Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၁၆ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ယူးအီဟန်သည် နဂါးတပ်မတော်မှ ကလေးများကို ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ယူးအီဟန်နှင့် လီအယ်ရာတို့အပေါ် သူတို့၏ အလွန်အမင်း သတိထားနေမှုသည် သူတို့၏ အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်ဖက်သော်လည်း၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူတို့သည် ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားခံထားရပုံ ပေါ်သည်။</p> <p>​တကယ်တမ်းတွင်လည်း သူတို့သည် မည်သည့်ကမ္ဘာရှိ မည်သည့်တပ်မတော်ထက်မဆို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​"... ဒါကြောင့် သူတို့ကို ကျွန်တော့် လက်အောက်ခံတွေ လုပ်လိုက်တာ"</p> <p>​"အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာကိုး"</p> <p>​ယူးမီးရ်သည် ထိုဝင်္ကပါထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြောပြသည်။ ကလေးများကို သူ ပထမဆုံး မည်သို့ ရှာတွေ့ခဲ့ပုံ၊ ကလေးများသည် ထိုနတ်ဆိုးများ၏ အသားကို စားခြင်းဖြင့် အဆင့်တက်သည့် ထူးခြားချက်၊ နှင့် အုပ်စိုးခြင်း စွမ်းရည် အသက်ဝင်လာပြီးနောက် သူတို့ကို မည်သို့ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပုံ အစရှိသည်တို့ကို ပြောပြသည်။</p> <p>​အစမှအဆုံး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဇာတ်လမ်းများဖြစ်သော်လည်း၊ မီးရ် က ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို လိမ်ပြောမည်မဟုတ်သည့်အပြင်၊ ကလေးများဟူသော သက်သေများ ဤနေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် လိမ်ညာမှုတစ်ခု ဖြစ်ရန် အခွင့်အရေး အလွန်နည်းပါးသည်။ ယူးအီဟန်သည် အနည်းငယ် ယုံကြည်ရခက်သော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် ဗဟုသုတအကြွယ်ဝဆုံးဖြစ်သော လီအယ်ရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါကို နင် ဘယ်လိုထင်လဲ"</p> <p>​"အဲဒီလိုမျိုး မကြာခဏ မဖြစ်တတ်ပေမဲ့၊ နေရာတိုင်းမှာ မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲတာတွေ ရှိတတ်တာပဲ၊ ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲသွားတယ် မဟုတ်လား၊ ကလေးတွေက ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရတယ်ဆိုရင်တောင် သိပ်တော့ မဆန်းပါဘူး၊ သူတို့ အဲဒီငရဲကို ကူးပြောင်းခံရတုန်းက သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံတွေ ပြောင်းလဲသွားနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ရှိတယ်"</p> <p>​"တကယ်လား"</p> <p>​"အင်း၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က သတ္တဝါဆိုးတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့က ဖြူစင်ပြီး ရိုးသားတဲ့ လူသား ကလေးလေးတွေပါပဲ"</p> <p>​လီအယ်ရာက သူ၏ အတွေးများကို ဖတ်လိုက်ရသည့်အလား ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒီလို တစ်ခဏလောက်တော့ ငါ တွေးမိသားပဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒါကို စစ်ဆေးဖို့ နည်းလမ်းလည်း ငါ့မှာ ရှိတယ်"</p> <p>​တပ်မတော်သားများ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးရန် ဆံပင်တစ်ပင်တည်းဖြင့်ပင် လုံလောက်လှသည်။ မှတ်တမ်း စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းပြီး အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ သူတို့သည် ကမ္ဘာမြေသား နှစ်ဦးမှ မွေးဖွားလာသော လူသားများဖြစ်ကြောင်း အမှန်တကယ်ပင် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>​သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ပြဿနာမှာ ကလေးများ ပြောင်းလဲသွားရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​"... မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p>​"ဘာလို့လဲ၊ စွမ်းရည်အဆင့်က အရမ်းနိမ့်နေလို့ ရှင် နားမလည်နိုင်ဘူးလား"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီအစား ငါ အရမ်းကို နားလည်လွန်းနေတာ၊ စွမ်းရည်အဆင့် နိမ့်နေသေးလို့ စွမ်းရည်က အမှားလုပ်မိတာပါလို့ပဲ ငါ ယုံချင်တယ်..."