Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၃၆</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအို မျိုးစေ့များ၊ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ဆက်သွယ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းမင် နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခုကို တွေးမိသွား၏။</p> <p>အကျိုးခံစားခွင့် ရှိသူများ သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်သည်ဆိုသည့် အချက်ပင်။</p> <p>ပြင်ပစွမ်းအားက ပိုမို အားကောင်းနေရုံဖြင့် ထိုသူများမှာ အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ ဤ သံသရာ ခန်းမဆောင်မှာ မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ မှန်ကန်သည့်ပုံ မပေါ်ပေ။</p> <p>"ဒါမှမဟုတ် လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုများ သူတို့ အနံ့ခံမိသွားလို့လား"</p> <p>ကျန်းမင်က သူ့ဘာသာ ပို၍ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ သူတို့က အကျိုးခံစားခွင့် ရှိသူများကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေလျှင် ဤ သံသရာ ခန်းမဆောင်ဆိုသည်မှာ ကပ်ပါးကောင်များ မွေးမြူရာ အသိုက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ကစားကာ အသက်အသေကို ချုပ်ကိုင်ထားခြင်းသာ။</p> <p>အစ်ကိုကြီး ကျန်းမင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြောပြလိုခြင်း မရှိသည်ကို မြင်လျှင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး လင်းလုံက သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း ထိုအချိန်ကာလအတွင်း အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ် တစ်စုံတစ်ရာမှ ဖြစ်မနေခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>"ဟူး... အရာအားလုံးက ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ... ဒီမှတ်ဉာဏ်တွေကို အကိုးအကား အနေနဲ့ပဲ သုံးလို့ရတော့မယ်" ဓာတ်ကြီးငါးပါး လင်းလုံလည်း လက်လျှော့သည့်ဟန်ဖြင့် တွေးလိုက်သည်။</p> <p>"မကြာခင် ပြဿနာ တချို့ တက်လာတော့မယ်" ကျန်းမင်က ဂိုဏ်းတူညီမလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားရင်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဖိုဂိုဏ်းမှာ လျှို့ဝှက် ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်... ငါတို့ဂိုဏ်းထဲမှာ ယင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့လူတစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေမှန်း သူတို့ သိသွားပြီဆိုတော့ ချင်ပြည်နယ်မှာ သူတို့ ဩဇာဖြန့်ကျက်ဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ပြဿနာ ရှာလာမှာ သေချာတယ်... ဒီတစ်ခေါက် လာသွားတဲ့ လင်းဟန်မှာလည်း မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတာပဲ... သူ ပြန်ရောက်သွားတာနဲ့ ယွဲ့ချန် အကြောင်းကို သေချာပေါက် ဖြန့်တော့မှာ... တကယ်လို့ ချင်ယွင်ဂိုဏ်းကသာ မသမာတဲ့ အကြံအစည် ရှိနေရင် ပိုကြီးတဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p>"ပိုကြီးတဲ့ ပြဿနာလား" လင်းလုံက မေးလာ၏။</p> <p>"ဒါပေါ့... အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ် စစ်ပွဲကြီးမှာ လူဘယ်လောက်တောင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပြီး မိသားစု ဘယ်နှစုတောင် ကွဲကွာပျက်စီးခဲ့ရလဲ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ... တကယ်လို့ ချင်ယွန်ဂိုဏ်းကသာ ငါတို့ဆီမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း အကြွင်းအကျန်တွေ ပုန်းအောင်းနေတယ်လို့ စွပ်စွဲလာရင် တရားမျှတမှု တောင်းဆိုဖို့ လူဘယ်နှယောက် ရောက်လာမလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး" ဂျန်မင် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... ကျွန်မတို့ အဲ့ဒီနေရာမှာတင် လင်ဟန်နဲ့ နောက်တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ခဲ့သင့်တာ"</p> <p>"သူတို့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် အကြောင်းထူးလာမှာ မဟုတ်ဘူး... အပြင်ဘက်မှာ သူတို့ကို စောင့်နေတဲ့ လူတွေ ရှိနိုင်တယ်လေ... အဲ့လို မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်တောင် ယွဲ့ချန် ကိစ္စက ပေါ်ပေါက်သွားပြီဆိုတော့ နေရာအနှံ့ ပြန့်သွားတော့မှာပဲ... တကယ်လို့ ငါတို့သာ လင်ဟန်ကို သတ်လိုက်မိရင် လှည့်ပြန်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို... ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"</p> <p>"စောင့်ကြည့်ရုံပေါ့... ပြဿနာက သိပ်မကြီးဘူးဆိုရင် မင်းကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်မယ်... တကယ်လို့ ချင်ယွင်ဂိုဏ်းက အလေးမထားဘဲ ငါတို့ကို ပြဿနာ လာရှာရင်တော့ သူတို့ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ"</p> <p>"အစ်ကိုကြီး... ဒါ သေချာရဲ့လား"</p> <p>"စိတ်အေးအေးသာ ထားပါ"</p> <p>"အစ်ကိုကြီးက အသန်မာဆုံးပဲ"</p> <p>ကျန်းမင်က တွေးလိုက်ရုံဖြင့် ဂိုဏ်းတူညီမလေးကို ပွေ့ဖက်ထားလျက် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းထဲ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>ယခုအခါ အဆင့် (၈) ဖြစ်သော သုခဘုံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ မြေ (၈) ဧကခန့် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p>တာအိုရင်ပြင်၏ စွမ်းအားများ လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အလွန် ကြွယ်ဝနေပြီး စိုက်ခင်းဘောင်များပင် ပွင့်ဟလာကာ ဝိညာဉ်အရည်များ စီးဆင်းနေ၏။ ဤနေရာတွင် စိုက်ပျိုးထားသော ဝိညာဉ်အပင်တိုင်းက သက်ဆိုင်ရာ ကြီးထွားမှု ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုကို ဖန်တီးထားကြသည်။</p> <p>သစ်ရွက်ကိုင်းများ လှုပ်ခတ်သွားသည်နှင့် နတ်သမီးလေးများကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပလာသည်။</p> <p>ပန်းနတ်သမီးလေး လေးပါးမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပျံသန်းရင်း ဝိညာဉ်မြက်များနှင့် ကြီးထွားလာသော ဝိညာဉ်ပိုးကောင်များကို ဖြတ်တောက် ရှင်းလင်းကာ ယခင်ကထက် ပိုမို ကြိုးစားပန်းစား အလုပ်လုပ်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p>"အရှင်သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>"အရှင်သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>ကျန်းမင်နှင့် လင်းလုံတို့ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့က အနီးသို့ ရောက်လာပြီး ပျော်ရွှင်စွာ မြူးတူးနေကြတော့သည်။</p> <p>သူတို့က ပန်းနတ်သမီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာလျှင်ပင် စင်ကြယ်သော စိတ်နှလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲပင်။ ဤ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းထဲရှိ ပန်းခင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာလေးတွင် နေထိုင်ရသည်မှာ သူတို့အတွက် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှုမှလွဲ၍ အခြား မရှိချေ။</p> <p>သူတို့က ကျန်းမင် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ပန်းနတ်သမီး သစ်ပင်ကိုလည်း ပြုစုပျိုးထောင်နေကြပြီး နောက်ထပ် ပန်းနတ်သမီး သစ်သီးများ ရင့်မှည့်လာမည့် အချိန်ကို မျှော်လင့်နေကြ၏။ ထိုသို့ ဖြစ်လာရန် ခက်ခဲမည် ဆိုသော်ငြားလည်း။</p> <p>"အရှင်သခင်နဲ့ သခင်မလေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကြီးမားလှသော သစ်ပင်လူသားကြီး လေးကောင်က သူတို့ ခေါင်းပေါ်ရှိ သစ်ကိုင်းများကို ယိမ်းနွဲ့ကာ နှုတ်ခွန်းဆက်သလာကြသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ပညာ ဖြစ်တည်လာသော ရှေးဟောင်း စစ်သစ်ပင်များ ဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ သစ်ပင်မိစ္ဆာများနှင့်ပင် ဆင်တူနေလေပြီ။</p> <p>သူတို့မှာ မြေကြီးထဲ အမြစ်တွယ်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ကြီးထွားလာရန် ကျင့်သားရနေခဲ့ကြ၏။ ပန်းနတ်သမီးလေးများ အဖော်ရှိနေသဖြင့် ပြင်ပလောကကို တောင့်တခြင်း မရှိကြချေ။ နေ့စဉ် နေရောင်ခြည်နှင့် မိုးရေကို ခံယူရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ကြီးထွားလာခြင်းကပင် သူတို့အတွက် အရာရာ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဟွာဟော့.. ပန်းတစ်ရာ ဝတ်ရည်ဝိုင်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီလား" ဂျန်မင်က အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားရင်း မေးလိုက်၏။</p> <p>ထိုအပင်မှာ ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်း ပန်းပွင့် တစ်ပင်ဖြစ်ပြီး ရင့်မှည့်နေလေပြီ။</p> <p>ပွင့်အာနေသော ခရမ်းရောင် ပန်းပွင့်ငယ်လေးများစွာ ရှိနေပြီး ကြယ်ရောင်လေးများလို တလက်လက် တောက်ပနေ၏။ မသိလျှင် ကြယ်ရောင်လွှမ်းသော