Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၃၇၇</h2> <h2 style="text-align:center">ဆွဲငင်အားထိန်းညှိခန်း မင်း တတ်သွားပြီ ဟုတ်လား</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဆုချင်းလီထံသို့ မသွားမီ ရှုကျင်းမင်က သူမထံသို့ အရင် ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ကြိုတင်ဖုန်းဆက်ခဲ့သဖြင့် ဆုချင်းလီမှာ ထိုအချိန်၌ ဗီလာတွင်မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမမှာ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ ဗဟိုချက်မတွင်ရှိသော ဌာနချုပ် အဆောက်အအုံကြီး၏ အထက်ဆုံးထပ်ရှိ ရုံးခန်းတွင် ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သာမန်လူတွေက ဌာနချုပ် အဆောက်အအုံရဲ့ အထက်ဆုံးထပ်က ရုံးခန်းတွေကို ဝင်ခွင့်မရှိဘူး... ငါ့ရဲ့ လက်ထောက်ကို ငါ ပြောထားပြီးပြီ... သူမက ပထမထပ် ခန်းမမှာ မင်းကို စောင့်နေလိမ့်မယ်၊ မင်းရောက်ရင် သူမက အပေါ်ကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းထဲမှ ဆုချင်းလီ၏ သာယာကြည်လင်သော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "နားလည်ပါပြီ ဆရာမ... အခုပဲ လာခဲ့ပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါနဲ့ ငါလည်း မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းရဲ့ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဌာနချုပ်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးဘူး... ဘယ်လောက်တောင် ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ အဆောက်အအုံ ဖြစ်မလဲဆိုတာ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားမိတယ်" ရှုကျင်းမင်က ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် မျှော်လင့်ချက်အချို့ဖြင့် ဗဟိုဧရိယာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သာမန်စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များ၏ အမြင်တွင် မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများနှင့် နည်းပြများကိုသာ ထောက်ပံ့ပေးသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လှပေသည်။ လက်နက်ကိရိယာများ၊ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံများနှင့် ဆေးဝါးများ အပါအဝင် နယ်ပယ်ပေါင်းစုံတွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိထားကြသည်။ ၎င်းအပြင် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးများ တူးဖော်ခြင်းနှင့် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်များတွင်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေကြသည်။ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း တစ်ခုလုံးက တပ်မတော်တစ်ခုနှင့် ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးကို ပေါင်းစပ်ထားသော စူပါအင်အားစုကြီးဟုပင် ဆိုရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဌာနချုပ်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ဌာနချုပ် အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခုလုံးကိုလည်း အလွန်တရာ ဇိမ်ခံဆန်းသစ်စွာ တည်ဆောက်ထားသည်။ ရှုကျင်းမင် အနီးနားသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဆောက်အအုံလုံးမှာ အနက်ရောင် အပြင်ဘက်ပိုင်းနှင့်အတူ အနာဂတ်မှ ဧရာမ အာကာသယာဉ်ပျံကြီး တစ်စင်းသဖွယ် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဌာနချုပ် အဆောက်အအုံ ပထမထပ် ခန်းမ၏ ဝင်ပေါက်မှာပင် ပေ ၁၅၀ခန့် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ ဝင်ပေါက်တွင် လူအများအပြား ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။ ဝတ်ကောင်းစားလှများ ဝတ်ဆင်ထားသော စီးပွားရေးလောကမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်များရော၊ အားကောင်းလှသော အဆင့်မြင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များကိုပါ တွေ့မြင်ရသည်။ ထို့အပြင် သွေးစွန်းနေသော တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တစ်နေရာရာမှ မစ်ရှင်ပြီး၍ ပြန်လာပုံရသော စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် အဖွဲ့ငယ်များကိုလည်း တွေ့ရသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ဌာနချုပ် အဆောက်အအုံပေါ့... တော်တော်လေး စည်ကားတာပဲ" ရှုကျင်းမင်က ပြုံးလျက် အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှုကျင်းမင်... ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင် ကျယ်ဝန်းလှသော ပထမထပ် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ထိုနေရာ၌ စောင့်နေသော လျူဝေက သူ့ကို ဓာတ်လှေကားဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘိ... အတည်ပြုချက် အောင်မြင်ပါသည် ကျေးဇူးပြု၍ ဆက်သွားပါ"</p> <p style="text-align:justify">လျူဝေက ကတ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ ဓာတ်လှေကား အာရုံခံကိရိယာပေါ်တွင် ဆွဲလိုက်သည်။ ပေါ့ပါးသော ခံစားချက်နှင့်အတူ ဓာတ်လှေကားမှာ အပေါ်သို့ တရိပ်ရိပ် တက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံးထပ်ဖြစ်သော ၃၄ ထပ်၌ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ဓာတ်လှေကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် ကျယ်ဝန်းလှသော ခန်းမတစ်ခုက ဆီးကြိုနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လျူဝေ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ရှုကျင်းမင်က အခန်းတစ်ခုထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် ဆုချင်းလီကို ပြန်လည်တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကြမ်းပြင်၊ နံရံနှင့် မျက်နှာကြက်တို့ကို မာကျောသော သတ္တုစပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် လေ့ကျင့်ရေးခန်းမတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤခန်းမမှာ ရှုကျင်းမင် မြင်ဖူးသမျှ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမများထက် ပိုမိုကြီးမားလှသည်။ အပြင်ပန်းကြည့်ရုံနှင့်ပင် အနည်းဆုံး စတုရန်းမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းပုံရသည်။ ဤမျှကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို ဆုချင်းလီ တစ်ဦးတည်း အသုံးပြုရန်အတွက်သာ ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆုချင်းလီမှာ ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အခန်းငယ်လေး တစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေသည်။ ထိုအခန်းငယ်လေး၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ဖန်သားနံရံများဖြင့် ကာရံထားပြီး ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းစာလုံးများကို ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပြသထားသည်။ ရှုကျင်းမင် အလွယ်တကူ မှတ်မိလိုက်သောအရာမှာ ၅၀၀ ဟူသော ကိန်းဂဏန်းလေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖန်သားပြင်မှတစ်ဆင့် အခန်းငယ်လေးထဲရှိ ဆုချင်းလီကို မြင်နေရသည်။ သူမက မနေ့ကကဲ့သို့ သာမန် လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်မထားပေ။ ယခုမူ သူမက ငွေဖြူရောင် အမျိုးသမီး တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်စိမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများကြားတွင် ဓားရှည်မှာလည်း လျင်မြန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားများ ပါဝင်နေသည်။ ဤအရာက လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲသို့ အခုလေးတင် ဝင်လာသော ရှုကျင်းမင်ကို လန့်ဖျန့်သွားစေပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့ဩသွားမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဆရာမဆုက စွမ်းအင်ပညာရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုဖြစ်လို့ သူမရဲ့ ဓားသိုင်းက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">"သခင်မ... ရှုကျင်းမင် ရောက်ပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">မျက်မှန်အနက်လေးကို တပ်ထားပြီး ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းထားကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အရှိန်အဝါရှိသည့် လျူဝေက အခန်းငယ်လေးရှေ့သို့ သွားကာ အရိုအသေပေးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... မင်း သွားလို့ရပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လျူဝေက လေးစားစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီး ဆုချင်းလီသည်လည်း သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက ငွေဖြူရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံနှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်နေသော သွယ်လျလှပသည့် ခြေတံများဖြင့် ထိုဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ ရှုကျင်းမင်ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဆုချင်းလီ၏ ဖြူစင်သော နဖူးပြင်ပေါ်၌ ချွေးစက်လေးများ စို့နေသည်ကို ရှုကျင်းမင် သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ လေ့ကျင့်ရုံသက်သက်နဲ့ နဝမအဆင့် မှော်ပညာရှင်တစ်ယောက်က ချွေးထွက်နိုင်လို့လား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီဓားရှည်က အရမ်းလေးနေလို့လား...”</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာကို သတိပြုမိဟန်ဖြင့် ဆုချင်းလီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း လေ့ကျင့်ရေး အဆောက်အအုံမှာရှိတဲ့ ဆွဲငင်အားထိန်းညှိခန်းကို မသုံးဖူးသေးဘူး ထင်တယ်... ငါ့ရဲ့ ဒီအခန်းငယ်လေးက ဆွဲငင်အားထိန်းညှိခန်းပဲလေ... ပြင်းထန်တဲ့ ဆွဲငင်အား ဖိအားအောက်မှာ လေ့ကျင့်မှသာ ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေ ရနိုင်တာ"</p> <p style="text-align:justify">သူမ စကားပြောရင်းနှင့် သူမ၏ ဓားရှည်ကို လှပစွာ အလှည့်အပတ်လုပ်ပြလိုက်ရာ သူမ၏အရှိန်မှာ စောစောက အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရှိစဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သြော်... အဲဒီလိုလား" ရှုကျင်းမင်က နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆွဲငင်အားထိန်းညှိခန်းဆိုသည်မှာ ဆွဲငင်အားကို စိတ်ကြိုက် ချိန်ညှိနိုင်သော အခန်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဆွဲငင်အားထိန်းညှိခန်းများကို ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများမှသာ တူးဖော်ရရှိနိုင်ပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှပေသည်။ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်တွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အခန်းမျိုး မရှိသဖြင့် သူလည်း တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။ ထိုအခန်းငယ်လေးမှာ ဆွဲငင်အားထိန်းညှိခန်း ဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရသည်နှင့် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပြသထားသော ၅၀၀ ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကို ကြည့်ကာ ရှုကျင်းမင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာမ... ဒီဆွဲငင်အားထိန်းညှိခန်းက ဆွဲငင်အားအဆ ၅၀၀ လို့ ပြနေတာလားဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း သတိထားမိသားပဲ" ဆုချင်းလီက သူမလက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဘေးနားရှိ လက်နက်စင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လှမ်းပစ်တင်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါလို စွမ်းအင်ပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက်တော့ ဆွဲငင်အား ၅၀၀က အနေတော်ပါပဲ... ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အများကြီး မဖြစ်စေဘဲ ထိရောက်တဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို ပေးနိုင်တယ်လေ"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်ကြီး ဆွဲငင်အား ၅၀၀ လား" ရှုကျင်းမင်က လုံးဝ မှင်တက်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆွဲငင်အား ၅၀၀ ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း အကယ်၍ ဆုချင်းလီ၏ ကိုယ်အလေးချိန်မှာ ကီလိုဂရမ် ၆၀ ဝန်းကျင်ဆိုလျှင် ဤဆွဲငင်အားအောက်၌ သူမ၏ ကိုယ်အလေးချိန် သက်သက်တင် တန် ၃၀ ခန့်ရှိသော ဖိအားကို ခံစားနေရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် သူမက သတ္တုစပ် ဓားရှည်တစ်လက်ကိုလည်း ကိုင်ထားသေးသည် ထိုဓားကို လျင်မြန်စွာလည်း ဝှေ့ယမ်းနေသေးသည်။ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ ဆုချင်းလီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို သက်သေပြနေခြင်းပင်</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ ဆရာမ... ဆရာမက စွမ်းအင်ပညာရှင် တစ်ယောက် မဟုတ်လား ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိနေရတာလဲ ပြီးတော့ ဆရာမရဲ့ ဓားသိုင်းကလည်း တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းလောက်အောင် ကျွမ်းကျင်လွန်းတယ်" ရှုကျင်းမင်က နောက်ဆုံးတွင် သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စွမ်းအင်ပညာရှင်တွေလည်း သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို လေ့ကျင့်ဖို့ လိုတာပဲလေ" ဆုချင်းလီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းအားနည်းနေပြီး သိုင်းပညာလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားတဲ့ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်က ကိုယ့်အနားကို အတင်းဝင်လာရင် ကိုယ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်တိုက်နိုင်မှာလဲ ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ ငါတို့ စွမ်းအင်ပညာရှင်တွေက ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ရေးအတွက် အချိန်ပေးရတာ ပိုနည်းတာပေါ့... နဝမအဆင့် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ ပုံမှန်ဆွဲငင်အားရဲ့ အဆတစ်ထောင်ကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဆွဲငင်အား အဆတစ်ထောင်" ၎င်းမှာ ရှုကျင်းမင်၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့်ဆိုလျှင် လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရသော ကိန်းဂဏန်းဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် ဆွဲငင်အားအောက်တွင် သူသာ အထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်လျှင် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် အသားစိုင်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ့အပြင် ငါက စွမ်းအင်ပညာရှင် မဖြစ်ခင်ကတည်းက ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းပြီးသားပါ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါက ဆရာသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ... ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့တောင် လက်တစ်ကမ်းပဲ လိုတော့တာ" ဆုချင်းလီက နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဓားသိုင်းတဲ့လား ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီလောက်တောင် ထူးခြားနေတာကိုး... ဆရာမက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲဗျာ" ရှုကျင်းမင်က အံ့ဩသွားပြီး အမြန်ပင် ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းကတော့ စကားတွေ တတ်နေပြန်ပြီ... ငါ့ကို မြှောက်ပင့်နေတာတွေ ရပ်လိုက်တော့... ဒါနဲ့ မင်း ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဆုချင်းလီက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ရဲရဲနီနေသော နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အသာအယာ ကွေးညွတ်သွားပြီး စိတ်ကြည်လင်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်ကလည်း အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာမ... ကျွန်တော် အမှတ် ၄ နတ်ဆိုးဂူကို သွားချင်လို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">"အမှတ် ၄ နတ်ဆိုးဂူကို"</p> <p style="text-align:justify">ဆုချင်းလီက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ရှုကျင်းမင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ မှာကြားလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ လက်ရှိ အရေးကြီးဆုံး တာဝန်က နတ်ဘုရားမြစ် အာရုံကူးကျင့်စဉ် ကို အမြန်ဆုံး လေ့လာပြီး တရားဝင် စွမ်းအင်ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ပဲ... အဲဒီအချိန်မတိုင်ခင်အထိ တခြားဘယ်နေရာကိုမှ သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့... မင်း ပိုက်ဆံလိုရင် ငါ့ကိုပြော... မင်းရဲ့ ဘဏ်အကောင့်ကို ပေး ငါ မင်းဆီ တိုက်ရိုက် လွှဲပေးလိုက်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူမ ထိုသို့ပြောရင်းနှင့် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်ရှိ စမတ်လက်ပတ်ကို ဖွင့်ကာ ပိုက်ဆံလွှဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ပါဘူး ဆရာမ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ပိုက်ဆံ အလုံအလောက် ရှိပါတယ်... ကျွန်တော်က နတ်ဆိုးဂူကိုပဲ သွားချင်တာပါ" ရှုကျင်းမင်က အမြန်ပင် လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ငြင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင်... ကျွန်တော် ဝိညာဉ်သန့်စင်ရေး နည်းလမ်းဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုရားမြစ် အာရုံကူးကျင့်စဉ်ကိုလည်း တတ်သွားပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း တတ်သွားပြီ ဟုတ်လား" ဆုချင်းလီက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မှင်တက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save