Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုချွမ်းက ဟုတ်မှန်ကြောင်း အတည်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>စကားပြန်လည်ပြောဆိုနိုင်ခြင်းအပေါ် သူကိုယ်တိုင်လည်း ချီချီလေးကဲ့သို့ပင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ စကားပြောနိုင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူတို့ ဖော်ပြလိုသမျှကို စိတ်ထဲ၌ အောင့်အည်းထားရန် မလိုတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် ချီချီလေးနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရသည်မှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူချောမွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စာရေးသား၍ ဆက်သွယ်နိုင်သည်ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ အချိန်များစွာ ပေးရသည့်အပြင် သူ၏ ခံစားချက်များကို ထိုနည်းလမ်းဖြင့် ဖော်ပြရာတွင်လည်း များစွာ အားနည်းချက်ရှိလှသည်။ ခြောက်သွေ့သော စာသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စကားပြောဆိုခြင်းကသာ ပြောဆိုသူ၏ ခံစားချက်များကို ပိုမိုထိရောက်စွာ ဖော်ပြပေးနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p>ဆက်သွယ်ရေး ထိရောက်မှုရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင်လည်း စကားပြောနိုင်လာသည့်အတွက် လုချွမ်းသည် ချီချီလေးနှင့် ပုံမှန်စကားစမြည် ပြောဆိုနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ လီမြစ် အခြေစိုက်</p> <p>စခန်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ကြီးမားလှသော်လည်း အမှန်စင်စစ် လက်ရှိတွင် လုချွမ်းနှင့် ချီချီလေး နှစ်ဦးတည်းသာ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုနိုင်ကြခြင်းပင်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ချီချီလေး တစ်ဦးတည်းသာ စကားပြောနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ချီချီလေးအနေဖြင့် ပုံမှန်စကားပြောဆိုရန် ဖော်မရှိဘဲ ထူးဆန်းသော တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်တည်မှုဒဏ်ကို ကြာရှည်စွာ ခံစားရပါက နောင်တွင် ပြဿနာများ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။</p> <p>လုချွမ်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိရုရွှယ်၏ ဝိုင်းစက်ကာ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဝမ်းသာပီတိများ လှိုက်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"သိပ်ကောင်းတာပဲ... ဖေဖေ နောက်ဆုံးတော့ စကားပြောနိုင်သွားပြီ ဟားဟား"</p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌ ကျိရုရွှယ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အပြေးလေး လာရောက်ကာ လုချွမ်း၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်တော့သည်။ ဆက်သွယ်ပြောဆိုသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် သူမ၏ ဖေဖေမှာ စက္ကူပေါ်၌ ပင်ပင်ပန်းပန်း စာရေးနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း ဖေဖေ စကားပြောနိုင်မည့်နေ့ကို ကျိရုရွှယ် အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ယခုအခါ ထိုနေ့ရက်မှာ အမှန်တကယ် ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ ဖေဖေနှင့် တိုက်ရိုက် စကားပြောဆိုနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ချီချီလေး... အခုဆို ဖေဖေ စကားပြောနိုင်ပြီဆိုတော့ သမီးအတွက် စကားပြောဖော် မရှိမှာကို စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ ဖေဖေ့သမီးလေး ပျော်ရဲ့လားဟင်"</p> <p>လုချွမ်းသည် နွေးထွေးစွာ ပြုံးလျက် ချီချီလေး၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ပျော်တာပေါ့... ချီချီ တကယ်ကို ပျော်ပါတယ် ဖေဖေ"</p> <p>လုချွမ်း၏ အမေးကို ကြားသောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်ကာ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညှိတ်ပြသည်။</p> <p>ယခုအခါ ဖေဖေ့၏ ရုပ်သွင်မှာ သာမန်လူသားတစ်ဦးနှင့် များစွာတူညီနေပြီ ဖြစ်သည့်အပြင် အဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီးနောက် စကားပါ ပြောဆိုနိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ထောက်ရှုခြင်းဖြင့် ဖေဖေ့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းစဉ်မှာ လူသားဆန်သည့်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုနီးကပ်လာနေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပါက ဖေဖေသည် တစ်နေ့တွင် အစစ်အမှန် လူသားတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည်မှာ ဧကန်မုချပင်။</p> <p>...</p> <p>အချိန်ကာလမှာ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လီမြစ် အခြေစိုက်စခန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်မှာမူ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတော့သည်။ လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့များ၏ ရှင်းလင်းမှုကြောင့် မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်း အန္တရာယ်ပြုနိုင်သော သားရဲကြီး တစ်ကောင်တစ်လေမျှပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p>ရှူး... ဝုန်း...