Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၂၀ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​[သင်သည် အတိုင်းအတာများအား ဖြတ်သန်းသွားလာသူ ဖြစ်လာပါပြီ။ အတိုင်းအတာများအကြား ကူးပြောင်းရာတွင် အသုံးပြုရသော အရင်းအမြစ်များ အားလုံး ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယခင်က သွားရောက်ခဲ့ဖူးသော အတိုင်းအတာများသို့ သွားရောက်ပါက ကုန်ကျစရိတ် ၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ထပ်မံ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။]</p> <p>​[သင်သည် အတိုင်းအတာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှု အသက်မဝင်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိပါပြီ။ မည်သည့် အတိုင်းအတာတွင် ရှိနေစေကာမူ ပြစ်ဒဏ်များ ကျရောက်မည်မဟုတ်ဘဲ၊ စွမ်းရည်အဆင့် တက်လာသောအခါ ထိုအတိုင်းအတာအပေါ် သင်၏ နားလည်မှု တိုးလာပြီး ပိုမိုသန်မာလာမည်ဖြစ်သည်။]</p> <p>​[သင်သည် တပ်ဖွဲ့ ကိုယ်စားလှယ် အသက်မဝင်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိပါပြီ။ အတိုင်းအတာများအကြား ကူးပြောင်းသည့်အခါ သင်၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။ တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အပိုအရင်းအမြစ်များ မလိုအပ်ဘဲ အတိုင်းအတာ ကူးပြောင်းရာတွင် လိုက်ပါနိုင်ပြီး၊ အတိုင်းအတာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှု စွမ်းရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို မျှဝေခံစားနိုင်သည်။]</p> <p>​[သင်သည် အတိုင်းအတာများ၏ အရှင်သခင် အသက်ဝင်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိပါပြီ။ အတိုင်းအတာ တစ်ခုတည်းတွင် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ပါက၊ ထိုအတိုင်းအတာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသော အခြားဖြစ်တည်မှုများကို သင် အာရုံခံနိုင်ပြီး တားဆီးနိုင်လာမည်ဖြစ်သည်။ စွမ်းရည်အဆင့် တက်လာသည်နှင့်အမျှ အောင်မြင်မှုနှုန်း တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းရည်အသစ်များကိုပါ ရရှိနိုင်သည်။]</p> <p>​ယူးအီဟန် ယခုလေးတင် ရရှိလိုက်သော အလုပ်အကိုင်သစ်ဖြစ်သည့် အတိုင်းအတာများအား ဖြတ်သန်းသွားလာသူ တွင် သူ ယခုအချိန်အထိ ရရှိခဲ့သော အခြား အလုပ်အကိုင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် ထူးခြားသောအချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ယခုအချိန်အထိ အရှေ့ကိုသာ ကြည့်ပြီး ပြေးလွှားနေခဲ့သော ယူးအီဟန်သည်၊ ယခုအခါ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာများဆီသို့ ဆက်သွယ်ပေးမည့် လမ်းကြောင်းသစ်များကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဟု ဆိုနိုင်ပေမည်။ သူ၏ အလုပ်အကိုင် စွမ်းရည်များအကြောင်းကို ပိုနားလည်လာလေလေ၊ သူ့ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့နေသော တံတိုင်းများ အားလုံး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟုပင် သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​ယူးအီဟန်ကို ကြည့်နေသော လီအယ်ရာသည်လည်း ယူးအီဟန် မည်ကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုး ရရှိလိုက်သည်ကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိပုံရသည်။</p> <p>​"ဘာလို့ အဲဒီလောက် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စွမ်းအားမျိုးက အဓိက အလုပ်အကိုင် မှာ မပါဘဲ ဒုတိယ အလုပ်အကိုင် မှာ ပါနေရတာလဲ..."