Book List

<h2 style="text-align:center">အပိုင်း ( 2014 )</h2> <h2 style="text-align:center">ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာ ထွက်ပေါ်လာပြီ။</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p> <br /> "ဝုန်း"<br /> ဟဲကောင်းက လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။ လုမင်က သူ့နောက်သို့ လျင်မြန်စွာလိုက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ထစ်လိုက်၏။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဓား၏ စွမ်းအားက ဟဲကောင်း၏ဓားထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လူအများက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဓား၏စွမ်းအားက ကြောက်စရာကောင်းလွန်း၏။ ယခင်က သူဟာ ဓား၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်ခဲ့ပေ။ ယခုတော့ ဟဲကောင်းကိုပင် အမှန်တကယ် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျောက်ဓားက တရိပ်ရိပ် လှုပ်ရှားနေသည်။ ဓားအလင်းများကလည်း ဟဲကောင်းဆီသို့ ဆက်လက်ခုတ်ချနေ၏။</p> <p>ဟဲကောင်းက အံကြိတ်ပြီး ဧကရာဇ်လက်နက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ငွေဓားကို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေပြီး ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>ကျောက်ဓားနှင့် ငွေရောင်ဓားတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ မီးပွားများက နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ငွေရောင်ဓားပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ တစ်ဖက်မှာတော့ ကျောက်ဓားပေါ်တွင် ခြစ်ရာ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။</p> <p>ဟဲကောင်းက ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အဆက်မပြတ် ဆုတ်သွားသည်။ လုမင်ကလည်း နောက်မှ အနီးကပ်လိုက်နေရင်း ဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ချ၏။</p> <p>ဟဲကောင်းက သူ့ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ခုခံနေရုံမှတပါး အခြား ဘာမျှမလုပ်နိုင်ရှာပေ။</p> <p>"ထန်... ထန်... ထန်..."<br /> သူတို့နှစ်ယောက်က ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေသည်။  ခဏအတွင်းမှာပင်၊ သူတို့နှစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်မှု ဆယ်ခုကျော် ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီးပြီ။ သူတို့၏ အမြန်နှုန်းက အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူအချို့က အရိပ်နှစ်ခုကိုသာ မြင်နိုင်ပေသည်။</p> <p>"ချွမ်း..."<br /> ဆယ်ချက်ကျော် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် ဟဲကောင်း၏လက်ထဲမှ ငွေရောင်ဓားက အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ခုက ထိုကဲ့သို့ပင် ကွဲကြေသွားခဲ့ပြီ။</p> <p>"ဝှစ်..."<br /> လုမင်က ဓားဖြင့် ထပ်မံခုတ်ချသည်။ ဟဲကောင်းက သူ့ရင်ထဲမှ နာကျင်မှုကိုလျစ်လျူရှုရင်း ဧကရာဇ်လက်နက် ဒိုင်းတစ်ခုဖြင့် ခုခံလိုက်၏။</p> <p>"‌ဝုန်း..."<br /> နောက်ထပ် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧကရာဇ်လက်နက်ဒိုင်းက လွင့်စဉ်သွားပြီး ဟဲကောင်းကို ပြန်လည်ဝင်ဆောင့်မိရာ သွေးတစ်ပွက် အန်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>"သေစမ်း"<br /> လုမင်က ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး ကျောက်ဓားထဲမှ စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ဓားပေါ်ရှိ အလင်းရောင်က ပိုမိုတောက်ပလာပြီး အငွေ့အသက်များကလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာ၏။</p> <p>အသက်အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိဟန်ဖြင့် ဟဲကောင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ဟဲမိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်ထံသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးတော့သည်။</p> <p>"မဟာဧကရာဇ်အရှင်၊ ကျုပ်ကို ကယ်ပါဦး"<br /> ဟဲကောင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်တွင်၊ လုမင်က ဓားအလင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လိုက်မီလာပြီး ဟဲကောင်းကို ထိုးခုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ဓားကို ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာမှ ခွဲထုတ်ပြီး လုမင်ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းက စွမ်းအားကြီးသော်လည်း အကန့်အသတ် ရှိ၏။ သို့တိုင်၊ ၎င်း၏စွမ်းအားကို အကန့်အသတ်ထိ တွန်းပို့လိုက်သောအခါ ဟဲကောင်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤအခိုက်တွင်၊ ဟဲမိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။</p> <p>"ဝုန်း..."