့… ဒုတိယတပ်မှူးကြီး လီကျစ် ရောက်ရှိလာပါတယ်"
စစ်သည်၏ စကားကိုကြားသောအခါ အတန်းနှစ်တန်းဖြင့်ရပ်နေသော စစ်ဘက်ရေးရာ အမတ်များ၏မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုနှင့် အထင်သေးမှုများပေါ်လာပြီး အားလုံးက အဝင်ဝတွင် ရပ်နေသော လီကျစ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဓားပြများကိုနှိမ်နင်းရန် တပ်ဖွဲ့ကြီးအသီးသီး စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ ထန်းကျင်းက နှိမ်နင်းရေးကူညီဖို့အတွက် သေးငယ်တဲ့ ဒုတိယတပ်မှူးကြီး တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ စေလွှတ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား။ တကယ့်ဟာသပဲ။
လုရှန်းရှန်းသည် ထန်းကျင်း၏ အစီအစဉ်ကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိရှိထားသော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်မရှည်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက အေးစက်စက်လေသံဖြင့်…
"သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်"
သတင်းပို့သမားက အမိန့်နှင့်အတူ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက်မှသာ လီကျစ်သည် ဗဟိုတပ်စခန်း ရွက်ဖျင်တဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိသွားသည်။
ရွက်ဖျင်တဲကြီးထဲတွင် အုပ်စုအသီးသီးမှ အရေးပါသောပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည့် စစ်ဘက်အမတ်ကြီးများ သို့မဟုတ် တပ်မှူးကြီးများနှင့် အချို့သော စစ်ကဲ့ကြီးများပင်လျှင် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒုတိယတပ်မှူးကြီး တစ်ဦးမျှသာဖြစ်သော လီကျစ်သည် သူတို့ကြားတွင် လျှောက်သွားနေရင်း ဤရာထူးကြီးမားသောအမတ်များ၏ အထင်သေးသော အကြည့်များအောက်တွင် အနည်းငယ် နေသားမကျသလို ခံစားနေရသည်။
သို့သော် လီကျစ်သည် မိမိ၏အင်အားကို သိရှိထားသဖြင့် ခေါင်းမော့ကာ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး ဤအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အထင်အမြင်သေးမှုများကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပေ။
လီကျစ်၏ ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာကိုမြင်သောအခါ အချို့သော တပ်မှူးကြီးများက ဒေါသထွက်လာကြပြီး လီကျစ်က သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းနေသည်ကို လှောင်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် ရံဖန်ရံခါ လှောင်ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီကျစ်သည် စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီးထံသို့လျှောက်သွားပြီး လုရှန်းရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤနယ်ဘက်အမတ်သည် အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများက အပေါ်သို့စောင်းနေပြီး နှာခေါင်းမှာ အလွန်ပေါ်လွင်နေသည်။
လီကျစ်က ဒူးထောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် လုရှန်းရှန်းက…
"စစ်ဘက်ရေးရာ အခမ်းအနားတွေကို လျှော့ချထားတယ်။ မင်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပြောလို့ရတယ်"
ထိုစကားကိုကြားသောအခါ လီကျစ်က ခါးမတ်လိုက်ပြီး…
"ထန်းကျင်း၊ ဖန့်ကျားရွာက ဒုတိယတပ်မှူးကြီး လီကျစ်... စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
