Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>စစ်စခန်းအတွင်းရှိ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီး တစ်စုရုံးရုံး ဖြစ်နေကြသည်။ ယခင်က ယွီဟွားဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ခဲ့ကြသည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူအားလုံးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားများဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးခန်းမတံခါးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဆုတ်ခွာရတော့မည်ဟူသော သတင်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ထံမှ အခြေအနေမှန်ကို မေးမြန်းသိရှိနိုင်ရန်အတွက် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ငြင်းခုံဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p>မလိုအပ်သော ရှုပ်ထွေးမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက် ဆုတ်ခွာရေးသတင်းကို အခြေစိုက်စခန်းအသီးသီးရှိ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများအကြား၌သာ ကန့်သတ်ထုတ်ပြန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်းအနေဖြင့် သူမ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ကြိုတင်အကြောင်းကြားထားခြင်း မရှိသဖြင့် သူတို့မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရှိဘဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုလည်း ကင်းမဲ့နေခဲ့ကြခြင်းပင်။</p> <p>"ဟူး... ငါတို့တွေ ယွီဟွား အခြေစိုက်စခန်းကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူး။ အခုတစ်ခါ ထပ်ပြီး ဆုတ်ခွာရပြန်ပြီလား"</p> <p>"ဟုတ်ပဗျာ... ကျွန်တော်ဆိုရင် ဒီမှာပဲ အိမ်ထောင်ရက်သားကျပြီး အခြေချဖို့ စဉ်းစားနေတာ။ အခုမှ စိတ်ကူးရှိကာရှိသေး ဒီလိုတွေ ဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်မထားဘူး။ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းလည်း မသိပါဘူးဗျာ။ အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုလုံးတောင် ဆုတ်ခွာရမယ်ဆိုတော့"</p> <p>"ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ယောက်ဆိုတော့ သူကတော့ အခြေအနေကို သေချာပေါက် သိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူက အခု လေ့ကျင့်နေတုန်းဆိုတော့ ဘယ်အချိန်မှ ထွက်လာမလဲ မသိဘူး ရင်လေးစရာပဲ..."</p> <p>လူအုပ်ကြီးအတွင်း၌ ထိုသို့ ဝေဖန်ဆွေးနွေးနေကြစဉ်မှာပင် လေ့ကျင့်ရေးခန်းမတံခါးမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။</p> <p>"နင်တို့အားလုံး ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"</p> <p>လူအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူမသည် အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် ဤအတောအတွင်း အဆင့် ၅ ၏ စွမ်းအားများကို ကျင့်သားရစေရန်နှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် အာရုံစိုက်၍ လေ့ကျင့်နေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>"ခေါင်းဆောင်ကြီး"</p> <p>"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်"</p> <p>ကျောက်လင်းထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူစုကြီးမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး သူမကို ဝိုင်းဝန်းနှုတ်ဆက်ကြသည်။</p> <p>"အင်း... နင်တို့အားလုံး ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမတံခါးဝမှာ ဘာလို့ စုရုံးနေကြတာလဲ"</p> <p>ကျောက်လင်းက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ထပ်မံမေးလိုက်သည်။</p> <p>"ခေါင်းဆောင်ကြီး... အထက်ကနေ ရုတ်တရက် ကြေညာချက်တစ်ခု ထွက်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ဆုတ်ခွာရမယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဘက်က ဘာမှလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ မရှိသေးဘူး တကယ်က ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲခင်ဗျာ"</p> <p>ထိုသို့ မေးမြန်းလိုက်သူမှာ ကျောက်လင်း၏ လက်အောက်ရှိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများထဲမှ အဆင့် ၄ သို့ လတ်တလော တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော စွမ်းအားရှင်ပင်။</p> <p>"ကြေညာချက် ထွက်လာပြီလား။ ဒီကိစ္စက အစောပိုင်းတုန်းက ခေါင်းဆောင်ကြီးကိုယ်တိုင် ကျွန်မတို့လို အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့ ညွှန်ကြားထားလို့ နင်တို့ကို မပြောပြခဲ့တာပါ။ အခုတော့ ကြေညာချက်လည်း ထွက်လာပြီဆိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။</p> <p>အခြေစိုက်စခန်းအနေနဲ့ ဆုတ်ခွာဖို့ ဆုံးဖြတ်ရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ ဇွန်ဘီဘုရင်ကြောင့်ပါပဲ။ အဲဒီဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ အင်အားက အခုဆိုရင် အခြေစိုက်စခန်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာနေပြီ။ အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုလုံး အချိန်မရွေး