Book List

<h2 style="text-align: center;">ထာဝရနဂါးတန်ခိုးရှင် ( လုမင် )</h2> <h2 style="text-align: center;">မူရင်း စာရေးဆရာ - Mu Tong Ting Zhu၊ 牧童听竹</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန်သူ - ထာဝရ</h2> <h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 2011 )</h2> <h2 style="text-align: center;">သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးကို တိုက်ခိုက်ခြင်း။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p><br /> ချက်ချင်းပင်၊ လုမင်၏အဖွဲ့သို့ အစစ်အမှန်ဧကရာဇ်နှင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်များ အများအပြား ပါဝင်လာကြသည်။</p> <p>သူတို့က လုမင်တို့ကို ကူညီပြီး ရန်သူများကို ခုခံရန် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p>"ခြင်္သေ့ကို အံတုချင်တဲ့ ယုန်တွေပဲ"<br /> မဟာဧကရာဇ်ကြီး ထျန်းလော့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဝူရှန်း၊ မင်းရဲ့စကားက အကူအညီတချို့ကို ရလာစေပေမဲ့ ဒီလောက်လေးနဲ့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ တစ်ယောက်က လုမင်ကို သွားပြီးတော့ သတ်လိုက်ပါ။ ငါတို့လမ်းကို လာရှုပ်တဲ့သူရှိရင် အကုန်သေရမယ်"<br /> ဟန်မိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်ကလည်း ပြောသည်။</p> <p>"ဝုန်း"<br /> ဟန်မိသားစု မဟာဧကရာဇ်ထံမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မဟာဧကရာဇ်ဝူရှန်းထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ဤအခိုက်တွင်၊ အင်အားစုသုံးခုထံမှ အားကောင်းသောအရှိန်အဝါများက လုမင်မှလွဲ၍ ကျန်သူများအပေါ် ကျရောက်သွား၏။</p> <p>"မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက လုမင်ကိုသတ်ချင်လဲ"<br /> မဟာဧကရာဇ်ဟဲက ပြောသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် သူ့ကိုသတ်မယ်"<br /> အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဟဲမိသားစုမှ ထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကလည်း လုမင်ထံသို့ ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွား၏။</p> <p>ထိုလူကို ဟဲချမ်ဟု ခေါ်သည်။ သူက ဗလာနယ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်မှ ဧကရာဇ်ငယ်တစ်ပါးပင်။ သူသည် ဧကရာဇ်ငယ်အဆင့်သို့ မကြာသေးမီက အဆင့်တက်လာသော ကြယ်တစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါက သူ့အတွက် မဟာဧကရာဇ်ဟဲ၏ရှေ့တွင် အရည်အချင်းပြရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခုပင်။ သူ ကောင်းကောင်းစွမ်းဆောင်နိုင်လျှင် မဟာဧကရာဇ်ဟဲက ဆုချီးမြှင့်နိုင်သည်။</p> <p>"သိုင်းဧကရာဇ်"<br /> ဟွမ်လင်၊ လုံချန်၊ လော့ထျန်းယီနှင့် ကျန်သူများ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်မှ ဆရာများ၊ ဖီးနစ်နန်းတော်၊ နတ်ဆင်ဂိုဏ်းနှင့် ပင်းမုတို့လည်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြ၏။ သူတို့က ကူညီလိုကြသော်လည်း မတတ်နိုင်ပေ။</p> <p>အဓိကအင်အားစုသုံးခု၏ အရှိန်အဝါများက သူတို့အပေါ် ကျရောက်နေသည်။ သူတို့ဘက်မှ လှုပ်ရှားနေသရွေ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူတို့ကို ဟန့်တားနေသူတိုင်းက အလွန်အားကောင်းကြသည်။</p> <p>"ရွှမ်"<br /> ဦးလေးခုန်းက လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတစ်ခုက လေဟာနယ်ကိုဖြတ်သန်းပြီး ဟဲချမ်ထံသို့ ထိုးခုတ်လိုက်၏။</p> <p>"အဘိုးကြီး၊ မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ"<br /> မဟာဧကရာဇ်ကြီး ထျန်းလော့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တံဆိပ်တော်က တုန်ခါပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်၍ ဦးလေးခုန်း၏ ဓားအလင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ ထို့နောက် တံဆိပ်တော်က တုန်ခါပြီး ဦးလေးခုန်းဆီသို့ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။</p> <p>ဦးလေးခုန်းနှင့် မဟာဧကရာဇ် ထျန်းလော့တို့က အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။ နှစ်ယောက်သား တိုက်ခိုက်မှုအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် မှောင်မိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရန် ဝင်သွားကြ၏။</p> <p>"ဝုန်း"<br /> တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မဟာဧကရာဇ် ဝူရှန်းသည်လည်း အဝေးမှ မဟာဧကရာဇ်ဟန်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>မဟာဧကရာဇ် ဝူရှန်းက အခြားသူများကို ကူညီရန် အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ပါ။ သူ၏ခွန်အားသည် မူလက မဟာဧကရာဇ်ဟန်ထက် အနည်းငယ် ပိုမိုအားကောင်းသည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် သူတို့တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က မဟာဧကရာဇ်ဟန်ကို အနိုင်ယူခဲ့၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအခါမှာ သူ့ဒဏ်ရာများက ပြန်မကောင်းလာသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ဟန်မိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရာမှာ အားနည်းချက် ရှိနိုင်သည်။</p> <p>"ဒုန်း... ဒုန်း..."