BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၃၃)</h2>

<h2 style="text-align: center;">မဟာသိုင်းဆရာကြီး၏ စိန်ခေါ်မှု</h2>

"နှင်းတောင်ကြောက အမြွှာနတ်သမီးတွေက တစ္ဆေပျံ ဖြစ်နေတာ တကယ်ကို ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူးနော်... တစ္ဆေပျံက တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ နှစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်၊ ပြီးတော့ မိန်းမတွေ ဖြစ်နေမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမိမှာလဲ..."

ကူချူတုန်းက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် အစ်ကို... သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် သဲလွန်စတွေ ရှိနေတယ်... နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးတွေမှာ နက်နဲတဲ့ အတွင်းအားတွေ ရှိပေမယ့် ခုံးမင်ကျောင်းတော်မှာ ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေက မကျက်သေးဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့ဆီက သွေးနံ့တွေ အမြဲရနေတယ်... အဲဒါက သူတို့ နေ့တိုင်း လျှို့ဝှက်ဖန်တီးနေတဲ့ နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူဆီက ထွက်လာတဲ့ သွေးနံ့ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ တမင်လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်၏။

"ဒါပေမယ့် ဒီနေရာမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းသာ မရှိခဲ့ရင် အဲဒီလို ငါ တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

တကယ်တော့ ကူမော့သည် အစကတည်းက တစ္ဆေပျံမှာ သူတို့အုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်နေမည်ဟု သံသယမဝင်ခဲ့သလို နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများကိုလည်း မသင်္ကာမဖြစ်ခဲ့ချေ။ ရန်စန်းနျန် ပေးလိုက်သော ပင်စည်မှတစ်ဆင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်း ရှိနေကြောင်း ကူချူတုန်း တွေ့ရှိသွားချိန်မှသာ ကူမော့မှာ သတိဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် တိုက်ဆိုင်မှုများကို ဘယ်သောအခါမှ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

သူ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းကို လိုအပ်နေပြီး ထိုအချိန်မှာပင် တိုက်ဆိုင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။  သူ၏ ရန်သူနှင့်လည်း ဤနေရာ၌ပင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းက ဤအချိန်တိတိကျကျတွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ ပိုင်ရှင်မရှိဘဲ ဖြစ်လာခြင်း မဟုတ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်း၏ ထွက်ပေါ်လာမှုကို ခြယ်လှယ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ရန်ထျန်းချီ ပေါ်လာချိန်တွင်မူ ၎င်းမှာ သူ့ကို အကွက်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟုပင် သံသယဝင်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကျဆင်းလာချိန်တွင် သူသည် သူ၏ အေးစက်သော အတွင်းအားကို မိုးရေများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ရေခဲအဖြစ် ဖန်တီး၍ မိုးကြိုးကို ကာကွယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ နက်နဲလှသော အတွင်းအားကြောင့် မိုးကြိုး၏ ရိုက်ခတ်မှုကို လုံးဝ မခံခဲ့ရချေ။

သို့သော် သူသည် ဇာတ်တိုက်ထားသည့်အတိုင်း ဆက်လက်ကပြရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ကူချူတုန်းကို ဆွဲယူကာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားဟန် ဆောင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများမှာ သူမတို့၏ သရုပ်မှန်ကို ဖော်ပြလာကြ၏။

"အစ်ကို... အဲဒီ ရန်ထျန်းချီက တကယ် ကံဆိုးတာပဲ... သူက တစ္ဆေပျံနဲ့ ပူးပေါင်းထားတယ်လို့ ထင်နေတာ၊ တကယ်တမ်းကျတော့ တစ္ဆေပျံက အစကနေ အဆုံးထိ သူ့ကို အကွက်ဆင်သွားတာပဲ... ထွက်ပြေးတဲ့ အချိန်တောင်မှ မသွားခင် ရန်ထျန်းချီရဲ့ နှလုံးကို ယူသွားဖို့ မမေ့ဘူး... သူ့အဖော်က သူ့ကို သတ်လိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူးနော်..."

ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ... တကယ်လို့ တစ္ဆေပျံက သူ့ကို ခေါ်သွားရင် သူ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမှာလား မပြောတတ်ဘူး... တစ္ဆေပျံက သူ့ကို အကွက်ဆင်ထားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် သူ ဒီမှာ ဆက်နေရင် အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစမရှိတော့ဘူး..."

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ..."

ထိုစဉ် မြေပြင်ပေါ်မှ အားနည်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူရဲကောင်းကူ၊ သူရဲကောင်းမလေးကူ... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် စကားပြောတာကို ခဏလောက် ရပ်ပေးလို့ ရမလား... ကျုပ် အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ် ထင်တယ်..."

၎င်းမှာ စွမ်းအားမရှိတော့သော စန်းတုကုန်း ပင် ဖြစ်သည်။

ကူမော့က အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ ဆန်းထုကုန်းထံသို့ အတွင်းအားအချို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်ပြီး...

"တောင်းပန်ပါတယ် အကြီးအကဲစန်း... ခင်ဗျား အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ မေ့သွားလို့ပါ..."

စန်းတုကုန်း  "..."

ထို့နောက် ကူချူတုန်းနှင့် ကူမော့တို့သည် အခြားသူများကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဝေးသောနေရာတွင် ရှိနေသူများမှာ အများအားဖြင့် အဆင်ပြေကြသည်။ အများအပြားမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း အများစုမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ကြသည်။ သို့သော် ပင်မခန်းမကြီး အတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်များအနက် ဆန်းထုကုန်းနှင့် ချင်ယွင်တာအိုဆရာတို့သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကျင်းရှန်းဆရာတော်၊ စီခုန်းရွှမ်၊ ရွမ်တောက်ဆရာ၊ စီထူဟန် နှင့် အခြားသူများအားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် မြို့တွင်းမှ သိုင်းပညာရှင် အများအပြားမှာ သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာနေကြသည်။

ကူမော့၏ အတွင်းအားကြောင့် အသက်ချမ်းသာရာ ရသွားသော ဆန်းထုကုန်းက အလောတကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူရဲကောင်းကူ... ဒြပ်စင်ငါးပါး ယဇ်ပလ္လင်ကို မြန်မြန်ဖွင့်လိုက်ပါ... ကျုပ် အထင်မမှားဘူးဆိုရင် ခင်ဗျား လိုချင်တဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းက အဲဒီအထဲမှာ ရှိတယ်... ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေအရ နှလုံးသားလုယူခြင်းဂူက နောက်ဆုံးမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတယ်... လောကမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေဂူ ပေါင်းစပ်မှုကို ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ပစ္စည်း လေးမျိုးပဲ ရှိတယ်၊ အဲဒီအထဲက တစ်ခုက မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းပဲ..."

ချက်ချင်းပင် ကူမော့သည် သွားရောက်ကာ ဆန်းထုကုန်း၏ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း ဒြပ်စင်ငါးပါး ယဇ်ပလ္လင်၏ ဝင်္ကပါ အမှတ်အသားများကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လက်ဝါးချက်တစ်ချက်ဖြင့် ပေါင်ထောင်ချီလေးလံသော အနီရောင် ကြေးနီဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အပေါ်ဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။

