Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စုက လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ရှင်က ကျွန်မတို့ကို အစကတည်းက သတိထားနေခဲ့တာလား... ကျွန်မတို့ဘက်က ဘာမှ အမှားအယွင်း မရှိခဲ့ဘူးလို့ ထင်တာပဲ... ဘာလို့ ကျွန်မတို့ကို သံသယဝင်ရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က စကားများ အလဟဿ ပြောနေရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ သူ၏ လက်ဝါးများမှနေ၍ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့လင်စုနှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့တို့ထံ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားလေသည်။ ယဲ့လင်စုသည် အမည်းရောင် မြူခိုးများအတွင်းမှနေ၍ အဆိုပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "သူရဲကောင်းကူ... တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တစ်လှမ်းစီ ဆုတ်ပြီး ထွက်သွားကြရင် ဘယ်လိုလဲ... နောက်ဆို သူရဲကောင်းကူ ရှိတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ကျွန်မတို့ ညီအစ်မတွေက သေချာပေါက် လမ်းဖယ်ပေးပါ့မယ်... ဘယ်လိုလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီက အလောတကြီးဖြင့် နှောင့်ယှက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်းတို့ လူယုတ်မာတွေ... ဒါမျိုး မစဉ်းစားနဲ့... ယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ သူရဲကောင်း ကူမော့က မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ရန်သူလို မုန်းတီးတယ်ဆိုတာ သိုင်းလောကမှာ ဘယ်သူ မသိဘဲ နေမလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စုက ထပ်မံ၍ စည်းရုံးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "သူရဲကောင်းကူ... ကျွန်မတို့ကြားမှာ တကယ် ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး... ရှင်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာက ရန်ထျန်းချီပါ... ရှင် သူ့ကို သတ်ချင်ရင် ကျွန်မတို့ မတားပါဘူး... ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မတို့ကပဲ ရှင့်ကိုယ်စား သူ့ကို သတ်ပေးရမလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က အေးစက်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ အခု ထွက်သွားချင်ရင်တောင် မင်းတို့က လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူကို ဖန်တီးဖို့အတွက် ငါ့ထက် ကောင်းတဲ့ ယဇ်ကောင် ဒီလောကမှာ သိပ်မရှိဘူးလေ... မင်းတို့က အစကတည်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြံစည်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် ရန်ငြိုးမရှိဘူးလို့ ပြောနိုင်ရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စုက ပြောဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "သူရဲကောင်းကူကလည်း... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... အကြံမအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး... ဘယ်လိုလဲ သူရဲကောင်းကူ... ရှင်က တကယ်ပဲ ကျွန်မတို့နဲ့ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေဦးမှာလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ဆုံးဖြတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့ကို ထွက်သွားခွင့် ပြုလိုက်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "တစ္ဆေပျံ... ငါ့ကို ခေါ်သွား..."</p> <p> </p> <p>သို့သော် အမည်းရောင် မြူခိုးများက ရန်ထျန်းချီကို ဝါးမြိုသွားပြီးနောက် ကူမော့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ညီမလေး... စတော့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ ကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ရာ လက်နက်ပုန်း သုံးထောင့်ခြောက်ရာခန့်က တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယဲ့လင်စုက နာကြည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ကူမော့... နင် လူယုတ်မာ... နင် ကတိဖျက်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြန်လည်ပြောကြားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်းတို့ရော ကတိတည်ဖို့ စိတ်ကူးရှိလို့လား..."</p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စုက နာကြည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါပေမယ့် နင်က ယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ သူရဲကောင်းလေ..."</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဝမ်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့လင်စုက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ငါ ဘယ်နေရာမှာ အတိအကျ မှားသွားတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒီနေ့က လပြည့်ည မဟုတ်ပေမယ့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို ငါ အာရုံခံမိတယ်... ဒါက အစကတည်းက တမင်ဖန်တီးထားတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ... ဒါကြောင့် ငါက လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း လိုက်လုပ်လိုက်ရင် နောက်ကွယ်က လူက သဘာဝကျကျ ထွက်လာမှာပဲလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စုက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြုံးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါဆို... ဒီလိုကိုး... မတရားတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကြီးပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ညွှန်လိုက်ရာ မမြင်ရသော ဓားစွမ်းအင်က ယဲ့လင်စုကို သုတ်သင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရရှိသော ဆုလာဘ်များ -</p> <p> </p> <p> </p> <p>[အမြင့်ဆုံးအဆင့် ယီဓားသိုင်း ]</p> <p> </p> <p> </p> <p>[ခြင်္သေ့ဟိန်းသံ ပညာရပ်]</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "အစ်ကို့ရဲ့ စွမ်းရည်က ဒီအဆင့်ထိတောင် ရောက်နေပြီလား... ခုနက အဲ့ဒါ ကောင်းကင်မိုးကြိုးတွေလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါက သိပ္ပံပညာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက နားမလည်ဘဲ မေးမြန်းသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဘာ သိပ္ပံပညာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ရေခဲက လျှပ်စစ်ဓာတ် မကူးဘူးလေ..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save