<br /> ဟဲချမ်က လေထဲမှ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်။ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း လေဟာနယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။ သူ့အရှိန်အဝါကလည်း ပိုမို အားကောင်းလာပြီး လုမင်အပေါ် ဖိအားအေးလာတော့သည်။ သူဟာ လုမင်ကို ငုံ့ကြည့်နေသော ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"လုမင်၊ ငါ့လက်နဲ့သေရတဲ့အတွက် မင်း ဂုဏ်ယူလို့ရပါတယ်။ သတ်"<br /> ဟဲချမ်က သူ့လက်ကို ဓားတစ်ချောင်းအဖြစ် အသုံးပြုကာ လုမင်အား ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>အဆုံးစွန်အေးစက်သော အဖြူရောင်ဓားအလင်းတစ်ခု ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်သည်ပင် ကျဆင်းသွား၏။</p> <p>"တိုက်"<br /> လုမင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သူတော်စင်စွမ်းအင်က သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွင် စုရုံးလာပြီး လက်ညှိုးတစ်ချက်ညွှန်ပြလိုက်တော့သည်။</p> <p>မိုးနှင့်မြေကြားရှိ စွမ်းအင်များက လုမင်၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် အရူးအမူး စုဝေးလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လက်ချောင်းအင်အားတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဟဲချမ်၏ ဓားအလင်းနှင့် တိုက်မိသွားသည်။</p> <p>"ဝုန်း..."<br /> နှစ်ဖက် တိုက်မိပြီးနောက် စွမ်းအင်လှိုင်းများက အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြတ်သန်းသွား၏။ ဟဲချမ်၏ ဓားအလင်းက အမှန်တကယ် အက်ကွဲသွားပြီး ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့သလို ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဟန့်တားနိုင်တယ်...</p> <p>လူအများ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားကြသည်။</p> <p>သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုမင်က တားဆီးခဲ့၏။</p> <p>ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအရာက၊ လုမင်ဟာ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ခြေတစ်လှမ်းတောင် နောက်မဆုတ်ခဲ့ရခြင်းပင်။</p> <p><br /> ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက လူများစွာကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။</p> <p>ဟဲချမ်၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသအရိပ်အယောင်တို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p>ထိုတိုက်ခိုက်မှုတွင် သူ၏ အင်အားကို အပြည့်အဝ အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း လုမင်မှာ လုံးဝ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ထို့ထက် နောက်ဆုတ်ခြင်းပင် မရှိခဲ့ခြင်းက သူ့အား အလွန်ရှက်ရွံ့စေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ပြင် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟဲမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ့နှလုံးသားက လေးလံသွား၏။</p> <p>မဟာ‌ဧကရာဇ်ဟဲကလည်း သူ့အပေါ်မှာ မကောင်းမြင်သွားပြီလား မပြော‌တတ်ပေ။</p> <p>'ချီးတဲ့မှပဲ... ဒါတွေအားလုံးက လုမင်ရဲ့အမှားပဲ။ ငါ သူ့ကို တစ်စစီ ဆုပ်ဖြဲပစ်ရမယ်'<br /> ဟဲချမ်က သူ့ရင်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော လူသတ်ချင်စိတ်တို့ ပေါ်လာ၏။</p> <p>"သတ်"<br /> ဟဲချမ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားက ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေ၏။ သူ့လက်ဖဝါးက တောက်ပသော ဓားအလင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခုတ်ချလိုက်၏။ မိုးနှင့်မြေကြားတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။</p> <p>လုမင်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သို့ရာတွင်၊ နောက်မဆုတ်ဘဲ ဟဲချမ်ဆီသို့ ပြေးတက်သွား၏။</p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း..."<br /> လုမင်က အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ငရဲဖိနှိပ်ကျောက်စာတိုင် ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်လာပြီး ဟဲချမ်၏ ဓားအလင်းနှင့် တိုက်မိသွား၏။</p> <p>ငရဲဖိနှိပ်ကျောက်စာတိုင်ပုံရိပ်များက ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း ဓားအလင်းကို ပိတ်ဆို့ထားဆဲပင်။</p> <p>"ဥတုလေးလီသိုင်းကျင့်စဉ်"<br /> လုမင်၏ ထပ်မံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ဟဲချမ်က ပိုမိုစိုးရိမ်လာသည်။ သူက ဟဲမိသားစု၏ နတ်ဘုရားသိုင်း ဥတုလေးလီ သိုင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်၏။</p> <p>သူ၏ ဓားအင်အားက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ဆောင်းရာသီ၌ နှင်းများကျနေသကဲ့သို့ပင်။ ‌ထို့နောက် နွေဦးရာသီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ နောက်အခိုက်မှာတော့ ပူပြင်းသော နေတစ်စင်းထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။</p> <p>ဓားစွမ်းအား ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးလာသည်။ ၎င်းက လုမင် ဖွဲ့စည်းထားသော ငရဲဖိနှိပ်ကျောက်စာတိုင်ပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့်အပြင် လုမင်ကို ဆက်လက်ခုတ်ပိုင်းလာတော့သည်။</p> <p>လုမင်က မဟန်နိုင်တော့ဘဲ ခြေလှမ်းများစွာ ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>"သတ်"<br /> လုမင် ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် ဟဲချမ်၏ ဓားစွမ်းအားက ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။ ၎င်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအပြည့်ဖြင့် လုမင်ထံသို့ ဖြတ်သန်းသွား၏။</p> <p>"ဝှစ်... ဝှစ်..."