</p> <p>​လီအယ်ရာ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ယူးအီဟန်သည် ဆက်လက် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ အမှန်တရားကို ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ကသောင်းကနင်း ဆန္ဒ လေ၊ အဲဒီကောင်ပဲ"</p> <p>​"ဟင်"</p> <p>​လီအယ်ရာ ပြန်မေးလိုက်သည်။ သူမ သေချာ မကြားလိုက်ရသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ စကားများကို မယုံကြည်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယူးအီဟန် ထိုအချက်ကို သိသော်လည်း သူ၏ စကားများကို ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါ ကသောင်းကနင်း ဆန္ဒ လေ၊ အဲဒီ ဆဋ္ဌမအဆင့် အကောင်ပေါ့၊ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကောင်လေ၊ သူက ကလေးတွေရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့တာ၊ အသက်ရှူတာနဲ့၊ မာနာကို စုပ်ယူတာနဲ့တင် ပိုသန်မာလာအောင်လို့လေ၊ မီးရ် က သူတို့ရဲ့ ကြီးထွားမှုနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ရုံပဲ"</p> <p>​"အဲဒါ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ အဲဒီကောင်က လူသားတွေကို မုန်းတီးတာလေ"</p> <p>​သူ သေလောက်အောင် မုန်းတီးတဲ့သူကို ဓားပေးမယ့် စိတ်ရောဂါသည် ဆိုတာ မရှိနိုင်ပါဘူး။ လီအယ်ရာ၏ စကားများမှာ အလွန် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိပုံရသော်လည်း၊ ယူးအီဟန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒီကောင် ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင် လုပ်ခဲ့တာ အသေအချာပဲ၊ တိတိကျကျ ပြောရရင်၊ သူက ပဉ္စမအဆင့် တွေကို ဖန်တီးခဲ့သလိုပဲ ကမ္ဘာမြေရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ကလေးတွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ မှတ်တမ်း အပိုင်းအစလေးတွေကိုလည်း ဝေမျှပေးခဲ့တယ်... စွမ်းအား အကောင်အထည်ဖော်ပုံ ကွာခြားပေမဲ့ နည်းလမ်းကတော့ အတူတူပဲဆိုတော့ ဒီမှာလည်း သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး"</p> <p>​"မဖြစ်နိုင်တာ"</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ယူးအီဟန်၏ မျက်နှာထား ထူးဆန်းသွားသည်။ သူ့အပေါ်နှင့် လီအယ်ရာအပေါ် ၎င်း ထွေးထုတ်ခဲ့သော စကားများကို သူ ပြန်တွေးမိပြီး၊ အချက်တစ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>​"တကယ်တော့ သူက လူသားတွေနဲ့ သတ္တဝါဆိုးတွေ ကြားက အသက်ရှင်သန်ရေး ပြိုင်ပွဲကို မငြင်းဆန်ခဲ့ဘူး၊ သူ တကယ် မုန်းတီးခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူက ငါပဲ"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလေ၊ အီဟန်... ရှင်လည်း အသက်ရှင်ချင်ရုံ သက်သက်ပဲဟာကို"</p> <p>​လွန်ခဲ့သော အနှစ်တစ်ထောင် ကတည်းက ယူးအီဟန်သည် အခြားလူသားများ၊ သတ္တဝါဆိုးများနှင့် ကသောင်းကနင်း ဆန္ဒ ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ရှင်သန်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရုံသာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကသောင်းကနင်း ဆန္ဒ က လူသားများကို လက်ခံလိုပါက၊ ယူးအီဟန်ကိုလည်း လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကိုယ့်စကားနဲ့ကိုယ် ဆန့်ကျင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက တခြား ပြဿနာ တစ်မျိုးပဲ"</p> <p>​ဒီတစ်ကြိမ် လီအယ်ရာ၏ စကားများမှာလည်း အလွန် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိသော်လည်း၊ သူ၏ အတွေးများကို သေချာယုံကြည်နေသော ယူးအီဟန်က ရိုးရှင်းသော ရှင်းပြချက်တစ်ခုဖြင့် သူမကို ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။</p> <p>​"တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ ကမ္ဘာမှာ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်က သမင်တစ်ကောင်ကို စားတာ ကိစ္စမရှိပေမဲ့၊ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ခြင်္သေ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားရင် နင် ဒေါသထွက်မှာပဲ မဟုတ်လား၊ အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခု ဖြစ်ရမယ်၊ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်တစ်ထောင် ကတည်းက အသက်ရှင်ခဲ့တာဆိုတော့၊ ဖြစ်နိုင်တာက ငါ့လက်ချက်နဲ့ ထိခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေထဲက တစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်တယ်လေ၊ နောက်ဆုံးကျတော့ တော်တော်လေး ရိုးရှင်းသွားတာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p>​"... အင်း၊ တော်တော် ရိုးရှင်းတယ်၊ ငါ နားမလည်ချင်ပေမဲ့ နားလည်သွားပြီ"</p> <p>​ဟုတ်တယ်။ ၎င်းရဲ့ နာကြည်းမှု ပစ်မှတ်က လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးအပေါ်မှာ မဟုတ်ဘဲ ယူးအီဟန် တစ်ယောက်တည်း အပေါ်မှာပါပဲ။ အဲဒီ နာကြည်းမှုက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတာ ဒါမှမဟုတ် စံပြဖြစ်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ အရမ်းကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ။</p> <p>​"ဒါဆို အဲဒါက ဘာလဲ"</p> <p>​လီအယ်ရာသည် ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ဇာတ်လမ်းကို အနှစ်ချုပ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆို နောက်ဆုံးတော့ အီဟန်... ရှင် တစ်ယောက်တည်းကသာ သူ့ရဲ့ ဖယ်ရှားပစ်ရမယ့် ပစ်မှတ်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တဲ့အရာတွေ အားလုံးက လုံးဝ အရေးမပါဘူးပေါ့၊ ပြီးတော့ ပြန်တွေးကြည့်ရင်၊ လူသားတွေကို ကမ္ဘာမြေပေါ်ကနေ နှင်ထုတ်ခဲ့တာ ကမ္ဘာမြေကိုယ်တိုင်ပဲ၊ အဲဒီကောင် မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>​"အဲဒါတင် မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူက ကမ္ဘာမြေရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်ချင်တာ နေမှာပေါ့၊ ကမ္ဘာမြေကို သူ စိတ်ကြိုက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ပြီး အဲဒီထဲမှာ တပ်မတော် တစ်ခု တည်ထောင်ချင်တာမျိုးပေါ့"</p> <p>​ယူးမီးရ်သာ မရှိပါက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ပို၍ပင် သနားစရာကောင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုငရဲထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကြီးပြင်းလာသော ကလေးသည် ကမ္ဘာမြေနှင့် သင့်လျော်သော စွမ်းအားကြီးသည့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ထိုကလေးသည် '၎င်း' ၏ မှတ်တမ်းများကို မျှဝေခံရမည်ဖြစ်ရာ၊ အဆင့်မြင့်မြတ်သူတစ်ပါး ဖြစ်လာမည့် အလားအလာလည်း ရှိလာပေမည်...</p> <p>​"ဒါဆို အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာကိုး"</p> <p>​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝေဝါးပြီး လက်ခံ၍မရသော ဇာတ်လမ်းသည် ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားသည်။</p> <p>​"သူက ကမ္ဘာမြေ အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်လာမယ့် အချိန်အတွက် သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့ ပြင်ဆင်နေခဲ့တာပဲ"</p> <p>​"... အဲဒါ မှန်တယ်၊ ပြီးတော့ ချွတ်ယွင်းချက် နည်းလာတဲ့ ပဉ္စမအဆင့် သတ္တဝါဆိုးတွေ ဖန်တီးတာလည်း ရှိသေးတယ်လေ၊ ပြီးတော့ ငရဲဝင်္ကပါထဲကို ပို့ခံရတဲ့ ကလေးတွေကို တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အချက်လည်း ရှိတယ်..."