Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၁၂ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​[ကူး... ကူးဟားးးးးး]</p> <p>​လီအယ်ရာသည် အော်ဟစ်သံ သို့မဟုတ် ညည်းတွားသံ တစ်ခုခုဖြင့် ၎င်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ၎င်းစုဆောင်းထားခဲ့သော မှတ်တမ်းများနှင့် အသိစိတ်များ၏ စုစည်းမှုမှာ အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်သော်လည်း၊ လီအယ်ရာသည် ထိုထက် အများကြီး... အများကြီး ပိုကြာအောင် လေ့ကျင့်ထားခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ လှံက ပြိုင်ဘက်ကို လွှမ်းမိုးသွားခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။</p> <p>​[သေလိုက်စမ်း]</p> <p>​"နင့်ကို ငါ သတ်ခွင့်မပေးဘူး... အီဟန် ကိုလေ"</p> <p>​၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် အပေါက်များစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလားဟု လူများကို တွေးမိစေသော အရည်လို ဖြစ်နေသည့် အရိပ်တစ်ခုသည်၊ ပြန်လည်ကုစား၍မရနိုင်သော အမာရွတ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် သိပ်သည်းဆမြင့်မားသော မာနာဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>​ထိုမျှသာမကသေးပေ၊ ယခုအချိန်တွင်ပင် အဆုံးမရှိသော ဒဏ်ရာသစ်များ အဆက်မပြတ် ရရှိနေသည်။ လီအယ်ရာက သူမကိုယ်သူမ တစ်ချက်မျှ အထိမခံသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဤနေရာတွင် မည်သူက အသာစီးရနေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။</p> <p>​[မိုက်မဲတဲ့... ဖြစ်တည်မှု]</p> <p>​"မိုက်မဲတယ် ဟုတ်လား၊ ငါနဲ့ လာမနောက်နဲ့"</p> <p>​သို့သော် လီအယ်ရာတွင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ယူးအီဟန်ကို ကာကွယ်ရန် သူမ လှုပ်ရှားနေသည်ဟူသော သူမ၏ ယုံကြည်ချက်က သူမ၏ ဖြစ်တည်မှုကို အဆိပ်သင့်စေနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​သူမ၏ အမွေးအတောင်များ ကျွတ်ထွက်သွားပုံရသည်နှင့်အမျှ၊ သူမအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့်မြတ်သူတစ်ပါး၏ သွေးများ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းလာပြီး၊ သူမ၏ အရိုးများ စတင်အက်ကွဲလာကာ၊ သူမ၏ အသားများ တွန့်လိမ်ပုပ်ဟပ်လာပြီး၊ ကြွက်သားများ စတင်သေဆုံးလာကာ၊ သူမ၏ အရေပြားများ ခြောက်သွေ့လာသည်။ သူမကို မည်သူက အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်းဟု လူများကို မေးခွန်းထုတ်စေခဲ့သော သူမ၏ တောက်ပသည့် အလှတရားသည် ယခုအခါ ကြောက်မခန်းလိလိ မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် အရည်ပျော်ကျနေပြီး သူမကို အကျည်းတန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်တစ်ခု ဖြစ်စေသည်။</p> <p>​[ဘာလို့လဲ... အဲဒီလိုကောင်အတွက်၊ သူ့ကိုယ်သူအတွက်ပဲ အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားတဲ့ သူ့လိုလူမျိုး ဘယ်သူမှ မရှိဘူး]</p> <p>​"အဲဒါကြောင့် နင်တို့ သတ္တဝါဆိုးတွေက အသုံးမကျတာ၊ နင်တို့ အတုခိုးနေတာက အီဟန် ရဲ့ အပြင်ပန်း ပုံစံသက်သက်ပဲ၊ အဲဒါကြောင့် နင်တို့က ဒီလောက်တောင်... အားနည်းနေတာ"</p> <p>​လီအယ်ရာ၏ လှံသည် နောက်ဆုံးတွင် အရိပ်၏ လှံကို လွင့်စဉ်သွားစေသည်။ သေချာသည်မှာ ၎င်းသည် အရိပ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှ မကြာမီ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ လီအယ်ရာ ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ လှံ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဟူးအားးးးးးး"</p> <p>​သူမသည် လှံကို လွှဲရမ်းပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ အဆင့်မြင့်မြတ်သူ တစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ၏ စွမ်းအားများ မကုန်ဆုံးမီ ၎င်းကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် အနိုင်ယူရန် သူမ ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[ကူးဟားးးး]</p> <p>​သူမ၏ ကြမ်းတမ်းသော လှံထိပ်ဖျားသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဖျက်ပစ်၍မရသော၊ ပြန်လည်ကုစား၍မရသော၊ ထာဝရ ဒဏ်ရာများ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရရှိလာသည်နှင့်အမျှ အရိပ်သည် သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>​[မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက...]