Book List

<h2 style="text-align:center">Chapter 7</h2> <h2 style="text-align:center">ငါ ဝေရှင်း၊ အသက်ရှင်ရင် ဟေးယွဲ့လူ သေရင်လည်း ဟေးယွဲ့သရဲပဲ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဝေရှင်း တစ်ယောက် အိပ်မက်တွေ၊ ရည်မှန်းချက်တွေအပြည့်နဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ တောင်ခြေဂိတ်တံခါးဝကို ရောက်ရှိလာပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ တံခါးဝရောက်တာနဲ့ ဝေရှင်း တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီဆိုတာ သတိထားမိသွားပါပြီ။</p> <p>ချူရှင်းဟီ က သူ့ကို ဟေးယွဲ့နန်းတော် တပည့်အဖြစ် လာခဲ့ဖို့ပဲ ပြောလိုက်တာပါ။ ဘာအထောက်အထား သက်သေခံကတ်ပြားမှ မပေးလိုက်ပါဘူး။</p> <p>"ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက် မေ့သွားတာများလား။"</p> <p>ဒါနဲ့ ဝေရှင်းလည်း စိတ်မချ လက်မချနဲ့ တောင်ခြေက တပည့်တွေကို သူဟာ ဥက္ကာခဲသံတွင်း က ဝေရှင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက သူ့ကို အတွင်းစည်း တပည့်အဖြစ် မြှင့်တင်ပြီး ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ပို့လိုက်တာဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုက်ပါပြီ။ အဲဒီအခါ တောင်ခြေက တပည့်တွေ အားလုံးက သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်သလို မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ဝိုင်းကြည့်ကြပါတော့တယ်။</p> <p>တောင်ခြေက တပည့်တွေရဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ ဝေရှင်း စိတ်ထဲကနေ ကြိတ်ပြီး တွေးလိုက်မိပါပြီ။</p> <p> "မကောင်းတော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဝေရှင်း စိုးရိမ်နေတုန်းမှာပဲ တောင်ခြေက တပည့်တွေထဲက တစ်ယောက် ထွက်လာပြီး။</p> <p>"မင်းက ညီငယ် ဝေရှင်း ဖြစ်ရမယ်။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး မာလင်း က သတင်းပို့ထားပြီးသားပါ။ ငါ မင်းကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ဆီ လိုက်ပို့ပေးမယ်။"</p> <p>တောင်ခြေက တပည့်ရဲ့ စကားကို ကြားရတော့ ဝေရှင်း တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရပါတယ်။ မာလင်းက ရုပ်ဆိုးချင်ဆိုးမယ်၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးကတော့ တကယ့်ကို အသေးစိတ်ကျတာပဲ။ အရာအားလုံးကို ကြိုတင်စီစဉ်ပေးထားခဲ့တာကိုး။</p> <p>ဝေရှင်းက လမ်းပြပေးတဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး ဂိုဏ်းထဲကို လိုက်ဝင်သွားပါတယ်။ သူ ထွက်သွားတဲ့အချိန်အထိ ကျန်နေခဲ့တဲ့ တောင်ခြေက တပည့်တွေက သူ့ကို ဘာလို့ ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြည့်နေကြသလဲဆိုတာ မသိခဲ့ရှာပါဘူး။</p> <p>"ငါ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို သွားရမယ်ဆိုတာ ကြားပြီး သူတို့တွေ မနာလိုဖြစ်နေကြတာလား။"</p> <p>"ဟမ့်။ သေချာပေါက် အဲဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်။"</p> <p>ဘယ်ဂိုဏ်းမှာမဆို တောင်ခြေက တပည့်ဆိုတာ အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျတဲ့သူတွေပဲလေ။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ နန်းတော်တွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ ဝေရှင်းရဲ့ အမြင်မှာတော့ နန်းတော်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ အဆင့်အတန်းက ကွာခြားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာပါ။</p> <p>တချို့နန်းတော်က တပည့်တွေဟာ အဆင့်အတန်းနိမ့်လို့သာ တောင်ခြေဂိတ်တံခါးစောင့်ဖို့ တာဝန်ပေးခံရတာ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူသွားမယ့် ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကတော့ လုံးဝကို ကွဲပြားပါတယ်။</p> <p>ဟေးယွဲ့နန်းတော်မှာ မဟာသူတော်စင်ကြီး ရှိနေသလို၊ တပည့်အရေအတွက်ကလည်း အရမ်းကို နည်းပါတယ်။ အဲဒီကို ရောက်သွားရင် သူ့အတွက် အခွင့်အရေးတွေက အများကြီး