ပျက်စီးသွားနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ရှိနေလို့ ငါတို့တွေ ဆုတ်ခွါရမှာ"</p> <p>ကျောက်လင်းသည် ခေတ္တမျှ စကားရပ်လိုက်ပြီး မှင်တက်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"ဒါကြောင့်မို့လို့ အခြေစိုက်စခန်းအသီးသီးက အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေ အပြန်အလှန် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီလိုခက်ခဲတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့တာ။</p> <p>ဒါ့အပြင် ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က အတည်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ပြောင်းလဲလို့ မရနိုင်တော့ဘူး။ ဘာမှ ညည်းညူမနေကြနဲ့တော့။ ပြန်ပြီးတော့ လိုအပ်တာတွေ သေချာထုပ်ပိုးပြင်ဆင်ကြ။ ရှေ့လျှောက် ကြုံတွေ့ရမယ့် ဆုတ်ခွာရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေအတွက် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြပါ"</p> <p>အခြေအနေမှန်ကို သိရှိသွားကြပြီး ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်တော့မှန်း နားလည်သွားသောအခါ လူတိုင်းမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ အမိန့်ကို ခေါင်းညိတ်နာခံကာ လူစုခွဲသွားကြတော့သည်။</p> <p>လူစုခွဲသွားပြီးနောက် ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ကြေညာချက် ထွက်လာပြီဆိုကတည်းက ဆုတ်ခွာရမည့်အချိန်မှာ နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။</p> <p>ရှေ့လျှောက်တွင် သူမအနေဖြင့် ပင်မတပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ကျင်းပြည်နယ်မှ သေချာပေါက် ထွက်ခွာရတော့မည်ဖြစ်ရာ လုချွမ်းနှင့် ချီချီလေးတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတွေ့ဆုံနိုင်ရန်မှာ ခက်ခဲသွားပေတော့မည်။</p> <p>"သူတို့ဆီကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်... နှုတ်ဆက်တဲ့အနေနဲ့ပေါ့"</p> <p>လီမြစ် အခြေစိုက်စခန်း၏ ဗီလာအပြင်ဘက်တွင်</p> <p>ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...</p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကောင်းကင်ယံထက်ဝယ် နားကွဲမတတ်သော ဓားချက်သံကြီး ဟိန်းထွက်လာပြီး စူးရှတောက်ပသော သွေးနီရောင် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုက ဝေဟင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ထိုဓားချက်သည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော မီးလုံးဆယ်လုံးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထက်ပိုင်းစီ ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် မီးလုံးများသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ လေထဲတွင် တရစပ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ မီးတောက်များက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းများမှာ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ သစ်ပင်စိမ်းများကိုပင် တဝုန်းဝုန်းနှင့် လှုပ်ခါသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>မီးတောက် ၁ နှင့် မီးတောက် ၂ တို့ကို ရင်ဆိုင်နေသော လုချွမ်းသည် ထိုအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လုချွမ်းသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိမ်းပြာရောင် အလင်းတောင်ပံတစ်စုံမှာ နောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး မီတာရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် အနာအဆာမရှိဘဲ ပြန်လည်ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>"ဖေဖေက တကယ်ကို တော်တာပဲ"</p> <p>အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ကျိရုရွှယ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်ကာ လက်ခုပ်တီး၍ အားပေးနေတော့သည်။</p> <p>"ဟူး..."</p> <p>သမီးဖြစ်သူ၏ အသံကို ကြားသောအခါ လုချွမ်းသည် ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ချီချီလေးကို ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ချီချီလေး မကြာသေးမီက သင်ကြားပေးထားသော သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်သည့် စိမ်းပြာရောင်ရွှေတံဆိပ်ဂဠုန် တောင်ပံဖြန့်ကျက်ခြင်းအတတ်ကို လေ့ကျင့်နေခြင်းပင်။</p> <p>ဤအတတ်မှာ အဆင့်မြင့် ကိုယ်ဖော့ပညာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူကို ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော ဂဠုန်ငှက်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်စေသည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လေထဲ၌ ကခုန်နေကြသော မီးတောက် ၁ နှင့် မီးတောက် ၂ တို့သည်လည်း လုချွမ်း၏ စေခိုင်းမှုအောက်တွင် သူတို့၏ မီးတောက်အခြေအနေကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာကြသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားဟန်ဖြင့် ချီချီလေး၏ အနီးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနေ့က ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာခဲ့သော သွေးဆိုးဓားသိုင်းအကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားမိသဖြင့် သူက စက္ကူပေါ်တွင် ရေးသား၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ချီချီလေး... အဲဒီ သွေးဆိုးဓားသိုင်းဆိုတာ တကယ်တော့ သမီးက ဖေဖေ့ကို ပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား"</p> <p>ယခင်က ဤသိုင်းကျမ်းမှာ ကောင်းကင်မှ မည်သို့ကျလာသည်ကို သူ အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသိုင်းကျမ်း ပေါ်လာပုံမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>"ဟုတ်တယ် ဖေဖေ ချီချီလေးက ဖေဖေ သိုင်းကျမ်းတွေမရှိဘဲ ခက်ခဲနေတာကို တွေ့လို့ပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ မှတ်ဉာဏ်အချို့လည်း ပြန်ရလာတာနဲ့ ဖေဖေ့ကို ကူညီချင်လို့ အဲဒီလို လုပ်လိုက်တာပါ"</p> <p>ကျိရုရွှယ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းလေးငုံ့၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ရဲ့ ချီချီလေးက တကယ်ကို အလိုက်သိတတ်တာပဲ"</p> <p>ကျိရုရွှယ်၏ စကားကြောင့် လုချွမ်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားကြည်နူးသွားရပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ထို့နောက် လုချွမ်းသည် ချီချီလေး၏ လမ်းညွှန်ပြသမှုဖြင့် စိမ်းပြာရောင်ရွှေတံဆိပ်ဂဠုန် တောင်ပံဖြန့်ကျက်ခြင်းအတတ်ကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး သူ၏ အရှိန်အဟုန်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူတို့အား နှုတ်ဆက်ရန် ရောက်ရှိလာသော ကျောက်လင်းသည် မြို့တံတိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>တံတိုင်းပေါ်တွင် ကင်းလှည့်နေသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့များက ကျောက်လင်းကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့သွားကြပြီး သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များကို လုချွမ်းထံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ မျက်စိမှတစ်ဆင့် ကျောက်လင်း ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချွမ်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချီချီလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ပြင်သို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p>"မမ ကျောက်လင်း... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာတာလဲဟင်"</p> <p>ကျိရုရွှယ်က ကျောက်လင်းကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤသည်မှာ လုချွမ်း သိရှိလိုသော အချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်း၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် လာရောက်မှုမှာ ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ ကျောက်လင်းသည် ဤကဲ့သို့ မကြာခဏ လာရောက်နေထိုင်ပြီး လူသားအခြေစိုက်စခန်းဘက်မှ တစ်စုံတစ်ရာ ရိပ်မိသွားပါက ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။</p> <p>"ချီချီလေး... လုချွမ်း တကယ်တော့ အခုတစ်ခေါက် ငါလာတာက နင်တို့နှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ သီးသန့်လာတာပါ။ အရင်က အစီအစဉ်တွေ ပျက်ပြားသွားတာရယ် ပြီးတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို စိုးရိမ်တာရယ်ကြောင့် ကျင်းပြည်နယအတွင်းမှာရှိတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတွေအားလုံးက ဒီအန္တရာယ်ရှိတဲ့ နယ်မြေကနေ ဆုတ်ခွာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီ။ ဒါကြောင့် ရှေ့လျှောက်မှာ ငါလည်း ယွီဟွား အခြေစိုက်စခန်းနဲ့အတူ လိုက်ပါသွားရတော့မှာပါ"</p> <p>ကျောက်လင်းသည် ပြုံးလျက် လျှောက်လှမ်းလာရင်း အကြောင်းစုံကို ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ခွဲခွာသွားပြီးနောက် ချီချီလေးနှင့် လုချွမ်းတို့ကို မည်သည့်အချိန်မှ ပြန်လည်တွေ့ဆုံရမည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။ ထိုသို့ တွေးတောမိသည့်အခါ ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် တွန့်ဆုတ်နှမြောတသမှု အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>"မမ ကျောက်လင်း... တကယ်ပဲ ထွက်သွားတော့မှာလားဟင်"</p> <p>ကျိရုရွှယ်က အခြေစိုက်စခန်းများ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ထူးဆန်းနေသည်ဟု ယူဆရင်း စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ရှေ့လျှောက်မှာ ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးက ငါ့ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်လာတော့မှာပေါ့"</p> <p>ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ လုချွမ်းသည် များစွာ ဝမ်းမြောက်မိသွားသည်။ လူသားအခြေစိုက်စခန်းများက အဟန့်အတား မပြုနိုင်တော့သဖြင့် သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ပြင်ပသို့ တိုးချဲ့ရန်နှင့် ရရှိနိုင်သော အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အင်အားကို မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save