Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၉၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ငြင်းပယ်ခွင့်မရှိသော ဖိတ်ကြားလွှာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကွပ်မျက်စင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင်</p> <p>လူပင်လယ်ဝေနေသော ကွင်းပြင်ကြီး၏ လူအုပ်ကြားထဲ၌</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၏။</p> <p>ယနေ့တွင် သူသည် သာမန်ဝတ်စုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကိုလည်း ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မည်သူ၏ အာရုံကိုမျှ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>သူ၏ ကျင့်ကြံသူအငွေ့အသက်ကိုလည်း လုံးဝထိန်းချုပ်ထား၏</p> <p> သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်လျှင် သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုသည့် သာမန်လူသားတစ်ဦးနှင့်သာ တူနေလေသည်။</p> <p>"မင်းနဲ့ ငါက အတူတူပဲ”</p> <p>ဝမ်ဟောင်ယုက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ကျီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ယှက်သန်းသွား၏။</p> <p>(ဖြစ်နိုင်တာပဲ)</p> <p>သူ မငြင်းဆိုခဲ့ပေ။ အမှန်စင်စစ် တရားမျှတမှုဆိုသည်မှာ အင်အားကြီးသူများက သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို အကြောင်းပြချက်ပေးရန် တပ်ဆင်ထားသည့် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလော</p> <p>သို့သော် ဝမ်ဟောင်ယု တစ်ခုတော့ မှားသွားသည်။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်နှာဖုံးသည် အမြဲတမ်း ပွင့်လင်းမြင်သာနေခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p>ကွပ်မျက်သူက ဝမ်ဟောင်ယု၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်ကို သူ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင်တော့ ဟိန်းဟောက်သံများ လှိုင်းတံပိုးသဖွယ် ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲသာ</p> <p>"တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်နိုင်ပြီ”</p> <p>"အဲဒီမိစ္ဆာက နောက်ဆုံးတော့ သူ့အပြစ်တွေအတွက် ပေးဆပ်သွားရပြီ”</p> <p>"ထိုက်တန်တယ်”</p> <p>သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်ကတော့ ဝမ်ဟောင်ယု၏ အလောင်းကို ဖယ်ရှားသွားသည့် ကွပ်မျက်စင်ထက်၌သာ မြဲမြံနေဆဲပင်။</p> <p>သူ့မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်လွန်းလှသည်။</p> <p>အောင်ပွဲခံခြင်းလည်း မရှိသလို မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်းလည်း မရှိပေ</p> <p>ကျေနပ်အားရမှုလည်း မရှိပေ</p> <p> သနားဂရုဏာလည်း မရှိပေ။</p> <p>သူ့အတွက်တော့</p> <p>ဝမ်ဟောင်ယု၏ သေခြင်းတရားသည် အလေးထားစရာ အနှစ်သာရ အလွန်နည်းပါးလှသည်။</p> <p>ထိုလူသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရာဇဝတ်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ မကျူးလွန်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ ပိုင်ကျီဟန်အတွက် ဘာမှမထူးခြားပေ</p> <p>အကြောင်းမူကား ဝမ်ဟောင်ယု ယခုကဲ့သို့ ကံကြမ္မာဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း၏ အစစ်အမှန် အကြောင်းပြချက်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်ဟောင်ယုသည် သူ့ကို လာရောက်ပတ်သက် မိခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ။</p> <p>ထိုစည်းကို ကျော်နင်းမိပြီးသည်နှင့်</p> <p>အဆုံးသတ်ရလဒ်ကတော့ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် အောင်ပွဲခံသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ် ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လွှာများ အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p>အကယ်၍သာ ပြောင်းလဲနိုင်သော အချက်တစ်ချက်သာ မရှိခဲ့လျှင်</p> <p>ယနေ့ အဖြစ်အပျက်များစွာသည် ယခုထက် များစွာ ကွဲပြားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤကွပ်မျက်ပွဲသည် အင်ပါယာ၏ ခမ်းနားသော တရားမျှတမှု ပြကွက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ</p> <p>ထိုထက် များစွာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ၏ အကြည့်တို့သည် မြို့တော်ထက်တွင် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသော အင်ပါယာ နန်းတော်၏ ဝေးကွာသော အရိပ်အာဝါသဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>နေကာရောင်အောက်တွင် ရွှေရောင်အမိုးများက တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေ၏။</p> <p>အင်ပါယာ၏ အာဏာစက် အခြေစိုက်ရာ အရပ်။</p> <p>ကောင်းကင် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးရာ အာဏာဗဟိုချက်။</p> <p>ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက်မူ</p> <p>ထိုနန်းတော်သည် မထိပါးဝံ့သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန် အတွက်မူ? </p> <p>၎င်းမှာ ကျော်ဖြတ်ရမည့် အဟန့်အတားတစ်ခုမျှသာ။</p> <p>သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သိသိသာသာ မရှိလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာ၏။</p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် အင်ပါယာနန်းတွင်းသည်  ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို နှိပ်ကွပ်ရန် ကြိုးပမ်းစဉ်က... သူတို့သည် လီ-ကျောက် မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုစဉ်ကတည်းက ပိုင်ကျီဟန်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားထားပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ဧကရာဇ်ကသာ သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် ဇွတ်အတင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့လျှင်—သူသည် ဧကရာဇ်ကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားပစ်ရုံသာ ရှိသည်။</p> <p>အကယ်၍ အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုက ခုခံခဲ့လျှင်</p> <p>သူသည် သူတို့ကိုပါ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မည်။</p> <p>ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရာတွင် လီမျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် ကျောက်မျိုးနွယ်စုတို့က ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက</p> <p>သူတို့အားလုံးသည် အတူတကွ ပျက်သုဉ်းသွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော်လည်း</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိန်းချုပ်မှုကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။</p> <p>တော်ဝင်မိသားစုကို ကြောက်ရွံ့၍ မဟုတ်ပေ</p> <p>သူ့တွင် အင်အားမရှိ၍လည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>အချက်အလက် တစ်ခုတည်းသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်လင်းရှောင် </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရွေးချယ်ခံရသူ </p> <p>မဟုတ်လျှင် ပိုင်ကျီဟန်သည် ဤကိစ္စများကို ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ဖြိုလဲရန် ကြိုးပမ်းသူ မည်သူ့ကိုမဆို သူ အစားထိုး လဲလှယ်ပစ်လိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ကံကြမ္မာက အခြားစီမံကိန်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ချင်လင်းရှောင်သည် ယုဖေးယန် အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသရွေ့ သူသည် စောင့်ဆိုင်းရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>ချင်လင်းရှောင်နှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်ရန် သို့မဟုတ် သူမနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့နိုင်မည့် ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ပညာရှိရာမကျပေ။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ သူမ ဤနေရာသို့ လာရသည့် အကြောင်းရင်း ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသည်အထိ သို့မဟုတ် ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် သူမကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်အောင် အင်အားတောင့်တင်း လာသည်အထိ သူ စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအတွေးသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ စိတ်ထဲမှ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်မှာပင်</p> <p>သူ့ဘေးနားမှ နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>"သခင်လေးပိုင်”</p> <p>ထိုအသံသည် နူးညံ့ပြီး ကျက်သရေရှိလှကာ ငြင်းဆို၍မရအောင်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လွန်းလှသည်။</p> <p>မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p>သူမ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ လုံးဝ မရိပ်မိခဲ့ပေ။</p> <p>အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိပေ</p> <p>ချီစွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှု အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရချေ</p> <p>သို့သော် သူမသည် ယခုအခါ သူ့ထံမှ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ယုဖေးယန်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။</p> <p>လူပင်လယ်ဝေနေသော ကွင်းပြင်ကြီးထဲတွင်ပင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ သိသိသာသာ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။ </p> <p>သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားသည် ကျက်သရေရှိလှပြီး ဝတ်စုံမှာလည်း စင်ကြယ်သန့်ရှင်းနေကာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည့် မငြိမ်သက်မှုများကြားတွင်ပင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လွန်းလှသည်။</p> <p>သူမကို မြင်လိုက်ရသူတိုင်းသည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် မိန်းမောသွားကြပြီး သူမ လျှောက်လှမ်းရန် လမ်းကို အလိုအလျောက် ဖယ်ပေးလိုက်ကြပုံရသည်။</p> <p>ပိုင်ကျီဟန် အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် စူးရှသွား၏။ </p> <p>သူမသည် သူ့ထံသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသဖြင့် သူ သတိထားရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ယုဖေးယန်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"သာမန်ပရိသတ်တွေကြားထဲမှာ သခင်လေးပိုင်ကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားမိဘူး"</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ အရောင်ဟပ်နေ၏။</p> <p>" ကိုယ်တိုင် စတင်ခဲ့တဲ့ မုန်တိုင်းရဲ့ အဆုံးသတ်ကို လာကြည့်တာလား?"</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းသမီးက ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ"</p> <p>သူ့လေသံက တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်စက်နိုင်လှသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်က တခြားလူတွေလိုပဲ အင်ပါယာရဲ့ တရားမျှတမှုကို လာရောက်မျက်မြင်ပြုတာပါ"</p> <p>ယုဖေးယန်က သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်၏</p> <p>"ဟုတ်လို့လား?"