<br /> ထိုအခိုက်တွင် လုမင်က ကစဉ့်ကလျားကပ်ဘေးလက်ချောင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူက ညာဘက်လက်ဖြင့် လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သောအခါ လက်ချောင်းအင်အား အများအပြားက ဓားအလင်းကို တိုက်မိ<br /> သွား၏။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာတော့ အဆုံးမဲ့ရွန်းများ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>အစစ်အမှန်နဂါးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာကာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ဟဲချမ်ကို ခုန်အုပ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကလေးကွက်တွေ"<br /> ဟဲချမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဓားအလင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အစစ်အမှန်နဂါးကို ဖျက်ဆီးလိုက်၏။ သို့သော်လည်း အစစ်အမှန်နဂါးက အဆုံးမဲ့ရွန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟဲချမ်ထံသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ သူ့ကို တံဆိပ်ခတ်ရန် ကြိုးစားလာတော့သည်။</p> <p>အစီအရင်နိယာမ၏ ကျမ်းစာလိပ်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၏ စွမ်းအားက အမှန်တကယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။</p> <p>ဟဲချမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဆုံးမဲ့ ရွန်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ သူတို့က တိုက်ခိုက်မှု ဆယ်ခုကျော် အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်ပြီးသွား၏။</p> <p>ဟဲချမ်က အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သည်။ သူသည် မကြာသေးမီကမှ ဗလာနယ်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်နေသေးသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများထက် အဆများစွာ အားကောင်းသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ကမ္ဘာ့စွမ်းအားများ ပါဝင်ပြီး အလွန်အားကောင်းပေသည်။</p> <p>လုမင်က တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် နိယာမနှစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။</p> <p>သို့တိုင်၊ ဤသို့ဖြစ်လျှင်ပင် လူတိုင်းက အံ့အားသင့်နေကြသေးသည်။</p> <p>လုမင်က အန္တိမသူတော်စင်တစ်ပါးသာဖြစ်ပြီး အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးပေ။ သို့သော်လည်း သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး ဟန့်တားနိုင်သည်။ ဒီတစ်ခုတည်းက လုံလောက်‌စွာ အံ့ဩသင့်ချေပြီ။</p> <p>ဟဲမိသားစု၊ ဟဲမိသားစုနှင့် တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>လုမင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းဖြင့် အနာဂတ်တွင် ဗလာနယ်ဧကရာဇ် ဒါမှမဟုတ် အစစ်အမှန်ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့လျှင် မည်မျှအစွမ်းထက်မည်နည်း။</p> <p>သူသာ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်လာခဲ့လျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။</p> <p>ဒါကိုတွေးမိသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဟဲမိသားစု၊ ဟန်မိသားစုနှင့် တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်းတို့မှ သိုင်းဧကရာဇ်များ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အေးစက်လာကြသည်။</p> <p>လုမင်က အရည်အချင်းရှိလေလေ၊ သူ့ကိုသတ်ရန် ပို၍ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လေပင်။</p> <p>"ငရဲကိုသွားစမ်း"<br /> တိုက်ပွဲစတင်ကတည်းက ဟဲချမ်သည် လုမင်ကို မဖိနှိပ်နိုင်သေးပေ။ သူက ပိုပြီး စိတ်မရှည်နိုင်ဖြစ်လာသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့်၊ သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားဖြင့် ဤသို့ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ အဓိကအကြောင်းရင်းက ဤနေရာတွင် လူအများကြီး ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုများစွာ ဖလှယ်ပြီးသည့်တိုင် လုမင်ကို အနိုင်မယူနိုင်သေးပေ။ ဒါက သူ့ကို ရူးသွပ်စေသည်။</p> <p>သူ၏ ဓားအငွေ့အသက်များက ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ လုမင်ကို အပိုင်းပိုင်းအတစ်တစ် ခုတ်ဖြတ်ပစ်ရန် သူ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>"ကစဉ့်ကလျား ဖျက်ဆီးခြင်းလက်ချောင်း"<br /> ဤအခိုက်တွင် လုမင်က ရုတ်တရက် လက်ညှိုးတစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ဒါက လုမင်၏ အသန်မာဆုံးတိုက်ခိုက်မှုပင်။ ၎င်းမှာ ကစဉ့်ကလျားနိယာမနှင့် အစီအရင်နိယာမတို့၏ ကနဦးပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save