ညချမ်းအချိန်မှ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ကြယ်လေးများနှင့်ပင် ဆင်တူနေပြီး တကယ်ကို ရှုမငြီးဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။</p> <p>ယင်းက အလွန်လည်း အသုံးဝင်လှသည်။ တစ်ကြိမ် စားသုံးလိုက်သည်နှင့် ကြယ်တာရာ တာအိုလှိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကူညီပေးနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို သန့်စင် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပေးကာ မွေးရာပါ ပါရမီကို တိုးတက်စေရုံသာမက ကြယ်တာရာ တာအိုနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤလောကတွင်သာ ဆိုလျှင် အလွန် အဖိုးတန်လှသော ရှားပါး ရတနာတစ်ခုဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>"အရှင်သခင်... ကျွန်မတို့ လုပ်တာ ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ" ဟွာဟော့က သူမ၏ တောင်ပံများကို ခတ်ကာ ပျံသန်းရင်း သင်းပျံ့သော ပန်းရနံ့များ ဖြာထွက်စေသည့် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းမှုန်လေးများကို ဖြန်းပက်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်မတို့ အောင်အောင်မြင်မြင် ဖောက်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း လာပြောပါ့မယ်"</p> <p>ကျန်းမင် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်၏။</p> <p>ဤ ပန်းတစ်ရာ ဝတ်ရည်ဝိုင်ကို သူတို့ အားလပ်ချိန်တွင် စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်မြက်များ၊ ပျားရည်တို့နှင့် ဝိညာဉ်သစ်သီး အချို့ကို ပေါင်းစပ် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အချဉ်ဖောက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နေ့စဉ်သောက်သုံးရန် သင့်တော်သော အဖျော်ယမကာ တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကျန်းမင်က လေထဲတွင် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း၍ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ရိတ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဒင် - အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင် ရရှိသည့်အတွက် လက်ခံသူကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... နှစ်တစ်ထောင်စာ ကျင့်ကြံမှုကို ဆုချီးမြှင့်လိုက်ပါတယ်"</p> <p>နားထဲ ကြားလိုက်ရသော အသိပေးသံကြောင့် ကျန်းမင် ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်က နှစ်တစ်ထောင်စာ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ညီမျှနေ၏။</p> <p>"နှမြောစရာပဲ... ဒီအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေက စိုက်ပျိုးဖို့ ခက်ခဲပြီး မြေတစ်ဧကမှာ အနည်းငယ်ပဲ စိုက်လို့ရတာ... မဟုတ်ရင် ငါ တော်တော် ချမ်းသာနေလောက်ပြီ" ဂျန်မင်က သူ့ဘာသာ တွေးရင်း မာနာစွမ်းအင်များကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလိုက်ရာ သူ့ သုခကမ္ဘာထဲရှိ ဝိညာဉ်လှိုင်းများ ပိုမို သိပ်သည်းလာပြီး ပရဒိသု နေရာလပ်လည်း ပိုမို ကြီးမားလာတော့သည်။</p> <p>သူ နောက်ထပ် အပင်နှစ်ပင်ကို ရိတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကွဲပြားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ နှစ်ခုလုံးတွင် ချီစွမ်းအင် မပါဝင်သော်လည်း ကျန်းမင်ကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>သူ ရရှိခဲ့သည်မှာ လှိုင်းတာအို မျိုးစေ့နှင့် ဖြတ်တောက်ခြင်းတာအို မျိုးစေ့တို့ပင်။</p> <p>"တာအို မျိုးစေ့တွေကိုတောင် ဆုအဖြစ် ပေးတာပဲ... အံ့သြစရာ ကောင်းလိုက်တာ"</p> <p>ကျန်းမင်က ရိုးရှင်းစွာ သန့်စင်လိုက်ပြီးနောက် ထိုမျိုးစေ့များကို သုခဘုံထဲသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့က လျင်မြန်စွာ အမြစ်တွယ်ပြီး အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာကြ၏။</p> <p>ကျန်းမင်တွင် သူ့ သုခကမ္ဘာ နေရာလပ်ကြီးကို အစစ်အမှန် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ရူးသွပ်သော ရည်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြီးပြည့်စုံသော ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ရန် အနည်းဆုံး တာအို (၃၀၀၀) ခန့် ရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤ အချက်အလက်များကို တုန်ဖန်းချန်းရှီထံမှ သူ သိရှိခဲ့ရပြီး သူ့ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ရန် အလှမ်းဝေးနေသေးကြောင်း ကျန်းမင် ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်ထား၏။</p> <p>သို့တိုင် သူက အခြေခံ ယင်-ယန်နှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါးတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ့ သုခကမ္ဘာ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ ခိုင်မာမှုမှာ ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အမြင့်ဆုံး အဆင့်များရှိ အချိန်နှင့် လေဟာနယ်တို့မှာလည်း အပြည့်အဝ အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>အမှန်တကယ်တော့ သုခကမ္ဘာကို သူ့အလိုအလျောက် လည်ပတ်ခွင့် ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ဤကမ္ဘာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း အချိန်ကုန်လွန်မှုမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ပြီးပြည့်စုံသွားရန် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာနှင့် နှစ်သန်းရာပေါင်းများစွာပင် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယခုအခါ သုခကမ္ဘာက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲပေါင်းစပ်နိုင်သည့် တာအို မျိုးစေ့များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်ရာ သက်ဆိုင်ရာ တာအိုများကို မွေးဖွားပေးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ" ကျန်းမင်က အပြည့်အဝ ရင့်မှည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် အနည်းငယ်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း စိတ်ကူးယဉ်နေမိသည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး... ဒီဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုတာလဲ" ဓာတ်ကြီးငါးပါး လင်းလုံက နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် မေးလာသည်။</p> <p>"ဒါတွေက ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ စုဆောင်းမှုနဲ့ ဓနဥစ္စာတွေလေ... အနာဂတ်မှာ ငါ လိုအပ်တဲ့ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာရင် ဒါတွေနဲ့ အလွယ်တကူ လဲလှယ်လို့ မရနိုင်ဘူးလား" ဂျန်မင်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>"အစ်ကို ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပဲ... သူတို့ ကြီးထွားမှုကို အဆတစ်ထောင် ပိုမြန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ အထူးစွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် နှစ်တစ်ရာလောက် အချိန်ပေးလိုက်ရင် တောင်လိုပုံနေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ၊ ဆေးဘုရင် အပုံလိုက်ကြီးတွေ စိုက်ပျိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား... ပြီးတော့ အင်မော်တယ်အဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကိုတောင် ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ဦးမယ်" ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်တတ်သော လင်းလုံပင် အံ့အားသင့်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့။</p> <p>သူမ၏ အစ်ကိုကြီးက အရမ်း အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>အကယ်၍ အစ်ကိုကြီးသာ အတိတ်ဘဝက ယခုလို အစွမ်းထက်ခဲ့လျှင် သူ ပြင်းထန်သော အခက်အခဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ငါ ဝင်စားလာတာကြောင့်များ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရသွားတာလား"</p> <p>ထိုအတွေးက သူမ ခေါင်းထဲ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် ဖိနှိပ်ပစ်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း ဘေးသို့ ရောက်လာကြသည်။</p> <p>ရေထဲတွင် ဝိညာဉ်လှိုင်း အငွေ့အသက်များ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အရည်များ အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်၏။ ယင်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တာအိုလှိုင်းအဖြစ်သို့ပင် စုဆောင်းသွားပြီး တာအို သံကြိုးများ၏ ပုံရိပ်ကို မသဲမကွဲ မြင်နေရသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်စမ်းရေ၏ အလယ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေသည်က အမြဲတမ်း တောက်ပနေသော အင်မော်တယ်အဆင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်လက်ဖက်ပင် တစ်ပင်။ ထိုအပင်ပေါ်တွင် အရွက်ပေါင်း (၃၀၀၀)ခန့် တွဲလောင်းကျနေပြီး