Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသော စစ်မီးလျှံများ၊ တပ်ဖွဲ့သုံးဖွဲ့၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှု (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် အသံချဲ့စက် သို့မဟုတ် စွမ်းအင်ကူးပြောင်းမှု နည်းပညာတစ်ခုခုကို အသုံးပြုထားသော မောက်မာပြီး သြဇာလွှမ်းမိုးလိုသည့် အသံတစ်ခုက အကာအကွယ်၏ တားဆီးမှုကို ထိုးဖောက်ကာ ဝံပုလွေအသိုက်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။</p> <p>“အထဲက သားရဲတွေ နားထောင်စမ်း၊ ငါက လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်းက ဟော်ကျန်းပဲ” အသံပိုင်ရှင်ထံမှ ဖုံးကွယ်မထားသော မုန်းတီးမှုများနှင့် မောက်မာမှုများကို ခံစားရနိုင်သည်။</p> <p>“ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါတို့ရဲ့ပေါ့ဆမှုကြောင့် မင်းတို့သားရဲတွေ အခွင့်အရေးနည်းနည်း ရသွားရုံလေးပါ၊ ဒီလိပ်ခွံကြီးက မင်းတို့ကို ထာဝရ ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား”</p> <p>“အခြေအနေကို နားလည်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ ထွက်လာပြီး အဲဒီတောက်ပနေတဲ့သစ်ပင်နဲ့ ဝံပုလွေပေါက်တွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆက်သလိုက်။ ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို မြန်မြန်သေခွင့်ပေးဖို့ ငါစဉ်းစားပေးမယ်”</p> <p>“ဒါမှမဟုတ် ဒီလိပ်ခွံကြီးကို ငါချိုးဖျက်နိုင်တဲ့အချိန်ကျရင် ဝံပုလွေအသိုက်ထဲမှာ ခွေးတစ်ကောင်၊ ကြောင်တစ်မြီးတောင်မှ အရှင်မထားဘူးလို့ ငါကျိန်ဆိုတယ်၊ မင်းတို့ကို အရေခွံဆုတ်၊ အရိုးဆွဲထုတ်ပြီး ကျဆုံးသွားတဲ့ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ပူဇော်ပစ်မယ်”</p> <p>ဤစော်ကားမှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှု စကားများကြောင့် အကာအကွယ်အတွင်းရှိ ဝံပုလွေအုပ်စုကြီးထံမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p>ထျန်းပင်းဆိုလျှင် သွားများပေါ်လာသည်အထိ ဒေါသထွက်နေပြီး သူ၏ချော်ရည်စီးကြောင်းပုံစံများက မပီမပြင် တဖျတ်ဖျတ်လက်နေကာ ချက်ချင်းပင် အပြင်ထွက်၍ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများပြောနေသည့် လူသားကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေတော့သည်။</p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်ဝန်းများကမူ ရေခဲပမာ အေးစက်နေဆဲပင်။</p> <p>သူသည် ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်းကို အသုံးပြုကာ ဟော်ကျန်း၏ တည်နေရာကို သေချာချိန်စလိုက်ပြီး အကောင်းဆုံး တိုက်ကွက်လမ်းကြောင်းနှင့် အချိန်ကို တွက်ချက်နေ၏။</p> <p>ဟော်ကျန်း စကားပြောအပြီးတွင် တည်ငြိမ်ပြီးလေးနက်ကာ၊ ဖုံးကွယ်မရနိုင်အောင် အာဏာပြလိုသည့် နောက်ထပ်အသံတစ်ခုက အနောက်တည့်တည့်ရှိ သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း တပ်ဖွဲ့ထံမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်” ဤအသံက ပို၍တည်ငြိမ်သယောင်ရှိသော်လည်း ပိုမောက်မာနေပြီး သေချာပေါက်ဖြစ်လာတော့မည့် အမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောနေသည့်အလားပင်။</p> <p>“ငါက သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်းက လိန့်ဟောင်ပဲ၊ မင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ဉာဏ်ပညာက သာမန်မိစ္ဆာသားရဲတွေထက် သာလွန်နေတာက ငါ့ကို တကယ်အံ့သြစေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ပဲ၊ အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ခွန်အားအရှေ့မှာ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ရဲရင့်မှုက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"</p> <p>“အချည်းနှီး ခုခံနေတာတွေကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကို ဦးဆောင်ကာ လက်နက်ချလိုက်တော့၊ ငါမင်းရဲ့ အဓိကမျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်၊</p> <p>“ပြီးတော့ မင်းအတွက်လည်း ငါ့လက်အောက်မှာ ရှေ့တန်းက နေရာတစ်ခု ပေးမယ်လို့ မယိမ်းယိုင်သော ကျောက်ဆောင်ဘုရင်ရဲ့ နာမည်ကို တိုင်တည်ပြီး ငါကျိန်ဆိုတယ်”</p> <p>“အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့စစ်တပ်က အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်လာတဲ့အချိန်ဟာ မင်းတို့အားလုံး မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်ရမယ့်အချိန်ပဲ”</p> <p>ဤစကားလုံးများတွင် အထက်စီးမှနေ၍ သိမ်းသွင်းလိုခြင်းများ ပါဝင်နေပြီး ဝံပုလွေအုပ်စုကို လက်နက်ချခွင့်ပြုခြင်းကပင် ကြီးမားသော ကျေးဇူးတရားတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားနေပုံရသည်။</p> <p>ဤအပြုအမူက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားတတ်သော ဝံပုလွေအုပ်စုကြီးအတွက် ဟော်ကျန်း၏ ရိုင်းစိုင်းသော စော်ကားမှုများထက်ပင် ပို၍စော်ကားရာကျနေပေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အနောက်တောင်အရပ်ရှိ မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်း၏ တပ်ဖွဲ့အတွင်းမှ  ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုစိတ်များ အပြည့်ပါဝင်နေသည့် စက်ရုပ်ဆန်ဆန်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ယင်းကား ယန်ချင်းယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၊ ဒါမှမဟုတ်... အထူးစွမ်းအင်သက်ရှိတွေ စုစည်းနေတဲ့ နေထိုင်မှုအဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်လို့ပဲ ခေါ်ရမလား”</p> <p>ယန်ချင်းယွမ်၏ အသံတွင် ခံစားချက်များသိပ်မပါ၀င်ပဲ သိပ္ပံပညာရပ်ဆိုင်ရာ အစီရင်ခံစာတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေ၏။</p> <p>“ မင်းရဲ့ဖြစ်တည်မှု၊ ဒီမိခင်သစ်ပင်နဲ့ ဒီအကာအကွယ်နည်းပညာတွေ အားလုံးက အလွန်တန်ဖိုးမြင့်မားတဲ့ သုတေသနတွေပဲ၊ ခုခံနေတာက အကျိုးမရှိသလို အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်လည်း မဟုတ်ဘူး”</p> <p>“ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပါ၊ သုတေသနလုပ်ဖို့ မင်းတို့ရဲ့ အသိုက်ကို ဖွင့်ပေးပါ၊ ဒါဟာ သက်ရှိတွေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနဲ့ စွမ်းအင်အသုံးချမှု တိုးတက်ရေးအတွက် ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p>“မင်းတို့ စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီးပိုကောင်းတဲ့ အခြေအနေတွေကို ငါတို့ပေးနိုင်ပါတယ်၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ သိက္ခာအတွက် ဘာလို့ အသေအပျောက်တွေ ထပ်တိုးနေဦးမှာလဲ၊ ဒီအဖိုးတန်နမူနာတွေကို စစ်မီးလျှံတွေကြားထဲမှာ ဘာလို့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်မှာလဲ”</p> <p>အကြမ်းဖက် ခြိမ်းခြောက်သည့်အသံ၊ အာဏာပြသိမ်းသွင်းသည့်အသံနှင့် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ပြ၍ လက်နက်ချရန် ဖျောင်းဖျသည့်အသံ...  </p> <p>ဤအသံသုံးခုသည် ဝံပုလွေအုပ်၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို စိတ်ဓာတ်ရေးရာအရ ချိုးနှိမ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အရပ်သုံးမျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့ရရှိလိုက်သော တုံ့ပြန်မှုမှာ ကောင်းကင်ယံကို ထိုးခွဲသွားသည့် လင်းထျန်းလုံ၏ အေးစက်လှသော ဝံပုလွေဟိန်းဟောက်သံပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“အာဝူး...”</p> <p>ဤဟိန်းဟောက်သံက ငွေပြာဝံပုလွေ တိုက်ပွဲဟိန်းဟောက်သံ မဟုတ်သော်လည်း လင်းထျန်းလုံ၏ ဘုရင်အဆင့်အာဏာစက်နှင့် အဆုံးအစမဲ့ လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေပြီး ဝံပုလွေအုပ်စု၏ သဘောထားကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေပေသည်။</p> <p>အကြွင်းမဲ့ အထင်သေးခြင်းပင်။</p> <p>“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ များသွားပြီ” လင်းထျန်းလုံ၏ ဆန္ဒက ဝံပုလွေအဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ အေးစက်စွာ စီးဆင်းသွား၏။ “အားလုံး အသင့်ပြင်ထားကြ။ သူတို့ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးတော့မယ်”</p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင် စကားလုံးများဖြင့် ထိုးစစ်ဆင်ခြင်းက