</p> <p>ဖြူလွလွ တိမ်တိုက်များ လွင့်မျောနေသော သာယာလှပသည့် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အဝေးတစ်နေရာမှ လေခွဲသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့သော အရိပ်တစ်ခုသည် လေတိုးသံများနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>လုချွမ်းသည် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ကျောပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လျက်၊ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများ၏ အနှောင့်အယှက်ကို မခံရဘဲ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများသည် ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းအားလုံးနှင့် ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်ကာ စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။ ကျောက်လင်းပေးခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကြောင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ အဓိက အခြေစိုက်စခန်းများ၏ ဆုတ်ခွာရေး ကိစ္စရပ်ကို အထူးတလည် အာရုံစိုက်နေမိခြင်းပင်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ဤအချက်သည် သူတစ်ဦးတည်းက ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်မည်လော ဆိုသည့်အချက်ပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။</p> <p>ဤအခြေစိုက်စခန်းများ အားလုံး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူသားအင်အားစု အများစုမှာ ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းမှ ဆုတ်ခွာသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားသော အာဏာဟာကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရှန်းချွမ်း အခြေစိုက်စခန်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော ဇွန်ဘီဘုရင်လုချွမ်းသည် တစ်ဦးတည်းသော အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာပေတော့မည်။</p> <p>ဤနည်းဖြင့် ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးမှာ လုချွမ်း၏ လက်ခုပ်တွင်းသို့ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ လက်လှမ်းမမီသေးသည့် နယ်မြေအသီးသီးရှိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီအမြောက်အမြားမှာလည်း သူ၏ သိမ်းပိုက်မှုကို စောင့်ကြိုနေကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပျံသန်းသူ ၁ သည် အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်တွင် ပျံသန်းမှုအရှိန်မှာ မနှေးလှချေ။ အရှိန်အဟုန်အပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းပါက လူသားတို့၏ တိုက်လေယာဉ်များနှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည်။</p> <p>လုချွမ်းသည် ပျံသန်းသူ ၁ ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပါရင်း မကြာမီမှာပင် ကျန်းဟိုင် အခြေစိုက်</p> <p>စခန်း၏ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ အားလုံး ထွက်သွားကြပြီပေါ့။ တော်တော်လေး မြန်တာပဲ"</p> <p>အောက်ဘက်ရှိ လူသူကင်းမဲ့ပြီး အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်နေသော ကျန်းဟိုင် အခြေစိုက်စခန်းကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ အကြည့်များမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သိသာလှသည်မှာ မိုးကြိုးဟိန်းသံကို နှိမ်နင်းစဉ်က ပြသခဲ့သော အင်အားသည် ဤအခြေစိုက်</p> <p>စခန်းများကို အတော်အတန် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပုံပင်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤအခြေစိုက်စခန်းများအနေဖြင့် ဤမျှလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရွှေ့ပြောင်းကြမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုလုံးကို ရွှေ့ပြောင်းခြင်းမှာ နောက်ပြောင်ရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ချေ။ အချိန်အတော်ကြာ တည်ဆောက်ခဲ့သော အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု၏ လူအင်အားနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာ အရင်းအမြစ် ဆုံးရှုံးမှုမှာ မည်မျှကြီးမားမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။</p> <p>ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို မခံစားရပါက သူတို့အနေဖြင့် ဤမျှလောက် သပ်ရပ်ပြတ်သားစွာ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြလိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း မယုံကြည်နိုင်ချေ။</p> <p>လူသားများ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ရာ တန်ဖိုးရှိသော အရာများလည်း ကျန်ရှိတော့မည်မဟုတ်</p> <p>သဖြင့် လုချွမ်းသည် ကျန်းဟိုင် အခြေစိုက်စခန်း၌ အကြာကြီး မနေတော့ဘဲ ခေတ္တမျှ စောင့်</p> <p>ကြည့်ပြီးနောက် ပိုင်ချန် အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p>ခေတ္တမျှကြာသောအခါ လုချွမ်းသည် ပိုင်ချန် အခြေစိုက်စခန်းသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ရာ ၎င်းမှာလည်း ကျန်းဟိုင် အခြေစိုက်စခန်းကဲ့သို့ပင် အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။</p> <p>"ကြည့်ရတာ ကျင်းပြည်နယ်ထဲက အခြေစိုက်စခန်းတွေ အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ထင်တယ်"</p> <p> ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း လုချွမ်း၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လူသားတို့၏ အဟန့်အတားများ မရှိတော့သဖြင့် ရှေ့လျှောက်တွင် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအာဏာသည် ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးသို့ သေချာပေါက် ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် ကျင်းပြည်နယ်၏ ငြင်းပယ်၍မရသော တစ်ဦးတည်းသော အရှင်သခင် ဖြစ်လာပေတော့မည်။ ကျင်းပြည်နယ်၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေအဝန်းအဝိုင်းကြီးတစ်ခုလုံးသည် နောင်တွင် သူ၏ အမိန့်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဟု တွေးတောမိသောအခါ လုချွမ်းသည် မထိန်းချုပ်နိုင်အောင်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမိသွားသည်။</p> <p>"လက်ရှိမှာ ငါက အဆင့် ၆ ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဆိုပေမဲ့..."</p> <p>"ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်မှ မရှိသေးဘူး။ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး အရေအတွက်ကလည်း လက်ချိုးရေလို့ရတဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာက တကယ့်ကို အားရစရာ မကောင်းဘူး။ ရှေ့ဆက်ပြီး လုပ်ဆောင်ရမယ့် အဓိကတာဝန်ကတော့ ငါ့လက်အောက်မှာရှိတဲ့ အဆင့်မြင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေး အရေအတွက်ကို တိုးပွားလာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ"</p> <p>ထို့နောက်တွင် လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ခိုင်မာပြတ်သားသွားပြီး သူသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင်ကို ချမှတ်ပြီးသည်နှင့် လုချွမ်းသည် ချက်ချင်းပင် စတင်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။</p> <p>ဝုန်း...</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လုချွမ်း၏ စိတ်အာရုံအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ အရူးအမူး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပိုင်ချန်မြို့၏ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ဝိညာဉ်ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အောက်ဘက်ရှိ ဇွန်ဘီများ၏ အခြေအနေကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လုချွမ်းသည် စိတ်အာရုံဖြင့် စေခိုင်းကာ ပိုင်ချန်မြို့အတွင်းရှိ ဇွန်ဘီအချို့ကို ဇွန်ဘီရုပ်သေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။</p> <p>လုချွမ်း၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ထိုဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့ကြီးမှာ ဒီရေအလား တဟုန်ထိုး စီးဆင်းသွားပြီး ပိုင်ချန်မြို့အနှံ့တွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော အဆင့် ၃ နှင့် အထက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသည့် ဇွန်ဘီများရှိရာသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဝုန်း... ဝုန်း...</p> <p>အနက်ရောင် လှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ချဉ်းကပ်လာရာ အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီများပင်လျှင် ချက်ချင်းပင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရသည်။ ဤအဆင့် ၃ နှင့် အဆင့် ၄ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီများသည် အင်အားကြီးမားလှပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအမြောက်အမြားကို ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသော်လည်း</p> <p>၎င်းတို့အနေဖြင့် အဆင့် ၅ သို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အထောက်အပံ့ မရရှိသေးသရွေ့၊ ထိုအဆင့် ၃ နှင့် အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီများသည် အရေအတွက်အသာစီးဖြင့် တိုက်ခိုက်သော နည်းဗျူဟာကို မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ကြချေ။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရပြီး တိုးဝှေ့လာသော ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ကြရတော့သည်။</p> <p>တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် သူ၏ အိတ်အတွင်းရှိ အဆင့် ၃ အမြုတေ ဆယ်ဂဏန်းခန့်နှင့် အဆင့် ၄ အမြုတေ နှစ်ခုကို ကြည့်ရှုရင်း လုချွမ်းသည် ကျေနပ်အားရသော အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။</p> <p>ဤမျှတိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် အဆင့်မြင့် အမြုတေ အမြောက်အမြားကို ရရှိနိုင်ခြင်းမှာ ပိုင်ချန်မြို့ရှိ ဇွန်ဘီများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ မကြာသေးမီကပင် တိုးတက်မှု အတော်အတန် ရှိနေကြောင်းကို ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p>ရှေ့လျှောက်တွင် ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကိုသာ လှည့်လည်ရှင်းလင်းမည်ဆိုပါက အဆင့်မြင့် အမြုတေ အမြောက်အမြားကို သေချာပေါက် ရရှိနိုင်ပေမည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ၏ လက်အောက်ရှိ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး အရေအတွက်မှာလည်း သေချာပေါက် အဆမတန် တိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save