စိမ်းလန်းသောမြစ်မြို့၏ အရှေ့ဘက် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ အကွာရှိ တောအုပ်လေးတစ်ခု အတွင်းမှ မြင့်မားသော သစ်ပင်အိုကြီးပေါ်တွင် လူရိပ်နှစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ စိမ်းလန်းသောမြစ်မြို့ကနေ ထွက်ခွာလာကြသည့် ကျန်းချန်တို့ နှစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။
စိမ်းလန်းသောမြစ် မြို့ကနေ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ကျန်းချန်နှင့် ရွှယ်ချန်ကျဲ တို့သည် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ကာ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းဖြစ်စေ၊ ကျိုလီ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းဖြစ်စေ ကပ်ဘေးဆေးလုံးနှင့် ပတ်သက်၍ အလွယ်တကူ လက်လျှော့ကြလိမ့်မည် မဟုတ်သည်ကို ကျန်းချန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။
နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် တိုက်ပွဲသည် လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်သာ ဖြစ်ပေါ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့ အနေဖြင့် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်ကာ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကို စောင့်ကြည့်နေသရွေ့ ရေနောက်သောအခါတွင် ငါးဖမ်းနိုင်ဖွယ် ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။
သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ ရွှယ်ဝူရှနှင့် အခြားသူများသာ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အထိနာသွားသည်နှင့် သူတို့က ကြားကနေ အမြတ်ထုတ်နိုင်ပြီး ရွှယ်ဝူရှ တို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးပင် ရရှိကောင်း ရရှိနိုင်ပေသည်။
အရှိန်အဝါကို မည်သူမှ မရိပ်မိစေရန် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရန်အတွက် ကျန်းချန်သည် ရွှယ်ချန်ကျဲကို အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်သည့် နည်းစနစ်အား သင်ကြားပေးထားခဲ့သည်။
သူတို့ နှစ်ဦး၏ စွမ်းရည်ဖြင့် အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်သည့်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားလျှင် မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင်လျှင် သူတို့ ရှိနေသည်ကို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ နောက်ကနေ ခြေရာခံလိုက်လာတဲ့ လူတွေကို ရှင်းပစ်ပြီးပြီလား”
ကျန်းချန်သည် သစ်ကိုင်းကြားကနေ မိုင်ရာချီ အကွာတွင် အနားယူနေသော လူရိပ်များကို ကြည့်ရင်း ခပ်တိုးတိုးမေးလိုက်သည်။
ရွှယ်ဝူရှနှင့် လီရှောင် တို့သည် သူတို့၏ အာရုံအများစုကို ကပ်ဘေးဆေးလုံး အပေါ်တွင် စုပုံထားသော်လည်း ကျန်းချန် တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် လူလွှတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် စိမ်းလန်းသောမြစ်မြို့ကနေ ထွက်လာပြီးနောက်တွင် ကျန်းချန်သည် တမင်တကာပင် အဝေးသို့ ပတ်သွားခဲ့ပြီး ရွှယ်ချန်ကျဲကို သူတို့ နောက်သို့ နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာသည့် သူများကို ရှင်းခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
“သခင်ကြီး စိတ်မပူပါနဲ့.. ကျွန်တော် အားလုံးရှင်းလိုက်ပါပြီ.. အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်မှာ ရှိနေလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိုစကားကိုပြောရင်း ရွှယ်ချန်ကျဲသည် လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ကို အဝေးကနေ လှမ်းကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“သခင်ကြီး နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေသလိုပဲ.. လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက စိမ်းလန်းသောမြစ်မြို့ကနေ ထွက်လာတာ မကြာသေးဘူး.. လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက စိမ်းလန်းသောမြစ်မြို့ကနေ ထွက်လာတာ မကြာသေးဘဲ ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ အနားယူနေရတာလဲ”
လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသည် သူတို့ကို အကူအညီပေးရန် အတွက် မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် ဖိတ်ခေါ်ထားသည် ဖြစ်ရာ သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ကျိုလီအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း တို့က ကပ်ဘေးဆေးလုံးကို အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည် မဟုတ်မှန်း ရိပ်စားမိလောက်သည်။
သို့ဆိုလျှင် လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း အနေဖြင့် သူတို့၏ ဌာနေသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ရောက်အောင် သွားသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။
သို့ရာတွင် ယခုအခါတွင်မူ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသည် စိမ်းလန်းသောမြစ် မြို့ကနေ ထွက်လာသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ရပ်နားကာ အနားယူနေခဲ့သည်။
ယင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