</p> <p>​"ဟူးးးးးး"</p> <p>​ထိုသဘောပေါက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လီအယ်ရာသည် အခွင့်အရေးယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့် သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်လင့်ကစား ၎င်းသည် ကျန်ရှိနေသော စကားများကို ဆက်ပြောနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>​[သူ့ကို ငါ့ကို သတ်ခွင့်ပေးဖို့ မင်း ကြိုးစားနေတာလား...]</p> <p>​"ငါ နင့်ကို သတ်လိုက်လို့ ဘာကောင်းကျိုး ရလာမှာမို့လို့လဲ"</p> <p>​ငါ့စွမ်းအားတွေ အကုန်ဆုံးရှုံးပြီး မကြာခင် သေတော့မယ် - လီအယ်ရာ ထိုစကားများကို မျိုသိပ်လိုက်သည်။ ထိုစကားများကို ကြားလျှင် ယူးအီဟန် ဒေါသထွက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ သူမ မကြာခင် သေတော့မှာဖြစ်လို့ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဆီကနေ မှတ်တမ်းတွေနဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရယူဖို့ဆိုတာ သူမအတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိပါဘူး။ သူမရဲ့ စွမ်းအားအကုန်လုံးကို သုံးပြီး ၎င်းကို အနိုင်ယူဖို့ စီစဉ်ထားပြီး၊ စွမ်းရည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ယူးအီဟန်ကို ၎င်းရဲ့ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွေကို အလှဆင်ခွင့် ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ။</p> <p>​တကယ်ကို ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွတ်မှုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ယူးအီဟန်အတွက် လီအယ်ရာ ချန်ထားရစ်နိုင်တဲ့ နောက်ဆုံး လက်ဆောင်ပါပဲ။ အဲဒါက ယူးအီဟန်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကြီးထွားလာစေပြီး သူ့ကို ပိုသန်မာလာစေလိမ့်မယ်။ အနာဂတ်မှာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အသက်ရှင်သန်နိုင်ဖို့ သူ့ကို ကူညီပေးလိမ့်မယ်။</p> <p>​[လူသားတွေ... ငါ နားမလည်နိုင်ဘူး]</p> <p>​"နင် နားလည်လာမယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါဘူး"</p> <p>​၎င်းသည် ပြန်လည်ဖန်တီးထားသော လှံကို လွှဲရမ်းလိုက်သည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့် တစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ၏ စွမ်းအားများ စတင်ဆုံးရှုံးလာပြီဖြစ်ရာ လီအယ်ရာအတွက် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သူမသည် လှံများကို မရှောင်တိမ်းခဲ့ဘဲ၊ အလဲအလှယ်အနေဖြင့် ကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာများ ရယူကာ အရိပ်အပေါ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများ ပေးရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p>​[အထိရောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု]</p> <p>[ကူးးးးး]</p> <p>​၎င်း၏ လှံသည် ယူးအီဟန် ဖန်တီးပေးထားသော ခမောက်ကို ဘာမှမဟုတ်သည့်အလား ခွဲဖြတ်သွားပြီး၊ သစ်သားကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေသော သူမ၏ မျက်နှာအရေပြားကို ဆွဲဖြဲသွားကာ လီအယ်ရာ၏ မျက်နှာကို ပိုမို အကျည်းတန်သွားစေသည်။ သို့သော် လီအယ်ရာ မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ ၎င်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် နောက်ထပ် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖောက်လုပ်လိုက်သည်။</p> <p>​[ငါ လိုအပ်တယ်... အဲဒီ လူသားကို သတ်ရမယ်]</p> <p>​"ငါ ခွင့်မပြုဘူးလို့... ပြောနေတယ်လေ"</p> <p>​လီအယ်ရာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လှိုင်းလုံးများ၏ စွမ်းအား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ပါရမီတို့ဖြင့် သီးသန့် ရရှိထားသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဆုံးမရှိသော လှိုင်းလုံးများ၏ စွမ်းအား စုစည်းလာကာ၊ ချဲ့ထွင်လာပြီး၊ အရိပ်အတွင်းတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အလှမ်းဝေးသော ဆဋ္ဌမအဆင့် နယ်ပယ်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်နှင့်အမျှ ပြိုကျလာနေသည်။</p> <p>​ဆဋ္ဌမအဆင့် များကြားတွင်ပင် လီအယ်ရာကို အလွန်စွမ်းအားကြီးသော ဖြစ်တည်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ သူမကို လေ့ကျင့်ပေးသူ စပီအယ်ရာ ထက်ပင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံတပ်မတော်၊ ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးတပ်မတော် သို့မဟုတ် မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသည်။</p> <p>​"ခတ်"</p> <p>​သို့သော် ၎င်းမှာ သူမ၏ ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို လုံးဝ အနိုင်ယူရန် တစ်လှမ်းအလိုတွင် လီအယ်ရာ ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့ရသည်။ မဟုတ်ဘူး... အခုချိန်ထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တာကိုက သူမ အရမ်း ရဲရင့်လွန်းတယ်လို့ ဆိုရမယ်။</p> <p>​[မိုက်မဲတဲ့... မိန်းမ]</p> <p>​သူမ၏ မျက်နှာသည် အရောင်လက်နေသော အနီရောင် မျက်လုံးများမှလွဲ၍ မျက်နှာအင်္ဂါရပ်များကို ခွဲခြား၍မရနိုင်တော့သည်အထိ တွန့်လိမ်နေပြီဖြစ်သည်။ အချစ်နတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးက သူမ၏ အသက်ကို တွယ်ကပ်ထားရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း သူမကို လှုပ်ရှားခွင့် မပေးပေ။</p> <p>​ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပါက သူမ၏ နှလုံးခုန်ရပ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ ခြေထောက်များ ကျွတ်ထွက်သွားမည်၊ လက်မောင်းများ ပြတ်တောက်သွားမည်၊ သူမ၏ ဦးနှောက် ပေါက်ကွဲသွားပေလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်လင့်ကစား သူမ ထိုတစ်လှမ်းကို တိုးချင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအချစ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် သူမ အသက်ရှင်ရန် တွယ်ကပ်ထားရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သော ကောင်းချီးက သူမကို ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။</p> <p>​[မင်း ကျရှုံးသွားပြီ]</p> <p>​သူမနှင့် သိပ်မဝေးလှသော နေရာတွင် အခြေအနေဆိုးနေသော အရိပ်သည်၊ သူမ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်ခဲ့ခြင်းအတွက် သူမကို ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​[ငါ အသက်ရှင်မယ်၊ ငါ သူ့ကို သတ်မယ်၊ မင်းရဲ့ သေးနုပ်တဲ့ ဆန္ဒက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ဆန္ဒကို ရှုံးသွားပြီ]</p> <p>​"ပါးစပ်... ပိတ်ထား...!"</p> <p>​၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမို ဝေဝါးလာနေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အပေါက် မည်မျှ ရှိနေသနည်း။ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော အတွင်းပိုင်းများကရော။ ၎င်းသည်လည်း လှုပ်ရှားရန် အခက်အခဲ တွေ့နေရသည်။ ယူးအီဟန်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်အတွင်း ၎င်း သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ဒါကြောင့် ၎င်း နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်။ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ လီအယ်ရာ တဖြည်းဖြည်း သေဆုံးသွားဖို့ စောင့်နေရင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် လုပ်ပြီး၊ ယူးအီဟန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ချုံခိုတိုက်ခိုက်မယ်။</p> <p>​သူက ၎င်းကို မကျော်လွန်နိုင်ပါဘူး။ တရားမျှတတဲ့ ဒေါသရဲ့ အကောင်အထည်ဖော်မှုက သေချာပေါက် ပြီးမြောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါတစ်ခုတည်းအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ သွေးသွေးထားခဲ့တဲ့ သာမန်ထက်လွန်ကဲတဲ့ ဆန္ဒက ၎င်းကို တောင့်ခံပြီး နောက်ဆုတ်သွားစေတယ်။</p> <p>​"ဟေ့"</p> <p>​ပြင်ဆင်ချက်၊ ၎င်း နောက်ဆုတ်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>​"ဘယ်သူက မင်းကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးထားလို့လဲ"</p> <p>​ကျယ်လောင်ခြင်းလည်းမရှိ၊ တိုးတိတ်ခြင်းလည်းမရှိသော အသံတစ်ခုက ထိုနေရာတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ လီအယ်ရာနှင့် တိုက်ပွဲတွင် အာရုံစိုက်နေခဲ့သော ၎င်းသည် အသံကြားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းကို မော့နိုင်ခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပြောင်းအလဲများကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>​[ဒါက... အဲဒါက...]</p> <p>​၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် မီးများ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ မရှိသင့်သော တစ်ဝက်ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် အဖြူရောင် တစ်ဝက် မီးတောက်တစ်ခု။ ဤဧရာမ နေရာလွတ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ထိုမီးတောက်သည် မည်သူမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်စေရန် ကြောက်မခန်းလိလိ ကျိန်စာနှင့် အဆိပ်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်း လောင်ကျွမ်းနေသည်။</p> <p>​[ဘယ်လိုလုပ်...]</p> <p>​"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပျောက်ခြင်း စွမ်းရည်က ပျက်ပြယ်သွားပြီလေ"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် စူးရဲစွာ ဖွင့်ထားသော မျက်လုံးများဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ မျက်လုံးများသည် လီအယ်ရာ၏ မျက်လုံးများထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အနီရောင်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။ မီးနတ်ဘုရားမ၏ ကောင်းချီး၏ ခြေရာများ၊ သူသည် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြချက်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ပြီးတော့ ငါ့ရှေ့မှာ နောက်တစ်ခါ ပြန်ပုန်းလို့ရမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"</p> <p>​ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ယူးအီဟန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရောက်နေသော သာမန်ထက်လွန်ကဲသောခွန်အား စွမ်းရည်ကို အခြားတစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်တစ်ခုအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေစဉ် ၎င်းမှာ ယာယီ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။</p> <p>​[မင်း...!]</p> <p>​"စွမ်းရည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ ငါ အချိန်အရမ်းကြာသွားတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား"</p> <p>​[ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင်၊ ဒီလောက် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ...!]