ရလာမှာ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ဒါကြောင့် သူတို့ ငါ့ကို မနာလိုဖြစ်နေကြတာ သေချာတယ်။"</p> <p>ဝေရှင်း ဂိုဏ်းထဲဝင်သွားတာကို ကြည့်ပြီး နန်းတော်အသီးသီးကလာတဲ့ တောင်ခြေက တပည့်တွေ စုရုံးပြီး တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ့ ပြောနေကြပါပြီ။</p> <p>"ဒီလူက ဘာကြီးမားတဲ့ အပြစ်တွေများ လုပ်ခဲ့လို့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို အပို့ခံရတာလဲ။"</p> <p>"လျှောက်မပြောပါနဲ့။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး မာလင်း ပြောတာတော့ သူက ဥက္ကာခဲသံတွင်းမှာ ထူးထူးခြားခြား စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက အတွင်းစည်း တပည့်ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးလိုက်တာတဲ့။”</p> <p>"ဟင်။ ဒါကို အခွင့်အရေးလို့ ခေါ်တာလား။"</p> <p>"ဘာလို့ မဟုတ်ရမှာလဲ။ ဆိုင်အကူဘဝကနေ (၁၅) နှစ်ကြာမှ မန်နေဂျာလေး ဖြစ်လာတဲ့သူလေ။ သူ့ရဲ့ လောကဝတ်မသိတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ဦး။ သူ့ကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲ ထည့်ပြီး အတွေ့အကြုံ ယူခိုင်းတယ်ဆိုတာ နောင်ကျရင် သူက အတွင်းလူ ဖြစ်သွားပြီး စီမံခန့်ခွဲသူတောင် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ။ ဒါက အခွင့်အရေး မဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p>"ဟုတ်သားပဲ။ အဲဒီလို တွေးကြည့်ရင်တော့ ဒါက သူ့အတွက် တကယ့်အခွင့်အရေးပဲပေါ့..."</p> <p>တောင်ခြေက တပည့် အများအပြား သက်ပြင်းချလိုက်ကြပါပြီ။</p> <p> "ငါတို့က အတွင်းစည်း တပည့်တွေ ဖြစ်နေလို့ တော်သေးတာပေါ့။ အပြင်လောကမှာ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေက ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နေပြီလား။"</p> <p>"မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ဖို့အတွက် ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကနေပဲ စတင်ရတော့မှာလား။"</p> <p>ဟေးယွဲ့နန်းတော်က ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။</p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့လက ကြားတာတော့ မဟာသူတော်စင်ကြီးက ဆရာဘိုးဘိုး ဆီ သွားပြီး ဟေးယွဲ့နန်းတော်မှာ လူလိုနေတယ်လို့ ပြောခဲ့သတဲ့။ ဆရာဘိုးဘိုးကလည်း ဘာမှမပြောဘဲ နန်းတော်တွေက တပည့်တစ်စုကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ဆီ ချက်ချင်း ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်နေ့မှာတင်... ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ပြောင်းသွားတဲ့ တပည့်အားလုံးက သူတို့ကို အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် ရာထူးချပေးဖို့ ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုကြပါတော့တယ်။</p> <p>တပည့်တွေခမျာ မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ ပြောလာကြပါပြီ။</p> <p>"ဆရာဘိုးဘိုးရာ။ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှားခဲ့လို့လဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ပို့ရတာလဲ။"</p> <p>"တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ တစ်ခုခု မှားခဲ့တယ်ဆိုရင် အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ်ပဲ ရာထူးချလိုက်ပါ။ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ပို့ပြီး အညှဉ်းဆဲမခံပါရစေနဲ့တော့။"</p> <p>နောက်ဆုံးတော့ ဆရာဘိုးဘိုးလည်း မတတ်သာတော့ဘဲ အဲဒီတပည့်တွေကို သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ နန်းတော်တွေဆီ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ရပါတယ်။</p> <p>ပြောရရင်တော့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကပဲ တကယ့်ကို အကြံကောင်းသူပါ။ မဟာသူတော်စင်ကြီးမှာ လူအင်အား လိုနေပေမဲ့ အတွင်းစည်း တပည့်တင်မကဘူး၊ အပြင်စည်းတပည့်တွေတောင်မှ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို သွားရမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ အပို့မခံချင်ကြတော့ပါဘူး။</p> <p>ဆရာဘိုးဘိုးက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတောင် စဉ်းစားနေခဲ့ပါသေးတယ်။</p> <p>“သံတွင်းတပည့်တွေထဲက တချို့ကို ရွေးပြီး ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး မာလင်းရဲ့ ဖန်းဒု သရဲတစ်သောင်း ၀င်္ကပါထဲမှာ တစ်နှစ်ခွဲလောက် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ပေးပြီးမှ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ပို့ရမလားလို့ပေါ့။”</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဆရာဘိုးဘိုး မစတင်ရသေးခင်မှာပဲ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက အဖြေရှာတွေ့သွားခဲ့တာပါ။</p> <p>အခုလို အပြင်ကလူတွေကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲ တိုက်ရိုက်သွတ်သွင်းလိုက်ခြင်းအားဖြင့် အရင်က စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတဲ့သူတွေအတွက် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရသွားစေပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဘာလဲ။ အပြင်ကလာတဲ့လူတွေက ဟေးယွဲ့နန်းတော်ရဲ့ ဒဏ်ကို မခံနိုင်ကြဘူး ဟုတ်လား။</p> <p>ဒါဆိုရင်တော့ အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ရယူနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ သူတို့အပြစ်ပဲ။ ဒါဟာ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မယ့် ကောင်းကင်ဘုံကပေးတဲ့ အခွင့်အလမ်းကြီးလေ။ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးအတွက် စမ်းသပ်မှုတချို့ကို ရင်ဆိုင်ရတာ ဘာမှားလို့လဲ။</p> <p>ဝေရှင်း ဟာ တောင်ခြေက တပည့်နောက်ကိုလိုက်ပြီး မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဝေရှင်းဟာ သူ့ကိုယ်သူ လောကအမြင်ကျယ်တဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ယူဆထားတာပါ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္ဘာ့အဆင့် (၃) ချိတ်တဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း ဆိုတာလည်း ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုပဲလေ။ ဝေရှင်းက မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ သူလျှိုဖြစ်နေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မူရင်းဇစ်မြစ်က ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကပဲ မဟုတ်လား။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခု မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ဝေရှင်းဟာ တုန်လှုပ်သွားရပါတယ်။</p> <p>လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သွားတဲ့အခါ တပည့်တစ်စုဟာ ကျင့်စဉ်ကျင့်ရင်းနဲ့ အဆင့် (၅) ဆေးလုံး တွေကို သကြားလုံးစားသလိုမျိုး ဘာမှမဖြစ်သလို တမြုံ့မြုံ့ဝါးစားနေတာကို သူ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့လိုက်ရပါပြီ။</p> <p>ဝေရှင်း အနေနဲ့ အဲဒီဆေးလုံးတွေကို သိတာပေါ့။ အဲဒါတွေက အဆင့် (၅) ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေဖြစ်တဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့စည်း ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေလေ။</p> <p>ဒီလိုဆေးလုံးမျိုးဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းမှာဆိုရင် အတွင်းစည်း တပည့်တွေပဲ ရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီတပည့်တွေတောင်မှ ထူးခြားတဲ့ အခါသမယမျိုးမှာပဲ ရကြတာပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီလေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲကလူတွေက သာမန် အတွင်းစည်း တပည့် တွေပဲလေ။ ထူးချွန်တပည့်တွေတောင် မဟုတ်သေးဘူး။</p> <p>မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်အထိတောင် ကြောက်စရာကောင်းနေပြီလား။</p> <p>ဝေရှင်းလည်း လမ်းပြနေတဲ့ တောင်ခြေက