Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၄၀၃</h2> <h2 style="text-align: center;">( ရုန်ထျန်းမြို့သခင် - ၂ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကျန်းမိသားစုက သူတို့ကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် လာရောက် တိုက်ခိုက်ရဲပြီး မိစ္ဆာ ဆူဂိုနှင့်ပင် မဟာမိတ် ဖွဲ့ခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ရီမိသားစုနှင့် ပဋိပက္ခမှာ ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။ သူတို့ ရန်သူများ ဖြစ်နေမှတော့ နိုင်းယွမ် ညှာတာမှု မပြသနိုင်ချေ။</p> <p>"သူ့ကို သတ်လိုက် ဟုတ်လား..." ရီချင်း လန့်သွားမိ၏။ သူမ ဓားရှည်ကို ကျန်းရွယ်၏ လည်ချောင်းတွင် ဖိထားပြီး အတွေးများက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဖြစ်နေသည့်အလား မျက်နှာ နီလိုက် ဖြူလိုက် ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>"ရီချင်း... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ... ငါက ကျန်းမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်နော်... မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲရင်... မင်းရဲ့ ရီမိသားစုကို ကျန်းမိသားစုက လက်မလွှတ်တမ်း လက်စားချေတာကို ခံစားစေချင်တာလား..."</p> <p>ကျန်းရွယ်မှာ နိုင်းယွမ်၏ ဝိညာဉ် ထိုးနှက်မှုကြောင့် တစ်ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာ၏။ မိန်းကလေး၏ ဓားရှည် သူ့ လည်ချောင်းတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ ဘာမှ မလုပ်ဘူး... ရှင်နဲ့ ဆူဂိုနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့တာကို ကျွန်မ အဖေကို ပြောပြပြီး မြို့သခင်ဆီက တရားမျှတမှုကို တောင်းခိုင်းမယ်... တရားမျှတမှုက လူတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိတယ်... အဲဒါက ရှင် အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ လိမ်ညာမှုတွေနဲ့ ဖုံးကွယ်လို့ ရတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ရီချင်း လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ ဓားရှည်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်၏။ သူမ လှည့်၍ ရီချန်နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ <br /> "သွားကြစို့..."</p> <p>စကားပြောပြီးနောက် သူမ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p>မိန်းကလေး သူ့ကို ကျောခိုင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အမူန်းတရား အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကျန်းရွယ်၏ မျက်လုံးများတွင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ သူ ရုတ်တရက် လက်သီးကို တင်းတင်း ဆုပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"သွားမယ်... မင်းတို့ ဘယ်ကို သွားမှာလဲ... သေလိုက်စမ်း..."</p> <p>ဓားမြှောင် တစ်ချောင်း ရုတ်တရက် သူ့လက်ဝါးထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ရီချင်းဘက်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်၏။</p> <p>ထိုအလစ်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဆိုးယုတ်ပြီး ရက်စက်ကာ ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက် မလုပ်သင့်သော အရာ ဖြစ်၏။</p> <p>ယုတ္တိတန်စွာ ပြောရလျှင် ရီမိသားစုနှင့် ကျန်းမိသားစု နှစ်ခုလုံးမှာ ရုန်ထျန်းမြို့ရှိ မိသားစုကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့တွင် ပဋိပက္ခများ ရှိလျှင်ပင် မျက်နှာသာပေး ထောက်ထားကြသေး၏။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ဟန်ဆောင်မှု အားလုံးကို လုံးဝ ဆွဲဖြဲပစ်ခြင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။ သို့သော် ကျန်းရွယ် ထိုဒေါသကို မျိုချ၍ မရနိုင်ချေ။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ယွမ်ရှန်းအဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်အား ဖန်းလီအစောပိုင်းအဆင့်ရှိ မိန်းကလေးငယ် တစ်ယောက်က အနိုင်ယူသွားသည်မှာ အလွန် ကြီးမားသော အရှက်ရမှု ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ သူမကို မသတ်ပါက ရင်ထဲမှ အမူန်းတရားကို မဖြေဖျောက်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>"ရှင်..."