<br /> ဤခြေလှမ်းအောက်တွင် မိုးနှင့်မြေက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။ ကြီးမားသော ခြေထောက်ကြီးတစ်ဖက်က ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး လုမင်ထံသို့ နင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ရွံစရာကောင်းလှချေလား"<br /> ဟွမ်လင်၊ လုံချန်နှင့် အခြားသူများက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးက အန္တိမသူတော်စင်တစ်ဦးသာဖြစ်သည့် လုမင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ထို့ထက်၊ တိုက်ပွဲအတွင်းတွင် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းက အလွန်စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသည်။</p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"<br /> ဧရာမခြေထောက်ကြီးကို စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ခြေထောက်ကြီးကဲ့သို့ပင်။ ကောင်းကင်မှ ခြေထောက်ကြီး ကျဆင်းလာချိန်တွင် လုမင်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင် အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြောင့် လုမင်မှာ အသက်ရှူရန် ခက်ခဲလာတော့သည်။</p> <p>"ခုတ်စေ"<br /> လုမင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူက ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဧရာမခြေထောက်ကြီးကို ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p>"ဝုန်း"<br /> ကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်အထိ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ လုမင်၏ ဓားအလင်းက ပြိုလဲမသွားမီ ခဏမျှသာ ခံခဲ့သည်။ ဧရာမခြေထောက်ကြီးက အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆက်လက်ကျဆင်းလာ၏။</p> <p>လုမင်က ကျောက်ဓားဖြင့် သူ့ရှေ့တွင် အလျားလိုက် ခုခံပေးလိုက်ရသည်။ ဧရာမခြေထောက်ကြီးက ကျောက်ဓားကို နင်းချလိုက်သော်၊ လုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ကြယ်ကြွေသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>"ဝုန်း..."<br /> မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းရှိ မြေပြင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါပြီး ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ လုမင် ကျဆင်းသွားသော နေရာတည့်တည့်မှာတော့ နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်နေသော တွင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p>"လုမင်..."<br /> ဟွမ်လင်၊ လုံချန်နှင့် အခြားသူများလည်း တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လုမင်က မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းက မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်တစ်ပါးသာ မပေါ်ပေါက်ခဲ့လျှင် မဟာဧကရာဇ်များက အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p>ယွမ်တောင်တစ်ခုလုံးတွင် လူဘယ်နှဦးက မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်မည်နည်း။ အထွတ်အထိပ် အစစ်အမှန်ဧကရာဇ်များပင် သေဆုံးရလိမ့်မည်။</p> <p>"ဆရာ"<br /> ရှန်းရှန်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူမ ငိုတော့မည်။</p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း..."<br /> မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံ၏ အဆုံးမဲ့ လေဟာနယ်အတွင်းမှာတော့ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဒါက ဦးလေးခုန်းပင်။</p> <p>ဦးလေးခုန်းက ထျန်းလော့မဟာဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများက မည်းမှောင်နေသော တွင်းပေါက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လုမင် သေဆုံးသွားပြီလော။</p> <p>မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးက သူ့ခွန်အားကို အများကြီးမသုံးလျှင်ပင် အန္တိမသူတော်စင်တစ်ပါးအတွက် အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်းမရှိပါ။</p> <p>"ဝှစ်..."<br /> ဟဲကောင်းက ရက်စက်ကြမ်းစွာပြုံးရင်း တွင်းဝင်ပေါက်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ခွေးကောင်လေး၊ မင်းမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဓားရှိရင်တောင် ဘာဖြစ်သေးသလဲ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းက အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ...၊ ဒီလောက်နဲ့ ငါ့ဟဲမိသားစုကို ရင်ဆိုင်ဝံ့တယ်၊ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ"<br /> ဟဲကောင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>"အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လား။ အဲဒီ အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကို ခံခဲ့ရတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ"<br /> ဟွမ်လင်က လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p>"ဟေ့ကောင်မလေး၊ မင်းက အတော်စကားတတ်နေတယ်ပေါ့။ နောင်ကျရင် မင်းပြောခဲ့တဲ့စကားအတွက် နောင်တရစေမယ်"<br /> ဟဲကောင်းက ဟွမ်လင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကမ္ဘာ့စွမ်းအားကို လှံတစ်လက်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းပြီး မှောင်မိုက်သော တွင်းနက်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏။</p> <p>"ဝှစ်"<br /> လှံရှည်က ပင်လယ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသော ကျောက်ခဲတစ်လုံးပမာ မှောင်မိုက်သော ဂူထဲသို့ ပျံသန်းပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဟမ်"<br /> ဟဲကောင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပေါ်သို့ ထပ်မံဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။ အောက်ဘက်မှ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုဟန်ဖြင့် သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပလာ၏။</p> <p>"ဝုန်း..."