Book List

<h2 style="text-align:center">အပိုင်း ( 2020 )</h2> <h2 style="text-align:center">နတ်ဆိုးရေကန်။</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p><br /> တောင်ကြားအတွင်းပိုင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ စစ်တပ်ကြီးတစ်တပ် ချီတက်လာသကဲ့သို့ မြေပြင်က တုန်ခါလာ၏။</p> <p>"အသန်မာဆုံးက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းပဲ"<br /> လုမင်၏ နှုတ်ခမ်းများက တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်သွား၏။</p> <p>သူ့ရှေ့တွင် ဧရာမဝံပုလွေအုပ်တစ်အုပ်က လုမင်ထံသို့ ပြေးလာနေကြသည်။ ဝံပုလွေများက အနည်းဆုံး ရာဂဏန်းအနည်းငယ်ရှိပြီး တောက်ပသော သူတော်စင်များ၊ မဟာသူတော်စင်များနှင့် အန္တိမသူတော်စင်များ ပါဝင်သည်။</p> <p>ဧရာမဝံပုလွေများက တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေပြီး ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများကလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လုမင်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြ၏။</p> <p>"သတ်"<br /> လုမင်က သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ သူတော်စင်စွမ်းအင်က လှံရှည်များအဖြစ် စုဖွဲ့သွားကြသည်။</p> <p>"ရွှီ..."<br /> လှံရှည်များက လေထုကို ထိုးဖောက်သွားကာ တရွှီအသံများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ရုတ်တရက်၊ ဧရာမဝံပုလွေများစွာက လှံရှည်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ် စိုက်သွင်းခြင်း ခံလိုက်ကြရသည်။</p> <p>သူတို့က မဟာသူတော်စင် သို့မဟုတ် အန္တိမသူတော်စင်ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေဆုံးသွားကြသည်။</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင်၊ ဧရာမဝံပုလွေဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို မြေပြင်ပေါ် ရိုက်ချလိုက်၏။</p> <p>အခြားဧရာမဝံပုလွေများလည်း ရှေ့ကို ဆက်မတိုးဝံ့ကြတော့ပေ။</p> <p>ဧရာမဝံပုလွေများက သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း အသိညာဏ်ဖွံ့ဖြိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင်၊ သူတို့က လုမင်ကို ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"မင်းတို့ မသေချင်ရင် ငါ့ရှေ့ကဖယ်စမ်း"<br /> လုမင်က အေးစက်စွာ ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မည်းနက်လာ၏။ လုမင်က ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ယောင်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်တွင်၊ ဧရာမဝံပုလွေများစွာ၏ မျက်လုံးထဲမှာ လုမင်က သက်ရှိအားလုံးကို ရိတ်သိမ်းနေသည့် သေမင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p>ကျန်သော ဧရာမဝံပုလွေများက ကြောက်ရွံ့စွာ ညည်းညူရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>"အူး...."<br /> ထိုအချိန်တွင်၊ တောင်ကြား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအရပ်မှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။</p> <p>လုမင်က တောင်ကြား၏ နက်နဲရာအရပ်တွင် ကြီးမားသော ဂူတစ်ခုရှိသည်ကို မြင်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်က တောင်ကြားထဲမှ ထွက်လာသည်။</p> <p>ဤဝံပုလွေက အနည်းဆုံး မီတာတစ်ရာ မြင့်မားပြီး တောင်ငယ်တစ်လုံးပမာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ နက်မှောင်နေသည်။ ၎င်း၏ နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်ကလည်း အလွန်သိပ်သည်းပေသည်။</p> <p>ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း။</p> <p>ဤဧရာမဝံပုလွေက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိသည်။ ၎င်းကို ယခင်က လုမင် ခံစားမိပြီးသားပင်။</p> <p>ဤဧရာမဝံပုလွေက ဤ‌ဧရာမဝံပုလွေအုပ်၏ ဘုရင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူက ထွက်လာပြီးနောက် ဧရာမဝံပုလွေအုပ်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးက အနည်းငယ် တုန်ယင်ပြီး ဝပ်ဆင်းသွားကြသည်။</p> <p>"လူသား၊ မင်း သေချင်နေတာလား"<br /> ဧရာမဝံပုလွေဘုရင်က လုမင်ကိုကြည့်ပြီး အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>နောက်အခိုက်တွင်၊ ဧရာမဝံပုလွေဘုရင်က လုမင်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်၏။ ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခုက လုမင်ကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ဧရာမဝံပုလွေကြီးက လုမင်ရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများ ဓားသွားကဲ့သို့ လုမင်ကို ကုပ်ခြစ်လိုက်၏။</p> <p>လုမင်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်သည်။ သူတော်စင်စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>"ဝှစ်..."