</p> <p>​"ဒါကို အဓိက အလုပ်အကိုင် အဖြစ် ရထားတဲ့လူတွေ ရှိလို့လား"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ မရှိဘူး၊ ဒုတိယ အလုပ်အကိုင် ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဓိက အလုပ်အကိုင် ပဲဖြစ်ဖြစ်လေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါသိသလောက်တော့ မရှိဘူး"</p> <p>​"ငါ သိသားပဲ"</p> <p>​အရေးအကြီးဆုံး စွမ်းရည်ဖြစ်သော အတိုင်းအတာ ကူးပြောင်းခြင်း ပျောက်ဆုံးနေသော်လည်း၊ ယူးအီဟန်တွင် ထိုစွမ်းရည် ရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ဘူး... သူ ဤ ဒုတိယ အလုပ်အကိုင် ကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ သူ့တွင် အာကာသကူးပြောင်းခြင်း စွမ်းရည် ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ဟု ယူးအီဟန် တော်တော်လေး သေချာယုံကြည်နေသည်။</p> <p>​သူ့အလုပ်အကိုင်မှ ရရှိလာသော စွမ်းအားများကို သူ အားလုံးထက် ပိုသဘောကျသည်။ အာကာသကူးပြောင်းခြင်း အတွက် လိုအပ်သော အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် များပြားလှသည့် အရင်းအမြစ်များက သူ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းသည် ချက်ချင်း အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားလေပြီ။</p> <p>​"အဲဒါကြောင့် အလုပ်အကိုင်တွေက အံ့ဩစရာကောင်းတာ..."</p> <p>​"အင်းလေ၊ ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါ့အပြင် ဒုတိယ အလုပ်အကိုင် ဖြစ်နေပေမဲ့ သီးသန့် အလုပ်အကိုင်တစ်ခု ဖြစ်နေတော့ အနာဂတ်မှာ ဘယ်လိုစွမ်းရည်တွေ ထပ်ပေါင်းထည့်လာမလဲဆိုတာ ငါတောင် မသိတော့ဘူး..."</p> <p>​ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လီအယ်ရာက ယူးအီဟန်ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ တခြားကမ္ဘာတွေကို ရှင် သွားလို့မရဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သွားလို့ရတယ်"</p> <p>​သူ နဂါးတပ်မတော် ကို လက်ခံခဲ့ပြီး သူတို့အားလုံးအတွက် လက်နက်ကိရိယာများ ဖန်တီးကာ ထောက်ပံ့ပေးနေသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ယူးအီဟန်တွင် အခြားအတိုင်းအတာများသို့ သွားနိုင်သော စွမ်းရည် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လီအယ်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းစောင်းသွားပြန်သည်။</p> <p>​"သတင်းအချက်အလက် မလုံလောက်ဘူးလို့ ရှင် တစ်ခုခု ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."</p> <p>​"အင်းလေ၊ ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီတုန်းက သတင်းအချက်အလက် လိုအပ်နေတာ အမှန်ပဲ"</p> <p>​သို့သော် ယခုတော့ မဟုတ်တော့ပေ။ ယူးအီဟန်တွင် ယခုအခါ မှတ်တမ်း စွမ်းရည် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ ယခင်က တစ်ကြိမ် ထိတွေ့ဖူးသော မည်သည့်အရာ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များမဆို ယူးအီဟန်၏ ဗဟိုချက်တွင် ထွင်းထုခံရမည်ဖြစ်ရာ၊ အတိုင်းအတာ ကူးပြောင်းခြင်းအတွက် လိုအပ်သော သတင်းအချက်အလက်များမှာ ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>​"အခုလောလောဆယ် ငါ သွားလို့ရတဲ့ ကမ္ဘာ ၃၂ ခုလောက် ရှိတယ်၊ ကမ္ဘာမြေကို လှည့်ပတ်သွားလာနေရင်းနဲ့ ကမ္ဘာမြေသားတွေရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေကို ငါ ရှာတွေ့ရင် အဲဒီအရေအတွက်က ပိုများလာလောက်တယ်"</p> <p>​သေချာသည်မှာ ယူးအီဟန်သည် ထိုကမ္ဘာများ အားလုံးကို မျက်ကန်းတမ်း ရှာဖွေပြီး ကမ္ဘာမြေသားများကို ပြန်ခေါ်လာရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ သူ လူတွေ ထပ်ခေါ်လာချိန်မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ သတ္တဝါဆိုးကြီးတွေ ပေါ်လာပြီး သူတို့ အကုန်လုံးကို ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်းအောင် သတ်ပစ်လိုက်ရင် အဲဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူးလေ။ ထို့အပြင် ထိုဘီလီယံပေါင်းများစွာသော လူအားလုံးကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရန်မှာ လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>​"ဒါဆို ရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ"</p> <p>​လီအယ်ရာ၏ မေးခွန်းမှာ အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိသည်။ သူမ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ယူးအီဟန်၏ ဘေးတွင် လိုက်ပါလှုပ်ရှားမည်ဖြစ်သည်။ ယူးအီဟန်က သူမကို သူ၏ တပ်ဖွဲ့ ၏ အဖွဲ့ဝင် နံပါတ် ၁ အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီး အနာဂတ် လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းကို သူမအား သေသေချာချာ ရှင်းပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်ပေမဲ့... ငါ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာက အခုလေးတင် ငါ ရလိုက်တဲ့ အလုပ်အကိုင်နဲ့ သွားပြီး ကိုက်ညီနေတယ်"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် သူ၏ အာကာသကူးပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ဖြင့် အခြားကမ္ဘာမြောက်မြားစွာသို့ သွားရောက်ပြီး၊ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်ချင်သူများနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးတွင် ကူညီပေးလိုသူများကို စုစည်းကာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖန်တီးမည်ဖြစ်သည်။ အတိုင်းအတာများစွာကို လှည့်ပတ်သွားလာနေစဉ်အတွင်း ထိုအရေအတွက်ကို သူ တိုးမြှင့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အကျပ်အတည်းကြုံနေရသူများကို ကယ်တင်ကာ၊ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ကမ္ဘာမြေ၏ ကြီးထွားမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် လီအယ်ရာသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော တွေးခေါ်မှု အတိုင်းအတာကြောင့် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။</p> <p>​"ရှင်က ကမ္ဘာမြေသားတွေ အားလုံးကို ချိတ်ဆက်ပေးမယ့် ကြားခံနယ်တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ စဉ်းစားနေတာလား..."</p> <p>​"အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်မလာခင်အထိ ကမ္ဘာမြေက သူ့ရဲ့ ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ အခြေအနေကို ဆက်ထိန်းထားလိမ့်မယ်၊ သေချာတာပေါ့... လူတိုင်းနဲ့ တွေ့ဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် လူတိုင်းရဲ့ အသံကို ကြားဖို့ ငါ မလုပ်နိုင်လောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ တတ်နိုင်သလောက် အကောင်းဆုံး လုပ်ချင်တယ်... အခုတော့ အထီးကျန်သမား တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာကို ငါ တကယ် ငြီးငွေ့နေပြီ"</p> <p>​ပြဿနာဖန်တီးသူကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်၊ ကမ္ဘာမြေသည် အခြားကမ္ဘာများနှင့် မကြာခဏ ချိတ်ဆက်နေပါက၊ ကမ္ဘာမြေ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် အရှိန်မြန်လာမည်ဖြစ်သည်။ ယူးအီဟန်၏ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် ကမ္ဘာမြေအား အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကြီးထွားလာစေရန် တွန်းအားပေးပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို ခဲတစ်လုံးတည်းနှင့် ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​သေချာသည်မှာ ဤအရာမှာ ယူးအီဟန် ကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့နှင့် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက် က အကုန်လုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သဖြင့် သတ္တဝါဆိုးများ အလွန်ရှားပါးနေပြီဖြစ်သော ကမ္ဘာမြေနှင့်မတူဘဲ၊ သတ္တဝါဆိုးများနှင့် လူသားများ စွမ်းအား ညီမျှလုနီးပါး ရှိသော ကမ္ဘာများတွင် အမဲလိုက်ကွင်းများ အလျှံပယ် ရှိနေမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"... ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပိုအလုပ်ရှုပ်လာတော့မှာပေါ့၊ ဟုတ်လား"</p> <p>​"အင်း"</p> <p>​"ဒါဆို ငါတို့က နားချိန်မရှိဘဲ လှည့်ပတ်သွားလာနေရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား၊ အားလပ်ချိန် လုံးဝ မရှိတော့ဘူးပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p>​"ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p>​ဒီကျိုးကန်း အလုပ်ရူးကြီး။ တုံ့ပြန်မှု သိပ်မရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သော ယူးအီဟန်၏ နဖူးကို ရိုက်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ လီအယ်ရာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အီဟန်၊ ဒါဆို အခု ရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ"</p> <p>​"ငါတို့ သုံးမယ့် လက်ဝတ်ရတနာတွေ ငါ လုပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား၊ အဲဒီနောက်တော့ ကလေးတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို အခြေခံပြီး သူတို့အတွက် လက်နက်ကိရိယာတွေ လုပ်ပေးမယ်၊ ပြီးရင် တခြား..."</p> <p>​သူ စဉ်းစားထားသော ကြပ်တည်းလှသည့် အချိန်ဇယားများအကြောင်း ယူးအီဟန် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောနေစဉ်မှာပင် လီအယ်ရာက သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူမ ဘာလုပ်မည်ကို သိရန် ယူးအီဟန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လီအယ်ရာက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါတို့ကို ခဏလောက် နားခွင့်ပေးပါ"</p> <p>​"ငါ အဲဒါကို လုပ်ချင်လား မလုပ်ချင်ဘူးလား မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နင့်မျက်လုံးတွေက ကြောက်စရာကောင်းနေတာကို မြင်တော့..."</p> <p>​"ဝါးးးးးးး၊ အဆင့်မြင့်မြတ်သူ ကနေ အဆင့်နိမ့်သူ ကို ရုတ်တရက်ကြီး ကျဆင်းသွားလို့ ငါ့ကိုယ်ထဲမှာ ဘာခွန်အားမှ မရှိတော့ဘူး၊ အချိန်မရွေး မေ့လဲသွားတော့မလိုပဲ ခံစားနေရတယ်၊ အခုမှ ပြန်ကောင်းလာတဲ့ ငါ့အရေပြားတွေ ပြန်အက်ကွဲကုန်တော့မယ် ထင်တယ်၊ အခုချက်ချင်း ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်ပြီး အနားယူရမယ် ထင်တယ်"</p> <p>​သူမ ဒီထက်ပိုပြီး သရုပ်ဆောင် မကောင်းတာ ဘယ်လိုများ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ယူးအီဟန် ရယ်မောရင်း သူမကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​"နင် ပင်ပန်းနေတယ် ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်၊ အဲဒီလိုမျိုး ပြောစရာ မလိုပါဘူး၊ လောလောဆယ် နင့်အကူအညီ လိုအပ်နေတာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ၊ နင် ဒီမှာ နားနေလိုက်၊ ငါလည်း နောက်မှ ကိုယ့်ဘာသာ နားလိုက်မယ်"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ရှင်နဲ့ အတူတူ နားမှာ"</p> <p>​"ဟင်"</p> <p>​လီအယ်ရာသည် ယူးအီဟန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသော သူသည် သူမကို ခါချရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ လီအယ်ရာ၏ မျက်လုံးများ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ အရောင်လက်လာသည်။</p> <p>​"ရှင် ငါ့ကို သုံးခါ လိမ်ရင် ပိုပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပေးမယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့တာ ရှင် သိတယ်မလား"</p> <p>​"န... နင် ပြောခဲ့တယ်လေ"</p> <p>​လီအယ်ရာက သူ့ကို ဆွဲချကာ ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ လိမ်ပြောတာ"</p> <p>​"ဝါးးးးးးးးးးး"</p> <p>​ကလေးများမှာ ကစားစရာများတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယခုအချိန်အထိ ယူးအီဟန်၏ အနားတွင် ကပ်နေခဲ့သော ယူးမီးရ်သည်လည်း သူ၏ လက်နက်ကိရိယာသစ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို စမ်းသပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ခြင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ရရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ လီအယ်ရာ၏ အလိုလို သိမြင်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး၊ သူမ၏ လုပ်ရပ်များတွင် တွေဝေမှု အနည်းငယ်မျှ မရှိပေ။ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲတစ်ကောင်သည် မည်သည့် အချိန်အခါကိုမျှ လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ ဤမြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသော