Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၆၁၆)</h2> <h2 style="text-align:center">ထိုက်စန့်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနှင့် သဏ္ဌန်မဲ့ကောင်းကင်နတ်ဆိုး</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သိုးလွိနန်းတော်” ဟု ရေးထိုးထားသည့် ဆိုင်းဘုတ်ကိုကြည့်ရင်း ရန်ကျောက်ကဲ ခဏမျှ အတွေးနက်သွားမိသည်။</p> <p>နောက်မှ အခြားသူများနှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။</p> <p>သူတို့အားလုံး အမုန်းတရားမဲ့ကောင်းကင်ဘုံမှထွက်ခွာလာပြီးနောက် အဆုံးမရှိသော ဗလာနယ်အာကာသထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>“ထူးထူးခြားခြား ခံစားရတာမျိုး ရှိနေလို့လား”</p> <p>ဖန်းယွင်ရှန်းက အသံပို့လွှတ်စနစ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>စောစောက ရန်ကျောက်ကဲ၏အမူအရာကိုကြည့်ပြီး သူ အဘယ့်ကြောင့် ထိုသို့ပြုလုပ်ရသည်ကို သူမ ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p>ဒြပ်စင်ငါးပါးတောင်ခြေတွင် ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း အခြေအနေများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤဖြစ်ရပ်များနောက်ကွယ်တွင် လောင်ကျွင်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်နေနိုင်သည်ဟု ရန်ကျောက်ကဲ သံသယဝင်ခဲ့မိသည်။</p> <p>ယခု သူကိုယ်တိုင် အမုန်းတရားမဲ့ကောင်းကင်ဘုံရှိ သိုးလွိနန်းတော်သို့ လာရောက်ခွင့်ရခဲ့ပြီ။ သို့သော် ကံကြမ္မာဖန်သည်လားမသိ ၊ လောင်ကျွင်းနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်မရခဲ့ပေ။</p> <p>“ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိပါဘူး”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲက အသံပို့လွှတ်စနစ်ဖြင့်ပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>ဖန်းယွင်ရှန်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး...</p> <p>“ဘာမှမထူးခြားဘူး... ဟုတ်လား”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်သည့်ဟန်ဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဘာမှ မထူးခြားတာကပဲ ပိုပြီးထူးဆန်းနေသလားလို့”</p> <p>ဖန်းယွင်ရှန်းက ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ...</p> <p>“ရွှမ်တုကိုယ်တော်ကလည်း ရှင့်ကိုကြည့်တဲ့အကြည့်တွေမှာ ဘာမှထူးဆန်းတဲ့အမူအရာမျိုး မရှိဘူးနော်”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲက...</p> <p>“ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်က လောင်ကျွင်းနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ဖူးတာမို့လို့ တခြားသူတွေ မမြင်နိုင်တာကို သူ သိမြင်နိုင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”</p> <p>သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်က လောင်ကျွင်းနဲ့ တွေ့ဆုံတဲ့ အကြိမ်ရေက ရွှမ်တုကိုယ်တော်လောက်တော့ မများနိုင်ဘူး မဟုတ်လား”</p> <p>ဖန်းယွင်ရှန်းက...</p> <p>“ကျွန်မတို့ တစ်ခုခုလွဲနေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p>သူမက ဆက်ပြီး ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ရွှမ်တုကိုယ်တော်က သိလျက်နဲ့ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တောင်ပိုင်းချန်စန်းဧကရာဇ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒီလူကလည်း အတော်လေး သံသယဖြစ်စရာကောင်းတယ်”</p> <p>သူက အတွေးများကို လက်စသတ်လိုက်ပြီး...