အရွက် တစ်ရွက်စီတိုင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပွင့်ဟနေသည့် အပေါက်လေးများ ပါရှိကာ လေဟာနယ်ထဲ စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖန်တီးနေကြသည်။</p> <p>ဤစွမ်းအင်လှိုင်းများတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်လက်ဖက်ပင်ကို ပိုမို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေသည့် အစီအစဉ်ကျမှု စွမ်းအားနှင့် မူလစွမ်းအားများပင် ပါဝင်နေ၏။ သို့တိုင် လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ နှေးကွေးနေဆဲဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>"ဒီနေရာက တာအိုလှိုင်းတွေက ပုံမှန်ထက်တောင် ပိုသိပ်သည်းနေသေးတယ်... ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီနေရာနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ နေရာ မရှိလောက်ဘူး ထင်တယ်... ဂိုဏ်းတူအစ်ကို... အစ်ကို ဘာလို့ ဒီမှာ မကျင့်ကြံတာလဲ" ဓာတ်ကြီးငါးးါး လင်းလုံလည်း အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p>"ငါမှ မလိုအပ်တာ... ငါက မင်းအတွက် သီးသန့် ချန်ထားပေးတာကို မင်းက မင်းအခန်းထဲမှာပဲ ကျင့်ကြံဖို့ အတင်းပြောနေတာလေ... နှမြောစရာပဲ" ကျန်းမင်က ခေါင်းခါယမ်းရင်း ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>"ဒီနေရာက တာအိုကို ကျင့်ကြံဖို့နဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ တာအိုတွေကို နားလည်ဖို့ သင့်တော်တာလေ... မူလခန္ဓာကိုယ်က ကိုယ်ပွားတာအိုကို ကျင့်ကြံဖို့ တရားထိုင်ဖို့ လိုအပ်တော့ ဒီနေရာနဲ့ မသင့်တော်ဘူး... ဒီဘက်မှာ လေဟာနယ် လင်းလုံ ရှိနေတယ် မဟုတ်လား... သူမတောင် မကြာခင် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်တော့မှာ" ဒြပ်စင်ငါးပါး လင်းလုံက ပြန်ရှင်းပြသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ရေပန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ပေါင်း (၃၆,၀၀၀) ခန့် မြှုပ်နှံထားသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တောင်ကြီး တစ်တောင် ရှိနေပြီး ထိုသည်မှာ ကြီးမားသော ဓနဥစ္စာ တစ်ခုပင်။</p> <p>တောင်ထိပ်တွင်တော့ လေဟာနယ် လင်းလုံ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p>"ဒီလောက် မြန်မြန်လား" ကျန်းမင်မင် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... သူမ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရောက်သွားတာနဲ့ တခြား ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရှာဖို့ ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မယ်... သေချာတာပေါ့... သူမ မထွက်သွားခင် အနက်ရှိုင်းဆုံး ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု ဖန်တီးချင်နေတာ"</p> <p>"အနက်ရှိုင်းဆုံး ဆက်သွယ်မှု ဟုတ်လား" ကျန်းမင်က ရှင်းပြ၍ မရသော ခံစားချက်ဖြင့် မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p>"ကိုယ်ပွားတွေ အနေနဲ့ဆိုရင် ကျွန်မတို့က ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဆီက အမှတ်အသား တစ်ခု ချန်ထားခံရဖို့ လိုတယ်လေ... အဲ့ဒါမှ ကျွန်မတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားပြီး မတူညီတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေ ဖြစ်လာရင်တောင် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနဲ့ ဆက်သွယ်မှု ရှိနေဦးမှာမို့ ဘာပြဿနာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... သေချာတာကတော့ နောက်တစ်ဆင့် တက်ပြီး သွေးကြောဆက် တစ်ခု အဆင်သင့် ဖြစ်နေရင် ပိုကောင်းတာပေါ့" ဓာတ်ကြီးငါးပါး လင်းလုံက ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>ကျန်းမင်က သူမ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီး လန့်ဖြန့်သွားကာ…"ဒါက ကိုယ်ပွားတိုင်းအတွက်လား" ဒြပ်စင်ငါးပါး လင်းလုံက နူးညံ့စွာ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မေးလာသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို... ဒါကို အစ်ကို မလိုချင်ဘူးလား"</p> <p>"အင်း..."</p> <p>ကျန်းမင် ထိုအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် ရုတ်တရက် သူ့အရေပြားများ ကျိန်းစက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းတူညီမလေး၊ ကိုယ်ပွားများ၊ သွေးကြောဆက်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>End</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save