“ရှေ့က တောအုပ်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ အများကြီးရှိနေတယ်.. ဒီထဲမှာ မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ပါနေတယ်.. လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက လူတွေက အဲဒါကို သတိထားမိသွားလို့ ဖြစ်မယ်”
လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ အရှေ့မှ တောအုပ်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ကျန်းချန်၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် ကျဥ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။
အုပ်စိုးသူအဆင့်နှင့် အလွန်တရာ နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်၍ ကျန်းချန်၏ လက်ရှိ အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် အလွန်တရာပင် အားကောင်းနေခဲ့သည်။
ကျန်းချန်သည် သူ့ရှေ့ရှိ တောင်တန်းဆီကနေ မဟာယာန တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည့် အရှိန်အဝါ နှစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့သည်။
ထိုအရှိန်အဝါ နှစ်ခုသည် မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါ ဆိုသည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။
မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို အတော်လေး ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ကျန်းချန် ကဲ့သို့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်သည့် အဆင့်မြင့်လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို မတတ်မြောက်ထားသောကြောင့် ကျန်းချန်က အာရုံခံမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုမဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ကျန်းချန်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါ တချို့ ရှိနေခဲ့၏။
သံသယဖြစ်စရာ မလိုလောက်အောင်ပင် ထိုတောအုပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အုပ်စုနှစ်စုမှာ သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ကျိုလီ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ လူများသာ ဖြစ်နိုင်လောက်၏။
“ဒီနှစ်ကောင်က ကပ်ဘေးဆေးလုံးကို အပိုင်သိမ်းဖို့ အသေအလဲ ကြိုးစားနေတာပဲ”
တောအုပ်အတွင်းရှိ အခြေအနေကို ခံစားမိပြီးနောက်တွင် ကျန်းချန်သည် စိတ်ထဲကနေ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျန်းချန်နှင့် ရွှယ်ချန်ကျဲ တို့သည် မြင့်မားသော သစ်ပင်အိုကြီးပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ သူတို့ရှေ့ရှိ တောအုပ် အခြေအနေကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်ရှုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မည်သည့်အသံမှ မထွက်ဘဲ ငြိမ်သက် တိတ်ဆိတ်နေသော တောအုပ်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါတွင် လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိထားမိသွားပြီ ဖြစ်ရာ တောအုပ်အတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ဝင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ကျယိုလီအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ လူများသည်လည်း တစ်ဖက်ဖက်က အရင်ဆုံး စတင်လှုပ်ရှားရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြပုံ ရ၏။
သူတို့နှစ်ဖွဲ့သည် တစ်ဖက်အဖွဲ့က လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အထိနာသွားသည် အထိ စောင့်ကာ ကြားထဲကနေ တံငါသည် ကဲ့သို့ အကျိုးအမြတ်ရယူလိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ကြားတွင် အခြေအနေတင်းမာနေပြီ ဖြစ်ရာ မည်သည့်အဖွဲ့က အရင်ဆုံး စိတ်မရှည်ဖြစ်မလဲ ဆိုသည့်အပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။
ဤကဲ့သို့ စောင့်ဆိုင်းရင်းဖြင့် အချိန်များက တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်သော အငွေ့အသက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အချိန်အတော်ကြာ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။
အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်းပင် မသိရပေ။
မျက်စိမှိတ်ကာ အနားယူရင်း သစ်ပင်၏ ပင်စည်ကို မှီနေခဲ့သော ကျန်းချန်သည် အဆုံးသတ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အနားယူနေကြသော လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းအဖွဲ့သည် အဆုံးသတ်တွင် စတင် လှုပ်ရှားလာခဲ့ချေပြီ။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် အရှေ့ရှိ တောအုပ် ဆီသို့ ဦးတည်၍ မသွားဘဲ ဘေးဘက်ကနေ ကွေ့ပတ်၍ သွားခဲ့ကြသည်။
လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသည် တောအုပ်အတွင်းရှိ အန္တရာယ်ကို သတိထားမိသွားပုံရပြီး ဤနေရာတွင်လည်း ဆက်လက် အချိန်မဖြုန်းလိုတော့သဖြင့် လမ်းလွှဲကနေ သွားရန် စီစဥ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက လမ်းလွှဲကနေ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သောအချိန်မှာပင် တောအုပ်အတွင်းရှိ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် အဆုံးသတ်တွင် ငြိမ်သက် မနေနိုင်တော့ပေ။
“ဝုန်း..”