</p> <p>​"ဟုတ်တယ်၊ ငါ စတုတ္ထအဆင့် ဖြစ်သွားပြီ၊ အေးစက်စက် တုံ့ပြန်မှုအတွက် ကျေးဇူးပဲ၊ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကနေ 'အနားယူ' တဲ့အထိ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ၊ ကျဆုံးတဲ့ ကောင်းကင်တမန်တွေတောင် မင်းထက် ပိုကောင်းသေးတယ်"</p> <p>​ယူးအီဟန်၏ ရယ်မောသံသည် အလွန် နက်မှောင်ပြီး ထူထဲလှသည်။ ၎င်းသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အပြုံးဖြစ်သလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသူ တစ်ဦး၏ အပြုံးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခင်ကတည်းက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ၎င်းသည် သူ၏ အပြုံးက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သိသည်။ ၎င်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မရနိုင်ခဲ့ပေ။ ကမ္ဘာကြီးက ၎င်းကို ခွင့်မပြုပေ။</p> <p>​[ဘယ်လိုလုပ်...!]</p> <p>​"ဒီနေရာက လောလောဆယ် ငါတစ်ယောက်တည်း ပိုင်တယ်"</p> <p>​ယူးအီဟန် သူ၏ လှံကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ဧရိယာကို ဖွဲ့စည်းထားသော တစ်ဝက်ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် အဖြူရောင် မီးတောက်များသည် လှံကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်နှင့် ကြီးမားလာစေရန် ရစ်ပတ်သွားသည်။ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော မီးစွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရောက်နေသော မီးတောက်စွမ်းရည်၊ နှင့် နောက်ဆုံးတွင် မီးနတ်ဘုရားမ၏ ကောင်းချီးတို့ ပေါင်းစပ်ကာ အကြောင်းပြချက်များကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p>​ဤသည်မှာ အဆင့်နိမ့်သူတစ်ဦးကို ခွင့်ပြုထားသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပါသလား။ ဒါက အဆန်းတကြယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ယူးအီဟန်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိုကဲ့သို့သော သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုအတွင်းတွင် မထားတော့ပေ။</p> <p>​[ငါ...!]</p> <p>​"ချက်မိတ်"</p> <p>​အဖြူရောင် မီးတောက် သံကြိုးတစ်ချောင်း မြေကြီးထဲမှ သတ္တုသံများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ချည်နှောင်လိုက်သည်။ အားအပြည့်ရှိနေပါက ခုခံရင်း ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ လောလောဆယ်တွင် လီအယ်ရာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရထားပြီး လှုပ်ရှားရန် အခက်အခဲ တွေ့နေရသဖြင့် ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>​[ကူး... ကဟတ်... ကူးးးးးးးး]</p> <p>​"ငရဲကို သွားတဲ့ ဝင်ပေါက်တော့ ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထွက်ပေါက်တော့ မရှိဘူး"</p> <p>​လွတ်မြောက်ရန် ခုခံရန်အတွက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ဖဲ့နေစဉ်၊ ယူးအီဟန်သည် အဖြူရောင် မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏ လှံဖြင့် ၎င်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ ၎င်းနှင့် နီးကပ်လာလေလေ၊ မီးတောက်များ ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေဖြစ်သည်။ သူ၏ ခိုင်မာသော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည့် သူ၏ မျက်နှာက သူ၏ ဆန္ဒကို ဖော်ပြနေသည်။</p> <p>​"ထွက်ပေါက် တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုရင်တော့၊ အဲဒါက ဒီအပေါက်ပဲ"</p> <p>​၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော သေမင်း နီးကပ်လာနေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ၎င်း နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​[ငါ... ငါ...]