တပည့်ကို မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိတယ်။</p> <p>"ဒီမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားလို့လား။ ဘာလို့ ဒီလို အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေ ဒီလောက်စားနေကြတာလဲဟင်။"</p> <p>မေးကြည့်မှပဲ သူ ပိုပြီးတော့ အံ့ဩသွားရပါတော့တယ်။</p> <p>တောင်ခြေက တပည့်က အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"ဒါက အဆင့် (၅) ဆေးလုံးပဲဟာကို။ ညီငယ် ဝေရှင်းအနေနဲ့ အထူးတဆန်း ဖြစ်မနေပါနဲ့။ နန်းတော်အားလုံးက တပည့်တွေဟာ လတိုင်းမှာ အဆင့် (၅) ဆေးလုံးတွေကို ပုံမှန် ရနေကြတာပါပဲ။ ပြောရရင် ဟေးယွဲ့နန်းတော်က အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်တော့ မင်းရဲ့ အခြေခံထောက်ပံ့ကြေးက အဆင့် (၆) ဆေးလုံး အထိတောင် ရနိုင်တယ်လေ။"</p> <p>ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဝေရှင်း ထိတ်လန့်သွားရသလို တစ်ဖက်ကလည်း သက်ပြင်းချရင်း သူ့အတွေး မှန်ကန်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပါတယ်။</p> <p>"ဟေးယွဲ့နန်းတော်က တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ တခြားနန်းတော်က တပည့်တွေ အဆင့် (၅) ပဲ ရချိန်မှာ ငါက ဟေးယွဲ့နန်းတော်မှာ အဆင့် (၆) ဆေးလုံးအထိတောင် ရနိုင်တယ်ဆိုတော့။ ဟေးယွဲ့နန်းတော်က ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပေါ့။"</p> <p>ဝေရှင်းဟာ တောင်ခြေက တပည့်နောက်ကနေ ကြိုးကြာဝိညာဥ်နန်းတော်အထိ လိုက်သွားပါတယ်။ ထူးထူးခြားခြား ရာထူးတိုးခံရတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဂိုဏ်းချုပ် ကို သွားရောက် ဂါရဝပြုရမှာပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က အခုအချိန်မှာ တံခါးပိတ် တရားကျင့် ဂူအောင်းနေတာကြောင့် ဆရာဘိုးဘိုး ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံဖို့သာ ရှိပါတော့တယ်။</p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ ဝေရှင်းဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘိုးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရလိုက်ပါပြီ။</p> <p>ကြားဖူးတဲ့ သတင်းတွေအရ ဆရာဘိုးဘိုးဟာ အရမ်းကို စည်းကမ်းကြီးပြီး တင်းကျပ်သူပါ။ ဒီနှစ်တွေတလျှောက် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက နည်းမျိုးစုံနဲ့ ထည့်လိုက်တဲ့ သူလျှိုမှန်သမျှကို ဆရာဘိုးဘိုးကပဲ အကုန်ဖမ်းမိခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် ဝေရှင်းဟာ ဆရာဘိုးဘိုးရှေ့မှာ အနည်းငယ်တော့ ကြောက်ရွံ့နေမိပါတယ်။</p> <p>"ဒါဆို ရှင်းဟီက စီစဉ်လိုက်တာပေါ့။ ကောင်းပေစွ။ ကောင်းပေစွ။ မင်းရဲ့ ပါရမီက နည်းနည်းတော့ လိုအပ်ချက်ရှိနေပေမဲ့ နောင်ကျရင်တော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို မင်း ဖောက်နိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို သွားရမယ်ဆိုတာကတော့ နည်းနည်း မသင့်တော်သလိုပဲ။ ဝေရှင်း။ မင်း တခြားနန်းတော်ကို ရွေးချင်လား။ ငါ တခြားနေရာကို စီစဉ်ပေးလို့ရတယ်။"</p> <p>ဆရာဘိုးဘိုးရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဝေရှင်းဟာ ချက်ချင်းပဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး "ဒုန်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ဒူးထောက်လိုက်ပါတော့တယ်။</p> <p>"ဆရာဘိုးဘိုး... ကျွန်တော်မျိုး ဝေရှင်းလို အပြင်လူတစ်ယောက်အတွက် အတွင်းစည်း တပည့် ဖြစ်ခွင့်ရတာတင် တကယ့်ကို ကံကောင်းလှပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ကျွန်တော်နဲ့ အသင့်တော်ဆုံးက ဟေးယွဲ့နန်းတော်ပဲလို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းက မပြည့်စုံသေးဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့လည်း ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲကိုပဲ ဝင်ရောက် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ပါတယ်။"</p> <p>"မင်း