မစ်စတစ် နှင့် အိုရိုချီ တို့သည်လည်း အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>​"အဲဒီအမျိုးသမီး၊ အဆင့်နိမ့်သူ ဖြစ်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ဆန္ဒတွေ ရိုင်းစိုင်းလာတာပဲ"</p> <p>​"ဒါက တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ၊ အခုချိန်ထိ သူ လုပ်ချင်တာကိုပဲ အမြဲတမ်း လုပ်လာခဲ့တဲ့ သခင်က တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရတာကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p>​ယခု လီအယ်ရာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားပြီဖြစ်ရာ၊ ယူးအီဟန်သည် အင်အားကို အသုံးပြု၍ သူမကို အနိုင်ယူနိုင်ပေမည်။ သို့သော် လီအယ်ရာသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် ရုပ်သိမ်းခံရခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများကို လုံးဝ မခါချနိုင်သေးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယူးအီဟန် ထိုသို့ မလုပ်ဝံ့ပေ။ အောင်နိုင်သူမှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>​"နှစ်နာရီ... မဟုတ်ဘူး၊ သုံး... ခြောက်နာရီပဲနော်"</p> <p>​"တိုးလာနေတယ်"</p> <p>​"အင်း၊ ပထမဆုံး ကလေးအတွက် သမီးလေးဆို ကောင်းမယ်၊ နာမည် ဘယ်လို ပေးကြမလဲ"</p> <p>​"နင် အရမ်း မြန်နေပြီ"</p> <p>​အချစ်ရေး အတွေ့အကြုံ မရှိသော ယူးအီဟန်သည် သူတို့ တိုးတက်နေမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ နှစ်ရာချီ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော လီအယ်ရာအတွက်မူ နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းရုံမျှဖြင့် သူမ ကျေနပ်မည်မဟုတ်သလို၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုပုံနေခဲ့သော တင်းမာမှုများကိုလည်း ပြေလျော့စေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ထို့အပြင် ယခု သူမထက် အဆင့်မြင့်နေပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်တမန် အယ်တာ အပါအဝင် ယူးအီဟန်ကို သဘောကျသော လူများ အလွန်များပြားနေသည်။ လူသားများဖြစ်သော နာယူနာ နှင့် ကန်မီရယ် တို့လည်း ပါဝင်သေးသည်။ သူမ ဤမျှနှင့် ကျေနပ်နေပါက၊ ဘယ်အချိန် ကျောကုန်း အထုခံရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p>​သူမ အရင်ကလို ခံစစ်အနေအထားနဲ့ နေလို့မရတော့ဘူး။ အခုချိန်က သူမ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန်ပဲ။</p> <p>​"ဒီလေထုကလည်း ရိုမန်တစ် လုံးဝ မဆန်ဘူး၊ အူး...!"</p> <p>​ရိုမန်တစ် ဆန်တဲ့ လေထု ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ နင် ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက်တောင် ချစ်စရာကောင်းနေရတာလဲ - ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် လီအယ်ရာ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်။</p> <p>​သို့သော် အဲဒါက အဲဒါ၊ ဒါက ဒါပဲလေ။</p> <p>​"ရိုမန်တစ် ဆန်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လေထုပဲဖြစ်ဖြစ်"</p> <p>​အိပ်ခန်းထဲသို့ မဝင်မီ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း လီအယ်ရာ စစ်ဆေးလိုက်ပြီး၊ တံခါးကို ပိတ်လိုက်စဉ် ယူးအီဟန် တစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါတွေက အခု ငါတို့ ဖန်တီးလို့ရတဲ့ အရာတွေပဲလေ"</p> <p>​"ဝါးးးးးးးးးး"</p> <p>​"လည်နေတယ်၊ လည်နေတယ် လည်နေတယ်၊ ဝါးးးး"</p> <p>​"ဝိုးးးး... ငါ့လက်သည်းတွေ ပိုကြီးလာပြီ"</p> <p>​ကလေးများသည် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက် ကစားကွင်း + ပညာရေး စခန်း ကို နာရီပေါင်းများစွာ၊ ရက်ပေါင်းများစွာ ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားကြသည်။ ယူးမီးရ်သည်လည်း သူ၏ လက်နက်ကိရိယာအသစ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို စမ်းသပ်ရာတွင် နစ်မြုပ်နေသဖြင့် အချိန်ကိုပင် သတိမထားမိဘဲ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသည်။</p> <p>​"ဟူးးး... သေစမ်း၊ မြန်မြန်သေစမ်း၊ သေစမ်း၊ အားးးး... ငါ မကြားရဘူး၊ ငါ မကြားဘူး၊ သေစမ်းးးးး"</p> <p>​"မဟာ ပရာဇနာ ပါရာ မိတာ..."