</p> <p>​သို့သော် ထို ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တွင် မသိနိုင်သော ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အရာ နှစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ ယူးအီဟန်နှင့် ယူးမီးရ်တို့ ဖြစ်သည်။ ယူးအီဟန်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါဆိုးများ အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရှင်းလင်းပစ်ရန် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက် ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ ယူးမီးရ်သည် သဘာဝအတိုင်း ကြီးပြင်းလာသင့်သော ကလေးများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းဖြင့် ငရဲဝင်္ကပါကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။</p> <p>​ဤအစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးရာတွင် ထိုသားအဖ နှစ်ဦး၏ လုပ်ဆောင်ပုံ နည်းလမ်းများမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှပြီး၊ တစ်ဦးက အလွန် အထီးကျန်ဆန်ကာ တစ်ဦးက အလွန် လူကြိုက်များသော်လည်း၊ သူတို့က အစီအစဉ်အပေါ်သို့ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ဖြင့် ထုခွဲလိုက်သည်ဟူသော အမှန်တရားကိုမူ မပြောင်းလဲစေပေ။</p> <p>​"'ကမ္ဘာမြေရဲ့ အရှင်သခင်' ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းက တကယ် လိုက်ဖက်တာပဲ၊ လောလောဆယ် ကမ္ဘာမြေရဲ့ အရှင်သခင် တစ်ယောက် ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါ ရှင်နဲ့ မီးရ် မဟုတ်ဘူးလား၊ ရှင်တို့က ရာဇပလ္လင်ကို ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်တာပဲ"</p> <p>​"အဲဒါ ဘာကောင်းလို့လဲ၊ ငါ မလိုချင်ဘူး၊ ပြန်ယူသွား"</p> <p>​ယူးအီဟန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး ကလေးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။ သတ္တဝါဆိုးများ၏ အင်အားစု ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သော ကလေးများသည် ယူးမီးရ်၏ တပ်မတော် ဖြစ်လာပြီး ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ ဤသည်မှာ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏သား ယူးမီးရ်အတွက် ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ယူးအီဟန်သည် အချိန်တိုင်း ပြုံးမနေနိုင်ပေ။</p> <p>​"ဒါနဲ့... ဒီမှာ စုစုပေါင်း ကလေး ဘယ်နှယောက် ရှိတာလဲ..."</p> <p>​"အင်း၊ စုစုပေါင်း ၉,၃၀ဝ ပါ"</p> <p>​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယူးမီးရ် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော ကလေး အရေအတွက်မှာ အလွန်အမင်း နည်းပါးလွန်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကပ်ဘေးကြီးအပြီး မွေးဖွားလာသော ကလေးများမှာ ဤထက် အများကြီး... အများကြီး ပိုများသင့်သော်လည်း၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ၉,၃၀ဝ သာ ရှိနေသည်။</p> <p>​ယူးမီးရ်သည် ဝင်္ကပါအတွင်း လှည့်လည်သွားလာရင်း ကလေးများကို တက်ကြွစွာ ကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့်သာ ဤမျှ ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကသောင်းကနင်း ဆန္ဒ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းသာ အရာအားလုံး ဖြစ်သွားခဲ့ပါက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ဤအရေအတွက်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်အထိ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>​အသေအပျောက် အတိုင်းအတာသည်ပင် ယူးအီဟန်၏ တွေးထင်ထားမှုထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေသဖြင့် ယူးအီဟန် ထိုအကြောင်း ဆက်တွေးနေခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ လူသားများသည် အချိန်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်၍ မရနိုင်သဖြင့်၊ ယခု သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသောအရာဖြင့်သာ သူ ရှေ့ဆက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"... ကောင်းတယ် မီးရ်၊ တကယ် တော်တယ်"</p> <p>​"အင်း"</p> <p>​ယူးအီဟန်က သူ့ကို ချီးကျူးပြီး ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးသည်ကို