“လင်းဟန်... စကားကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မပြောနဲ့”
သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များ စကားပြောပြီးနောက် နဂါးလှံ ဂိုဏ်းမှ ထိပ်ပြောင်ပြောင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က သူတို့ကို တားဆီးရန်အတွက် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ကျားကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများက ရှုကျင်းမင်ကို စိုက်ကြည့်လာသည်။
“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါတို့လည်း ဒီနေရာကို ခုမှ ရောက်တာပါ... အကယ်၍ မင်းက ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအသီးတွေကို ခွဲဝေယူဖို့ ငါတို့ ဆွေးနွေးလို့ ရတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မင်းက အဆင့် ၅ ပဲ ရှိသေးတယ်... ဒါကြောင့် ငါ အကြံပေးချင်တာကတော့ မြန်မြန် ထွက်သွားလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင်တော့ ငါနဲ့ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေက ဒီထက်ပိုပြီး ယဉ်ကျေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခေါင်းဆောင်က သူ၏ အထူးစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဆခန့် ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် နီညိုရောင် အရှိန်အဝါများ ဝေ့ဝဲလာပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးသော စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်မှာလည်း ရှင်းလင်းလှသည်။ “မင်း မထွက်သွားရင် ငါတို့ တိုက်ခိုက်တော့မယ်”
“အားကြီးသူက အားနည်းသူကို ဝါးမြိုတဲ့ တောရိုင်းဥပဒေကို ငါ နားလည်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက မင်း ငါ့အစွမ်းကို အထင်သေးသွားတာပဲ”
ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းခါလိုက်ရင်း သူ၏ လက်ထဲတွင် တောက်ပသော မိုးကြိုးတောင်ဝှေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ SSအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးများက တောင်ဝှေးထိပ်ရှိ ခရစ္စတယ် အနှစ်သာရတုံးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားတော့သည်။
“မိုးကြိုးလုံး တိုက်ကွက်”
နားကွဲမတတ် မြည်ဟီးလာသော မိုးကြိုးသံနှင့်အတူ လျှပ်စီးတန်းများနှင့် အလင်းတန်းများက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အချင်း မီတာ သုံးမီတာကျော်လောက်ရှိသော ဧရာမ ရွှေရောင် မိုးကြိုးလုံးကြီးတစ်ခုသည် ရှုကျင်းမင်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် စုစည်းလာသည်။ နေမင်းငယ်လေး တစ်စင်းကဲ့သို့ပင် ၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော် ထိုမိုးကြိုးလုံးကြီး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ခတ်နေသည်မှာ ပူပြင်းလှသော ချော်ရည်များ မဟုတ်ဘဲ သောင်းကျန်းနေသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများသာ ဖြစ်သည်။
“ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ”
အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှ ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခေါင်းဆောင်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။ ထိုမိုးကြိုးလုံးကြီးမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ သူတို့အားလုံးကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေနိုင်လောက်သည့်အထိ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုခဏမှာပင် မိုးကြိုးလုံးကြီးက စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး ဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။
“စွမ်းအင်ပညာရှင်တွေ... ဒိုင်းတွေ မြှောက်လိုက်ကြ အားလုံး ခုခံဖို့ ပြင်”
မိုးကြိုးလုံးကြီးမှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ကြည့်ရုံဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆင့် ၅ တွင်သာ ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် နောင်တရရန် နောက်ကျသွားခဲ့လေသည်။
ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အဖွဲ့ထဲမှ ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ရေဓာတ် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် ရေဓာတ် အကာအကွယ် ဒိုင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို အတွင်းထဲတွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေသော ခေါင်းဆောင်သည်လည်း တံခါးတစ်ချပ်စာခန့်ရှိသော သတ္တုစပ်ဒိုင်းကြီးကို သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ထုတ်ယူကာ ရှေ့တွင် ကာထားလိုက်သည်။ ကျန်အဖွဲ့ဝင်များကလည်း မျက်နှာပျက်လျက် သူတို့ ခေါင်းဆောင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။
“ဝုန်း...”
ဧရာမ မိုးကြိုးလုံးကြီးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာပြီး စွမ်းအင်ဒိုင်းလွှာများကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ကာ ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခေါင်းဆောင်နှင့် သူ၏လူများကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။ သတ္တုစပ်ဒိုင်းကြီးက ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုမှာ ခေါင်းဆောင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားဆဲပင်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်လှသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခေါင်းဆောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင် မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအတွင်း သောင်းကျန်းနေသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ မြက်ပင်များ၊ သစ်ပင်များနှင့် မြေဆီလွှာများပင် အားလုံး ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ မိုးကြိုးလုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော ခေါင်းဆောင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ထိခိုက်မှု အပြင်းထန်ဆုံး ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ကြောင့် မည်းမှောင်သွားပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ကြမ်းတမ်းလှသော မိုးကြိုးများကြောင့် စုတ်ပြဲနေသည့် ဒဏ်ရာကြီးများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း လုံးဝ ကျဆင်းသွားတော့သည်။
“ဒါ... ဒါက...”