</p> <p>​မစ်စတစ် သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဆက်လက် ပေါ်လာနေသော သွေးနှာရူး နတ်ဆိုးများကို အရူးအမူး ဖျက်ဆီးနေစဉ်၊ အိုရိုချီ သည် သူ၏ နားနှင့် မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ တရားထိုင်နေလေသည်။</p> <p>​တစ်ခုခုကို မေ့ပစ်ရန်အတွက် မစ်စတစ် က သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ပုံချရန် သားကောင်များ ရှာဖွေနေပါက၊ အိုရိုချီ ကမူ အရာအားလုံးကို မေ့ပစ်ပြီးနောက် သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နစ်ဝင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​ယူးအီဟန်နှင့် လီအယ်ရာတို့၏ 'အနားယူခြင်း' သည် ၃ ရက်ကြာပြီးမှသာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ မူလက သတ်မှတ်ထားသော ၆ နာရီထက် အများကြီး ပိုကြာခဲ့သည်။</p> <p>​"နင် ကျေနပ်ပြီလား"</p> <p>​"... အင်း"</p> <p>​"ဒါဆို အနားယူလိုက်တော့၊ ငါ အခုကစပြီး အလုပ်သွားလုပ်တော့မယ်"</p> <p>​"အိုကေ"</p> <p>​လီအယ်ရာသည် ယူးအီဟန်ကို ထပ်မတားတော့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ချွေးများကို သုတ်ကာ အဝတ်အစားများ ဝတ်နေသော သူ၏ ပုံရိပ်သည် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟုသာ သူမ တွေးနေမိသည်။</p> <p>​တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးကို သွားရောက်ကြွားလုံးထုတ်ချင်စိတ်များ ရှိနေသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာပေါ်၌ ရပ်ကွက်ဟူ၍ မရှိတော့ပေ။ ထိုလူများကို ရှာဖွေရန် ယူးအီဟန်ကို သူမ လွှတ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"သေ... သေစမ်း... ရှင် ပြီးပြီလား"</p> <p>​"နင် ဆူညံနေတာပဲ အဆောက်အအုံမ"</p> <p>​လီအယ်ရာကို အနားယူခွင့်ပေးပြီးနောက် ယူးအီဟန် သူ၏ အလုပ်ရုံသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသောအခါမှသာ မစ်စတစ် နှင့် အိုရိုချီ တို့ ပြန်လည် စကားပြောကြလေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့မှာ ဒေါသထွက်ရန်ပင် အလွန် ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​"သခင်က မပင်ပန်းဘူးလား ဘာလား..."</p> <p>​"ငါလည်း အခုလေးတင်မှ ဒါကို သိလိုက်ရတာပါ၊ ဒါပေမဲ့..."</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ထူးကဲသောပြန်လည်ကုစားခြင်း ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု အတိုင်းအတာက အကန့်အသတ်မရှိဘူး" (PR: အကန့်အသတ်မရှိ ပစ်ခတ်နိုင်တယ်)</p> <p>​"..."</p> <p>​"..."</p> <p>​ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မစ်စတစ် နှင့် အိုရိုချီ တို့ပင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဒီလို အစုလိုက်အပြုံလိုက် 'ဖျက်ဆီးရေး' လက်နက်မျိုးကို ဘယ်သူကများ ဖန်တီးခဲ့တာလဲ။ နေပါဦး... သူကိုယ်တိုင်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ... အလုပ်ပြန်လုပ်ကြတာပေါ့"</p> <p>​"တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ လူပဲ"</p> <p>​"အရမ်း အနေရခက်ပေမဲ့... အဲဒီအချက်ကိုတော့ ငါ နင့်ကို သဘောတူတယ်..."</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ကျန်ရှိနေသော ပဉ္စမအဆင့် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ သူကိုယ်တိုင်၊ လီအယ်ရာနှင့် ယူးမီးရ်တို့အတွက် လက်ဝတ်ရတနာများ ဖန်တီးခဲ့သည်။ ယခု သူ စတုတ္ထအဆင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ သူ၏ လက်ဝတ်ရတနာ ကန့်သတ်ချက် အရေအတွက်မှာ ၆ ခု ဖြစ်သည်။ လီအယ်ရာနှင့် ယူးမီးရ်တို့လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သဖြင့် သူ စုစုပေါင်း ၁၈ ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။</p> <p>​ထိုအထဲမှ ၄ ခုမှာ ကသောင်းကနင်း အဆင့်၊ ၅ ခုမှာ ရှားပါး အဆင့်ဖြစ်ပြီး ကျန်သည်များ အားလုံးမှာ ဒဏ္ဍာရီ အဆင့်များဖြစ်သည်။</p> <p>​"အင်း... ကြည့်ရတာ ငါ ၄၀၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ရောက်နိုင်မယ့်ပုံပဲ..."