Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၃</h2> <h2 style="text-align: center;">တော်ဝင်ညီလာခံစတင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ တော်ဝင်ညီလာခံခန်းမကြီးသည် ယခုကဲ့သို့  အခမ်းအနားမျိုး  မမြင်တွေ့ရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှေရောင်နဂါးရုပ်လုံးများ ထွင်းထုထားသည့် တိုင်လုံးကြီးများသည် မြင့်မားလှသော မျက်နှာကြက်ဆီသို့ ထိုးတက်နေကြသည်။ ရာဇပလ္လင်နောက်ခံတွင်မူ ကြက်သွေးရောင် ပိုးထည်ကုလားကာအကြီးကြီးများကို ချိတ်ဆွဲထား၏။</p> <p>လေထုကိုယ်နှိုက်ကပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေပြီး ဖိနှိပ်ထားသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါများနှင့် ရန်လိုမှုများက ခန်းမအတွင်း ပြည့်နှက်နေသည်။ ယနေ့သည် သာမန်ညီလာခံတစ်ခု မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယနေ့သည် ပိုင်မျိုးနွယ်စုအတွက် စီရင်ချက်ချမည့်နေ့ ဖြစ်သည်။</p> <p>အင်ပါယာအတွင်းရှိ သြဇာအာဏာအကြီးမားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နေရာယူလာကြသည်။</p> <p>ရှေ့ဆုံးနားတွင် လီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လီကျန်းဟုန်ရှိပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ငွေရောင် ချီလင်း ပုံစံများကို ပန်းထိုးထား၏။ </p> <p>သူ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။</p> <p>သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ကျောက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကျောက်ဝူထျန်း ရှိနေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အင်္ကျီရှည်များအတွင်း ပိုက်ထားကာ တည်ငြိမ်သော်လည်း အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ရပ်နေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဟန်ရှလည်း ရောက်ရှိနေသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။</p> <p>သူတို့သည် လာရောက်ကြည့်ရှုရုံသက်သက် မဟုတ်ကြပေ</p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို အထိနာနာဖြင့် အပြစ်ပေးခံရစေရန် သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ဖို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ရန်သူများသာမက သူတို့ဘက်တော်သားများဖြစ်သည့် ချူမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ချူရှင်း လည်း ရှိနေသည်။</p> <p>ယနေ့တွင် တော်ဝင်မိသားစုသည် ပိုင်မျိုးနွယ်စုနှင့် သူတို့၏ မဟာမိတ်များကို ဥပဒေအထက်တွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း နားလည်စေရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။</p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် မည်သို့သော မျိုးနွယ်စုဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ပြသခြင်းဖြင့် သူတို့၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖြိုခွဲရန်လည်း ရည်ရွယ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ခန်းမ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာရှိ နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စံပယ်နေသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာထက်တွင်</p> <p> စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။</p> <p>ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို လူတိုင်း သိကြသည်။</p> <p>ပါဝင်ပတ်သက်သူတစ်စုမှာ ယခုထက်ထိ ပေါ်မလာသေးပေ။</p> <p>စီရင်ချက်ချခံရမည့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ခန်းမအတွင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လီကျန်းဟုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်  ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ပိုင်ထျန်းဟမ် ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ ငါတို့ကို ဒီမှာ ထာဝရ စောင့်ခိုင်းထားဖို့ ကြံနေတာလား"</p> <p>ကျောက်ဝူထျန်းက ရာဇပလ္လင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။</p> <p>"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုတောင် စောင့်ခိုင်းထားတယ်ဆိုတော့... ပိုင်မျိုးနွယ်စုက သူတို့ကိုယ်သူတို့ အင်ပါယာထက် မြင့်မြတ်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလား"</p> <p>သူက ထိုသို့ပြောဆိုနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ပြုံးနေမိသည်။</p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုက ယခုကဲ့သို့ ပြုမူလေလေ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် သူတို့ကြား ဆက်ဆံရေး ပိုမိုဝေးကွာလေလေဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးပင် မဟုတ်ပါလော</p> <p>အများစုကလည်း ထိုစကားကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကြသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ်</p> <p>အချိန်ကား ကျန်ပါသေးသည်။</p> <p>တရားဝင် ညီလာခံ စတင်ရန် တစ်မိနစ်သာ လိုတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ဆင့်ခေါ်မှုကို ခံရလျှင် နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှ ရောက်လာခြင်းထက် စောစောစီးစီး ရောက်ရှိလာသင့်သည် မဟုတ်ပါလော</p> <p>အထူးသဖြင့် စွပ်စွဲချက်များ ရင်ဆိုင်နေရချိန်မျိုးတွင် ပို၍ပင် သတိထားသင့်သည်။</p> <p>နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦး ရှေ့သို့တက်လာပြီး အခမ်းအနားသုံး လှံတံဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို အချက်ပေး ခေါက်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအသံက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွား၏။</p> <p>"ညီလာခံစတင်ဖို့ တစ်မိနစ်ပဲ လိုပါတော့တယ်"</p> <p>ဝေဖန်သံများက ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။</p> <p>"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"</p> <p>"မောက်မာလှချည်လား"</p> <p>"သူတို့ ရောက်မလာရင် ဒါဟာ ပုန်ကန်မှုပဲ"</p> <p>"ဧကရာဇ်ရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကို ငြင်းဆိုတာဟာ အာဏာဖီဆန်တာပဲ"</p> <p>လေထုက ပို၍ အေးစက်တင်းမာလာသည်။</p> <p>စက္ကန့် ၃၀ သာ လိုတော့သည်။</p> <p>၂၉ စက္ကန့်</p> <p>၂၈ စက္ကန့်</p> <p>လီကျန်းဟုန်သည် လက်ပိုက်လျက် စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>"ပိုင်ထျန်းဟမ် တစ်ယောက် တကယ်ပဲ မလာရဲတာလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။"</p> <p>စက္ကန့် ၂၀ သာ လိုတော့သည်။</p> <p>တင်းမာမှုများက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"သူတို့ အပြစ်ရှိတာကို ဝန်ခံလိုက်တာ ဖြစ်မှာပါ။"</p> <p>"ဒါမှမဟုတ် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ရင်ဆိုင်ရမှာ ကြောက်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"</p> <p>၁၅ စက္ကန့်...</p> <p>၁၀ စက္ကန့်...</p> <p>အချို့သူများ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ လှောင်ပြုံးများဖြင့် ကွေးညွတ်နေကြချေပြီ။</p> <p> လီကျန်းဟုန်၏ အကြည့်များကလည်း ပိုမိုစူးရှလာသည်။</p> <p>"အကယ်၍ သူတို့သာ ရောက်မလာခဲ့ရင်”</p> <p>၄... ၃... ၂</p> <p>ဘုန်း</p> <p>ထိုအသံသည် ကျယ်လောင်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ခန်းမကြီးအတွင်း၌မူ ပြိုကျလာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ကြီးမားလှသော ညီလာခံခန်းမ တံခါးကြီးများ ပွင့်ဟသွားသည်။ </p> <p>လူအားလုံး၏ ခေါင်းများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်သွားကြ၏။</p> <p>ပြင်ပမှ ရွှေရောင်နေခြည်များက ခန်းမအတွင်းသို့ ခဏတာ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာပြီးနောက် လူရိပ်တစ်ခုက တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်</p> <p>သူသည် ရှေ့သို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ </p> <p>ပြောင်လက်နေသော ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက မှန်မှန်ကန်ကန်ပင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။</p> <p>သူ့နောက်တွင် ခြံရံလာသည့် အစောင့်အရှောက်များ မပါရှိပေ။</p> <p>အကြီးအကဲများလည်း မလိုက်ပါလာပေ။</p> <p>ပိုင်ထျန်းဟမ်လည်း မရှိပေ။</p> <p>သူသည် တစ်ဦးတည်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>စုဝေးနေသော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကြားတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ လှိုင်းလုံးသဖွယ် ရိုက်ခတ်သွားသည်။ </p> <p>လီကျန်းဟုန်၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p>"ပိုင်ထျန်းဟမ် ဘယ်မှာလဲ”</p> <p>သူက မာန်မဲကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ဘက်သို့ တစ်ချက်ကလေးပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုမေးခွန်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူသည် လီကျန်းဟုန်ကို