</p> <p>ရီချင်း တစ်ဖက်လူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးသော်လည်း ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သူမ ရှောင်တိမ်းရန် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်မို့ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် စူးရှသော လေတိုးသံ တစ်ချက် လေကို ဖြတ်သန်းသွား၏။ ကျောက်တုံးငယ် တစ်လုံး လေထဲတွင် ပျံသန်းလာပြီး ကျန်းရွယ်၏ လက်ဖဝါးကို တည့်တည့် ရိုက်ခတ်သွားကာ သူ့လက်အရိုးများ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြေမွသွားပေသည်။</p> <p>"အား..." ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ကျန်းရွယ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်လာ၏။</p> <p>ထိုအချိန်ထိ သူ ရီချင်း နောက်ကွယ်တွင် ပညာရှင် တစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေမှန်း မသိသေးပါမူ သူ အမှန်တကယ်ပင် လူမိုက် တစ်ယောက် ဖြစ်နေမည် ဖြစ်၏။</p> <p>"ဘာဖြစ်နေတာလဲ... မင်းတို့ မြို့အပြင်ဘက်မှာ ဒီလောက် ဆူညံအောင် ဘာလုပ်နေကြတာလဲ..."</p> <p>ကျန်းရွယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ထွေပြားနေပြီး ရီချင်း အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံ တစ်သံ လေထဲတွင် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက် ဆင်းသက်လာ၏။</p> <p>"မြို့သခင်... အကြီးအကဲ ကျန်းရွယ်က ကျွန်မတို့ကို ဖမ်းဆီးချင်ပြီး အားနည်းတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်နေပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့အတွက် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးပါ..."</p> <p>သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို မြင်သောအခါ ရီချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ဝင်းလက်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာကာ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေ ပေးရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>ရောက်လာသူမှာ ရုန်ထျန်းမြို့၏ မြို့သခင် ဖြစ်သလို ယွမ်ရှန်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်ပင်။</p> <p>ထိုသုံးရက်အတွင်း ရီချင်းက နိုင်းယွမ်ကို ရုန်ထျန်းမြို့ရှိ အင်အား ဖြန့်ဝေမှု အကြောင်းကိုလည်း ပြောပြခဲ့၏။ မြို့သခင်က တကယ်တမ်းတွင် ရုန်ထျန်းမြို့၌ အားအကောင်းဆုံး မဟုတ်ဘဲ အားအကောင်းဆုံးမှာ ကျန်းမိသားစု၏ ရှေးဘိုးဘေး ဖြစ်ကာ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်၏ တတိယအစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ရီချင်း၏ ဖခင်၊ ရီချန်က မြို့သခင်နှင့် အင်အား တူညီပြီး နှစ်ယောက်လုံး ယွမ်ရှန်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိကြ၏။</p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လာသည်နှင့် ရီမိသားစုနှင့် ကျန်းမိသားစုတို့က သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားများကြောင့် အဆုံးမရှိသော အငြင်းပွားမှုများနှင့် အသေးအဖွဲ ပဋိပက္ခများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေ၏။ ကျန်းမိသားစုတွင် တတိယအဆင့် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက် ရှိသော်လည်း ရီမိသားစုတွင်လည်း အထင်မသေးသင့်သော လျှို့ဝှက် အခြေခံအုတ်မြစ်များ ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် မိသားစု နှစ်ခုကြားတွင် အသေးအဖွဲ ပဋိပက္ခများ အများအပြား ရှိသော်လည်း ပဋိပက္ခကြီးများ မရှိချေ။</p> <p>သို့သော် ထိုဟန်ချက်ညီမှုမှာ ယခုနှစ်တွင် ကျိုးပဲ့သွား၏။ ကျန်းမိသားစု၏ သခင်လေး ကျန်းယိုက ဂိုဏ်း စမ်းသပ်မှု တစ်ခုတွင် ပါဝင်ပြီး အတွင်းစည်း တပည့် တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။ ထိုဂိုဏ်း၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုနှင့်အတူ အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရီမိသားစုလည်း မကြာသေးမီက အသက်ရှူမဝအောင် ဖိနှိပ်ခံနေရ၏။</p> <p>"မင်းတို့ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးဖို့ ဟုတ်လား... ကျန်းရွယ်... သူတို့ကို ဘာလို့ ဖမ်းဆီးချင်ရတာလဲ..."