ယူးမီးရ် သဘောကျသည်။ အဆင့် ၂၃၀ ကျော်ရှိသော အကောင်ကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၉,၃၀ဝ ရှိသော ဧရာမ တပ်မတော်ကြီး၏ တပ်မှူးဖြစ်သော်လည်း၊ ယူးမီးရ်သည် အသက် ၆ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ မိဘများ၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိရန် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်မည့် အသက်အရွယ်ဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်များကြောင့် ရလဒ်များက ဤသို့ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။</p> <p>​"တကယ်ပဲ သူရဲကောင်းရဲ့ မိဘတွေလား"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ 'မိဘ' ဆိုတာ ဘာလဲ"</p> <p>​"ဟင့်... ကျွန်မလည်း မေမေ့ကို တွေ့ချင်တယ်"</p> <p>​အစပိုင်းက ယူးအီဟန်ကို သတိထားနေခဲ့ကြသော ကလေး ၉,၃၀ဝ သည်၊ ယူးအီဟန်နှင့် လီအယ်ရာတို့တွင် ရန်လိုမှု လုံးဝမရှိကြောင်းနှင့် ယူးမီးရ်က ယူးအီဟန်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အလိုလိုက်ခံနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ သူတို့၏ သတိထားနေမှု အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။ အဝေးမှနေ၍ ပြောဆိုနေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်းပေါ့။</p> <p>​"အီဟန်၊ သူတို့ကို ဒီအတိုင်း ထားခဲ့မလို့လား"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး... ငါ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရမယ် ထင်တယ်"</p> <p>​အဆင့်မြင့်သော်လည်း ကလေးငယ်များထက် မပိုသေးသော ကလေးများကို ကြည့်ရင်း ယူးအီဟန် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​သူတို့ အချင်းချင်း အမြဲတမ်း သတိထားနေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤအခြေအနေတွင် ဘာက အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်နည်းဟု သူ တွေးနေစဉ်...</p> <p>​"ကောင်းပြီ"</p> <p>​လူတိုင်း ကြားနိုင်စေရန် ယူးအီဟန် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အရင်ဆုံး စားကြစို့"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ကလေး ၉,၃၀ဝ လုံးအတွက် အစားအစာများ ဖန်တီးရန် သူ အသုံးပြုနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆလတ်ရွက်သုပ် လုပ်ရန် ပိုင်ရှင်မဲ့ စိုက်ခင်းတစ်ခုကို ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး၊ ငါးပေါင်း လုပ်ရန် ငါးဖမ်းရန် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်မှ ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုကို ပစ်ချခဲ့ကာ၊ ရေစည်ပိုင်းကြီး ကို အသုံးပြု၍ စွပ်ပြုတ် ချက်ပြုတ်ပြီး အသားများ ကင်ခဲ့သည်။</p> <p>​အထက်ပါအရာများ အားလုံးမှာ ၂ နာရီအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကလေးများသည် ယူးအီဟန်၏ လက်နှစ်ဖက်တွင် အံ့ဖွယ်အမှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သွားရည်ကျနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ၊ ဤကလေးများ အားလုံးသည် ၃ နှစ်နီးပါးခန့် နတ်ဆိုးအသားကိုသာ အစားအစာအဖြစ် စားသုံးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​[ဟင်းချက်ခြင်း စွမ်းရည်သည် အဆင့် ၉၈ သို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ ကြမ်းတမ်းစွာ ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာများပင် ယခုအခါ ပိုမိုအရသာရှိလာပါပြီ]</p> <p>​ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမှ ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် ဟင်းချက်ရခြင်းကြောင့် သူ၏ စွမ်းရည်အဆင့်လည်း တက်သွားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ ယူးအီဟန်သည် စံအိမ်၏ ဥယျာဉ်ထဲတွင် စားပွဲများစွာကို နေရာချထားပြီးနောက် ကျေနပ်သွားသည်။</p> <p>​"ကောင်းတယ်၊ တစ်နေ့ကျရင် ဟင်းချက်ခြင်း