</p> <p>“ဘာမှမဆုံးဖြတ်နိုင်ခင်အထိတော့ ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့”</p> <p>အမုန်းတရားမဲ့ကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အားလုံး လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။</p> <p>ယန်ကျန်းသည်လည်း တစ်ခြားကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေပုံရပြီး သိုးလွိနန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။</p> <p>“ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... ကျွန်တော် မေးစရာလေး တစ်ခုရှိလို့ပါ”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲက အသံပို့လွှတ်စနစ်ဖြင့် ယန်ကျန်းအား စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ...”</p> <p>ယန်ကျန်းက အသံပို့လွှတ်စနစ်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သော်လည်း အခြားသူများ မရိပ်မိအောင် အမူအရာမပျက် ရှေ့ဆက်ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p>ကျန်လူများအားလုံးကို မျက်ခြေဖြတ်နိုင်ပြီဆိုတော့မှ သူက ရန်ကျောက်ကဲ ၊ ဖန်းယွင်ရှန်း ၊ ရန်တိနှင့် ရွှီဖေးတို့အား မတ်တတ်ရပ်လျှက် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။</p> <p>ယန်ကျန်းက...</p> <p>“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ကျောက်ကဲ”</p> <p>ထို့နောက် သူက ပြုံးလိုက်ပြီး...</p> <p>“ဒါနဲ့ စကားမစပ်... မင်းရဲ့နာမည်က ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ ငါသိချင်နေတာ ၊ ကြည့်ရတာ တစ်ယောက်ယောက်ကို အခွင့်ကောင်းယူထားတဲ့ နာမည်မျိုးနဲ့တူနေသလိုပဲ”</p> <p>ထိုစကားကြားတော့ ရန်ကျောက်ကဲက ရန်တိကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ရန်တိနှင့် အခြားသူများက ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲက ရယ်ကျဲကျဲဖြင့်...</p> <p>“ကျွန်တော်ငယ်ငယ်က အောက်ဘုံကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ကြီးပြင်းခဲ့တာပါ ၊ အဲဒီမှာ ‘ရန်ကျောက်’ လို့ခေါ်တဲ့ ဒေသတစ်ခုရှိတယ် ၊ အဲဒီမှာနေထိုင်တဲ့သူတွေက သတ္တိရှိပြီး တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးကြသလို သူရဲကောင်းတွေအတွက် စပ်ဆိုထားတဲ့ တေးသီချင်းတွေကိုလည်း သီဆိုရတာဝါသနာပါတယ် ၊ အဲဒါကြောင့် အဖေက ကျွန်တော့်ကို အဲဒီနာမည်ပေးခဲ့တာ”</p> <p>ယန်ကျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး...</p> <p>“အဲဒီလိုကိုး... ဟုတ်ပါပြီ ၊ ဆိုတော့... အဓိကအကြောင်းအရာကို ပြန်သွားရအောင် ၊ မင်း ငါ့ကို ဘာမေးစရာရှိလို့လဲ”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲက မျက်နှာကို ပြန်တည်လိုက်ပြီး...</p> <p>“မဟာလွတ်မြောက်ခြင်းကောင်းကင်နတ်ဆိုးက အော်မီတော်ဖော်တာအိုဗုဒ္ဓကို ကူညီပြီး အရှေ့ဧကရာဇ်ကို တားဆီးပေးခဲ့တယ် ၊ အဲဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျား ဘယ်လိုမြင်လဲ”</p> <p>ယန်ကျန်းက တည်ကြည်လေးနက်သည့် မျက်နှာထားဖြင့်...</p> <p>“မင်းစိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ခန့်မှန်းထားပြီးသား မဟုတ်လား”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲက ခပ်တိုးတိုးလေသံဖြင့်...