</p> <p>​၎င်း၏ နောက်ဆုံး စကားများကို ကြားရန် ယူးအီဟန်တွင် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ၎င်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးသတ်ပြီးနောက် လီအယ်ရာကို သွားကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံး လူဖြစ်သည်။ အလွန် အရေးကြီးသဖြင့် မည်သူနှင့်မျှ အစားထိုး၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>​သူ၏ လှံက ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး၊ ဖောက်ထွင်းသွားကာ၊ အရိပ် တည်ရှိနေသော နေရာလွတ် ကိုယ်တိုင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ၎င်း အလွန် ကြွားလုံးထုတ်ခဲ့သော ဆန္ဒများ အားလုံး တစ်ပါတည်း လောင်ကျွမ်းသွားလေပြီ။</p> <p>​"မင်း သေလိုက်ဖို့ပဲ လိုတယ်"</p> <p>​၎င်း ဆက်၍ ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုအတွက် မည်သည့် ဆင်ခြေကိုမျှ ခွင့်မပြုပေ။</p> <p>​"ဟူးးးး..."</p> <p>​ယူးအီဟန် သူ၏ လှံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသော ငရဲသည်လည်း အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ。</p> <p>​[သင် အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>[သင်သည် အဆင့် ၄၀၃ ကသောင်းကနင်း ဆန္ဒ ၏ မှတ်တမ်းကို ရရှိပါသည်]</p> <p>​သူ၏ မြင်လွှာပေါ်တွင် အဆင့်တက်ခြင်းများ အပါအဝင် စာသားလိုင်းများစွာ ပေါ်လာသော်လည်း၊ ယူးအီဟန်သည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လှည့်ထွက်လိုက်သည်။ သူ၏ ရန်သူ သေဆုံးသွားကြောင်း သူ သေချာသည်။</p> <p>​"လီအယ်ရာ"</p> <p>​[အီ... ဟန်...]</p> <p>​သူ ချစ်မြတ်နိုးရသော ကောင်းကင်တမန်၏ နာမည်ကို အော်ဟစ်ရင်း ပြေးသွားလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော သူမသည် တုန်ယင်နေသော်လည်း မသေသေးပေ။ ပြီးတော့ အဲဒီအချက်အတွက် သူက တခြားအရာအားလုံးထက် ကျေးဇူးတင်နေပါတယ်။</p> <p>​[ငါ... ဖြေမယ်...]</p> <p>​"နင် အရမ်း လိုချင်နေတဲ့ အဖြေကို ငါ ပေးမှာမို့လို့ အရင်ဆုံး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"</p> <p>​လီအယ်ရာ၏ ဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သော ယူးအီဟန်သည်၊ ခုနက ရှိနေခဲ့သော ကြောက်စရာကောင်းသည့် မျက်နှာထားမှာ အခြားသူတစ်ဦး၏ မျက်နှာထားဖြစ်သည့်အလား တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း လီအယ်ရာ သိမည်မဟုတ်သဖြင့် အဆင်ပြေသည်။</p> <p>​[ဒါပေမဲ့... အခု...]</p> <p>​"နင် တကယ်ပဲ ဒရာမာ ကားတွေဆီကနေ အမှားတွေ သင်ယူခဲ့တာပဲ၊ ရှီး... တီဗီက လူတိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်တာပဲ"</p> <p>​သူ့သွေးတွေ ထွက်လာဖို့ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှီးဖြတ်လိုက်တယ်။ လီအယ်ရာ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်ကို သွေးတွေ ကျသွားတဲ့အခါ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာက တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ထုတ်လွှတ်လာပြီး အရည်ပျော်ကျလာတယ်။ လီအယ်ရာလည်း အဲဒါကို ခံစားမိတယ်။</p> <p>​[... ဟင်]</p> <p>​လီအယ်ရာ၏ အသံ အနည်းငယ် ကြည်လင်လာသည်။ သူမကို ရင်ဆိုင်ရင်း ယူးအီဟန် လျှာသပ်လိုက်သည်။</p> <p>​"အခုခေတ်မှာ အဲဒီလို ဇာတ်ကောင်မျိုးကို အနားပေးလိုက်ရင် မုန်းတီးတဲ့ မှတ်ချက်တွေနဲ့ သေကြောင်းကြံတဲ့ အီးမေးလ်တွေကို ရေပုံးလိုက် ရမှာပဲ"</p> <p>​မှတ်တမ်းတွေကို ယူပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ဆန့်ကျင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ယောက်ျား - သူက ဂုဏ်ယူနေသလိုမျိုး အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတစ်ခုခုကို ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ငါ အရာအားလုံးကို ယူပြီး ရှေ့ဆက်သွားမယ်၊ ငါ ဘာကိုမှ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>​"အီဟန်...?"</p> <p>​"ဒါကြောင့် ပြင်ဆင်ထားလိုက်တော့၊ နင့်ရဲ့ တစ်သက်လုံးအတွက်"</p> <p>​ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လီအယ်ရာ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံး ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ ယူးအီဟန်၏ မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၁၂ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save