စွမ်းရည်ကိုလည်း ငါ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရောက်အောင် ကျွမ်းကျင်နိုင်တော့မှာပဲ"</p> <p>​"ဝါး... မျို... ဒါက အာကာသမှတ်တမ်း ရဲ့ မတရားတဲ့ အချက်ပဲ၊ အသားက အရသာရှိနေတော့ ငါ ဂရုမစိုက်ပေမဲ့လေ"</p> <p>​ပါးစပ်ထဲ အသားများ အပြည့်ထည့်ကာ လီအယ်ရာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမသည် အဆင့်နိမ့်သူအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ဗိုက်ဆာလာခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ ယူးအီဟန်က သူမ၏ နဖူးကို ခေါက်လိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ စားပွဲတောင် မပြင်ရသေးဘူး၊ အရင် မစားနဲ့ဦး"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ အသားတွေ အေးသွားရင် နှမြောစရာကြီးလေ၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ အချစ်ဆုံး အီဟန် ချက်ထားတာကို"</p> <p>​"ဒါဆို မစားနဲ့၊ စားပွဲပြင်တာ ကူညီပေး"</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ပါရှင်"</p> <p>​သူတို့ ပုံမှန်အတိုင်း ရန်ဖြစ်နေကြသော်လည်း သူတို့ပတ်လည်တွင် ပန်းများ ကြဲဖြန့်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပတ်လည်ရှိ တည်ငြိမ်သော လေထုက မစ်စတစ် ကို သူတို့ကို စနောက်ရန် နေရာမပေးပေ။ ယခုအချိန်အထိ သူ၏ ဖခင်ကိုသာ ကြည့်နေခဲ့သော ယူးမီးရ်သည်လည်း ထိုအချိန်မှသာ လီအယ်ရာကို သတိထားမိသွားပြီး အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>​"လီအယ်ရာ မမက ပိုအားနည်းသွားတာပဲ"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ပိုသန်မာလာတာ မီးရ် ရဲ့၊ အချစ်နဲ့လေ... အို... ပြီးတော့ ငါ့ကို မေမေ လို့ ခေါ်"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ မမရဲ့ ခွန်အားက..."</p> <p>​"ငါ ပိုသန်မာလာတယ်လို့ ပြောနေတယ်လေ၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို မေမေ လို့ ခေါ်"</p> <p>​ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်သုပ် အများကြီးကို ကိုက်စားရင်း လီအယ်ရာက ပိုမိုပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ ယူးမီးရ်သည် လီအယ်ရာ၏ ဆဋ္ဌမအဆင့် ကာလများက စွမ်းအားကို သိသဖြင့် တကယ်ကို ပြန်လည်ချေပချင်ခဲ့သော်လည်း၊ ကြယ်လေးများနှင့် အသည်းပုံများ ပြည့်နှက်နေသော လီအယ်ရာ၏ မျက်လုံးများကို မြင်ပြီးနောက် လက်လျှော့လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယူးအီဟန်က ယူးမီးရ်၏ ကိုယ်စား သူမကို အပြစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အလုပ်လုပ်လို့ ပြောနေတယ်လေ"</p> <p>​"အာ့"</p> <p>​စံအိမ်၏ ကြီးမားသော မြေကွက်လပ်သည် ကလေး ၉,၀၀ဝ ကျော် အားလုံး ဆံ့လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသည်။ သူတို့ကြားတွင် စားပွဲများ ချထားပြီး ထိုစားပွဲများ အားလုံးပေါ်တွင် အစားအစာများ တင်ထားရာ၊ အစပိုင်းက စားရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသော ကလေးများသည်၊ ယူးမီးရ်က မဆိုင်းမတွ စားသောက်နေသည်ကို မြင်ပြီးနောက် စတင်စားသောက်ကြလေတော့သည်။</p> <p>​"ဝိုး"</p> <p>​"အဲဒါက မမာဘူး"</p> <p>​"ဒါကို ဘယ်လိုခေါ်လဲ"</p> <p>​"အရသာရှိလိုက်တာ"</p> <p>​"ကောင်းတယ်၊ အားရပါးရ စားကြ"</p> <p>​နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး တိတ်ဆိတ်သော စားသောက်ချိန်သည် ကသောင်းကနင်း ပါတီတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရန် အချိန် သိပ်မကြာလိုက်ပေ။ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သော ယူးအီဟန်သည် ဧရာမ အိုးကြီးတစ်လုံးဖြင့် အသားစွပ်ပြုတ် ချက်ပြုတ်နေစဉ် သူတို့အတွက် အစားအစာများကို ခပ်ထည့်ပေးနေသည်။</p> <p>​၎င်းသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုနှင့် တူသည်။ တွေ့သမျှ အရာအားလုံးကို စားသောက်နေကြသော ကလေးများသည်၊ ဗိုက်ပြည့်ပြီး သူတို့ကို လဲကျသွားစေချင်သော ယူးအီဟန်၏ ဆန္ဒနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသည်။</p> <p>​[သူတို့ကြည့်ရတာ အနည်းဆုံး ၃ ရက်လောက် ငတ်နေခဲ့တဲ့ပုံပဲ]</p> <p>​[အဲဒီ ငရဲဝင်္ကပါထဲက ပတ်ဝန်းကျင်ကို နင် သိရင် အဲဒီလို ပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး]</p> <p>​"အိုရိုချီ ရဲ့ စကားက မှန်တယ်၊ သူက တစ်ခုခုကို ဘယ်လိုပဲ ပြင်ဆင်ထားပါစေ၊ ယူးမီးရ် အဲဒီမှာ ရှိနေပါစေ၊ သူတို့ အခုချိန်ထိ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့တာက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ..."