ပြန်လည်ဖြေကြားရန် တာဝန်မရှိသည့်အလားပင်။</p> <p>"မင်း”</p> <p>လီကျန်းဟုန်သည် သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကပင် သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာ လျစ်လျူရှုဝံ့နေသည် မဟုတ်ပါလော</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ညီလာခံခန်းမ၏ ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားသည်။ </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် တည့်တည့်ဆုံသွား၏။</p> <p>ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်း ထိုအရာကို ခံစားလိုက်ရသည်</p> <p>သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော သိမ်မွေ့သော်လည်း ဖိနှိပ်မှုပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါ။</p> <p>သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်မှာ လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူထုတ်လွှတ်နေသော ဖိအားသည် ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။</p> <p>လီကျန်းဟုန် မျက်နှာက ပို၍ မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p>"ပိုင်မျိုးနွယ်စုက ဒီလို ငှက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကိုပဲ လွှတ်လိုက်ရဲတယ်ပေါ့။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုက တော်ဝင်ညီလာခံကို အလေးမထားဘူးထင်တယ်"</p> <p>သူက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ကို ခဏမျှ ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p>သူ၏ အကြည့်များသည် အေးစက်တည်ငြိမ်နေ၏။</p> <p>"ဒီလို ကိစ္စသေးသေးလေးတွေအတွက် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်လာနေမှာလဲ။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် လုံလောက်နေပြီ”</p> <p>ရိုးရှင်းလှသော ထိုအဖြေကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး တစ်ဖန် လှုပ်ခတ်သွားပြန်လေသည်။</p> <p>မောက်မာလိုက်တာ</p> <p>၎င်းသည် ငြင်းပယ်လို့မရေသာ မောက်မာရိုင်းစိုင်းမှုပင်</p> <p> ပိုင်ထျန်းဟမ်ကို ကိုယ်တိုင်လာရောက်ရန် ဆင့်ခေါ်ထားသည့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုပါ ဗြောင်ကျကျ အရေးမစိုက်တာပင်</p> <p>ပိုင်ကျီဟန် ရောက်လာတာနဲ့တင် လုံလောက်ပြီလား။</p> <p>ဂိုဏ်းပေါင်းစုံနှင့် မျိုးနွယ်စုအားလုံးသည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကိုယ်တိုင် စေလွှတ်ထားကြပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကိစ္စကို ဦးစီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဥပဒေချိုးဖောက်ကြောင်း စွပ်စွဲခံထားရသူကမူ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကိုပင် စေလွှတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> ၎င်းမှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပါအဝင် ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို အထင်အမြင်သေးနေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။</p> <p>"တော်ဝင်ညီလာခံကို အခုပဲ စတင်လိုက်ပြီ”</p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ မောက်မာမှုအပေါ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော်လည်း နန်းတွင်းအရာရှိက အမိန့်အတိုင်း ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။ </p> <p>အားလုံး၏ အကြည့်များက နဂါးပလ္လင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>ဧကရာဇ်၏ အကြည့်က ပိုင်ကျီဟန်အပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေ၏။</p> <p>"ပိုင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဘယ်မှာလဲ"</p> <p>ဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ဖခင်က ပိုပြီးအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်ဖို့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာပဲ ရှိနေပါတယ်"</p> <p>ခန်းမအတွင်း တီးတိုးလှုပ်ခတ်သံများ ပျံ့လွင့်သွားသည်။</p> <p>ထိုစကား၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံရမည့် ဤညီလာခံသည် ပိုင်ထျန်းဟမ် လုပ်ဆောင်နေသည့် အခြားကိစ္စများလောက် အရေးမကြီးဟု ဆိုလိုလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိုအချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံမရပေ။ သူ၏ စကားလုံးများတွင် ရာဇပလ္လင်ကို အလေးမထားသည့် အရိပ်အယောင်များ အထင်းသား ပါဝင်</p> <p>နေသည်။</p> <p>မဟုတ်သေးပေ</p> <p>သူက တမင်သက်သက်ကို ထိုသို့ ဆိုလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ </p> <p>သူ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သော အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ထိုအသံနောက်ကွယ်ရှိ ဖိအားများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။</p> <p>"မင်းက ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဒီနေ့ရဲ့ စီရင်ချက်ရလဒ်ကို လက်ခံနိုင်မှာလား"</p> <p>မေးခွန်းက ရိုးရှင်း၏</p> <p>သို့သော်လည်း လူတိုင်းက ထိုမေးခွန်း၏ အလေးအနက်ကို နားလည်ကြသည်။</p> <p>အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်က 'ဟုတ်ကဲ့' ဟု ဖြေကြားလိုက်ပါက ယနေ့ချမှတ်မည့် မည်သည့်စီရင်ချက်မဆို—အပြစ်ပေးခြင်း၊ လျော်ကြေးပေးစေခြင်း သို့မဟုတ် ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း—အားလုံးကို ပိုင်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။ ရာနှင့်ချီသော အကြည့်များက သူ့အပေါ်တွင် စုပြုံကျရောက်နေသည်။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က နဂါးပလ္လင်ရှေ့တွင် ခပ်မတ်မတ် ရပ်နေ၏</p> <p>"ရလဒ်ကသာ တရားမျှတပြီး ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်ရှိမယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော်မျိုး ဘာလို့ လက်မခံနိုင်ရမှာပါလဲ အရှင်မင်းကြီး” အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>ခန်းမတစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်</p> <p>ရ၏။</p> <p>သူ၏ စကားက သိမ်မွေ့၏</p> <p>သို့သော်လည်း လုံလောက်သော သတိပေးချက် ပါဝင်နေသည်။ </p> <p>ကျောက်ဝူထျန်း၏ မျက်လုံးများက ဖျတ်ကနဲ လက်သွား၏။</p> <p>တရားမျှတပြီး ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်ရှိမည်ဆိုပါက</p> <p>ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်သည် လေထုထဲတွင် လေးလံစွာ ပျံ့လွင့်နေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ရလဒ်က မျှတပါက ပိုင်မျိုးနွယ်စုက လက်ခံမည်။</p> <p>သို့သော် မျှတမှုမရှိလျှင်ကော—?</p> <p>ဘယ်လိုဖြစ်လာမည်နည်း။</p> <p>ထို့အပြင် သူက တော်ဝင်ညီလာခံသည် အမြဲတမ်း တရားမျှတမှု မရှိနိုင်ကြောင်းကိုပါ သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုလိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည်လည်း သိသိသာသာ မည်းမှောင်သွားလေတော့သည်။</p> <p>၎င်းသည် ဗြောင်ကျကျ ပုန်ကန်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ</p> <p>သို့သော်လည်း တိကျပြတ်သားသော စည်းခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ဤနေရာသို့ အသနားခံရန် လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ခဏမျှ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် နှုတ်ဆိတ်နေမိသည်။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် ဧကရာဇ်ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ လက်ခံရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p>ပိုင်ရှင်းယွဲ့သည်မ သေမျိုးဧက္ကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လီမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုတို့မှ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်စဉ်က</p> <p>တော်ဝင်မိသားစုသည် မည်သို့မျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>သူတို့သည် ထိုလုပ်ရပ်ကို ပြစ်တင်ရှုံ့ချခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ</p> <p> ထိုသို့ပြုမူရခြင်း အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းရန် ညီလာခံဆင့်ခေါ်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ </p> <p>အမှန်စင်စစ် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအမွေအနှစ်ကို ပါဝင်ရယူလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသခဲ့ကြသည်။ </p> <p>အကြောင်းမှာ မသေမျိုးဧက္ကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ကျင့်စဉ်လောကတွင် အင်အားကြီးမားမှုကသာ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ပိုင်ရှင်းယွဲ့ကို စီးဆင်းနေသောလမင်းဂိုဏ်းက ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သောကြောင့်သာ ထိုစဉ်က