ပလ္လင်၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ပတ်လည်ရှိ နံရံများတွင် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများနှင့် ရှေးဟောင်း ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည်။ ထိုသင်္ကေတများက မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ တောက်ပနေပြီး ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ပလ္လင်၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ ကြေးနီအိုးငယ်တစ်ခုက အဖြူရောင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပန်းတစ်ပွင့်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ယိမ်းနွဲ့နေသည်။ ၎င်း၏ ပန်း၏ပွင့်ဖက်များမှာ မြူခိုးများအလား ပါးလွှာပြီး လေတိုက်လိုက်သည်နှင့် လွင့်စဉ်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အမြစ်မရှိ၊ ပင်စည်မရှိသော မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်း ပင် ဖြစ်သည်။  ပန်းဝတ်ဆံများက ညကောင်းကင်ယံမှ အတောက်ပဆုံး ကြယ်ပွင့်များအလား မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး အဆက်မပြတ် ပိတ်လိုက် ပွင့်လိုက် ဖြစ်နေကာ မြူခိုးများကို ဖြန့်ကျက်နေသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ တုန်ခါသွားတိုင်း သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်ကို ငြိမ်သက်သွားစေသော်လည်း ထိုငြိမ်သက်မှုမှတစ်ဆင့် အဆုံးမဲ့သော အကွာအဝေးနှင့် နက်နဲမှုကို မြင်တွေ့နိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"မြန်မြန်..."

စန်းတုကုန်းက ဘေးမှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး...

"အဲဒီ ကြေးနီအိုးကို ပိတ်လိုက်... သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးနဲ့..."

ကူမော့သည် ချက်ချင်းပင် မရီဒါန်းခြောက်သွယ် နတ်ဘုရားဓားကို အသုံးပြု၍ အနီရောင် ကြေးနီပလ္လင်မှ ကြေးနီပြားတစ်ချပ်ကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ပြေးသွားကာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းကို ကြေးနီအိုးအတွင်းသို့ ဖိသိပ်ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကြေးနီပြားဖြင့် အိုးဝကို ဖုံးအုပ်လိုက်၏။ သူက ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ကြေးနီပြားမှာ စက္ကူအလား နူးညံ့သွားပြီး ကြေးနီအိုးဝကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်သွားလေသည်။

စန်းတုကုန်းက ရှင်းပြလေသည်။

"ဒဏ္ဍာရီတွေအရ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းမှာ အမြစ် ဒါမှမဟုတ် ပင်စည် မရှိဘူး၊ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း ကြား၊ အစစ်အမှန်နဲ့ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာတွေကြားမှာ သွားလာတတ်တယ်တဲ့... ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအင်၊ နာကြည်းမှုနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ... ပန်းတစ်ပွင့်နဲ့ တူပေမယ့် တကယ်တမ်းက စွမ်းအင်တစ်စပဲ ဖြစ်ပြီး ဂရုမစိုက်ရင် လွင့်ပါးသွားတတ်တယ်..."

ကူမော့သည် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းကို သိမ်းဆည်းပြီး မကြာမီမှာပင် ချန်းဆန်းမြို့ အနှံ့အပြားမှ သိုင်းလောကသားများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြပြီး အပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းကြလေသည်။

ကူချူတုန်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူလိုသေးသော်လည်း ကူမော့က တားဆီးလိုက်၏။

ယခုအခါ ပူအာ စံအိမ် ပိတ်သွားပြီး ရန်စန်းနျန်မှာလည်း သိုင်းလောကအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့၏ ခေါင်းများကို ယူဆောင်သွားပါက ပြဿနာများ ရှိလာနိုင်သည်။ ထို့ပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ တစ္ဆေပျံ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တရားဝင်လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ၏ နောက်ခံမှာ သာမန်မဟုတ်သဖြင့် အတည်ပြုရန် အတော်ပင် ရှုပ်ထွေးနိုင်လေသည်။

သို့သော် ကူမော့မှာ ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထား၍ မရနိုင်သဖြင့် စန်းတုကုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် လွှဲအပ်လိုက်ပြီး ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းအတွက်မူ ၎င်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော တာဝန်တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေပျံမှာ ချင်းပြည်နယ်နှင့် ယွင်ပြည်နယ် နှစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယခုအကြိမ် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းက ဝိုင်းဝန်းဖမ်းဆီးမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သလို မိစ္ဆာဂိုဏ်းခွဲမှူး ရန်ထျန်းချီလည်း ပါဝင်နေသဖြင့် ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်ရာ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းက လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် တရားဝင်လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ကူမော့ကို ကူညီရခြင်းမှာ ရှုပ်ထွေးသော်လည်း ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် အထူးသဖြင့် ရန်ထျန်းချီ ပါဝင်နေသဖြင့် သူတို့က အလွန်ပင် လိုလိုလားလား ရှိကြ၏။ ယခင်က ယွင်ပြည်နယ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အကောင်းနှင့် အဆိုး တိုက်ပွဲမှာ သိုင်းလောကတွင် ကြီးမားသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု ရှိခဲ့သည်။ ယခု ရန်ထျန်းချီကို ကွပ်မျက်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ ထိုတိုက်ပွဲအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော နိဂုံးချုပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်။