</p> <p>မိန်းကလေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ မြို့သခင် ကျန်းရွယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ မျက်နှာ လေးနက်နေ၏။</p> <p>"မြို့သခင်... သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်ပါနဲ့... သူက မိစ္ဆာ ဓားပြ ဆူဂိုနဲ့ ပူးပေါင်းထားတယ်... ဓားပြရဲ့ အာဏာကို အသုံးချပြီး ကျုပ်တို့ ရုန်ထျန်းမြို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ... အခု ဒဏ်ရာရနေတာကလည်း ကျွန်တော်ပဲဆိုတာ မြင်သင့်တယ်... ဒါ့အပြင်... ကျွန်တော့်မှာ သက်သေ တစ်ယောက် ရှိတယ်... ခင်ဗျား မယုံရင်... ခင်ဗျား မေးလို့ရတယ်..."</p> <p>ကျန်းရွယ် ရီချင်းကို ညွှန်ပြလိုက်၏။</p> <p>"ဆူဂိုနဲ့ ပူးပေါင်းတယ် ဟုတ်လား..."</p> <p>"ဟုတ်တယ်... သူက ကျုပ်တို့ ခေါင်းဆောင်ကို ရှာပြီး စီးပွားရေးကြီး တစ်ခု လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်... သူက ကျုပ်တို့တွေ မြို့သခင် စံအိမ်က လူတွေကို ချုံခို သတ်ပစ်မယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသောင်း ပေးမယ်လို့လည်း ပြောတယ်... ကျုပ်ဆီက ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက သက်သေပဲ... မဟုတ်ရင် ကျုပ်လို မိစ္ဆာငယ်လေး တစ်ယောက်က ဒီလောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ..."</p> <p>ကျန်းရွယ် စကားမပြောသော်လည်း ယခင်က မိစ္ဆာ ခေါင်းဆောင်ငယ် အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ လက်စွပ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာ ထွက်ကျလာ၏။ ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အားလုံး ဝိညာဉ်ချီဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့၏ အရည်အသွေး မနိမ့်ကျကြောင်း သိနိုင်၏။</p> <p>"မြို့သခင်... ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် အဲဒီတုန်းက စည်းမျဉ်းတွေ ချမှတ်ခဲ့တယ်... မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မြို့တော်ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့ သူတွေကို ညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရမယ်... အခု ဒီရီချင်းက ဒီလို အရာမျိုး လုပ်ခဲ့မှတော့... ခင်ဗျား စိတ်မပျော့သင့်ဘူး မဟုတ်လား..."</p> <p>ကျန်းရွယ် သရော်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... ငါ စိတ်မပျော့ဘူး... ရီချင်း... အခု လူ သက်သေနဲ့ ပစ္စည်း သက်သေ နှစ်ခုလုံး ရှိနေပြီ... မင်း တခြား ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ..." မြို့သခင် မျက်ခုံးကို မြှင့်လိုက်၏။</p> <p>"မြို့သခင်... ရှင် ကျွန်မကို တစ်ဖက်သတ် ပြောစကားနဲ့ အပြစ်ပေးလို့ ရလား..." မြို့သခင် ထိုသို့ ပြောမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ရီချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ဆိုးရွားသွား၏။</p> <p>"တစ်ဖက်သတ် ပြောစကား... မင်းက ငါ ကိစ္စတွေကို မတရား ကိုင်တွယ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား... အခု လူသက်သေနဲ့ ပစ္စည်း သက်သေ နှစ်ခုလုံး ရှိနေပြီ... မင်း တခြား ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ... ငါ အခု မင်းကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေးမယ်... ပထမ... ချက်ချင်း ငါနဲ့ မြို့သခင် စံအိမ်ကို ပြန်လိုက်ပြီး ငါ့စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံ... ဒုတိယ... ကျန်းရွယ်ကို မင်းကို ခေါ်သွားခိုင်းပြီး ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်... ကိုယ့်ဘာသာ ရွေးချယ်..."