Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ္ဆေအစစ် ပေါ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ၏ ထွက်ပြေးမှုမှာ အလွန်ပင် ပြတ်သားလှသဖြင့် ဝင်းအတွင်း၌ တိုက်ခိုက်နေကြသည့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ လုံးဝ အငိုက်မိသွားကြ၏။ ကူမော့ပင်လျှင် ရန်ထျန်းချီက မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ဘဲ ချက်ချင်းပင် နောက်မှ အမှီလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဝင်းအတွင်း၌ ရွမ်တောက်ဆရာနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည့် အမြွှာဓားကိုင် သိုင်းသမား ယန်ဝေ့ မှာလည်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ကူမော့ကို တားကြစမ်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် မှောင်မိုက်နေသည့် လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ပျံလွှားဓားတစ်လက်က ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဖောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ယန်ဝေ့မှာ ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းဖြင့်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းသားများမှာ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ရန်ထျန်းချီက ထွက်ပြေးသွားပြီး ယန်ဝေ့က သေဆုံးသွားသဖြင့် သူတို့မှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထွက်ပြေးသွားကြကုန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် ဘေးခန်းအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ခုနကမှ ပိတ်သွားသော စာအုပ်စင်ကို လက်ဝါးချက်တစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်ရာ ကျောက်နံရံတစ်ခုလည်း ပြိုကျသွားလေသည်။ အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခမ်းနားလှသော ခန်းမကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ရန်ထျန်းချီမှာ အလွန်ပင် ပျာယာခတ်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ ကူမော့၏ နေမင်းစစ်မှန်သောချီ က သူ၏ အကြောများကို အဆက်မပြတ် လောင်မြိုက်နေသဖြင့် သူက သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်ရင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "တစ္ဆေပျံ... ဘာလို့ မတိုက်ခိုက်သေးတာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခန်းမအလယ်ရှိ အနီရောင် ကြေးနီပလ္လင်ပေါ်တွင် မည်းမှောင်သော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေပြီး ရန်ထျန်းချီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်းက အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာလောက် တောင့်ခံနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... အခုတော့ အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်... ဂိုဏ်းခွဲမှူးရန်... မင်းရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ မထိုက်တန်ပါလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်နှင့် သွေးတစ်လုတ် ထပ်မံထွက်လာပြန်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ နေမင်းစစ်မှန်သောချီကို နှိမ်နင်းရန် အတွင်းအားကို လှည့်ပတ်ရင်း စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ကူမော့ ပြေးဝင်လာပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပျံလွှားဓားတစ်လက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုက လေထုကို ခွဲထွက်သွားပြီး တစ္ဆေပျံ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ တိတိကျကျ ဖောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ တစ္ဆေပျံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ပလ္လင်ပေါ်မှနေ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီမှာ ပါးစပ်ပင် မပိတ်နိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "တစ္ဆေပျံ... "</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏စကား မဆုံးသေးမီမှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကြေးနီပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဒြပ်စင်ငါးပါးဝင်္ကပါ က ရုတ်တရက် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခုနကမှ ပြေးဝင်လာသော စန်းထုကုန်း က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါက ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးဝင်္ကပါပဲ... ဂူဘုရင်ရဲ့ ဘေးဒုက္ခပဲ... ပြေးကြစမ်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ငြိမ်သက်သွားပြီး မီးခိုးငွေ့များ လွင့်ပျံလာချိန်တွင် ခမ်းနားလှသော ခန်းမကြီးမှာ ယခုအခါ အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ဒြပ်စင်ငါးပါးဝင်္ကပါဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ရန်ထျန်းချီက သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကြီး ရယ်မောကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကူမော့... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပါစေဦး... မင်း သေရတော့မှာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>အပျက်အစီးများကြားမှ ကူမော့၏ အသံက တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သေချာလို့လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီက မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တခြားလူတွေ မသေတာကို လက်ခံနိုင်ပေမယ့် သူတို့က မိုးကြိုးရဲ့ အရှိန်ကိုပဲ ခံလိုက်ရတာလေ... ဒါပေမယ့် မင်းက ဒြပ်စင်ငါးပါး ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို တိုက်ရိုက်ခံလိုက်ရတာကို... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် မြင့်နေတာလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်းညစ်သော ပြာများ ပေကျံနေသည့် ယဲ့လင်စု က သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ရန်ထျန်းချီ... နင် သေပြီသာ မှတ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ကူမော့၏ ပျံလွှားဓားကြောင့် လဲကျသွားသော တစ္ဆေပျံက ပြန်လည် ထရပ်လာသည်။ ရန်ထျန်းချီ၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "တစ္ဆေပျံ... သူတို့ကို မြန်မြန်သတ်လိုက်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများက ကူမော့ကို ကာကွယ်ရန် ပြေးလာစဉ် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယဲ့လင်စုနှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့တို့၏ လက်ဝါးချက်များက ကူမော့ကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကူမော့၏ အတွင်းအားများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေကိုစီးနင်းသော နဂါးခြောက်ကောင် ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင်ခြောက်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ္ဆေပျံမှာ လွင့်ထွက်သွားကာ သူ၏ အစစ်အမှန် သဏ္ဌာန်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ တစ္ဆေပျံ မဟုတ်ဘဲ လူဆိုးကြီးဆယ်ဦးတွင် ဒုတိယအဆင့်ရှိသော ဝူချန်တစ္ဆေပင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save