သိုင်းလောကသားများ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"အစ်ကို... ခုနက ယဲ့လင်စုနဲ့ ယဲ့ဝမ်ယွဲ့တို့ ထွက်ပြေးသွားရင် အစ်ကို သူတို့ကို ဖမ်းမိဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောဆိုသည်။

"ဒါက ပြောရခက်တယ်... သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ဖျောက်တဲ့ ပညာက အတော်လေး ကောင်းတယ်... သူတို့က ထွက်ပြေးဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပြီး မြို့ထဲမှာ ပုန်းအောင်းသွားရင် ရှာဖို့ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်မှာပဲ... ဒါပေမယ့် သူတို့က သေချာပေါက် ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဘာလို့လဲ...

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က လက်မခံနိုင်လို့လေ..."

ကူမော့က ဆိုသည်။

"ယဲ့လင်စုနဲ့ ယဲ့ဝမ်ယွဲ့က အစကတည်းက ရန်ထျန်းချီနဲ့ ငါ့ကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး အရင်က မရှိဖူးသေးတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း နှလုံးသားလုယူခြင်း ဂူဘုရင်ကို ဖန်တီးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ... ဒီအခွင့်အရေးကို လွတ်သွားရင် သူတို့ တစ်သက်လုံး လိုချင်တဲ့ ဂူဘုရင်ကို ဖန်တီးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် အစကတည်းက သူတို့က ထွက်ပြေးဖို့ မတွေးခဲ့ဘဲ ငါ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးဝင်္ကပါနဲ့ ငါ့ကို သတ်ဖို့ပဲ အခွင့်အရေး ရှာနေခဲ့တာ... အဲဒီအခြေအနေမှာ ငါ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဂူဘုရင် ဖန်တီးတာကို ဘယ်သူမှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ... ငါ အထင်မမှားဘူးဆိုရင် ဒီမြို့ရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ တကယ့် ဂူဘုရင်ကို ဖန်တီးတဲ့ နောက်ထပ် ဝင်္ကပါတစ်ခု ရှိရမယ်... ဒီမှာရှိတဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါး မိုးကြိုးဝင်္ကပါက အစကတည်းက ရန်ထျန်းချီကို သတိလက်လွတ်ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး ငါ့ကို သတ်ဖို့ပဲ ပြင်ဆင်ထားတာ... အောင်မြင်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း နှလုံးကို ယူပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားမှာပဲ... အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ ဘယ်သူဆိုတာ ပေါ်သွားတာ မပေါ်သွားတာက သူတို့အတွက် အရေးမကြီးတော့ဘူးလေ..."

ချန်းဆန်းမြို့၏ လေထုမှာ အလွန်ပင် လေးလံကာ ဖိနှိပ်မှု ရှိနေပြီး အရပ်ရပ်မှ သိုင်းလောကသားများမှာလည်း ဒေါသထွက်နေကြသည်။

