Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၂၈</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိရှိသွားပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ထိုကိစ္စကို ထပ်မံအာရုံမထားတော့ဘဲ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>လီမြစ် အခြေစိုက်စခန်းရှိ ဗီလာအပြင်ဘက်တွင် မူလက လုချွမ်းကို သိုင်းပညာသင်ကြားပေးနေသော ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ဖခင် သတိပြန်ဝင်လာသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး "ဖေဖေ... ခုနက ဘာဖြစ်တာလဲဟင်။ တစ်ခုခု ထူးခြားလို့လား" ဟု စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"လူသားအာဏာပိုင်တွေဘက်က လှုပ်ရှားလိုက်တာထင်တယ်။ ပြင်ပနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ လီမြစ်ကူးတံတား လေးစင်းစလုံး အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ"</p> <p>လုချွမ်းက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>တံတားများ ဗုံးခွဲခံရသည့်ကိစ္စအပေါ် သူ သိပ်ပြီး အရေးတယူမရှိလှချေ။ ပျံသန်းသူ ၁ ရှိနေသရွေ့ သူနှင့် သူ၏ အဆင့်မြင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများအနေဖြင့် လီမြစ်မြို့အတွင်း အဝင်အထွက်လုပ်ရန် တံတားများကို အားကိုးနေစရာ မလိုပေ။</p> <p>လီမြစ်မြို့အတွင်းမှ ထွက်ခွာ၍မရတော့သည့် ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးများအတွက်မူ သူသည် အခြားသော နယ်မြေများတွင် ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးအသစ်များကို အလွယ်တကူပင် ပြန်လည်စတင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>"တံတားတွေ ဗုံးခွဲခံလိုက်ရတာလား"</p> <p>လီမြစ်ကူးတံတားများ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်ဟု ကြားသော် ကျိရုရွှယ်မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျိရုရွှယ်သည် လူသားအာဏာပိုင်များအနေဖြင့် သူမ၏ဖခင်ကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့သည့်အဆုံး လီမြစ်ကူးတံတားများကိုသာ ဖျက်ဆီးသည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဖေဖေက တကယ်ကို တော်တာပဲ။ အရာရှိတွေက ဖေဖေ့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ကြတော့လို့ လီမြစ်ကူးတံတားတွေကိုပဲ မဲပြီး ဖောက်ခွဲလိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p>ကျိရုရွှယ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လုချွမ်းကလည်း ထိုချီးကျူးစကားကို ကျေနပ်စွာပင် လက်ခံလိုက်သည်။ ချီချီလေး ပြောသည်မှာ မမှားပေ။ လူသားများသည် နောက်ဆုံးတွင် ခြိမ်းခြောက်မှုကို နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က မိုးကြိုးဟိန်းသံကို နှိမ်နင်းခဲ့သည့် လုပ်ရပ်မှာ သူတို့ကို အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပုံပင်။</p> <p>"ကောင်းပြီ... ဆက်ပြီးတော့ပဲ လေ့ကျင့်ကြစို့"</p> <p>ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သိုင်းပညာသင်ယူခြင်းအပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ အာရုံစိုက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>လုချွမ်း၏ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရန်အတွက် ကျိရုရွှယ်သည် သူ့အတွက် ခုခံရေးသိုင်းပညာတစ်ရပ်ဖြစ်သော ကိုးရောင်ခြည် ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို အထူးတလည် ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်</p> <p>ထက်တွင် ခုခံရေး ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေခြင်းဖြစ်ရာ အာဖန်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သော နက်မှောင်လင်းလက် မင်ချပ်ဝတ်နှင့် များစွာ ဆင်တူလှသည်။ ထိုဝိညာဉ်ချပ်</p> <p>ဝတ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုကိုမူ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများဖြင့် သတ်မှတ်ထားပြီး အနိမ့်ဆုံး အစင်းတစ်ကြောင်းရှိသော ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်မှသည် အမြင့်ဆုံး ကိုးစင်းရှိသော ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်အထိ ရှိသည်။</p> <p>သန်မာထွားကြိုင်းသော ကမ္ပတ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်နေရင်း လုချွမ်းသည် ကိုးရောင်ခြည် ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်နှင့် သက်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှု လမ်းကြောင်းများကို စိတ်ထဲမှ ပြန်လည်အမှတ်ရကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင်ညှိနှိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ယခင်ကြိုးပမ်းမှုများမှာ ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း လုချွမ်းအနေဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သိုင်းပညာအသစ်တစ်ခုကို စတင်သင်ယူချိန်တွင် အစပိုင်း၌ ကျရှုံးခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာပင် အောင်မြင်သွားခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လုချွမ်းသည် သူ၏ အာရုံအားလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လွှဲပြောင်းစီးဆင်းမှုအပေါ်၌သာ အပြည့်အဝ နှစ်မြှုပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ စတင်ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုရွှေရောင်ဝိညာဉ်အလင်းမှာ ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ထက်၌ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူသော ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းတစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ထက်တွင် ပုံဖော်လာခဲ့ပြီး တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေလျက် သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။</p> <p>မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေသော ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ဖခင်ထံ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဒီလောက်မြန်မြန်နဲ့ အစင်းတစ်ကြောင်းပါတဲ့ ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်တာပဲ။ ဖေဖေ့ရဲ့ သိုင်းပညာပါရမီက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ"</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အစင်းတစ်ကြောင်းပါသော ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်မှာလည်း လုချွမ်း၏ စိတ်အာရုံနှင့်အတူ ဝိညာဉ်အလင်းစက်ကလေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လေထုထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p>"ဟူး..."</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အားအင်ကုန်ခမ်းသွားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သတိပြန်ဝင်လာသော လုချွမ်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း ချွေးစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကိုးရောင်ခြည် ဝိညာဉ်ချပ်</p> <p>ဝတ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို ဝါးမြို၍ အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p>"ဖေဖေ... ဒီလောက်မြန်မြန်နဲ့ ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်တာ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်"</p> <p>ကျိရုရွှယ်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မဆိုးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုက တော်တော်လေး များတာပဲ။ တိုက်ပွဲထဲမှာဆိုရင်တော့ အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး"</p> <p>လုချွမ်းက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ ဖေဖေ။ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်သွားမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုက သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပါလိမ့်မယ်"</p> <p>သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ကိုးရောင်ခြည် ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ကျိရုရွှယ်သည် ဤအတတ်ပညာကို အထူးကျွမ်းကျင်လှသည်။ ဤသိုင်းပညာကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ ချီချီလေး... ဖေဖေ နားလည်ပါပြီ။ ရှေ့လျှောက် ဒီ ကိုးရောင်ခြည် ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် သေချာပေါက် လေ့ကျင့်သွားမှာပါ"</p> <p>လုချွမ်းသည်လည်း သူ့ဘာသာ ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ချီချီလေး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ပို၍ပင် ယုံကြည်ချက် ရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် လုချွမ်းသည် အမြုတေအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းတို့အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ အလုံးစုံ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်နှင့်</p> <p>တစ်ပြိုင်နက် လုချွမ်းသည် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံဘဲ ကျိရုရွှယ်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကိုးရောင်ခြည် ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခဲ့တော့သည်။</p> <p>အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ ကျောက်လင်းတံတားများကို ဗုံးခွဲဖျက်ဆီးခဲ့သည်မှာ တစ်လခန့်ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကာလအတွင်း၌ လူသားများနှင့် ဇွန်ဘီဘုရင် လုချွမ်းတို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကျင်းပြည်နယ်မှ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြသော အခြေစိုက်စခန်းများသည်လည်း နဂါးပြည်နယ်တွင် အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်အခြေချနိုင်ခဲ့ကြပြီး လုပ်ငန်းဆောင်တာများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် လီမြစ်မြို့တော်အတွင်း၌သာ ရှိနေပြီး အလုပ်များနေခဲ့သည်။</p> <p>ဤကာလအတွင်း လီမြစ်မြို့တော်ကို ဝန်းရံထားသော လီမြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငါးဖမ်းပွဲတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ လုချွမ်းသည် ကြမ်းတမ်းသည့် ငါးသားရဲအမြောက်အမြားကို ဖမ်းဆီးကာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ဇွန်ဘီမွေးမြူရေးစခန်းရှိ ဇွန်ဘီအမျိုးမျိုးအတွက် အစာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။</p> <p>အမှတ် ၁ ဇွန်ဘီမွေးမြူရေးစခန်း၏ အပြင်ဘက်တွင်</p> <p>"အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင် ဖန်တီးဖို့ အချိန်တန်ပြီ"</p> <p>သူ့ရှေ့တွင် စီတန်းနေသော အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလာကာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်သည်။</p> <p>အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လုချွမ်းသည် ယခုအခါ အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်မှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပြင်းပြလာခဲ့သည်။</p> <p>ယခင်က အဆင့် ၆ သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းမပြုခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး ခြောက်ကောင်သာရှိစဉ်က အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် လေးကောင်ကို စတေးလိုက်မည်ဆိုပါက နှစ်ကောင်သာ ကျန်ရစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုကာလအတွင်း အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက လုချွမ်းအတွက် အကျပ်အတည်းဖြစ်သွားနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခု တစ်လအကြာတွင်မူ လုချွမ်း၏ လက်အောက်ရှိ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး အရေအတွက်မှာ ဆယ့်နှစ်ကောင်အထိ ရှိလာပြီဖြစ်ရာ အချိန်အခါကောင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှေ့ဆက်၍ လုချွမ်းသည် အဆင့်မြှင့်တင်မှုအတွက် ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုရန် ထိုဇွန်ဘီရုပ်သေးများထံမှ အဆင့် ၅ အမြုတေများကို ထုတ်ယူရန် လိုအပ်သည်။</p> <p>ယခင်က ထူးချွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် အာဖန်းနှင့် မသေနိုင်သူ  ၁ ကဲ့သို့သော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကိုမူ လုချွမ်းက အမြုတေထုတ်ယူမည့် စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းခြင်းမပြုဘဲ အသစ်အဆင့်မြှင့်ထားသော အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး ခြောက်ကောင်ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် စေခိုင်းလိုက်သည်နှင့် အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး လေးကောင်မှာ လူအုပ်ထဲမှ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ရှူး... ရှူး... ရှူး...</p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌ မသေနိုင်သူ  ၁ သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ၎င်း၏ သွေးရောင်</p> <p>အကြေးခွံလျှာဖြင့် လေထုကို ခွဲထွက်ကာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး လေးကောင်၏ ဦးခေါင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး ဦးနှောက်များနှင့် အသားစများမှာလည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အဆင့် ၅ အမြုတေ လေးခုကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားခန်းဖွင့်နေမိသည်။</p> <p>သူ၏ ပထမဆုံး အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို ဖန်တီးရာတွင် သေချာစွာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။ ဆိုက်ရောက်လာတော့မည့် ဂြိုဟ်သားကျူးကျော်မှုကို စိတ်ထဲတွင်ထားရှိကာ ပထမဆုံး အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီရုပ်သေးမှာ အင်အားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိရန် အထူးအရေးကြီးသည်။</p> <p>ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လုချွမ်းသည် မသေနိုင်သူ ၁ ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p>မိုးကြိုးဟိန်းသံနှင့် ရင်ဆိုင်စဉ်က မီးလျှံ ၁ သို့မဟုတ် မီးလျှံ ၂ တို့ကဲ့သို့ အားကောင်းသော တိုက်စစ်စွမ်းရည်ကို မပြသနိုင်ခဲ့သော်လည်း မသေနိုင်သူ ၁ ၏ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်နှုန်းရှိသလို အနီးကပ်နှင့် အဝေးတိုက်ခိုက်မှုများတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်လှသည်။</p> <p>မီးလျှံ ၁ ကဲ့သို့သော မှော်ပညာသုံး ဇွန်ဘီရုပ်သေးဖြစ်စေ အာဖန်းကဲ့သို့ ထွားကြိုင်းသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးဖြစ်စေ တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက မသေနိုင်သူ ၁ ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိချေ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save