</p> <p>“ခင်ဗျားလည်း ကျွန်တော့်လိုပဲ သံသယဝင်နေတယ် မဟုတ်လား”</p> <p>သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အရင်က နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဓားကိစ္စနဲ့ဆိုရင်ရော... ဒီအဖြစ်အပျက်နှစ်ခုက ဆက်စပ်နေနိုင်မလား”</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း(၅၀)ခန့်က ရန်ကျောက်ကဲတို့အုပ်စု နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဓားကို လိုက်လံရှာဖွေစဉ်က ထိုဓားက သိုးလွိနန်းတော်တွင် အစောကြီးကတည်းက ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုစဉ်က ယန်ကျန်းက မြေကမ္ဘာဘုရင်မအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဓားကို အသုံးပြုကာ အခြားသူများကို အာရုံလွှဲခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူက ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ သွားရောက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်ဖန်မီးအိမ်ကို သွားရောက် ယူငင်ခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ပိုင်း သူက ထိုမီးအိမ်ကို တာအိုသခင်’လုယာ’ ထံမှ ဟောင်းနွမ်းနေသော ‘ဖုရှီဗျပ်စောင်း’ ဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်။</p> <p>ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် ထိုဗျပ်စောင်းက အစားထိုးမရသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့၏။</p> <p>သို့သော် နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဓားက နဂိုကတည်းက သိုးလွိနန်းတော်တွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>မဟာကပ်ဘေးကြီးကာလတွင် ကွမ်းချန်ထျန်းကျွင်း ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဓားသည်လည်း ငရဲကိုးထပ်ကလ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ပိုင်း ငရဲကိုးထပ်က သိုးလွိနန်းတော်နှင့် အပေါးအယူလုပ်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဓားကို တာအိုဝါဒသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအပေးအယူကိစ္စအားလုံးကို ရွှမ်တုကိုယ်တော်က ကိုင်တွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန်းသည်ပင် ထိုကိစ္စကို အသေးစိတ် သိရှိခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>သို့သော် သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ တစ်စုံတစ်ခု ခန့်မှန်းထားခဲ့မိသည်။</p> <p>မဟာလွတ်မြောက်ခြင်းကောင်းကင်နတ်ဆိုးက တာအိုအဓိပတိတစ်ပါး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်နှင့် အပေးအယူပြုလုပ်ရန် ထိုက်တန်သောပစ္စည်းဆိုသည်က အလွန်တရာ ရှားပါးသည်။</p> <p>အရင်က ယန်ကျန်းကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏ခန့်မှန်းချက်အပေါ် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် အနောက်ဘက်သူတော်စင်ဘုံနှင့် အမတခုံရုံးတို့က မဟာလွတ်မြောက်ခြင်းကောင်းကင်နတ်ဆိုးကို မည်သို့စည်းရုံးခဲ့သနည်းဟု ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူတို့ပေးလိုက်ရသည့်တန်ဖိုးမှာလည်း သေချာပေါက် အလွန်ကြီးမားပေမည်။</p> <p>ထိုနှစ်ချက်ကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့အားလုံးစိတ်ထဲ အဖြေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ငရဲကိုးထပ်ကို စည်းရုံးနိုင်သည့်အရာ များစွာရှိသော်လည်း မဟာလွတ်မြောက်ခြင်းကောင်းကင်နတ်ဆိုးကိုပင် စည်းရုံးနိုင်လောက်အောင် လေးနက်သည့်အရာမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။</p> <p>ရွှီ‌ဖေးက တည်ကြည်လေးနက်သောအသံဖြင့်...</p> <p>“ထိုက်စန့်ကောင်းကင်နတ်ဆိုး... ပြီးတော့...”</p> <p>သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“... သဏ္ဌန်မဲ့ကောင်းကင်နတ်ဆိုး...”