တောအုပ်အတွင်းကနေ သွေးရောင်လွှမ်းသော ပုံရိပ်လေးခုသည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သွေးရောင် အလင်းတန်းလေးခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း အဖွဲ့၏ အရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခနဲ့တဲ့တဲ့ လေသံတစ်သံသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။
“ရေခဲမြစ်မိစ္ဆာကြီး.. မတွေ့ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားခဲ့ပြီ.. မင်းဒီလောက်အထိ သတိကြီးမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး”
လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကြာမြင့်သည့် ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်စက် အရှိန်အဝါရှိသည့် အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အဘိုးအိုသည် သူ၏ ရှေ့မှ သွေးရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူထွားကြီးကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ရွှယ်ကျိုးမင်.. နောက်ဆုံးတော့ မင်းလည်း ဝင်ပါလာရပြီပေါ့”
သွေးရောင် ဝတ်ရုံဝတ်လူမှာ သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ လက်ယာကိုယ်ရံတော် ဖြစ်သည့် ရွှယ်ကျိုးမင် ဖြစ်သည်။
“ရေခဲမြစ်မိစ္ဆာကြီး.. မင်းက လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်လည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ ငါတို့ နှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ပြဿနာကြားမှာ ဝင်ပါချင်ရတာလဲ.. ဘာမှမဟုတ်တဲ့ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း အတွက်နဲ့ ငါတို့ သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ပြစ်မှားတာက ဥာဏ်ရှိတဲ့ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ဘူး”
ရွှယ်ကျိုးမင်က ရေခဲမြစ်မိစ္ဆာကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း အခုနေ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် အချိန်မီပါသေးတယ်”
ရေခဲမြစ်မိစ္ဆာကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
“ရွှယ်ကျိုးမင်.. သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်ကိုသုံးပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့.. ငါက သူတို့ဆီက အကျိုးအမြတ်ကို လက်ခံထားပြီးမှတော့ သူတို့ရဲ့ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ပေးရမှာပဲ.. မင်းက ကပ်ဘေးဆေးလုံးကို လုယူချင်တယ် ဆိုရင် မင်းမှာ အဲဒီစွမ်းရည်ရှိ၊မရှိ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”
“စကားကောင်း ပြောနေတာကို နားမထောင်ချင်ဘူးကိုး.. မင်းဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာနေမှတော့ ငါ့ဘက်ကလည်း အားနာမနေတော့ဘူး”
ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက်တွင် ရွှယ်ကျိုးမင်သည် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်၏တစ်နေရာ ဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“လီထျန်းယွမ် ထွက်လာခဲ့တော့.. အခြေအနေက ဒီအထိ ရောက်နေပြီကို မင်းက ဘာလို့ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေသေးတာလဲ”
သူက လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကို အရင်ဆုံး တားဆီးလိုက်သော်လည်း ငတုံးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
သူသာ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းနှင့် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျိုလီအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ လူများကို အခွင့်အရေးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။
သူ့အနေဖြင့် ယခုလုပ်ဆောင်ရမည့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ကျိုလီအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ လူများကို အရင်ဆုံး ခေါ်ထုတ်ပြီး ၎င်းတို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ လေအေးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
သို့မှသာ မျှမျှတတ ယှဥ်ပြိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။
“ဝှစ်..”
ရွှယ်ကျိုးမင်၏ စကားအဆုံးတွင် တောအုပ်အတွင်းကနေ လေတိုးသံတချို့ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် လူရိပ်လေးခုသည် တောအုပ်အတွင်းကနေ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ထိုလေးဦးအနက် သုံးဦးမှာ လီရှောင်တို့ သုံးဦးပင် ဖြစ်သည်။
လီရှောင်တို့ သုံးဦး၏ ရှေ့တွင်မူ အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပုံရသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။
ယင်းအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ အရှိန်အဝါသည် အလွန်တရာပင် နက်ရှိုင်းပြီး သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ ရွှယ်ကျိုးမင်ထက်ပင် အနည်းငယ်မျှ မနိမ့်ကျပေ။
အခန်း(၂၅၁၆)ပြီး၏။
***