သူတို့သည် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းကို ရှာဖွေရန် ခရီးရှည်ကြီး လာခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံးမှာ လိမ်လည်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး သေဆုံးဒဏ်ရာရသူများသာ ရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ စုစုပေါင်း သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုမှာ အဆိုးရွားဆုံး မဟုတ်သော်လည်း အဓိက ပြဿနာမှာ သေဆုံးသွားသူများက သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများ၏ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကူမော့မှာ အတော်လေး စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း ထိုအခြေအနေတွင် သူသည် အခြားသူများကို မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။ မိုးကြိုးလှိုင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ  အေးစက်သော အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ ရေခဲအဖြစ် မကာကွယ်ခဲ့ပါက သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးက ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသဖြင့် သူသည် ကူချူတုန်းကိုသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်သူများ၏ ကံကြမ္မာကိုမူ သူတို့ဘာသာ ရင်ဆိုင်ရန်သာ ထားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်က မောင်နှမနှစ်ဦးမှလွဲ၍ ပင်မခန်းမကြီးအတွင်း ဝင်ရောက်လာသူများထဲတွင် စန်းတုကုန်းနှင့် ချင်ယွင်တာအိုဆရာတို့သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ခန်းမအပြင်ဘက် ဝင်းအတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသေးသော သိုင်းသမားများအနက် အများအပြား ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း သေဆုံးသူ အရေအတွက်မှာ အတော်လေး နည်းပါးသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းလှသည်။

နှင်းတောင်ကြောစံအိမ်မှာ အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရတော့မည်ဟု ကူမော့က ကြိုတင်မြင်ယောင်နေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ္ဆေပျံသည် နှစ်များစွာအတွင်း လူသတ်မှုများစွာကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး ရန်သူများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှန်းနုံဂိုဏ်း၊ ချိုးဆန်း ဓားကွင်းပြင်၊ ယန်ရှင်းဂိုဏ်းနှင့် ထုံနျူဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများစွာကို စော်ကားမိသွားခဲ့သည်။

နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း နှင်းတောင်ကြောစံအိမ်မှာ သေချာပေါက် လက်စားချေမှုမှ လွတ်ကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ထိုကိစ္စများမှာ ကူမော့နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ချန်းဆန်းမြို့တွင် တစ်ရက်ခန့် အနားယူပြီးနောက် သူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လေသည်။

သူ ချန်းဆန်းမြို့သို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်း အတွက် ဖြစ်သည်။ ယခု ၎င်းကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ မျက်စိကို ကုသရန် ချီမြောင်ရွှမ်ကို ရှာဖွေဖို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မထွက်ခွာမီ စန်းတုကုန်းကို နှုတ်ဆက်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

"သူရဲကောင်းကူက ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်ကို သွားမလို့လား..."

အခန်းတွင်း၌ စန်းတုကုန်းမှာ ခေါင်းတစ်ခုသာ ဖော်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ပတ်တီးများ ပတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းသည်။

"အကြီးအကဲစန်း... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ..."

စန်းတုကုန်းက ပြုံးလိုက်၏။

"ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်မှ မဟုတ်တာ... သူရဲကောင်းကူက မတော်တဆမှုကြောင့် မျက်စိကွယ်သွားပြီး အခု မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းကို ရှာနေတယ်ဆိုတာ သိုင်းလောကမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း သိကြတာပဲ... သူက သူ့မျက်စိကို ကုဖို့ ချီမြောင်ရွှမ်ကို ရှာနေတာ သေချာတယ်... ဒီမြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းက ချီမြောင်ရွှမ်ကိုယ်တိုင် စိတ်ဝင်စားတယ်လို့ အထူးတလည် ပြောထားတဲ့ ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်လေ... ပြီးတော့ အခု ချီမြောင်ရွှမ်က ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်မှာ ရှိနေတယ်... သူရဲကောင်းကူက ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်ကို မသွားဘဲ တခြား ဘယ်သွားစရာ ရှိဦးမှာလဲ..."

ကူမော့က ပြောဆိုသည်။

"အကြီးအကဲစန်းက ချီမြောင်ရွှမ်ကို သိလို့လား..."