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲ၊ ဖန်းယွင်ရှန်း၊ ရန်တိနှင့် ယန်ကျန်းတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p>မူလက ငရဲကိုးထပ်တွင် ဘိုးဘေးမဟာနတ်ဆိုး (၆) ပါး ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုက်ချင်ဘိုးဘေး ‘ထိုက်စန့်လောင်ကျွင်း’ နှင့် အနောက်ဒေသမှ ‘အော်မီတော်ဖော်တာအိုဗုဒ္ဓ’ တို့က သူတို့၏ တန်ခိုးစွမ်းအားနှင့် ဉာဏ်အလင်းကို အသုံးပြုကာ ထိုနတ်ဆိုးနေရာနှစ်ခုကို ဝင်ရောက် သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့က ကနဦးကောင်းကင်ကာလကတည်းက ထိုနတ်ဆိုးများ၏ ကံကြမ္မာကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုသို့ဖြင့် ထိုက်စန့်လောင်ကျွင်း၏ကိုယ်ပွားက တတိယမြောက် ဘိုးဘေးနတ်ဆိုးဖြစ်သော “ထိုက်စန့်ကောင်းကင်နတ်ဆိုး” ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အော်မီတော်ဖော်တာအိုဗုဒ္ဓ၏ နတ်ဆိုးကိုယ်ပွားကတော့ စတုတ္ထမြောက် ဘိုးဘေးနတ်ဆိုးဖြစ်သော “သဏ္ဌန်မဲ့ကောင်းကင်နတ်ဆိုး” ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနတ်ဆိုးများက ကိုယ်ပွားဆိုသော်လည်း ကိုယ်ပွားသက်သက် မဟုတ်ကြပေ။</p> <p>အတိအကျပြောရလျှင် ဤဘိုးဘေးနတ်ဆိုးများသည် အမှန်တကယ် သီးခြားတည်ရှိနေသည့် သက်ရှိများ မဟုတ်ကြချေ။</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲ၏ အမြင်အရဆိုလျှင် ထိုနတ်ဆိုးများမှာ ထိုက်စန့်လောင်ကျွင်းနှင့် အော်မီတော်ဖော်တာအိုဗုဒ္ဓတို့၏ ရုပ်သေးရုပ်များဟုခေါ်လျှင် ပို၍မှန်ကန်ပေမည်။</p> <p>ဤသည်က တာအိုဆရာ’ကျူးထီ’ က ဗောဓိဘိုးဘိုးအဖြစ် ကိုယ်ပွားရယူပြီး နောက်ပိုင်း တထာဂတဿတာအိုဗုဒ္ဓဖြစ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော်လည်း အပြင်လောကမှ မသိမြင်နိုင်သည့် နက်နဲရှုပ်ထွေးသော အချက်အလက်များစွာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p>ရှေးယခင်အချိန်က အချို့သူများက ထိုက်စန့်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဆိုသည်မှာ ထိုက်စန့်လောင်ကျွင်း လောကကိုကျော်လွန်သွားပြီးနောက် လောင်ကျွင်းက ကိုယ်ပွားနေရာ ရယူထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ချီထျန်းမဟာသူတော်စင်၏ ပြောပြချက်အရ ထိုအယူအဆမှာ လုံးဝမှားယွင်းနေကြောင်း ရန်ကျောက်ကဲ သိရှိခဲ့ရသည်။</p> <p>ငရဲကိုးထပ်က ထိုက်စန့်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနှင့် သဏ္ဌန်မဲ့ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတို့ကို အငမ်းမရ လိုချင်နေကြသည် ဆိုသော်လည်း သူတို့က ထိုက်စန့်လောင်ကျွင်းနှင့် အော်မီတော်ဖော်တာအိုဗုဒ္ဓတို့ကို သူတို့၏နေရာများမှ ဖယ်ရှားပေးရန် တောင်းဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>အကြောင်းမှာ ထိုနေရာများကို သိမ်းပိုက်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ထိုက်စန့်လောင်ကျွင်းနှင့် အော်မီတော်ဖော်တာအိုဗုဒ္ဓတို့ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသရွေ့ ငရဲကိုးထပ်သည် အခြားတာအိုအဓိပတိ နှစ်ပါးကို အလိုအလျောက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သို့ပေသိ ငရဲကိုးထပ်အနေဖြင့် ထိုက်စန့်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနှင့် သဏ္ဌန်မဲ့ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့် “အခွင့်အာဏာ” ကိုတော့ ပြန်လည်ရယူနိုင်ကြသည်။</p> <p>ငရဲကိုးထပ်အနေဖြင့် ထိုဘိုးဘေးမဟာနတ်ဆိုးနှစ်ပါး၏ အခွင့်အာဏာကို ပြန်လည်ရယူနိုင်သည့်တိုင် ထိုဘိုးဘေးနတ်ဆိုးများ အမှန်တကယ် ဆင်းသက်လာအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးပေ။</p> <p>သို့သော် သူတို့အတွက် အလွန်တရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။</p> <p>“မိစ္ဆာနတ်ဘုရား(၁၂)ပါး အစီအရင်”</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>ယန်ကျန်းက...