Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အထူးစီမံထားသည့် ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုထက်တွင် အညိုရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရွက်ဖျင်တဲအမြောက်အမြားမှာ မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို သိပ်သည်းစွာ ဖုံးလွှမ်းထားရာ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် စားကျက်မြေကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p>ရွက်ဖျင်တဲများအကြားတွင်မူ လူအုပ်ကြီးမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် အလွန်ပင် စည်ကားလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။</p> <p>ရွက်ဖျင်တဲများရှိရာ နယ်မြေ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင်မူ အလျင်အမြန် တည်ဆောက်နေသော မြို့သစ်စီမံကိန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုနေရာတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအမြောက်အမြားမှာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်၌ မြင့်မားလှသော မြို့တံတိုင်းများနှင့် အိမ်တန်းရှည်ကြီးများကို အားတက်သရော ဝိုင်းဝန်းတည်ဆောက်နေကြသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သား အနည်းငယ်နှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်တည်ဆောက်နေသည့် ယွီဟွား အခြေစိုက်စခန်းသစ်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့တွေ ဘယ်တော့မှ မြို့ထဲကို ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခွင့် ရမှာလဲ။ အမြဲတမ်း ဒီလို တောထဲတောင်ထဲမှာ နေနေရတာက တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်။ နေ့တိုင်း အဆိပ်ရှိတဲ့ ပိုးမွှားတွေနဲ့ ခြင်တွေရဲ့ အန္တရာယ်ကလည်း ရှိသေးတယ် ဒါတွေက ထားပါဦး။</p> <p>တကယ်လို့ ညဘက်မှာ သားရဲကြီးတွေ ရောက်လာခဲ့ရင်... ကျွန်တော်တို့တွေ ဘယ်သူ့ကို သွားပြီး အပြစ်တင်ရမှာလဲ"</p> <p>ကျောက်လင်း၏ နောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက ညည်းညူ၍ ပြောလိုက်သည်။ အခြားသူများကလည်း ထိုစကားကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။</p> <p>သူတို့မှာ ဤနေရာ၌ ရောက်ရှိနေထိုင်ခဲ့သည်မှာ ရက်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နေ့စဉ် ရွက်ဖျင်တဲများအတွင်း၌သာ နေထိုင်နေရသဖြင့် လူတိုင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကုန်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ငါတို့တွေ အသက်ရှင်နေရတာတင် တော်တော်လေး ကံကောင်းနေပြီလို့ မှတ်ရမယ်။ အဲဒီတော့ သိပ်ပြီး ရွေးချယ်မနေနဲ့တော့။ ငါကော နင်တို့လိုပဲ အတူတူ နေနေရတာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>သို့သော် ကျောက်လင်းသည် ထိုသူ၏ စကားကို အားပေးအားမြောက် မလုပ်ခဲ့ချေ။ သူမသည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် ပြန်လည်ဆုံးမကာ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။</p> <p>"ဟဲဟဲ... ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်က ခေါင်းဆောင် ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ စိုးရိမ်လို့ပါ..."</p> <p>ကျောက်လင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထိုလက်အောက်ငယ်သားမှာ ပခုံးလေးတွန့်သွားပြီး အားနာသလို ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသူများမှာလည်း မျက်နှာထားကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြင်လိုက်ကြပြီး မည်သူမျှ စကားမဟဝံ့တော့ချေ။</p> <p>"ဟွန်း... နောက်နောင် စကားပြောရင် သတိထားပြောကြ။ ရွက်ဖျင်တဲထဲမှာ နေနေရတာ နင်တို့တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ အရာရှိကြီးတွေနဲ့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေလည်း နင်တို့နဲ့ အတူတူပဲ။</p> <p>ဘာလဲ... နင်တို့က အဲဒီအရာရှိကြီးတွေထက် ပိုပြီး အဖိုးတန်နေလို့လား"</p> <p>"ဒီကာလအတွင်းမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှုပ်ကြနဲ့။ ငါ့နာမည်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး လျှောက်သွားတာမျိုး သိရရင်တော့ နင်တို့ခြေထောက်တွေကို ငါကိုယ်တိုင် ရိုက်ကျိုးပစ်မယ်"</p> <p>"အားလုံး ခဏလောက် ထပ်သည်းခံလိုက်ကြဦး။ ယွီဟွား အခြေစိုက်စခန်းသစ်ကြီး ပြီးသွားတာနဲ့ ငါတို့တွေအားလုံး အထဲကို ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လို့ ရပြီ။ အားလုံး ကြားကြရဲ့လား"</p> <p>ကျောက်လင်းသည် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ လူအားလုံးကို တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ရှုကာ သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p>အားလုံးက ပြိုင်တူပင် ခေါင်းညိတ်ဝန်ခံကြသည်။</p> <p>အင်ပါယာမြို့တော်၏ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ပေးမှုဖြင့် ကျင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ အခြေစိုက်စခန်းအသီးသီးမှ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြပြီးနောက် သူတို့သည် အိမ်နီးချင်းဖြစ်သော နဂါးပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး အခြေစိုက်စခန်းသစ်တစ်ခုကို စတင်တည်ထောင်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော် အခြေစိုက်စခန်းသစ် မပြီးစီးမီအချိန်အထိ ကျောက်လင်းကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ အပါအဝင် အားလုံးမှာ တောတောင်များအတွင်း၌သာ စခန်းချနေထိုင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆုတ်ခွာလာသည့် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်တွင် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ အစွမ်းထက်လှသော ခွန်အားဖြင့် ဆုတ်ခွာရေးအဖွဲ့ကြုံတွေ့ရသည့် ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းများစွာကို ကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး သားရဲကြီးအမြောက်အမြားကိုလည်း သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ သူမ၏ ထူးကဲလှသော စွမ်းဆောင်ရည်များကို လူအများရှေ့တွင် ထင်ထင်ရှားရှား ပြသနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူမအပေါ် ကြည်ညိုလေးစားမှုများမှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း များစွာ မြင့်မားလာခဲ့ပြီး အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်နှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်ကို မသိသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ရှိနိုင်သော်လည်း အဆင့် ၅ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ကျောက်လင်းကိုမူ မသိသူဟူ၍ လုံးဝမရှိသလောက်ပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများအပြားမှာ ကျောက်လင်း၏ တိုက်ခိုက်ပုံကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူအများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့သော ထိုသားရဲကြီးများမှာ အဆင့် ၅ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ကျောက်လင်းအတွက်မူ ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်ရသကဲ့သို့ပင် အလွန်လွယ်ကူလှသည်။</p> <p>"သွားကြစို့ အရင်ဆုံး ပြန်နားကြတာပေါ့"</p> <p>ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအား ခေါ်ဆောင်၍ ရွက်ဖျင်တဲအကြီးစားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်စခန်းရှိရာသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အရာရှိတစ်ဦးမှာ အဝေးမှနေ၍ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>"တပ်မှူးကျောက်"</p> <p>လူငယ်အရာရှိသည် ကျောက်လင်းအား စစ်ရေးအရ အလေးပြုလိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"</p> <p>ကျောက်လင်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"တပ်မှူးကျောက်... အရာရှိကြီးက ခေါင်းဆောင်ကို တွေ့ချင်နေပါတယ်"</p> <p>လူငယ်အရာရှိက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ... နင်တို့အားလုံး အရင်ပြန်နှင့်ကြတော့"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘာများဖြစ်သလဲဟု သိလိုစိတ်ဖြင့် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ နောက်ဘက်ရှိ လက်အောက်ငယ်သားများကို ညွှန်ကြားလိုက်ပြီးနောက် လူငယ်အရာရှိ၏ နောက်သို့လိုက်ကာ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်၏ ယာယီရုံးခန်းရှိရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p>သံမဏိကိုယ်ထည်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ရွက်ဖျင်တဲကြီးတစ်ခုအတွင်း၌</p> <p>"အရာရှိကြီး... ကျွန်မကို ခေါ်တယ်ဆိုလို့"</p> <p>ကျောက်လင်းသည် အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး အလုပ်ရှုပ်နေသော အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"တပ်မှူးကျောက်... လာပါ လာပါ ဒီမှာ ထိုင်ပါဦး"</p> <p>ကျောက်လင်း ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်သည် ထရပ်ကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နွေးထွေးစွာ ကြိုဆို လိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်လင်းသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားမိသော်လည်း ခေါင်းဆောင်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုအရ ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ကုလားထိုင်တွင် ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p>"အရာရှိကြီး... တစ်ခုခု ထူးခြားလို့လားဟင်"</p> <p>ကျောက်လင်းက မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်မိသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဒါလေးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်လိုက်ပါဦး"</p> <p>အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ကျောက်လင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>စာရွက်ကို လက်ခံရယူပြီး ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်လင်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အရာရှိကြီး... အင်ပါယာမြို့တော်က ကျွန်မကို အမည်တပ်ပြီး ဖိတ်ခေါ်ထားတာလား"</p> <p>"မှန်တာပေါ့... အခုတလော မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို အင်ပါယာမြို့တော်ကပါ သိရှိသွားကြပြီလေ။ ဟားဟား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင့် ၅ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ အလွယ်တကူ ရနိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။</p> <p>ဒါ့အပြင် မင်းက အခုဆိုရင် အဆင့် ၅ စွမ်းအားရှင်တင်မကဘဲ အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေပြီ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ လီမြစ်မြို့တော်က ဇွန်ဘီဘုရင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးမယ့် အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ဖို့ အင်ပါယာမြို့တော်က မင်းကို အမည်တပ်ပြီး ဖိတ်ကြားလိုက်တာပဲ"</p> <p>အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း အကြောင်းစုံကို ကျောက်လင်းအား ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို ကျွန်မ ဘယ်အချိန်မှာ စတင်ထွက်ခွာရမလဲ"</p> <p>"အခုချက်ချင်းပဲ"</p> <p>...