</p> <p>မြို့သခင် သူ့ လက်များကို နောက်ပစ်ထားပြီး သူ့ လေသံတွင် မခုခံနိုင်သော အာဏာ ပါဝင်နေ၏။</p> <p>"မြို့သခင်... ရှင်..." ရီချင်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် လှပသော မျက်နှာလေး ဖြူဖျော့သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွား၏။</p> <p>"မြို့သခင်က ပညာရှိတယ်... သြော်... ဟုတ်သားပဲ... မြို့သခင်... ကျုပ် ရီချင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေထဲမှာ မိစ္ဆာတွေ ရောနှောနေတယ်လို့ သံသယဝင်တယ်... ပြီးတော့ သူတို့ကိုလည်း ချက်ချင်း ခေါ်သွားရမယ်... ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်း ဒုက္ခ မဖြစ်အောင် နေရာမှာတင် သတ်ပစ်ရမယ်..." ကျန်းရွယ် ခုနက သူ့ လက်အရိုးကို ကျောက်တုံးဖြင့် ကြေမွသွားစေခဲ့သူကို ရှာဖွေလိုပုံ ရပြီး ရီချန်၊ နိုင်းယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူ တစ်ဖက်လူကို မတွေ့ရှိသေးချေ။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ သူ့ထက် အဆင့်များစွာ နိမ့်သော ပါရဂွန်အဆင့် ကောင်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တော့မှ အိပ်မက်မက်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ပါရဂွန်အဆင့် ဆိုသည်မှာ သူ့ မျက်လုံးထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး ဘာမှ မဟုတ်ချေ။</p> <p>"အင်း... မဆိုးဘူး... မိစ္ဆာတွေ ရောနှောဝင်ပြီး ပုံမှန် အစီအစဉ်ကို နှောင့်ယှက်တာကို ကာကွယ်ဖို့... သူတို့ကို လေးလေးနက်နက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ်... မင်းတို့ အားလုံး... ငါနဲ့ မြို့သခင် စံအိမ်ကို လိုက်ခဲ့... ငါ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးမေးမြန်းမယ်... ခုခံတဲ့ သူတွေကို နေရာမှာတင် သတ်ပစ်မယ်..."</p> <p>မြို့သခင် ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသများဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မြို့သခင်... ရှင် တစ်ဖက်သတ် ပြောစကားကိုပဲ ယုံကြည်တာ ထားပါ... ဒါပေမဲ့ ဒါတွေ အားလုံးက ကျွန်မ ရီမိသားစုက လူတွေပဲ... ဘယ်လိုလုပ် မိစ္ဆာ သူလျှိုတွေ ရှိနိုင်မှာလဲ..." သူမ၏ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ရီချင်း၏ လှပသော မျက်နှာ နီရဲနေ၏။</p> <p>သူမ မူလက မြို့သခင် ကိစ္စများကို ဘက်မလိုက်ဘဲ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူ ကျန်းရွယ်၏ တစ်ဖက်သတ် ပြောစကားကိုသာ ယုံကြည်မည်ဟု သူမ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် သူမ၏ အဆုတ်များ ဒေါသဖြင့် ပေါက်ကွဲလုမတတ် ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>"ဟမ့်... မိစ္ဆာတွေမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်... ဒီလူတွေက မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေလို  ပုံပေါက်နေပေမယ့်... မိစ္ဆာတွေ စိမ့်ဝင်နေတာ အရမ်း ဖြစ်နိုင်တယ်... လေးနက်တဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမျိုး လိုအပ်တယ်..."</p> <p>မြို့သခင်၏ စကားများမှာ ပြတ်သားပြီး ငြင်းခုံရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p>"ရှင်..." ရီချင်း ဒေါသဖြင့် တုန်လှုပ်သွား၏။ သူမ ထပ်မံ ချေပရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ပျင်းရိသော အသံ တစ်သံကား သူမ၏ စကားများကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>"အာ... ကျုပ် အစက မပါဝင်ချင်ခဲ့ပေမယ့်... အခုတော့ ဝင်ပါရတော့မယ်ထင်တယ်... သခင်မလေး ရီချင်း... ခင်ဗျား ဒီမြို့သခင်က အဲ့ငနွား ကျန်းရွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းနေတာ သတိမထားမိဘူးလား... ဘာပြောပြော အသုံးမဝင်ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၄၀၃ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save