အလုပ်မဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းဆောင်သုံးဦးသည်လည်း စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်းများ ကုန်ဆုံးသွားကြတော့သည်။</p> <p>“ခေါင်းမာ၊ မိုက်မဲလွန်းတဲ့သူတွေ၊ အစီအရင်ဖွဲ့ကြ”</p> <p>ဟော်ကျန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်း၏ အစီအရင်နောက်ကွယ်တွင် မီးစွမ်းအင်သုံး မှော်ဆရာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရွတ်ဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p>“ရူးသွပ်နေသောနေမင်း၏ မြို့ကိုလောင်ကျွမ်းခြင်း”</p> <p>ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မီးစွမ်းအင်များ အရူးအမူး စုစည်းလာပြီး လေထုထဲတွင် အချင်းဆယ်မီတာကျော်ရှိသော တောက်ပလွန်းသည့် ဧရာမ မီးလုံးအဖြူကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာ၏။</p> <p>ယင်းက အကာအကွယ်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဖိချလာနေသည်မှာ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအားကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်နေသည့် နေမင်းငယ်လေးတစ်စင်းနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။</p> <p>“ငါတို့ရဲ့ အဓိကတံတိုင်းအစီအရင်ကိုဖွင့်၊ ရှေ့ကိုချီတက်၊” လိန့်ဟောင်ကလည်း အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>“တောင်ပြိုခြင်း”</p> <p>သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်းမှ စစ်သည်များ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး မြေဝါရောင်စွမ်းအင်များက တစ်သားတည်း ချိတ်ဆက်သွားကြသည်။ </p> <p>သူတို့သည် ဧရာမဒိုင်းကာကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အစောကကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားခြင်းမျိုးမလုပ်ကြတော့ပေ။</p> <p>ယင်းအစား ကြမ်းတမ်းစွာ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ကြသည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းက မြေကြီးနှင့် တောင်တန်းများကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး စုစည်းထားသော စွမ်းအားများက တောင်ထွတ်များကိုပင် အမှန်တကယ် ပြိုကျပျက်စီးစေနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။</p> <p>“တပ်ဖွဲ့အားလုံး၊ ဝမ်ကျင်လည်ပတ်မှုစနစ်ကို ဖွင့်ပြီး စွမ်းအင်အပြည့်နဲ့ တိုက်ခိုက်ကြ၊ အကာအကွယ်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအားနည်းချက်တွေကို ထိုးဖောက်ဖို့ အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်တဲ့ ဒရုန်းအုပ်တွေကို စေလွှတ်လိုက်” ယန်ချင်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်း၏ စက်ယန္တရားတပ်ဖွဲ့က သူတို့၏ အဝေးပစ်လက်နက်များမှ စွမ်းအင်များ အပြည့်အဏ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရေတွက်၍မရသော စွမ်းအင်ရောင်ခြည်တန်းများက သတ္တုမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား တိုး၀င်လာတော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရာနှင့်ချီသော ဒရုန်းငယ်လေးများက ပျားအုံတစ်ခုပမာ ပျံတက်လာကြပြီး အကာအကွယ်၏ စွမ်းအင်အချိတ်အချက်နေရာများကို ရှာဖွေဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းလာကြသည်။</p> <p>အရင်က တစ်ခါမှမကြုံဖူးသေးသော ဤတပ်ပေါင်းသုံးခု၏ အမြင့်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လင်းထျန်းလုံ၏ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်းသည် မျက်၀န်းစွမ်းရည်၏ အဆုံးစွန်သော ကန့်သတ်ချက်အထိ လည်ပတ်နေတော့သည်။</p> <p>“အခုပဲ” သူက ရုတ်တရက် ရှည်လျားစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ယင်းဖုန်း၊ အဲဒီဒရုန်းတွေကို ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်၊ ရန့်မြဲ့၊ ရှေ့ကဝင်တိုက်တာကို တောင့်ခံထား၊ ထျန်းပင်း…....”</p> <p>ဝုန်း...