<br /> နောက်တစ်ခဏတွင် လုမင်က ဧရာမဝံပုလွေ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်သီးဆုပ်ဖြင့် ထုချလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ဒုန်း"<br /> လက်သီးချက်က ဝံပုလွေ၏ ဦးခေါင်းပေါ် တည့်တည့်ကျသွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွား၏။ မြေပြင်တွင် ချိုင့်ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p>"ဂါး..."<br /> လုမင်က ဤလက်သီးတွင် သူ့ခွန်အားကို အပြည့်အဝ အသုံးမပြုခဲ့သောကြောင့် ဧရာမဝံပုလွေသည် မသေခဲ့ပါ။ ၎င်းက ဟိန်းဟောက်ရင်း ထရပ်ရန် ရုန်းကန်နေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင်၊ လုမင်က ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ နာကျင်စွာဖြင့် ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်ရ၏။ သူ့ဦးခေါင်းက မြေကြီးထဲသို့ ကျွံဝင်သွားကာ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပြန်တော့သည်။</p> <p>"မင်းဆက်ပြီး ခုခံနေရင် ငါမင်းကို သတ်ပစ်မယ်"<br /> လုမင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အလွန်အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နေ၏။</p> <p>ဧရာမဝံပုလွေဘုရင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက လုမင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်သွားပြီ။ လုမင်က သူ့ကိုသတ်ချင်ရင် သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံသာ ဖြစ်မည်။</p> <p>"လူသား၊ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ"<br /> ဧရာမဝံပုလွေဘုရင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါဒီမှာခဏလေ့ကျင့်ချင်တယ်... ပြီးရင် ငါထွက်သွားမယ်။ မင်းတို့က အပြင်မှာစောင့်နေပါ"</p> <p>"မင်းတို့သဘောမတူရင် ငါမင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။ ဒီလိုဆိုရင်လည်း ငါဒီမှာ ကျင့်ကြံနိုင်သေးတယ်"<br /> လုမင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ခဏနေရင် တကယ်ထွက်သွားမှာလား"<br /> ဧရာမဝံပုလွေဘုရင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ၊ ဘယ်သူက ဒီလိုညစ်ပတ်တဲ့နေရာမှာ ကြာကြာနေချင်မှာလဲ"<br /> လုမင်က နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြပြီး ရှေသို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ တောင်ကြား၏ နက်နဲရာမှ ဂူဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုဂူထဲတွင် နတ်ဆိုးချီများက အလွန်သိပ်သည်းစွာ ရှိနေသည်။</p> <p>ဧရာမဝံပုလွေဘုရင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဝံပုလွေအုပ်ကို တောင်ကြားအပြင်ဘက်သို့သာ ခေါ်ဆောင်သွားရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။</p> <p>"နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က တကယ်ကို သိပ်သည်းတာပဲ"<br /> လုမင်က ဂူထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးချီက သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမို သိပ်သည်းသည်။ ၎င်းက ထိတွေ့နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်၏။</p> <p>"အလို၊ အဲဒါက နတ်ဆိုးရင်းမြစ်သစ်သီးပဲ"<br /> ရုတ်တရက်၊ လုမင်သည် ဂူနံရံတစ်ခုတွင် ပေါက်နေသော သစ်ပင်လေးတစ်ပင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သစ်ပင်လေးပေါ်မှာလည်း မည်းမှောင်နေသော သစ်သီးသုံးလုံး ရှိနေလေသည်။</p> <p>တာ့ယန်ဆေးခန်းမက ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်းကို အထူးပြုသော ခန်းမတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လုမင်က တာ့ယန်ဆေးခန်းမတွင် ဆေးစာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုဖူးပေသည်။ သူက အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးနှင့် မိုးနှင့်မြေ၏ ရတနာအမျိုးမျိုးကို အလွန်ရင်းနှီးသည်။ ဤအသီးကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သဘာဝအတိုင်း သူ မှတ်မိလေသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးရင်းမြစ်သစ်သီးက အလွန်ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သော အသီးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းက နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်အသုံးဝင်မှုရှိ၏။ ၎င်းကို စားသုံးခြင်းအားဖြင့် နတ်ဆိုးချီများကို သန့်စင်ပေးကာ ခွန်အားကို တိုးစေနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤသစ်သီးသုံးလုံးက အပြည့်အဝ မမှည့်သေးပါ။ သို့ရာတွင်၊ ရင့်မှည့်ရန် များစွာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>'မှတ်တမ်းတွေအရ နတ်ဆိုးရင်းမြစ်သစ်သီးပင် နတ်ဆိုးချီ အရမ်းသိပ်သည်းတဲ့ နေရာတွေမှာသာ ပေါက်ရောက်နိုင်တယ်။ နတ်ဆိုးရင်းမြစ်သစ်သီးပင် ပေါက်ရောက်နိုင်တာကြောင့် ဒီနေရာက ထူးခြားမှုရှိလိမ့်မယ်'<br /> လုမင်က သူ့စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဂူပတ်ပတ်လည်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>ဂူက အလွန်ကြီးမားပြီး အထဲကို ဝင်သွားနိုင်သေးသည်။ လုမင်က ဂူအတွင်းပိုင်းကို လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။ မကြာမီ၊ သူက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ဤနေရာတွင် ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခု ရှိသည်။ သို့ရာတွင်၊ ရေများက မည်းနက်နေပြီး ရေပူဖောင်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>ရေထဲတွင် အလွန်သိပ်သည်းသော နတ်ဆိုးချီများလည်း ပြည့်နေပေသည်။</p> <p>"ဒါက နတ်ဆိုးရေကန်ပဲ။ ဒီနေရာမှာ နတ်ဆိုးရေကန်တစ်ခုရှိနေတယ်။ နတ်ဆိုးချီတွေက ဒီလောက်သိပ်သည်းတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး"<br /> လုမင်က ဝမ်းသာသွားမိသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးရေကန်မှာ နတ်ဆိုးချီများ၏ မူလရင်းမြစ်နေရာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ရေကန်ငယ်တစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း အထဲမှာပါဝင်သော နတ်ဆိုးချီများက အလွန်သိပ်သည်း၏။ နတ်ဆိုးရင်းမြစ်သစ်သီးကို မွေးဖွားပေးနိုင်တာ အံ့ဩစရာ မရှိပါ။</p> <p>ဤနေရာကို ဧရာမဝံပုလွေအုပ်တစ်အုပ်က စောင့်ကြပ်နေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့‌ပါချေ။</p> <p>လုမင်၏ အတွေးတစ်ခုဖြင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာက ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင်၊ လုမင်က ဤနေရာရှိ နတ်ဆိုးချီများကို စုပ်ယူရန် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်လိုက်၏။</p> <p>ဤနေရာရှိ နတ်ဆိုးချီများက အလွန်သိပ်သည်းသည်။ ကျောက်ကြမ်းများကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူခြင်းထက်ပင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုကောင်းပေသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးချီများက ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာပြီး သိုလှောင်ရန်အတွက် စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ဆယ်ရက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာတွင် သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်ကလည်း သုံး ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။</p> <p>ဤအမြန်နှုန်းက အလွန်မြန်သည်။ ထိုစဉ်က လုမင်ဟာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ခန္ဓာအတွက် စွမ်းအင်ကို ဆယ့်နှစ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ သိုလှောင်ရန် ခြောက်လကျော် အချိန်ပေးခဲ့ရသည်။</p> <p>ယနေ့တွင်၊ လူတစ်စုက တောင်ကြားအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ဤလူများက နတ်ဆိုးဓားများကို ကျောထက်တွင် လွယ်ပိုးထား၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်တို့ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှပေသည်။</p> <p>"ရက်တွက်ကြည့်ရရင် ဒီနေရာက နတ်ဆိုးရင်းမြစ်သစ်သီးဟာ ရင့်မှည့်ခါနီးနေပြီ။ ရိတ်သိမ်းရမဲ့အချိန်ရောက်ပြီ"<br /> ဦးဆောင်လာသူမှာ ကြံ့ခိုင်သန်မာသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါက အလွန်အားကောင်းသည်။ သူက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိ၏။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီတောင်ကြားမှာ နတ်ဆိုးဝံပုလွေအုပ်တစ်အုပ် စောင့်ကြပ်နေကြတယ်။ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့က မလွယ်ဘူး"<br /> နောက်လူတစ်ယောက်က ပြောသည်။</p> <p>"ဘာတွေ ခက်ခဲနေတာလဲ။ ဒီနတ်ဆိုးဝံပုလွေအုပ်မှာ ဧကရုဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်က တစ်ကောင်ပဲရှိတာ၊ ကျုပ်တို့မှာတော့ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသုံးဦး ရှိတယ်။ ဒီနတ်ဆိုးဝံပုလွေအုပ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"<br /> ဦးဆောင်လာသူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အမှန်ပဲ၊ ခဏနေရင် ကျုပ်တို့ ဝင်တိုက်ကြမယ်"<br /> နောက်ထပ် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ဦးက ပြော၏။</p> <p>ဤလူများက တောင်ကြားအပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေလိုက်ကြသည်။</p> <p>သို့ရာတွင်၊ မနီးမဝေးမှ တိမ်တိုက်များကြားတွင် လူတစ်စုက သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေတာကိုတော့ သူတို့ မသိကြတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save