လုရှန်းရှန်းက လီကျစ်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့်…
"ဟယ်ရှီရှို့က ဒုတိယတပ်မှူးကြီးဖြစ်တဲ့ မင်းကို ဘာလို့ စေလွှတ်လိုက်ရတာလဲ။ နှိမ်နင်းရေးမှာ အင်တိုက်အားတိုက်ကူညီကြဖို့ ဒေသအသီးသီးကို အမိန့်ပေးထားတဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို သူ မတွေ့ဘူးလား"
လီကျစ်က လက်အုပ်ချီကာ…
"ပြည်နယ်ဘုရင်ခံမင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို ထန်းကျင်းကိုယ်စားပြုပြီး နှိမ်နင်းရေးမှာ ပါဝင်ဖို့နဲ့ ထန်းကျင်းအတွက် ဂုဏ်သိက္ခာမကျဆင်းစေရဘူးလို့ ပြောလိုက်ပါတယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ တပ်မှူးကြီးများကြားတွင် ချက်ချင်းပင် စကားသံများထွက်ပေါ်လာပြီး အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။
"ထန်းကျင်းက တကယ်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ… ဒုတိယတပ်မှူးကြီးတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာမကျဆင်းစေရဘူးလို့ ပြောလိုက်သေးတယ်"
"ဒုတိယတပ်မှူးကြီး တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာမကျဆင်းအောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
"ဟား... သူက ငါတို့ကိုတောင် ကျော်တက်ချင်နေတဲ့သဘောပဲ"
လီကျစ်၏ စကားကိုကြားသောအခါ လုရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာမှာမည်းမှောင်သွားပြီး လီကျစ်၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းမှုကို အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့်…
"ဒီတစ်ကြိမ် ရူခရိုင်မှာ စုရုံးရောက်ရှိလာတဲ့ တပ်ဖွဲ့ကြီးတွေထဲမှာ ငါ့လက်အောက်မှာ တပ်မှူးကြီးတွေနဲ့ ဒုတိယစစ်သူကြီးတွေ ဘယ်လောက်တောင်ရှိနေလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"
ဤအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များက သူ့ကို အထင်သေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ လီကျစ် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ…
"စစ်ဘက်ကြီးကြပ်ရေးအမတ်ကြီးခင်ဗျာ... ကျွန်တော်မျိုးက ဒုတိယတပ်မှူးကြီး တစ်ယောက်သာဖြစ်ပေမယ့် စစ်သည် ၁,၃၀၀ ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါတယ်"
ထိုစကားကိုကြားသော်လည်း စစ်ဘက်ရေးရာအမတ်ကြီး၏ မျက်နှာများမှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှာခေါင်းရှုံ့သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒုတိယတပ်မှူးကြီး တစ်ယောက်က စစ်သည်တစ်ထောင်လောက် စုဆောင်းလာတယ်ဆိုတော့ အားလုံးက အိုမင်းမစွမ်း နာမကျန်းဖြစ်နေတဲ့သူတွေချည်းပဲ ဖြစ်မှာပေါ့"
"တိုက်ပွဲစတာနဲ့ ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားပြီး တခြားတပ်ဖွဲ့တွေကိုပါ ဒုက္ခမပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့"
"ဒုတိယတပ်မှူးကြီး တစ်ယောက်က စစ်သည် တစ်ထောင်လောက်ကို ထောက်ပံ့ထားတယ် ဟုတ်လား။ ဒီစစ်သားတွေကို အသုံးချလို့ကော ရပါ့မလား။ ငါထင်တာတော့ ဓားပြတွေရဲ့ ငတ်မွတ်နေတဲ့ စစ်သည်တွေထက်တောင် ဆိုးနေဦးမယ်"