ရှုကျင်းမင်ကို အစောပိုင်းက ရန်စခဲ့သော အမျိုးသားမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကို ခံစားနေရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပဉ္စမအဆင့်လောက်သာ ရှိသော စွမ်းအင်ပညာရှင် တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်ရတာလဲဆိုတာကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
“ညီ... ညီအစ်ကို... ငါတို့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို အထင်မှားသွားခဲ့တယ်... ငါတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်... ငါတို့ အခုပဲ ထွက်သွားပါ့မယ်”
မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရနေသော ကျန်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခေါင်းဆောင်မှာလည်း ဒဏ်ရာပြင်းထန်သော်လည်း မတ်တပ်ရပ်နိုင်သေးသည်။ ရှုကျင်းမင် ယခုလေးတင် အသုံးပြုသွားသော မိုးကြိုးလုံး တိုက်ကွက်က ရှုကျင်းမင်၏ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သူ့အား သဘောပေါက်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကဲ့သို့ အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုအနေဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူက တစ်စက္ကန့်မျှပင် မနှောင့်နှေးဘဲ ချက်ချင်းပင် အရှုံးပေးလိုက်တော့သည်။ သွေးစွန်းနေသော သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အစောပိုင်းက မောက်မာမှုများ မရှိတော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တင်းမာမှုများသာ ရှိနေတော့သည်။
“သွားတော့” ရှုကျင်းမင်က ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို မောင်းထုတ်သကဲ့သို့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ဤအဖွဲ့မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဦးဆောင်သော ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သဖြင့် အဖွဲ့ဝင်တိုင်းတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မည့် အရေးပေါ် နည်းလမ်းများ ရှိနေနိုင်သေးသည်။ သူတို့ကို အကုန်သတ်ပစ်ရန်မှာ အနည်းဆုံး မိနစ်အနည်းငယ်တော့ ကြာဦးမည် ဖြစ်သည်။ ယခုမှာ ယွမ်လင်း အသီးများ ရင့်မှည့်ရန် အလွန်အရေးကြီးသော အချိန်ဖြစ်သဖြင့် ထိုလူများအတွက် သူ၏ အချိန်ကို အကုန်မခံလိုပေ။ အဓိကအချက်မှာ ထိုလူစုက သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြသခြင်း မရှိသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရ ထိုလူများကို လုံးဝ လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“ညီအစ်ကိုရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ကျန်အဖွဲ့ဝင် လေးဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။ သူက ဒဏ်ရာရနေသော သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကိုပင် ထမ်းပိုးကာ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့ နှေးကွေးသွားပါက ရှုကျင်းမင် စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေပုံရသည်။
သူတို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားချိန်မှာပင် နဂါးနက် တပ်မတော်၊ အမှတ် ၁၂ တပ်ခွဲမှ လူစုမှာလည်း တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထွက်ခွာသွားသော ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခေါင်းဆောင်နှင့် သူ၏လူများရှိ ဒဏ်ရာများကို သတိပြုမိသွားသောအခါ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူတို့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။
လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲတွင် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ “ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံးကို သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်တာလား တဖက်မှာတော့ သူကိုယ်တိုင်က ဒဏ်ရာတစ်စက်တောင် မရထားဘူး”
“ဒီရှုကျင်းမင်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစွမ်းရှိတာပဲ”
ဤသို့ တွေးတောရင်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝူရှုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းရဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ... ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဦးဆောင်တဲ့ အဖွဲ့တောင် ညီအစ်ကိုရှုကျင်းမင်အတွက်တော့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါလား”
ဝူရှု၏ နောက်တွင် ပါလာသော အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးမှာလည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြသည်။ ရှုကျင်းမင်က ဆဋ္ဌမအဆင့် သားရဲများကို သတ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ သိထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် ဦးဆောင်သော အထက်တန်းလွှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ကို တစ်ကိုယ်တည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။
“ညီအစ်ကိုရှုကျင်းမင်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာပဲ... ဒီသစ်ပင်ပေါ်မှာ ယွမ်လင်း အသီး ခြောက်လုံး ရှိတယ်... ငါတို့ ညီတူညီမျှ ခွဲယူကြစို့... မင်းက သုံးလုံးယူ ငါတို့က သုံးလုံးယူမယ်”
အဝေးမှ စွမ်းအင်များကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေသော အသီးများကို ကြည့်ပြီးနောက် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝူရှုက အသီး၏ တန်ဖိုးကို သိရှိသဖြင့် ဖော်ရွေသော အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စကားကြောင့် ကျန်အဖွဲ့ဝင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဝူရှု၏ ပုံမှန် ကြင်နာတတ်သော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး အလွယ်တကူ အရှုံးပေးတတ်သူဟု မထင်မှတ်လိုက်ပါနှင့်။ သူက အမှန်တကယ်တော့ အရှုံးခံတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်တွင် မစ်ရှင်ဆုကြေးများကို သေချာ မခွဲဝေပေးလျှင် သူက တပ်မတော် ဒုတိယတပ်မှူးကြီးထံ အထိ သွားရောက်ကာ စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုပြီး တောင်းဆိုရဲသူ ဖြစ်သည်။
ရှုကျင်းမင်က အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဆင်နွှဲထားသည့် ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်အဖွဲ့နှင့် ယှဉ်လျှင် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးသေးသည်ဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။ ၎င်းမှာ SSအဆင့် ရှားပါးလှသော ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဆေးရတနာ တစ်မျိုး ဖြစ်သည်ကို သတိပြုရမည် သူတို့ ခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် ရှုကျင်းမင်ကို အများဆုံး တစ်လုံးသာ ပေးလိမ့်မည် သို့မဟုတ် လုံးဝ ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ညီတူညီမျှ ခွဲဝေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ဝူရှု၏ သေချာစွာ စဉ်းစားတွေးတောမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ရှုကျင်းမင်နှင့် တိုက်ရိုက် ပဋိပက္ခ မဖြစ်လိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သလို၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ရှုကျင်းမင်အား ကျေးဇူးတစ်ချက် တင်ထားခြင်းဖြင့် တစ်နေ့နေ့တွင် အသုံးဝင်လာနိုင်မည်ဟု သူ ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝူရှု၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းခါပြလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝူ... တစ်ဝက်စီ ခွဲစရာမလိုပါဘူး... ဒီယွမ်လင်း အသီး ခြောက်လုံးစလုံးကို ငါပဲ ယူမယ်”
***