<br /> ထိုစဉ်၊ မြေပြင်က ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး မြည်ဟီးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေအောက်တွင် အိပ်စက်နေသော ရှေးဦး သားရဲကြီးတစ်ကောင် နိုးထလာသကဲ့သို့ မြေပြင်က တုန်ဟီးလာတော့သည်။</p> <p>"နောက်ဆုတ်"<br /> ဟဲမိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်ကြီးက မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ဟဲကောင်းလည်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ပြေးတက်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p>"ဝုန်း"<br /> မြေပြင်က ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ လေထဲ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှာတော့ အနှိုင်းမဲ့ကြီးမားသော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်က တွင်းနက်ထဲမှ ဆန့်ထွက်ကာ ဟဲကောင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>လက်ကြီးက ကျောက်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါများလည်း ထွက်ပေါ်နေ၏။ လက်တစ်ချောင်းစီက ဟဲကောင်း၏ ဆုတ်ခွာရာ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။</p> <p>ဟဲကောင်းက ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပြေးလိုသော်လည်း လမ်းမရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရပေသည်။</p> <p>သူက အဖမ်းခံရတော့မည့် ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဝှစ်"<br /> ဤအချိန်တွင်၊ ဟဲမိသားစု၏ မဟာဧကရာဇ်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူက လက်ဝါးရိုက်ချက် ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးက ကျောက်သားလက်ကို ရိုက်ချလိုက်၏။ သူက ဟဲကောင်းကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း မြေပြင်က တစ်ဖန် တုန်ခါလာသည်။ နောက်ထပ် ဧရာမကျောက်လက်ကြီးတစ်ခုက ဆန့်ထုတ်ပြီး ဟဲမိသားစုဝင် မဟာဧကရာဇ်ကို ထိုးနှက်လိုက်၏။</p> <p>"ဝုန်း"<br /> ဧရာမ ကျောက်လက်သီးက ဟဲမိသားစုဝင် မဟာဧကရာဇ်၏ လက်ဝါးပုံရိပ်ကို ကြေမွသွားစေသည်။</p> <p>"ဝုန်း"<br /> ကျောက်လက်ဝါးကြီးက ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဟဲကောင်းက အသည်းအသန် ကြိုးစားရုန်းကန်သော်လည်း မလွတ်မြောက်ဘဲ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရ၏။</p> <p>"ဝုန်း..."<br /> မြေပြင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါပြီး ပြိုကျသွားသည်။ ထို့နောက် ဧရာမ ကျောက်သားလူတစ်ဦးက မြေပြင်မှ ထရပ်လာတော့သည်။</p> <p>"အဲဒါ... ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ခန္ဓာပဲ"<br /> တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ယခင်က ကြာပန်းကမ္ဘာကို လူအများအပြား ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာကို မြင်ခဲ့ဖူးပေသည်။</p> <p>အစပိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာကို ဟန်ရှင်းဟဲက ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းပေါ်လာသောအခါ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာနှင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ဓားတို့က ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ဖိနှိပ်ရန် ထွက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p>၎င်းက ဤနေရာတွင် ပေါ်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။</p> <p>လုမင်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်လော။</p> <p>သို့ရာတွင်၊ အဘယ်ကြောင့် လုမင်ဖြစ်ပြီး ဟန်ရှင်းဟဲ မဟုတ်ရသနည်း။ အစပိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သူက ဟန်ရှင်းဟဲ မဟုတ်တုံလော။</p> <p>ဟန်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများ... အထူးသဖြင့် ဟန်မိသားစုမှ မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ဒါက..."<br /> လုမင်နှင့် သူ့ဘက်ရှိလူများသည်လည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>လုမင် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သော တွင်းနက်ထဲမှ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာက အဘယ်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသနည်း။</p> <p>"ဟဲကောင်း၊ ဒီနေ့ မင်းသေနေ့စေ့ပြီလို့ ငါပြောထားတယ်"<br /> ဧရာမ ကျောက်လူသားထံမှ နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူ့လေသံအရ စကားပြောသူမှာ လုမင် ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p>လူအများအပြား အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>လုမင်နှင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာက တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားကြပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save