အင်ပါယာသည် မလှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် တော်ဝင်မိသားစုသည် လီ-ကျောက် မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် လက်တွဲထားပြီဖြစ်ရာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ အပြစ်ပေးရန် ကြိုးပမ်းမည်ကို သူ ကြိုတင်သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ပိုင်ကျီဟန်သည် ယခုအချိန်တွင် တရားမျှတမှုကို မျှော်လင့်မနေတော့ပေ။</p> <p>သူ ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။</p> <p>သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့သော အကြောင်းပြချက်မျိုးကို ဖန်တီးကြမည်နည်း ဆိုသည်ကို ကြည့်ရန်ပင်။</p> <p>ထိုအပေါ်တွင် လိုက်လျောညီထွေ တုံ့ပြန်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ချလိုက်ရင်း</p> <p>"မင်းက ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုတယ်လို့ ဆိုမှတော့... ဒီညီလာခံကို ဆက်လက်စတင်စေ " ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>နန်းတွင်းအရာရှိက အခမ်းအနားသုံး လှံတံဖြင့် အချက်ပေး ခေါက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>"မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ရှေ့သို့ ထွက်လာစေ”</p> <p>ဧရာမ တံခါးကြီးများ တစ်ဖန် ပွင့်ဟလာပြန်သည်။ ပြောင်လက်နေသော ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။</p> <p>ဝမ်ဟောက်ယု ဝင်လာသည်။</p> <p>သူသည် ဂိုဏ်း၏ တရားဝင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ ဖျတ်ကနဲ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>ခဏတာမျှ</p> <p>သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီးမှ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>သူက ရှေ့သို့တက်ကာ ရာဇပလ္လင်ဆီသို့ အလေးအမြတ် ဦးညွှတ်လိုက်၏။</p> <p>"နှိမ့်ချလှတဲ့ ဒီဂိုဏ်းချုပ်က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>"ထပါ" ဟု ဧကရာဇ်က ဆိုသည်။</p> <p>ဝမ်ဟောင်ယုသည် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံကို ခန်းမတစ်ခုလုံး ကြားနိုင်စေရန် ခပ်ကျယ်ကျယ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ခေါင်းဆောင်အပေါင်းတို့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းက အင်ပါယာအပေါ် မျိုးဆက်အလိုက် သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေတွေကို လိုက်နာပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကိုလည်း စောင့်ထိန်းခဲ့ကြပါတယ်"</p> <p>သူက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ လေသံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်</p> <p>လာ၏။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်က ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ပိုင်မျိုးနွယ်စုဟာ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်</p> <p>တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်"</p> <p>ညီလာခံအတွင်း တီးတိုးဝေဖန်သံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်တံခါးတွေကို ချိုးဖျက်ပြီး အကြီးအကဲတွေကို သတ်ဖြတ်၊ ကာကွယ်ရေး စီရင်ထုံးတွေကို ဖျက်ဆီးပြီး အဖိုးတန် ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ် မြောက်မြားစွာကိုလည်း လုယက်သွားကြပါတယ်"</p> <p>သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရခဲ့ကြသလို တပည့်ပေါင်းများစွာလည်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။"</p> <p>ထို့နောက် သူက ပိုင်ကျီဟန်ဘက်သို့ အလုံးစုံ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ပြီးတော့ အဲဒီ ကျူးကျော်မှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သူကတော့... သူပဲ ဖြစ်ပါတယ်"</p> <p>အကြည့်အားလုံးသည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ </p> <p>ဝမ်ဟောင်ယု အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ ဒေါသကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြားအရာကြောင့်လား ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့မှာ ပဋိပက္ခဖြစ်ဖို့ ဘယ်လို ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ။"</p> <p>ထို့နောက် သူက ဧကရာဇ်ရှေ့တွင် ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ယနေ့မှာတော့ ဒီတော်ဝင်ညီလာခံကနေ ကျွန်တော်တို့အတွက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးဖို့ အသနားခံပါတယ်"</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save