မင်မင်းဆက်ကြီး၏ တပ်ဖွဲ့အသီးသီးသည် စစ်သည်များကိုထောက်ပံ့ရန်အတွက် နန်းတွင်းမှ ထုတ်ပေးသောရိတ်များကို မှီခိုကြရသည်။ အမတ်များ၏ ရာထူးကြီးလေလေ စစ်သည်ခွဲတမ်းများလေလေဖြစ်ပြီး ရိတ်လည်းပိုမိုရရှိလေလေဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တပ်မှူးကြီးတစ်ဦးက စစ်သည်သုံးထောင်ခန့်သာ ထောက်ပံ့ထားပါက ထိုစစ်သည် သုံးထောင်သည် သေချာပေါက် လစာကောင်းကောင်းရရှိမည်ဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်မှုများပြင်းထန်ကာ အင်အားတောင့်တင်းပြီး လက်နက်ခဲယမ်းအပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော တပ်ဖွဲ့များ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်သည်တစ်ရာကျော်သာ ခွဲတမ်းရရှိသော ဒုတိယတပ်မှူးကြီး တစ်ဦးက အလွဲသုံးစားလုပ်ခံထားရသောစရိတ်များဖြင့် စစ်သည်တစ်ထောင်ကျော်ကို ထောက်ပံ့ရန် ကြိုးစားပါက ထိုစစ်သည်တစ်ထောင်အတွက် ဝမ်းဝအောင်စားရဖို့ပင် ခက်ခဲမည်ဖြစ်ရာ စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ရန်ဆိုသည်မှာ ဝေသေးသည်။
သူတို့က ရူခရိုင်ကို အလကား လာစားသောက်နေကြတာလား။
ထို့ကြောင့် လီကျစ်တွင် စစ်သား ၁,၃၀၀ ရှိမှန်း သိသော်လည်း တပ်ဖွဲ့အသီးသီးမှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် အထင်အမြင်သေးနေဆဲဖြစ်ပြီး လီကျစ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် အလေးမထားကြပေ။
ဝါရင့်တပ်မှူးကြီးတစ်ဦးက ရှေ့ထွက်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်…
"ဒီတိုက်ပွဲအပြီးမှာ ငါ ဝါရင့်တပ်မှူးကြီးက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို အလေးမထားဘဲ နှိမ်နင်းရေးကူညီဖို့ ဒုတိယတပ်မှူးကြီး တစ်ယောက်ကိုပဲ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ထန်းကျင်း ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဟယ်ရှီရှို့ကို စွပ်စွဲတင်ပြမယ်"
အခြား ဝါရင့်တပ်မှူးကြီးတစ်ဦးကလည်း မတ်တတ်ရပ်ကာ…
"ငါ ဝါရင့်တပ်မှူးကြီးကလည်း တာဝန်ပျက်ကွက်မှုနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို မလေးစားမှုတို့အတွက် ဟယ်ရှီရှို့ကို စွပ်စွဲတင်ပြမယ်"
ဤဝါရင့်စစ်သူကြီးနှစ်ဦး၏ စကားကိုကြားသောအခါ အခြားတပ်မှူးကြီးများကလည်း သဘောတူထောက်ခံကြပြီး ထန်းကျင်း ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဟယ်ရှီရှို့ကို ဝိုင်းဝန်းဆဲဆိုကြသဖြင့် လေထုမှာ ပူပြင်းလာတော့သည်။
စစ်မြေပြင်တွင်တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ ဟာသမဟုတ်ပေ။ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အားနည်းပါက တိုက်ပွဲတွင် အဆင်မပြေမှုများဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူပုန်တပ်ဖွဲ့များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူတို့၏ ခေါင်းများပါ ပြုတ်သွားနိုင်သည်။ ထန်းကျင်း၏ ထိရောက်မှုမရှိသောထောက်ပံ့မှုနှင့် အိုမင်းမစွမ်းများကို ဓားပြနှိမ်နင်းရေးသို့ စေလွှတ်လိုက်ခြင်းက နှိမ်နင်းရေးတွင် အပြည့်အဝအာရုံစိုက်နေကြသော အခြားတပ်ဖွဲ့များမှ ဘုရင့်စစ်သည်များ၏ အသက်အန္တရာယ်ကိုခြိမ်းခြောက်နေပေသည်။ တပ်မှူးကြီးများ ဤမျှ ဒေါသထွက်နေကြသည်မှာလည်း အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။
လုရှန်းရှန်းသည် တပ်မှူးကြီးများ၏ ဆွေးနွေးမှုများကို နားထောင်ရင်း မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဟယ်ရှီရှို့၏ အစီအစဉ်အပေါ် သူကိုယ်တိုင်လည်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
***