။</p> <p>အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသော ထျန်းပင်းသည် နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်တိုင် ဖိနှိပ်ခံထားရသည့် မီးတောင်တစ်ခုပမာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ သူသည် အထက်မြက်ဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သွား၏။</p> <p>သူတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်မည့်အစား လင်းထျန်းလုံ တွက်ချက်ထားသော လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းအတိုင်း တစ္ဆေများပမာ ရွေ့လျားသွားကြပြီး လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်း၏ ရူးသွပ်နေသောနေမင်း၏ မြို့ကိုလောင်ကျွမ်းခြင်း အစီအရင်ဘေးဘက်တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။</p> <p>“ပြင်းထန်ရေခဲဝါးမြိုခြင်း၊ ကွဲအက်သွားစမ်း”</p> <p>ထျန်းပင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူသည် တားဆီးမရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ကို သယ်ဆောင်လာပြီး ပြင်းထန်လှသည့် ရေခဲနှင့် မီးစွမ်းအင်များ ရောယှက်ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p>တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လာသော ဥက္ကာပျံတစ်ခုအလား သူသည် ပုံပေါ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော နေမင်းငယ်လေးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>ဘုန်း...။</p> <p>မြေပြင်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>တောက်ပလွန်းသော အဖြူရောင်မီးတောက်များနှင့် ရေခဲသဖွယ်အေးစက်နေသော ရေပြာရောင်လှိုင်းများက အချင်းချင်း အရူးအမူး ဝင်တိုက်ကာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>၎င်းမှဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးကြီးများက အနီးဆုံးရှိ လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များကို ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားစေတော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရန့်မြဲ့ဦးဆောင်သော အစောင့်အရှောက်များက မြေကြီးတုန်ဟီးမတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>နှင်းခဲအကာအကွယ်နှင့် လျှို့ဝှက်ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်တို့၏ အလင်းရောင်များက ခိုင်မာသော ရေခဲပြာရောင်တံတိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ချိတ်ဆက်သွားပြီး သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း၏ တောင်ပြိုခြင်း အစီအရင်ဖွဲ့စည်းပုံဖြင့် ဝင်တိုက်မှုကို အားကုန်သုံးကာ တောင့်ခံထားလိုက်ရာ ရေခဲစများနှင့် မြေကြီးအစအနများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။</p> <p>ယင်းဖုန်းနှင့် သူ၏အမဲလိုက်သမားများကမူ သေမင်း၏အရိပ်များပမာ လှုပ်ရှားသွားကြပြီး စစ်မြေပြင်၏ အစွန်းတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းကာ အကာအကွယ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးပမ်းကာ အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော ဒရုန်းများကို တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>ဒရုန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းနေသော သတ္တုအပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲ‌သွားလေတော့သည်။</p> <p>အပြင်းထန်ဆုံးသော ပထမအချီတိုက်ပွဲတွင် ဝံပုလွေအသိုက်က တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ချေပြီ။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အစသာရှိသေးကြောင်း လင်းထျန်းလုံသိသည်။</p> <p>သူတို့၏ အစီအရင်များနောက်တွင် ရပ်နေကြသော ဟော်ကျန်း၊ လိန့်ဟောင်နှင့် ယန်ချင်းယွမ်တို့၏ စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်များသည် အားနည်းသွားခြင်းမရှိသည့်အပြင် ပို၍ပင် မြင့်တက်လာကာ အန္တရာယ်များလာတော့သည်။</p> <p>စစ်မှန်သော ဘုရင်အဆင့်တိုက်ပွဲကြီး စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝံပုလွေအသိုက်၏ အသက်ရှင်သန်ရေးက နောက်ထပ်စက္ကန့်တိုင်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save