စန်းတုကုန်းက တုံပြန်လေ၏။

"သိုင်းလောကမှာ ချီမြောင်ရွှမ်ကို မသိတဲ့လူဆိုတာ အင်မတန် ရှားပါတယ်... သူက ကန်တိုင်းပြည် သိုင်းလောကမှာရှိတဲ့ မဟာဆေးဆရာကြီး နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်လေ... ချီမြောင်ရွှမ်က တောင်ပိုင်း ဆေးသူတော်စင် ဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူဝေ့က မြောက်ပိုင်း ဆေးနတ်ဘုရား ဖြစ်တယ်... တစ်ယောက်က လူကောင်းတွေကိုပဲ ကုပေးပြီး နောက်တစ်ယောက်က မိစ္ဆာတွေကိုပဲ ကုပေးတယ်... ဒါပေမယ့် ချီမြောင်ရွှမ်က စိတ်နေစိတ်ထား ထူးဆန်းပြီး ပေါင်းသင်းရ ခက်တယ်... အဓိက ပြဿနာက သူက အခကြေးငွေ ယူပြီးရင်တောင် ကုပေးဖို့ ငြင်းချင် ငြင်းတတ်တယ်... ဒါကြောင့် သူရဲကောင်းကူ သတိထားသင့်တယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်စိကို ကုသပေးရန် ယန်ဆန်းနန်က ချီမြောင်ရွှမ်ကို မည်သို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် စည်းရုံးခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ရန်စန်းနျန်က သူ့ကို လိမ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်သည်။

"ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်ကို သွားဖို့ မိုင်တစ်ထောင်၊ နှစ်ထောင်လောက် ဝေးတယ်..."

ဆန်းထုကုန်းက ပြောဆိုသည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ချင်းပြည်နယ်က မဟုတ်တော့ လမ်းကြောင်းတွေကို မကျွမ်းကျင်ဘူးလေ... လမ်းမှားသွားရင် အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်သွားလိမ့်မယ်... အဓိကက ချီမြောင်ရွှမ်ရဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားမှုတွေက ခန့်မှန်းရခက်တယ်... မကြာသေးခင်က သူက ချင်းပြည်နယ် မြို့ပြင်က ချန်းဖုန်းချိုင့်ဝှမ်းမှာ ဧည့်သည်အဖြစ် ရှိနေခဲ့တယ်... နောက်နည်းနည်းကြာရင် သူ ဘယ်ရောက်သွားမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ... ဒါကြောင့် အမြန်ဆုံး သွားသင့်တယ်...

နောက်မှ မြို့ထဲကို လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်မယ်... အခု ချန်းဆန်းမြို့မှာ သိုင်းလောကသား အများအပြား ရှိနေတယ်... မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်းရဲ့ အမှန်တရား ပေါ်သွားပြီဆိုတော့ သူတို့က နောက်တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်း ပြန်ကြတော့မှာပဲ... ပြီးတော့ မကြာခင် ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်မှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်တော့မှာဆိုတော့ အဲဒီကို သွားမယ့်လူတွေ အများကြီး ရှိမှာ သေချာတယ်..."

"ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲစန်းကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ..."

ကူမော့က လက်ပူးဆုပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

စန်းတုကုန်းက လက်များကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောဆိုသည်။

"သူရဲကောင်းကူ... အားနာမနေပါနဲ့... တကယ်တော့ ကျုပ်က ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ... ခင်ဗျားသာ မရှိရင် ကျုပ် အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကူချူတုန်းက ဘေးမှနေ၍ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်၏။

"အကြီးအကဲစန်း... ခုနက ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်မှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ်လို့ ပြောတယ်နော်... အဲဒါ ဘာကိစ္စလဲ..."

စန်းတုကုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေလေသည်။

"ချင်းပြည်နယ် ကောင်းကင်စာရင်းမှာ အဆင့် ၂ ရှိတဲ့ ကျိုကျန်း နဂါးမင်း နဲ့ အဆင့် ၃ ရှိတဲ့ ဓားဧကရာဇ် တို့က ခြောက်လပိုင်း ခြောက်ရက်နေ့မှာ တွမ့်ဟွမ် ချောက်ကမ်းပါးမှာ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ဖို့ သဘောတူထားကြတယ်လေ..."

***

Book List