</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အင်ပါယာမြို့တော်၌ ဧရာမ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင်သဖွယ် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အင်ပါယာမြို့တော် အခြေစိုက်စခန်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျယ်ပြန့်စွာ တည်ရှိနေသည်။</p> <p>တစ်နိုင်ငံလုံး၏ အာဏာဗဟိုချက်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ အင်ပါယာမြို့တော်၏ အတိုင်းအတာမှာ သာမန်အခြေစိုက်စခန်းများထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလှပြီး အစွမ်းထက်ဆုံး စစ်အင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့ပြင် မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်</p> <p>အောင် များပြားလှသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ စုဝေးရာနေရာဖြစ်ပြီး အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားရှင်များကိုလည်း အနှံ့အပြား တွေ့ရှိနိုင်သည်။</p> <p>မြို့တော်အတွင်း၌ မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများ၊ စီတန်းနေသော ဆိုင်ခန်းများ၊ စည်ကားလှသော လူအုပ်ကြီးနှင့် အလွန်ကျယ်ပြောသော လမ်းမကြီးများ ရှိနေပြီး၊ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြင့်မားဖြောင့်စူးသော လမ်းမီးတိုင်များ တည်ရှိနေသည်။ မြို့ပြတည်ဆောက်ပုံ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် အင်ပါယာမြို့တော်မှာ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် အကောင်းဆုံးပင်။</p> <p>နဂါးနက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြို့ကို ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံထားသော အလွန်မြင့်မားသည့် အနက်ရောင် တံတိုင်းကြီးမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော မြို့ပြအသွင်အပြင်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်မီက မြို့ကြီးများနှင့် များစွာ ကွာခြားမှု မရှိချေ။</p> <p>ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အစည်းအဝေးခန်းမကြီးအတွင်း၌ နိုင်ငံတော်အဆင့် အဆင့်မြင့်</p> <p>အရာရှိကြီးများနှင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များစွာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး ကျင်းပြည်နယ်ရှိ ဇွန်ဘီဘုရင်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p>"အားလုံးပဲ... ကျင်းပြည်နယ်ထဲက ဇွန်ဘီဘုရင်ဟာ အခုဆိုရင် အလွန်ကြီးမားပြီး ဖြေရှင်းရခက်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပါပြီ။ သူ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ အဆင့် ၅ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ဇွန်ဘီတွေ အမြောက်အမြား ရှိနေပါတယ်။</p> <p>အခုဆိုရင် အခြေစိုက်စခန်းအသီးသီး ဆုတ်ခွာသွားကြပြီဖြစ်လို့ သူက ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားပါတယ်။ အချိန်သာ ထပ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ဘေးပတ်ပတ်လည်က ပြည်နယ်တွေကိုပါ ခြိမ်းခြောက်လာနိုင်တယ်။</p> <p>ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့အတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ငါတို့တွေ အမြန်ဆုံး ဖော်ထုတ်ရမယ်။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အကြံဉာဏ်ရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တင်ပြနိုင်ပါတယ်"</p> <p>ရှေ့ဆုံးရှိ ပင်မနေရာတွင် ထိုင်နေသော အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးတစ်ဦးက တက်ရောက်လာသူအားလုံးကို တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီဇွန်ဘီဘုရင်က ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့အားလုံး သိကြပါတယ်။ အကယ်လို့ သူက ကျင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးကိုသာ လှုံ့ဆော်လိုက်မယ်ဆိုရင်... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်ကတော့ ကျင်းပြည်နယ်</p> <p>တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်နိုင်ဖို့အတွက် တားမြစ်လက်နက်ကို အခုချက်ချင်း အသုံးပြုဖို့ အဆိုတင်သွင်းပါတယ်။ ဒါမှသာ အဲဒီဇွန်ဘီဘုရင်ကို အသေသတ်နိုင်မှာပါ"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးက ထပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မှန်ပါတယ်။ အဲဒီဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ အင်အားက သာမန်စွမ်းအားတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေတာပါ။ အခုအချိန်မှာ တားမြစ်လက်နက်ကို အသုံးပြုမှသာ ဒီခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်မှာပါ"</p> <p>အရာရှိတစ်ဦးကလည်း ထောက်ခံပြောဆို လိုက်သည်။</p> <p>တားမြစ်လက်နက် အသုံးပြုမည့်အရေးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားခဲ့ပြီး တက်ရောက်လာသူများအကြား ထောက်ခံသူနှင့် ကန့်ကွက်သူဟူ၍ အခြေအတင် ငြင်းခုံမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ကန့်ကွက်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့ သုတေသနဌာနရဲ့ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တွေအရ အကယ်လို့ တားမြစ်လက်နက်က ဇွန်ဘီအားလုံးကို အကုန်အစင် မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ရင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ ဇွန်ဘီတွေဟာ နောက်ထပ် အဆင့်မြင့်တဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုတွေကို ရရှိသွားပါလိမ့်မယ်။</p> <p>အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ အခုရှိနေတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင်ထက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု မလွဲမသွေ ဆိုက်ရောက်လာပါလိမ့်မယ်"</p> <p>စကားအဆုံးတွင် မျက်မှန်တပ်ထားသော ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးမှာ မတ်တပ်ရပ်လျက် ပြတ်ပြတ်သားသား ကန့်ကွက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save