</p> <p>​လီအယ်ရာ စားသောက်ပြီး စောင့်ကြည့်သူ မုဒ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ၃ နာရီအကြာတွင်မှ ညစာစားပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ စားသောက်ရုံသာ ပြုလုပ်နေကြသော ကလေးများသည်၊ စံအိမ်ရှိ အစားအစာ ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ ထက်ဝက်ခန့် ကုန်သွားချိန်တွင်မှ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကြလေသည်။</p> <p>​"အရမ်း ပျော်တာပဲ"</p> <p>​"ဒီလောက် အရသာရှိတဲ့ အရာကို ငါ မစားနိုင်ခဲ့ဘူးလို့ တွေးမိတော့ ငါ့ဘဝရဲ့ ထက်ဝက်လောက် အလဟဿ ဖြစ်သွားသလို ခံစားရတယ်"</p> <p>​"ဘဝဆိုတာ ဘာလဲ"</p> <p>​"အသက်ရှင်တာလေ"</p> <p>​"ငါတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မလဲ"</p> <p>​"သူရဲကောင်းရဲ့ ဖေဖေက လူကောင်းပဲ"</p> <p>​"ဖေဖေဆိုတာ ဘာလဲ"</p> <p>​သူတို့က ဉာဏ်ကောင်းသလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငတုံးတွေလားဆိုတာကို တွေးမိစေလောက်အောင် အလွန်ဆန်းကြယ်တဲ့ စကားပြောဆိုမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ ဗိုက်ပြည့်ပြီး စိတ်သက်သာရာ ရနေတဲ့အတွက် သူတို့ခေါင်းထဲ ပေါ်လာသမျှ စကားလုံးတွေကို လျှောက်ပြောနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ကလေးများကို ထိုအတိုင်း အနားယူခွင့်ပေးထားပြီး ယူးမီးရ်နှင့် စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါနဲ့ မီးရ်... အဲဒီကလေးတွေကို မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ"</p> <p>​"သူတို့ လုပ်ချင်တာကို ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပေးမှာပါ"</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သူတို့အားလုံးက သူ့နောက်ကို လိုက်ချင်နေကြတာပဲလို့ သူက ထပ်ပြောပါတယ်။ ယူးအီဟန်က အဲဒါကို ကြားပြီး သူ့ကို ကြည့်ရင်း ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်တယ်။ ထို့နောက် သူ အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါဆို သူတို့ကို ငါတို့နဲ့ ခဏလောက် လိုက်လှုပ်ရှားခွင့် ပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ၊ တကယ်တမ်းတော့ ဖေဖေက ကမ္ဘာမြေကို ပုံမှန်အခြေအနေ ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားနေတာ..."</p> <p>​ယူးအီဟန်က အစီအစဉ်ကို ရှင်းပြလိုက်ရာ ယူးမီးရ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စကားကို ကြားသော ကလေးများသည် သေချာပေါက် ဘာတိုင်တန်းမှုမှ မရှိဘဲ သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြသည်။ ယူးအီဟန်က သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို အစားအစာဖြင့် ရယူထားနိုင်ခဲ့ခြင်းကလည်း အခန်းကဏ္ဍ တစ်ခုမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။</p> <p>​ထိုသို့ဖြင့် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက် နှင့် နဂါးတပ်မတော် တို့ ပေါင်းစည်းသွားလေသည်။</p> <p>​ဤသည်မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးနှင့် အဆိုးရွားဆုံး အဖွဲ့အစည်းကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​(စာရေးသူ၏ မှတ်စု)</p> <p>အီဟန် ဘာလုပ်တော့မလဲဆိုတာ သိသာပါတယ်နော်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၁၆ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save