</p> <p>သူမ၏ အကြည့်သည် သူ့ထံတွင် လိုအပ်သည်ထက် ပို၍ ကြာမြင့်စွာ တန့်နေခဲ့သည်။ </p> <p>ထို့နောက် သူမ ထပ်မံပြောဆိုပြန်သည်။</p> <p>"တကယ်တော့ ကျွန်မက သခင်လေးပိုင်နဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါ"</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ အပြုံးက ပြောင်းလဲမသွားပေ</p> <p>သို့သော်လည်း</p> <p>သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်အမင်း သတိထားနေမိပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ အရှောင်ချင်ဆုံးလူစာရင်းကို ပြုလုပ်မည်ဆိုလျှင်</p> <p>ချင်လင်းရှောင်သည် ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်၏</p> <p>"ဒီနေ့တော့ အဆင်မပြေလောက်ဘူး ထင်ပါတယ်"</p> <p>သူက လူစုခွဲနေသော လူအုပ်ကြီးကို လက်ဟန်ဖြင့် ညွှန်ပြ၏</p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ  မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေ၊ ပြီးတော့ ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲတွေကို ရှင်းဖို့ ရှိပါသေးတယ်။ နောက်တစ်ခေါက်မှပဲ ဖြစ်ဖြစ်လေ"</p> <p>၎င်းမှာ ခိုင်လုံသော ဆင်ခြေတစ်ခုပင်။ </p> <p>သို့သော် ယုဖေးယန်က သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ငြင်းပယ်ခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>"နောက်တစ်ခေါက်?"</p> <p>သူမက သူ့အနားသို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးကပ်လိုက်သည်။ </p> <p>အခြားသူများကို သတိမမူမိစေလောက်သော အကွာအဝေးဖြစ်သော်လည်း </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်ကမူ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ရယ်ချင်နေမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်သည်။</p> <p>"သခင်လေးပိုင်က ကျွန်မကို ရှောင်နေပုံရတယ်နော်"</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်၏</p> <p>"အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ရှောင်ထွက်ရန် ကြိုးပမ်းနေမိသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် သူမကို တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးရှောင်ရန် လိုအပ်သည်။ </p> <p>မဟုတ်ပါက သူ မည်သို့ သေဆုံးသွားသည်ကိုပင် မည်သူမျှ သိရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ကျွန်မ အမြင်မှာတော့ အဲဒီလိုပဲ ထင်ရတယ်။ ကျွန်မကို စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက်ပဲ အချိန်ပေးပါ၊ မဟုတ်ရင် ရှင် ငြင်းမယ်ဆိုရင် ကျွန်မက ပိုင်မျိုးနွယ်စုဆီအထိ လိုက်လာမိလိမ့်မယ်"</p> <p> ယုဖေးယန်က ဆိုသည်။</p> <p>(ကျေးဇူးပြုပြီး မလာပါနဲ့)</p> <p> ပိုင်ကျီဟန် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေမိသည်။</p> <p>သူမတွင် မည်သို့သော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သော်လည်း သူမသည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာတော့ သေချာလှသည်။ </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က လက်ထပ်ရေးကိစ္စ၊ ယခုတစ်ခါတွင်မူ သူ့ကို တွေ့ဆုံရန် အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုနေပြန်ပြီလား?</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။ </p> <p>ယုဖေးယန်က သူ့အနားသို့ ပိုမိုတိုးကပ်လာ၏</p> <p>"စိတ်အေးအေးထားပါ သခင်လေးပိုင်"</p> <p>"ကျွန်မက စကားခဏလောက်ပဲ ပြောချင်တာပါ"</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများက ဝင်းလက်တောက်ပနေ၏</p> <p>"ဒါမှမဟုတ် ရှင် ကြောက်နေတာလား?"</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် သူမကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ </p> <p>ထို့နောက် သူ ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p>ငြင်းပယ်ရန်မှာ ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်တော့ပုံရသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဆက်လက် ငြင်းဆန်နေမည်ဆိုလျှင် သူမ ဘာဆက်လုပ်</p> <p>မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ </p> <p>သူမသည် သူမ၏ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနှင့် စွမ်းအားများကို ဖုံးကွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လိုအပ်လာပါက သူမသည် အတင်းအကျပ် အင်အားသုံး၍ သူ့အား ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမ အလိုရှိပါက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှပေသည်။</p> <p>"မင်းသမီးက လူတွေကို တကယ့်ကို အကျပ်ရိုက်အောင် လုပ်တတ်တာပဲ"</p> <p>ယုဖေးယန်၏ အပြုံးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွား၏</p> <p>"ကျွန်မကတော့ အဲဒါကို ဇွဲကောင်းတယ်လို့ ခေါ်ချင်တယ်"</p> <p>သူမက သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်</p> <p>လိုက်၏</p> <p>"အဲဒီတော့ ဘယ်လိုလဲ?"</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ </p> <p>ထပ်မံငြင်းဆိုခြင်းသည် အခြေအနေကို ပို၍ ဆိုးရွားစေရုံသာ ရှိမည်။ </p> <p>ထို့အပြင် ချင်လင်းရှောင်ကို မလိုအပ်ဘဲ ရန်စမိခြင်းမှာ သူ အလိုချင်ဆုံး အရာမဟုတ်ပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်</p> <p>သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ကောင်းပါပြီ”</p> <p>ယုဖေးယန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့"</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော စိတ်ဝင်စားမှုများဖြင့် တောက်ပနေ၏</p> <p>"ရှင့်ရဲ့ အချိန်တွေကို အများကြီး မယူပါဘူး”</p> <p>ထို့နောက် သူမသည် နောက်လှည့်ကြည့်ခြင်းပင် မရှိဘဲ ကွင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p>သူမသည် အဖြေကိုသိပြီးသားနှယ်</p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ထွက်ခွာသွားသော သူမ၏ ကျောပြင်ကို ခဏမျှ ကြည့်နေ၏</p> <p>"...ဒုက္ခပေးတဲ့ မိန်းမ" ဟု ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း</p> <p>သူ နောက်က လိုက်သွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save