သေချာရဲ့လား။ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲ တစ်ခါဝင်ပြီးရင် နောက်ထပ် ပြောင်းလဲခွင့် မရှိတော့ဘူးနော်။"</p> <p>"စိတ်ချပါ ဆရာဘိုးဘိုး။ ကျွန်တော် ဝေရှင်းဟာ အသက်ရှင်ရင် ဟေးယွဲ့နန်းတော်ရဲ့ လူ၊ သေရင်လည်း ဟေးယွဲ့နန်းတော်ရဲ့ သရဲအဖြစ်ပဲ နေသွားပါ့မယ်။ ဒီတစ်သက်မှာ ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲပါဘူး။"</p> <p>ဝေရှင်းရဲ့ စကားကို ကြားရတော့ ဆရာဘိုးဘိုးလည်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။</p> <p>"ရှင်းဟီ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့လူဆိုတော့လည်း... သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က အရမ်းကို ခိုင်မာလွန်းတာပဲ။"</p> <p>တခြားနန်းတော်က တပည့်တွေကို ကြည့်ပါဦး။ ဟေးယွဲ့နန်းတော် သွားခိုင်းရင် သေရတော့မယ့်အတိုင်း အမူအရာတွေ ဖြစ်နေကြတာ။ ဝေရှင်းကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။</p> <p>ဆရာဘိုးဘိုး ခေါင်းညိတ်လိုက်တာကို မြင်မှ ဝေရှင်း တစ်ယောက် သက်ပြင်းချနိုင်ပါတော့တယ်။ ချူရှင်းဟီရဲ့ အရှိန်အဝါက မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားတာပဲ။ မဟုတ်ရင် အခုလို အရေးကြီးတဲ့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို သွားဖို့ ဆရာဘိုးဘိုးက သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>ဆရာဘိုးဘိုးရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်တွေကို နားထောင်ပြီးတဲ့နောက် ဝေရှင်းဟာ ဆရာဘိုးဘိုးကို နှုတ်ဆက်ပြီး တောင်ခြေက တပည့်ဆီကနေ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း အတွင်းစည်း တပည့် ဝတ်စုံကို လက်ခံရယူလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူဟာ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ရဲ့ အဝင်ဝကို လှမ်းလာခဲ့ပါပြီ။</p> <p>ဂိုဏ်းဝတ်စုံကို ရင်ခွင်ထဲပိုက်ထားတဲ့ ဝေရှင်းရင်ထဲမှာ ရည်မှန်းချက်တွေ ပြည့်လျှံနေခဲ့ပါတယ်။</p> <p>"ညီငယ် ဝေရှင်း... ဒါက ဟေးယွဲ့နန်းတော်ပဲ။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ငါ မင်းနဲ့အတူ အထဲကို လိုက်မလာတော့ဘူး။ ညီငယ်ပဲ အထဲက တခြားဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးတွေကို ရှာပြီး မဟာသူတော်စင်ကြီးဆီမှာ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် သတင်းပို့လိုက်ပါတော့။"</p> <p>တောင်ခြေက တပည့်ဟာ ပြောပြီးတာနဲ့ နောက်ကိုတောင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကနေ ထွက်သွားပါတော့တယ်။</p> <p>လမ်းပြပေးတဲ့ တပည့် ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး ဝေရှင်း တစ်ယောက် အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေပါပြီ။</p> <p>"ဟေးယွဲ့နန်းတော်ဆိုတာ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ သာမန်တပည့်တွေတောင် ဝင်ခွင့်မရှိဘူး။ ငါ ဝေရှင်းအနေနဲ့ ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ရတယ်ဆိုတာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ် အာဏာဗဟိုချက်ထဲကို ကြိုတင်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာပဲ။"</p> <p>စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့အတူ ဝေရှင်းဟာ သူ့ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဟေးယွဲ့မြို့တော်ကြီးကို ငေးကြည့်နေမိပါတယ်။</p> <p>ဝေရှင်း အနေနဲ့ ဒီမြို့တော်အကြောင်း ကြားဖူးထားပြီးသားပါ။ ဒါဟာ ရှေးခေတ်ဟောင်းက ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အကြွင်းအကျန် မြို့တော်ကြီးလေ။ ဟေးယွဲ့မြို့တော်ရဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါမှုတွေအကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးထားပေမဲ့ ဒီနေ့ ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ဝေရှင်းဟာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဟေးယွဲ့မြို့တော်ထဲကို ခြေချလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ဝေရှင်း