</p> <p>“အမှန်ပဲ... ငရဲကိုးထပ်က ထိုက်စန့်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနဲ့ သဏ္ဌန်မဲ့ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတို့ရဲ့ အခွင့်အာဏာကို အသည်းအသန် လိုချင်နေတဲ့အကြောင်းရင်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား(၁၂)ပါး အစီအရင်ကို ဖော်ဆောင်ဖို့ပဲ ၊ ဒီအစီအရင်နဲ့သာဆိုရင် သူတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးရောင်ဝါကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံတင်မကပဲ ယွမ်စီကောင်းကင်နတ်ဆိုးကိုပါ ချိတ်ပိတ်ထားရာက နိုးထအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား (၁၂)ပါး အစီအရင်...။</p> <p>နာမည်အတိုင်းပင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား (၁၂)ပါး၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားဖြင့် ဖော်ဆောင်ရ‌သော အစီအရင်ဖြစ်၏။</p> <p>တာအိုအဆင့်ရှိသည့် ဘိုးဘေးမဟာနတ်ဆိုး(၆)ပါးနှင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အထွတ်ထိပ်အဆင့်ရှိသည့် ထိပ်တန်းမဟာနတ်ဆိုး(၆)ပါးတို့၏ စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသည့် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>တွေးကြည့်ရုံရုံနှင့်ပင် ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>လောလောဆယ်မှာတော့ အသံကြားရုံဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော ထိုအစီအရင်မှာ စာအုပ်ထဲမှ နိယာမတစ်ခုအဖြစ်သာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p>ယွမ်စီကောင်းကင်နတ်ဆိုးသာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရာမှ လွတ်မြောက်လာပြီး ဓမ္မအဆုံးသတ်ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ဤလောကသို့ ဆင်းသက်လာမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဖန်ဆင်းခြင်းကောင်းကင်နတ်ဆိုးကတော့ ရုပ်အ‌လောင်းသာလျှင် ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် ထိုက်စန့်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနှင့် သဏ္ဌန်မဲ့ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတို့မှာလည်း အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည် မဟတု်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤအစီအရင်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည့်တိုင် စွမ်းအားအပြည့် ထုတ်ဖော်ရန်ကတော့ မဖြစ်နိုင်သလောက်သာပင်။</p> <p>ရန်ကျောက်ကဲက အလေးအနက် တွေးလိုက်ရင်း...</p> <p>“ငရဲကိုးထပ်က ယွမ်စီကောင်းကင်နတ်ဆိုးရဲ့ စည်းတံဆိပ်ကို ဖြေဖျောက်ဖို့နဲ့ ဓမ္မအဆုံးသတ်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကို ဆင့်ခေါ်ဖို့အတွက် ဒီအစီအရင်ကို ယန္တရားတစ်ခုအနေနဲ့ သုံးချင်တာ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>ယန်ကျန်းက...</p> <p>“အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံးပဲ ၊ ငရဲကိုးထပ်က အမြဲတမ်း အခွင့်အရေးကိုချောင်းနေတာ ၊ သူတို့တွေ တကျော့ပြန်အင်အားကြီးလာဖို့ ဘယ်တော့မှ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ တကယ်လုပ်မယ်ဆိုရင်တောင် ရှေ့ဆက်လျှောက်ရမယ့်လမ်းက အဝေးကြီးကျန်ပါသေးတယ်”</p> <p>ခဏနားပြီးမှ သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“တကယ်တော့ ရှေးခေတ်ကာလကတည်းက အင်အားစုအားလုံးက ငရဲကိုးထပ်ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြတာပဲလေ ၊ ငရဲကိုးထပ် အသည်းအသန်လိုချင်နေတဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတာ တခြားသူတွေလည်း သူတို့နည်းသူတို့ဟန်နဲ့ ရယူချင်နေကြတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးပဲ မဟုတ်လား”</p>


Save