</p> <p>​"ရှင်က အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုအကြောင်းကို ဘာမှမဟုတ်သလိုမျိုး ပြောနေတာပဲ"</p> <p>​လက်ဝတ်ရတနာများပေါ်ရှိ စွမ်းရည်များမှာ အများအားဖြင့် မာနာကို ဗဟိုပြုထားသည်။ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးနှုန်း သာမက၊ အချို့က အမြင့်ဆုံး ပမာဏကို တိုးမြှင့်ပေးပြီး၊ အချို့ကမူ အသုံးပြုသူ မလှုပ်ရှားသည့်အချိန်တွင် မာနာကို သိုလှောင်ထားကာ အရေးပေါ် အခြေအနေများတွင် အသုံးပြုနိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များပင် ပါဝင်သည်။</p> <p>​ပဉ္စမအဆင့် ပစ္စည်းများသည် မာနာကို အလွန် အကဲဆတ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်သဖြင့် သူ လိုချင်သောအရာကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သိပ်မခက်ခဲလှပေ။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ၊ ကလေးတွေအတွက် လက်နက်ကိရိယာတွေ လုပ်ကြစို့"</p> <p>​"လူ ၉,၃၀ဝ အတွက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေနဲ့ လက်နက်တွေ လုပ်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ကြာမလဲ..."</p> <p>​"သခင် ဆိုရင်တော့၊ ၄ ရက်လောက်များလား"</p> <p>​"ဟေ့... ဒါက အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အော်ဒါ လက်ခံပြီးမှ ထုတ်လုပ်တာဆိုတော့ အဲဒီထက် ပိုကြာမှာပေါ့၊ တစ်ပတ်လောက် ကြာမယ်ထင်တယ်"</p> <p>​ဒီစကားကို တစ်ယောက်ယောက် ကြားသွားရင် အံ့ဩပြီး စကားတောင် ပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယူးအီဟန်က ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်တယ်။</p> <p>​"ကျစ်... အချိန်ကိုက်ပဲ"</p> <p>​"ဘာ အချိန်ကိုက်တာလဲ"</p> <p>​"ဖြစ်ရပ်အသစ်တစ်ခုရဲ့ အချိန်ကိုက်လေ"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလုပ်ရုံ နံရံပေါ်တွင် လက်များကို တင်လိုက်သည်။ သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း၊ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက် တစ်ခုလုံး စတင်တုန်ခါလာသည်။</p> <p>​"ဟင်"</p> <p>​"ဝါးး"</p> <p>​"ဖေဖေ"</p> <p>​"... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ"</p> <p>​ကစားစရာများတွင် ပျော်ရွှင်နေသော ကလေးများနှင့် သူ၏ လက်နက်အသစ်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ပွဲလေ့ကျင့်နေသော ယူးမီးရ်အပြင်၊ ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော လီအယ်ရာတို့ အားလုံး လန့်နိုးသွားပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>​မစ်စတစ် က သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မေးလိုက်သည်။ နံရံပေါ်တွင် လက်များ တင်ထားဆဲဖြစ်သော ယူးအီဟန်သည် ရဲတိုက်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားစေရန် သူ၏ အသံကို မြှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အနားယူချိန် ပြီးပြီ၊ ငါတို့ အခု ဘရီယာ (Breya) ကို သွားကြမယ်"</p> <p>​သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် ၃ နှစ်ကြာ ငြိမ်သက်နေခဲ့သော ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာသည် ယခုအခါ အရူးအမူး တုန်ခါမှုများနှင့် အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>​အဆိုပါ အချက်ပြမှုမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ နာယူနာ ထံမှဖြစ်သည်။</p> <p>​(စာရေးသူ၏ မှတ်စု)</p> <p>ဒါကို ဘယ်လိုဖော်ပြရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့၊ ဒီလောက်ကတော့ အကောင်းဆုံးပဲလို့ ထင်ပါတယ်။</p> <p>ငါတို့ ဘရီယာ ကို သွားတော့မယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">​အပိုင်း ( ၂၂၀ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save