ဟာ သူ့ကံကြမ္မာရဲ့ စက်ဝန်းဟာ စတင်လည်ပတ်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ တားဆီးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p>မြို့တော်ထဲ လမ်းလျှောက်လာရင်း ဝေရှင်းဟာ ဟေးယွဲ့မြို့တော်ရဲ့ ရှေးဟောင်းအလှတရားတွေကို တသသ ငေးမောကြည့်ရှုနေမိပါပြီ။</p> <p>"ဒီနေရာဟာ ငါ ဝေရှင်း အာဏာရလာမယ့် နေရာပဲ။"</p> <p>သူလျှိုဘဝ၊ ဆိုင်အကူဘဝကနေ အခုလို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ဝေရှင်း အရင်က အိပ်မက်တောင် မမက်ရဲခဲ့တဲ့ အရာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ ဝေရှင်းဟာ ဒီဟေးယွဲ့နန်းတော်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်မှန်သမျှကို မြေလှန်ဖော်ထုတ်ပစ်မယ်လို့ မိုးကောင်းကင်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုလိုက်ပါတယ်။</p> <p>ဝေရှင်းဟာ မြို့ထဲမှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးတွေ၊ အစ်မကြီးတွေကို လိုက်ရှာဖို့ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်လာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝေရှင်း တစ်ယောက် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။ ဟေးယွဲ့နန်းတော်မှာ လူက တကယ်ကို နည်းလွန်းနေတာပဲ။</p> <p>ဒီလောက်အထိ ဝေးဝေးလံလံ လျှောက်လာခဲ့တာတောင် ဟေးယွဲ့နန်းတော်က လူတစ်ယောက်တစ်လေမှ မတွေ့ရသေးဘူးလား။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ လူနည်းတာက ပိုကောင်းတာပေါ့၊ လူနည်းလေ အခွင့်အရေး ပိုများလေပဲ မဟုတ်လား။"</p> <p>"အခွင့်အရေးဆိုတာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့သူတွေအတွက်ပဲ"</p> <p>ဝေရှင်း တစ်ယောက် ကြွေးကြော်နေတုန်းမှာပဲ ရှေ့ကနေ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပါတယ်။ ဝေရှင်း အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားပါပြီ။ (ဒါ ဟေးယွဲ့နန်းတော်က ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးတွေ ဖြစ်မှာပဲ။)</p> <p>ဝေရှင်းဟာ အမြန်လျှောက်သွားပြီး ရှေ့က လမ်းချိုးကို ကွေ့လိုက်ပါတယ်။ သူ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ရမယ့် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အဆင်သင့် ပြင်ထားလိုက်ပါပြီ။</p> <p>"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော် ဝေ..."</p> <p>ဝေရှင်း စကားတောင် မဆုံးသေးပါဘူး၊ သူ့ခေါင်းထက် နှစ်ဆမက ပိုကြီးတဲ့ ခေါင်းကြီးတစ်ခုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် မျက်လုံးချင်း ဆုံမိတဲ့အချိန်မှာပဲ ဝေရှင်းဟာ သူ့ရဲ့ ပေါင်ကြားထဲမှာ နွေးခနဲ ခံစားလိုက်ရပါပြီ။</p> <p>ဝေရှင်းက သတ္တိနည်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကြီးကို ဒီလောက် နီးနီးကပ်ကပ် မြင်ဖူးပါ့မလား။</p> <p>အဲဒီအချိန်မှာ မိစ္ဆာသားရဲကြီးဟာ ဝေရှင်းကို ရက်ရက်စက်စက် စိုက်ကြည့်နေပြီး ပါးစပ်ကြီးကို အနည်းငယ် ဟလိုက်ပါတယ်။ သွေးညှီနံ့တွေပါတဲ့ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းတွေဟာ ဝေရှင်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာပါပြီ။</p> <p>အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ ဝေရှင်းဟာ သူ့ဘောင်းဘီထဲမှာ သေးထွက်ကျလာသလို ဝမ်းတွေပါ လျောထွက်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။</p> <p>သူဟာ "ဒုန်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားပါပြီ။</p> <p>သတိမလွတ်ခင် နောက်ဆုံးအချိန်မှာ ဝေရှင်းဟာ အဝေးကနေ အော်ဟစ်သံတချို့ကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။</p> <p>"မြန်မြန်... မြန်မြန်လုပ်... ဟိုမှာ လူတစ်ယောက်ရှိတယ်..."</p> <p>"လူရှိတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ကြောက်စရာလား... သားရဲကြီးကိုပဲ စားခိုင်းလိုက်လေ။ အရင်ကလည်း စားခံခဲ့တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save