Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၁၃ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူသည် သူမ၏ ခြေထောက်များမှ စတင်ခဲ့သည်။</p> <p>​[အူးးးးးး]</p> <p>​"နာရင်တောင် သည်းခံလိုက်နော်"</p> <p>​[အင်း...]</p> <p>​သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ သူမ၏ အသားများ ပြတ်ထွက်နေပြီး၊ ကြွက်သားများ စုတ်ပြဲကာ၊ အရိုးများ လိမ်ကောက်ကျိုးပဲ့နေပြီး၊ ရိုးတွင်းခြင်ဆီများပင် စီးထွက်နေသည်။ ထိုဒဏ်ရာများက သူမ မည်ကဲ့သို့ အသက်ရှင်နေသေးသနည်းဟုပင် တွေးမိစေပြီး၊ ယူးအီဟန်၏ ရင်ကို နာကျင်စေသည်။ လီအယ်ရာ ကိုယ်တိုင် မည်မျှ နာကျင်ခံစားနေရမည်ကို သူ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ပေ။</p> <p>​သို့သော် ချပ်ဝတ်တန်ဆာက ခြေထောက်များပေါ်သို့ အရည်ပျော်ကျသွားသောအခါ၊ အချိန် နောက်ပြန်စီးဆင်းသွားသည့်အလား အရိုးများ ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ပြန်လည်ဆက်စပ်သွားကာ၊ ကြွက်သားအသစ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းအပေါ်တွင် 'အနီရောင်' သွေးများ စီးဆင်းလာကာ၊ အသားများက ကွက်လပ်များကို ဖုံးအုပ်သွားပြီး၊ ၎င်းအပေါ်တွင် အရေပြားများ ပေါက်ရောက်လာသည်။</p> <p>​[ရှင်၊ ဒါက... ဘယ်လိုလုပ်...]</p> <p>​"နင် ဒီလို မိုက်ရူးရဲဆန်တာမျိုး လုပ်လာမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တယ်၊ ဒီလက်နက်ကိရိယာက နင့်ကို ပိုသန်မာလာစေဖို့ မဟုတ်ဘဲ၊ နင့်ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် နင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် ကူညီပေးမယ့် ကိရိယာတစ်ခုပဲ၊ ပဉ္စမမြောက် ရွေးချယ်မှုက ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"</p> <p>​[...]</p> <p>​ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်လား။ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီမတိုင်ခင်၊ သူမလို ဆဋ္ဌမအဆင့် အဆင့်မြင့်မြတ်သူ တစ်ပါးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် လုပ်ရတာ ဒီလောက် လွယ်ကူသလား။ သူမ မေးချင်တာတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် သူမ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်ရတယ်။</p> <p>​ပြီးတော့ သူမ အဲဒီလို လုပ်လိုက်တာက တော်တော်လေး ပညာရှိရာကျပါတယ်။ ဒီနောက်ကွယ်က နည်းပညာကို ရှင်းပြဖို့အတွက် ယူးအီဟန်က သူသင်ယူထားခဲ့တဲ့ ပန်းပဲပညာတွေသာမက မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်နဲ့ တခြား မှော်ဘာသာစကားတွေအကြောင်း အနည်းဆုံး ၆ နာရီလောက် ရှင်းပြရမှာမို့လို့ပါ။</p> <p>​"တိတိကျကျ ပြောရရင်၊ ဒါက နင့်ကို အရင်အခြေအနေဆီ ပြန်ရောက်သွားအောင် လုပ်ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက နင့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို မှတ်သားထားပြီး၊ နင့်ဆီက အဆင့်မြင့်မြတ်သူ တစ်ပါးအနေနဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို နာကျင်မှု သိပ်မရှိဘဲ ထုတ်ယူပြီးနောက်၊ အဆင့်နိမ့်သူတစ်ဦးအဖြစ် နေရာချထားပေးဖို့ ကူညီပေးနေတာ"</p> <p>​[ငါ... ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုတာ ရှင် သိနေခဲ့တာလား]</p> <p>​"သေချာတာပေါ့"</p> <p>​[ဒါဆို ရှင်၊ ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကိုလည်း သိနေခဲ့တာပေါ့...]</p> <p>​"အဲဒါတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ထိုအစိတ်အပိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူသည် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်ဟု တွေးထားခဲ့သည်။ သို့သော် သတ္တိကြောင်သော ယူးအီဟန်သည် 'သူမ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့ရင်ရော' ဟူသော အတွေးကို သူ၏ ခေါင်းထဲမှ ဖျက်ပစ်၍ မရခဲ့ပေ။</p> <p>​ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံတပ်မတော် က ဆဋ္ဌမအဆင့် ကောင်းကင်တမန် တစ်ပါးဟာ သူနဲ့ ရင်းနှီးပေမဲ့ သူ့အပေါ် ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘဲ၊ အစ်မကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကို သွေးသားရင်းချာ ညီလေးတစ်ယောက်လိုပဲ ဆက်ဆံနေတယ်လို့ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားခဲ့တယ်။</p> <p>​နာယူနာနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စက ထိုအတွေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသည် နှစ်ကြိမ် မဖြစ်ပေါ်နိုင်သဖြင့် လီအယ်ရာက သူ့ကို သဘောကျမည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် တွေးခေါ်ပုံက သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ခိုင်မာနေခဲ့သည်။</p> <p>​[... အရူးကြီး၊ လူဆိုးကြီး]</p> <p>​"ငါက တရားခံပါ..."</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် လီအယ်ရာ၏ ရှေ့တွင် ခေါင်းမမော့ဝံ့ပေ။ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးပြီးနောက်မှ သူ သတိမထားမိသေးလျှင် သူသည် လူသားမဟုတ်ဘဲ လှေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ လုံလောက်အောင် သဘောပေါက်သွားပြီဟု လီအယ်ရာ ခံစားမိပြီး နာကျင်နေသည့်တိုင် ရယ်မောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယူးအီဟန်၏ သွေးများ စီးဆင်းလာပြီး သူမ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို စိုရွှဲသွားစေကာ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အရည်ပျော်ကျသွားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ခြေထောက်များသာမက သူမ၏ အခြားခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကိုပါ ပြန်လည်ကုစားပေးနေသည်။</p> <p>​[အဲဒီကောင်ကို အသေအချာ သတ်လိုက်ပြီလား]</p> <p>​"အင်း၊ သေချာပေါက် သတ်လိုက်ပြီ၊ အလောင်းကိုလည်း သိမ်းထားလိုက်ပြီ"</p> <p>​[ရှီး... ရှင့်ရဲ့ အဲဒီလောဘကြီးတာကတော့...]</p> <p>​အဲဒီကောင်က ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးသွမ်းတဲ့ကောင် ဖြစ်နေပါစေ၊ ဆဋ္ဌမအဆင့်ပဲလေ။ သူ မသိမ်းခဲ့ရင်သာ ထူးဆန်းနေမှာပေါ့။ ယူးအီဟန်က မျက်နှာပြောင်တိုက်နေပြီး လီအယ်ရာက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မပြောင်းလဲသော သဘောထားမှာ သူ၏ အားနည်းချက်ဖြစ်သလို အားသာချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူမက သူ့ရဲ့ အဲဒီအချက်ကိုလည်း သဘောကျတာပါပဲ။</p> <p>​ယခုအခါ သူမ၏ ခြေနှစ်ဖက်၊ ဒူးများနှင့် ပေါင်များ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သူမ၏ ခါးကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တည်ဆောက်နေပြီဖြစ်သည်။ မဟုတ်ဘူး... တကယ်တော့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပိုမိုအခြေခံကျပြီး ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုသော အဖြူရောင် သွေးများအားလုံး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ အနီရောင် သွေးများက သူမ၏ သွေးကြောများနေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။ အသစ်ဖန်တီးထားသော နှလုံးသည် သွေးများကို လက်ခံပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ညှစ်ထုတ်ပေးကာ၊ ယူးအီဟန်၏ သွေးနှင့် ပဲ့တင်ထပ်၍ ခန္ဓာကိုယ်သစ် ဖန်တီးမှုကို ပံ့ပိုးပေးနေသည်။</p> <p>​အလင်းရောင် ပန်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ခြေရာလက်ရာများလည်း အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ လီအယ်ရာသည် သေဆုံးသွားသော အရေပြားများ ကွာကျသွားပြီးနောက် အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော ချောမွေ့သည့် အရေပြားကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ မရှိတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​[နှမြောစရာပဲ၊ အဲဒါက အီဟန် လုပ်ပေးထားတဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို]</p> <p>​"အဲဒီထက် ပိုကောင်းတာကို အချိန်မရွေး ငါ လုပ်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>​ပြန်လည်ကုစားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အချစ်နတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးကလည်း ဝင်ရောက်ပါဝင်လာသည်။ သူမ၏ အသက်ကို တွယ်ကပ်ထားရုံမျှသာ မကတော့ဘဲ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာနိုင်ပြီး၊ သန့်စင်သောစွမ်းအားဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် စွမ်းအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင်ဖွံ့ဖြိုးလာစေသည်။</p> <p>​ယခင်က သူမသည် အဆင့်မြင့်မြတ်သူတစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမှာ နည်းပါးခဲ့သော်လည်း၊ ယခု အဆင့်နိမ့်သူအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီဖြစ်ရာ ဇာတ်လမ်းက ကွာခြားသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူမကို အချစ်နတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးခံစားရသူ တစ်ဦးနှင့် သင့်လျော်အောင် ဖန်တီးပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​တကယ်တော့ သူမရဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ အရင်ပုံစံက သူမကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာဖို့ ကူညီပေးနေတာပါ။ ဝိုင်အသစ်ကို ဝိုင်အိတ်အသစ်ထဲ ထည့်သင့်တယ်လို့ ဆိုလိုတာများလား။ လုပ်ငန်းစဉ်က စိတ်ကူးလို့မရနိုင်လောက်အောင် နာကျင်ရပေမဲ့၊ အချစ်နတ်ဘုရားရဲ့ ကောင်းချီးနဲ့ ယူးအီဟန်ရဲ့ စွမ်းအားက သူမကို လုံးဝ အသစ်စက်စက် နယ်ပယ်တစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။</p> <p>​"အူး... အာ..."</p> <p>​တစ်ချိန်ချိန်မှစ၍ သူမ၏ အသံသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခင်က သူ သူမကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေရလျှင်ပင် သူမ၏ အသံမှာ အထက်မှ ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ ယခုအခါ သူမ၏ အသံမှာ သူ၏ နားထဲသို့ တကယ် တီးတိုးပြောနေသကဲ့သို့ ကြားရသည်။</p> <p>​ယူးအီဟန်က ဤအရာကို ပို၍သဘောကျသော်လည်း၊ လီအယ်ရာကမူ ၎င်းအတွက် သန့်စင်စွာ ပျော်ရွှင်နေပုံမပေါ်ဘဲ သူမ၏ လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ထိတ်လန့်လာသည်။</p> <p>​"ဝိုး... ဒီခံစားချက်... တော်တော်ကြာသွားပြီပဲ၊ ငါ တကယ်ပဲ အဆင့်နိမ့်သူအဖြစ် ပြန်ရောက်သွားပြီ"</p> <p>​"ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p>​"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အလဟဿ လေးလံနေသလိုပဲ"</p> <p>​"ငါက နင့်ကို အခုလေးတင် အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးထားတာကို..."</p> <p>​အင်းလေ... သူမက ဆဋ္ဌမအဆင့်ကနေ စတုတ္ထအဆင့်ကို ကျဆင်းသွားတာဆိုတော့၊ ပျော်ရွှင်မှု တစ်ခုတည်းကိုပဲ ခံစားရတယ်လို့ ပြောရင် လိမ်ရာကျမှာပေါ့။ သူမက ယူးအီဟန်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပေမဲ့၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးအပြီးမှာ သူမရဲ့ စတုတ္ထအဆင့် ကိုယ်ကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူမ တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးနေတာပါ။ အဲဒါက နားလည်နိုင်ပါတယ်။ လက်တွေ့ဘဝက အမြဲတမ်း စံပြအိပ်မက်တွေနဲ့ ကွာခြားတတ်တာပဲလေ။</p> <p>​"ငါ ချမ်းတယ်"</p> <p>​"စောင် လိုချင်လား"</p> <p>​"ဟင့်အင်း၊ ခဏလောက် ဒီအတိုင်းလေး နေချင်တယ်"</p> <p>​သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော အရာအားလုံး၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အပါအဝင် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် အဝတ်ဗလာ ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း စုတ်ပြတ်သတ်ပြီး ကြည့်ရဆိုးနေခဲ့သော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်၊ ယခုအခါ သူမ၏ မူလ ချောမွေ့ပြီး ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်းရှိသော အသွင်အပြင်ကို ပြန်လည်ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​မဟုတ်ဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက အရင်ကထက် ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာတာပါ။ အဲဒီအပိုင်းကို ကြည့်ရတာ ရှက်စရာကောင်းပေမဲ့၊ သူမရဲ့ ရင်သားတွေ ပိုကြီးလာတယ်လို့ ယူးအီဟန် သံသယဝင်မိပြီး၊ တကယ်တမ်းလည်း အဲဒီလို ဖြစ်နေပါတယ်။</p> <p>​ဒါတွေအားလုံးက အချစ်နတ်ဘုရားရဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေပါ။ အရာအားလုံးက သူမ ချစ်မြတ်နိုးရတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် လိင်ရှင်ဆီကနေ အချစ်တွေ ပိုရဖို့အတွက်ပါပဲ။ (၁)</p> <p>​"ဟူးးး"</p> <p>​သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကွာကျသေးသော သေဆုံးနေသည့် အရေပြားအချို့ ရှိနေသေးသည်။ ယူးအီဟန်က သူမ၏ ပါးပြင်များကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သောအခါ၊ ညစ်ပတ်နေသော အကြွင်းအကျန်များ ကွာကျသွားပြီး ချောမွေ့ဖြူဖွေးသော အရေပြား ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီအယ်ရာ၏ သန့်ရှင်းနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ယူးအီဟန် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​"ကဲ... ပြန်လှသွားပြီ၊ အခု နင် ပိုလှသွားတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"</p> <p>​"အဲဒီလို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ စကားတွေ..."</p> <p>​ရင်ခုန်သွားမှုကြောင့် လီအယ်ရာ၏ ပါးပြင်များသည် ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးထက်ပင် ပိုမိုနီမြန်းသွားသော်လည်း၊ ယူးအီဟန်ကမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဒီနေ့ ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ၊ နင် သူ့ကို တိုက်နေတာကို ကြည့်နေရင်း၊ နင့်ကို ပြန်လည်ကုစားပေးနေရင်းနဲ့ တခြားအခြေအနေတွေမှာလည်း ငါ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့၊ နောက်ထပ် တစ်ခွန်း နှစ်ခွန်းလောက် ထပ်ပြောလည်း ဘာမှပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ညဘက်ရောက်ရင် နာကျင်မှုကြောင့် ဆိုနစ် (Sonic) ထက်တောင် ပိုမြန်အောင် လူးလှိမ့်နေရလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ ယုံကြည်တယ်..."</p> <p>​"အူးဖူးဖူး..."</p> <p>​ဘာကြောင့်မှန်းမသိ လီအယ်ရာ အပြုံးမရပ်တော့ပေ။ သူမအတွက်တော့ ယူးအီဟန် အသက်ရှင်နေပြီး၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အသက်ရှင်လျက် ယခုသူ့ကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်းက ပျော်ရွှင်စရာဖြစ်သည်။</p> <p>​ဘာမှမသိဘဲ ပြုံးနေသော သူမကို ယူးအီဟန် အပြစ်ပေးချင်သော်လည်း ဆိုင်းငံ့ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်နေရသော ဤအခြေအနေကို သူလည်း သဘောကျနေသဖြင့် အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>​"ဒါဆို..."</p> <p>​သူမ ဒီအတိုင်း ဆက်ပြုံးနေရင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် သူမရဲ့ အနီရောင် မျက်လုံးနှစ်လုံး ကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်။</p> <p>​"ရှင့်ရဲ့ အဖြေက"</p> <p>​"ဟင်..."</p> <p>​ဒီလို ထောင့်မျိုးကနေ သူမ ထိုးနှက်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ ယူးအီဟန်၏ ကျောပြင်တွင် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျဆင်းလာသည်။ သူ လုံလောက်အောင် ဖြေပြီးပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ အထင်လွဲနေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>​"အဖြေတွေ"</p> <p>​"အာ... ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ ငါက..."</p> <p>​"သေချာတဲ့ အဖြေတစ်ခု လိုချင်တယ်၊ သေသေချာချာ၊ တိတိကျကျ၊ အမှားအယွင်းမရှိဘဲ၊ ငြင်းမရအောင်။ ရိုးရိုးသားသား"</p> <p>​"... ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် ယုံကြည်ချက် ရှိနေရတာလဲ၊ ငါက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရင်ရော"</p> <p>​"အူးဖူးဖူး"</p> <p>​သူမကို စားပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေလောက်အောင် ချစ်စရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို လီအယ်ရာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ကြောက်စရာကောင်းသော စကားအချို့ကို ပြောရန် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆိုရင် အတင်းအကျပ် လုပ်ရမှာပေါ့"</p> <p>​"မုဒိမ်းကောင်... ဒီမှာ မုဒိမ်းကောင် ရှိတယ်"</p> <p>​"အဆင်ပြေပါတယ်၊ အခုချိန် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ငါတို့ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး၊ လူမမိရင် ပြစ်မှုမမြောက်ဘူးလေ"</p> <p>​"ငါ ဒီမှာ ရှိတယ်လေ၊ ငါ။ ပြီးတော့ လူမိတာ မမိတာကို မေ့လိုက်၊ ပြစ်မှုကတော့ ပြစ်မှုပဲ"</p> <p>​သူမ၏ မျက်လုံးများ လုံးဝ အလေးအနက်ဖြစ်နေပုံရသဖြင့် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။ ယူးအီဟန် ထွက်ပြေးမည်စိုး၍ လီအယ်ရာက သူ၏ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် သူမ၏ မျက်နှာကို သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ရယ်မောသွားကြသည်။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့..."</p> <p>​ထို့နောက် သူ ပြောလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း၊ ထိုသူအပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်များမှာ လီအယ်ရာအပေါ် သူ၏ ခံစားချက်များနှင့် ယှဉ်လျှင် အရေးမပါလှပေ။</p> <p>​"နင် ပြစ်မှုကျူးလွန်စရာ မလိုတဲ့အတွက်... ငါ ဝမ်းသာတယ်"</p> <p>​"... ဟင်"</p> <p>​သူတို့ကို ရင်းနှီးရုံသာမကဘဲ အရာအားလုံးကို မျှဝေပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်လာစေခဲ့တဲ့ အနှစ်တစ်ထောင် ကာလ။ ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့တိုင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ယုံကြည်ရင်း အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတဲ့ နှစ်အနည်းငယ်။</p> <p>​ယခုအခါ ဆန်းသစ်ခြင်း၊ သေးနုပ်ခြင်း၊ ပျင်းရိခြင်း၊ နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း ကဲ့သို့သော တိမ်ယံသော စိတ်ခံစားမှုများထက် အများကြီး ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နယ်ပယ်တစ်ခုတွင် ယူးအီဟန်ကို လီအယ်ရာနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးနေသည့် စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​"ငါလည်း နင့်ကို အရမ်းသဘောကျတယ်၊ ဒါကြောင့်... ငါ... နင့်ကို... ချစ်တယ်"</p> <p>​မွေးရာပါ သတ္တိကြောင်သူ၊ အရူး၊ ရှက်တတ်သူ၊ ပြီးတော့ ငတုံး တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ယူးအီဟန်က သူမဆီကို အရင်ချဉ်းကပ်တာမျိုး မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ လီအယ်ရာက သူ့ကို ကြည့်နေမယ်ဆိုရင်၊ သူမကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ဖို့ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်လို့ သူ တွေးခဲ့တယ်။</p> <p>​ဒီအချိန်မှာတော့ သူ ထွက်ပြေးလို့ မရတော့ဘူး။</p> <p>​"..."</p> <p>​သို့သော် ယခု သူ တကယ် ဝန်ခံရန် သတ္တိမွေးလိုက်ချိန်တွင်၊ ပြန်လည်ဖြေကြားသံကို မကြားရပေ။ ယူးအီဟန်၏ တိုက်ရိုက် ဝန်ခံမှုကို ကြားပြီးနောက် မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို လီအယ်ရာ မသိသဖြင့် အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>​သူမ၏ လက်ရှိ ခံစားချက်များမှာ ပထမဆု ရချင်သော်လည်း အခွင့်အရေး မရှိဘူးဟု တွေးကာ ထီလက်မှတ် ဝယ်ခဲ့ပြီး၊ တကယ်တမ်း ထီပေါက်သွားသော သာမန် ရုံးဝန်ထမ်း အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ ခံစားချက်များနှင့် ဆင်တူနေသည်။</p> <p>​"ဟူးဂူးးးးးး"</p> <p>​သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ဖဲ့လိုက်သော်လည်း၊ သူမ အရင်က ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော လက်များက သူမ၏ အားနည်းချက် ဖြစ်လာပြီး လှည့်မရတော့ပေ။</p> <p>​"ဟီး... အူး"</p> <p>​"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ နားလည်နိုင်တဲ့ စကားတစ်ခုခု ပြောပါဦး"</p> <p>​"ရှက်တာရော ပျော်တာရော ပေါင်းပြီး သေချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာပြီ"</p> <p>​"ငါ နင့်ကို အခုလေးတင် အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးထားတာဆိုတော့ ထပ်မသေပါနဲ့၊ ရှီး... ပြီးတော့ အဲဒါကို ငါ့ကို ပြောခိုင်းတာ ဘယ်သူလဲ"</p> <p>​"ရှင် ဒီလောက် တိုက်ရိုက် ပြောလိမ့်မယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူးလေ"</p> <p>​ဒီနေ့ သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ လို့ တွေးခဲ့ပေမဲ့၊ လူတွေက တကယ်ပဲ သူတို့ မကျွမ်းကျင်တာတွေကို မလုပ်သင့်ဘူး။ ယူးအီဟန်ကိုယ်တိုင်လည်း ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိအောင် ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ ယခုချက်ချင်း မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ချင်နေသည်။ သို့သော် လီအယ်ရာသည် ရှက်နေသည့်တိုင် သူ၏ လက်များကို မလွှတ်သဖြင့် သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p>​"ဆက်လုပ်လေ၊ နမ်းလိုက်တော့"</p> <p>​ထိုအကျပ်အတည်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်က သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပျံသန်းနေသည်။</p> <p>​"နမ်းလိုက်တော့ ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."</p> <p>​"ဒါက ဒီအခြေအနေနဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုလေ"</p> <p>​မစ်စတစ် ၏ အသံမှာ အလွန် နှုတ်ခမ်းဆူနေပုံရပြီး၊ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေရသည့် အချက်ကို သူမ မကြိုက်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။ မဟုတ်ဘူး... ယူးအီဟန်နဲ့ လီအယ်ရာတို့ ရိုမန်တစ် ဒရာမာ ရိုက်နေတာကို ကြည့်ပြီး သူမ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။</p> <p>​"ဆက်လုပ်ပြီး သူ့ကို နမ်းလိုက် သခင်၊ မဟုတ်ရင် ရှင့်အပေါ် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်ကို ပစ်ချလိုက်မှာနော်"</p> <p>​"ခန္ဓာကိုယ်တောင် မရှိဘဲနဲ့ ငါ့ကို စနောက်ရဲတယ်ပေါ့လေ"</p> <p>​"ပြီးတော့ အဲဒါက ဘယ်သူ့ကြောင့်လဲ၊ ဟွန့်"</p> <p>​သူ မစ်စတစ် ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှက်ရွံ့စွာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ဖဲ့နေသော လီအယ်ရာကို ငုံ့ကြည့်ရင်း၊ အသက်ပြင်းပြင်း တိုတိုလေး ရှူကာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p>​"အင်း၊ ငါ ထာဝရ ခံစစ်အနေအထားနဲ့ နေလို့မရဘူး"</p> <p>​"ဟင်... ဟင်..."</p> <p>​ထိုတီးတိုးရေရွတ်သံကို ကြားပြီးနောက် မစ်စတစ် ၏ အသံ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။ သို့သော် ယူးအီဟန်က နောက်တစ်လှမ်းကို မဆိုင်းမတွ လှမ်းလိုက်သည်။ သူသည် လီအယ်ရာ၏ လက်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ မေးစေ့ကို ကိုင်ကာ၊ သူ၏ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး...</p> <p>​"အီ... အီဟန်"</p> <p>​"ရှူး"</p> <p>​တစ်ဖက်လူက အရင်ချဉ်းကပ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့သော လီအယ်ရာသည် သူ၏ ရုတ်တရက် နှုတ်ခမ်း တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအခါ လီအယ်ရာ ဘာမှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p>​"... အာ... ကျစ်... တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းတာပဲ"</p> <p>​"နမ်းဖို့ မပြောခဲ့သင့်ဘူး" - သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပရောပရည် လုပ်ခံလိုက်ရသော မစ်စတစ် သည်၊ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်ကို ရူးသွပ်စွာ လေထဲတွင် ဘရိတ်ဒန့်စ် (break-dance) ကခုန်စေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးကို ထိုနည်းတူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော အိုရိုချီ သည် ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် အတွင်းတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းမယ့် မြင်ကွင်း ဖြစ်လာတော့မှာပဲ" (အိုရိုချီ)</p> <p>​ထိုသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်၏ စနောက်မှုများကို ရံဖန်ရံခါ သည်းခံရသော်လည်း၊ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထာဝရ နေထိုင်သွားကြလေသည်။</p> <p>​-ပြီးပါပြီ-</p> <p>​နောက်တာပါ - စာရေးသူ</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> <strong>​</strong>အပိုင်း ( ၂၁၃ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save