အသားအရေကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် လုံယီ၏ အသားအရေမှာ သတ္တုရောင်သန်းသည့် အနက်ရောင်မှိုင်းမှိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မည်သည့်လက်နက်မျိုးမဆို အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။
အကယ်၍ သူ၏ ကျောက်ဖြစ်စေခြင်းပါရမီကိုပါ ထပ်ဆင့်ပေါင်းစပ်လိုက်မည်ဆိုပါက သူ၏ ခံစစ်စွမ်းရည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဥက္ကာခဲသံမဏိနှင့် ပြုလုပ်ထားသော ပုဆိန်ကြီးဖြင့် အားကုန်လွှဲရိုက်လျှင်ပင် ယားကျိကျိဖြစ်ရုံမျှသာ ရှိတော့မည်။
ခွန်အားပိုင်းတွင်လည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အသက်ရှူကျင့်စဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်
လျှင် အသားအရေကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်မှာ ပြင်ပကိုယ်ခံပညာနှင့် ပိုမိုနီးစပ်သဖြင့် ခွန်အားမြှင့်တင်မှုအပိုင်းတွင် ပိုမိုထင်ရှားလှသည်။
လုံယီ၏ အခြေခံခွန်အားမှာ ပိဿာချိန် ၅၃၀၀၀ မှ ၇၀၀၀၀ အထိ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားပြီး လူသားတို့၏ ကန့်သတ်ချက်ကို အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ နဂါးဖောက်ထွင်းအတတ်တွင် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။ နဂါးဖောက်ထွင်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၏ အကူအညီပါလျှင်ပင် ပိဿာချိန် ၁ သိန်း ကို ကျော်လွန်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ဆန်းကြယ်လှသော စကြဝဠာနိယာမတစ်ခုက ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ ခွန်အားကို ပိဿာချိန် ၁ သိန်းထက် မပိုစေရန် တားဆီးထားသကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် လုံယီမှာ ထိုအချက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ တစ်သမတ်တည်းဖြစ်သော ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကိုသာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။ ကိုယ်ခံပညာနှင့် မသေမျိုးကျင့်စဉ်တို့မှာ ဟန်ချက်ညီညီ တိုးတက်နေကြသည်။
စတုတ္ထအကြိမ် သုံးလပတ် အကဲဖြတ်ပွဲ မတိုင်မီ တစ်ရက်အလိုတွင် သူ၏ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း ပထမအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတိုးတက်မှုကြောင့် အခြေခံ ရွှမ်ယင်ကျင့်စဉ်၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာလည်း တစ်နေ့လျှင် တစ်မှတ်နှုန်းသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီရှိသူတစ်ဦး၏ အဆင့်နှင့် တူညီသွားခြင်းပင်။
စတုတ္ထအကြိမ် အကဲဖြတ်ပွဲတွင် လုံယီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ…
[ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်: အပ်စိုက်မှတ်ငါးနေရာရ ကိုယ်ခံပညာရှင် (၁၇၀/၆၀၀)၊ အနက်ရောင်အသားအရေ ကိုယ်ခံပညာရှင် (၅၇/၆၀၀)၊ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ၁ (၁/၆၀၀)]
ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကြောင့် လုံယီ၏ ဝိညာဉ်
စွမ်းအား အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး ယခုနှစ်တပည့်သစ်များကြားတွင် စတုတ္ထမြောက် အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ စုစုပေါင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင်လည်း ဒုတိယနေရာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ယို့ချင်းယီ၏ နောက်တွင်သာ ရှိတော့သည်။
၎င်းကြောင့် ယခင်က စိတ်ကြိုက် လေလုံးထွားနေကြသော ဝမ်ဝမ်ပိုင်၊ ကျန်းပေါင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ပါးစပ်ပိတ်သွားကြပြီး လုံယီကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ စိန်ခေါ်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့ချေ။ သို့သော် လုံယီ သိသည်မှာ ဤတိုးတက်မှုမှာ ယာယီသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသောအချက်ပင်။ ရှေ့နှစ်၏ အကဲဖြတ်မှုများတွင် ချီစွမ်းအားပိုင်းအတွက် ပေးမှတ်များမှာ ယခုထက် ပိုမိုများပြားလာဦးမည်ပင်။
အခြေအနေများမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြောင်းအလဲများ မရှိပါက လုံယီ၏ သုံးလပတ် အကဲဖြတ်ပွဲ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ အတန်ကြာ ငြိမ်သက်နေတော့မည်ဖြစ်သည်။
တပည့်သစ်များ၏ ဒုတိယနှစ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အကဲဖြတ်ပွဲများတွင် ချီစွမ်းအားအပိုင်းအတွက် ပေးမှတ်အချိုးအစားမှာ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းသာဖြစ်ပြီး မှော်
အတတ်နှင့် စိုက်ပျိုးရေးတို့မှာ အရန်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ပဉ္စမအကြိမ် အကဲဖြတ်ပွဲတွင် လုံယီသည် ယခင်က စုဆောင်းထားမှုများကြောင့် ထိပ်ဆုံးသုံးဦးစာရင်းထဲသို့ မနည်းတိုးဝှေ့ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဆဋ္ဌမအကြိမ် အကဲဖြတ်ပွဲသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ ချီစွမ်းအားပိုင်း အသာစီးရမှုမှာ လျော့ပါးသွားပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီရှိသူ အများအပြားက သူ့ကို ကျော်တက်သွားကြတော့သည်။
၎င်းပြင် ဝူကျိုဇုန်ရှိ စိုက်ခင်းများ၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ထွက်နှုန်းမှာလည်း ပျမ်းမျှအဆင့်သာ ရှိတော့ရာ လုံယီသည် ဝမ်ဝမ်ပိုင်၏ လက်အောက်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး ထိပ်ဆုံးသုံးဦးစာရင်းမှ ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရကာ စတုတ္ထနေရာသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ သတ္တမအကြိမ်တွင် အဆင့် ၆ နှင့် အဋ္ဌမအကြိမ်တွင်မူ အဆင့် ၈ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးစာရင်း၏ အမြီးပိုင်းကိုသာ မနည်းဆွဲကိုင်ထားနိုင်တော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒုတိယနှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုနှစ်အတွင်း ယို့ချင်းယီ၊ ဝမ်ဝမ်ပိုင်နှင့် ရုံရွှယ်ကျန်းတို့မှာ အကဲဖြတ်ပွဲများ၏ ထိပ်ဆုံးသုံးနေရာကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ရယူထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့မှာ ယခင်မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် အားမနည်းသော မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်များအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့ကြသည်။
လုံယီ၏ အမည်မှာမူ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာခဲ့ရသည်။ သူ့အကြောင်းကို ပြောဆိုကြလျှင်ပင် အစကောင်းသော်လည်း အဆုံးမလှသည့် ပါရမီရှင်လေး ကျုံးယုံ၏ ဇာတ်လမ်းကဲ့သို့ သင်ခန်းစာယူစရာအဖြစ်သာ တင်စားလာကြတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဝမ်ပိုင်၏ နောက်လိုက်များမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရှေ့သို့ထွက်လာကြပြီး လုံယီကို စကားလုံးများဖြင့် အဆက်မပြတ် နှိမ်ချလာကြတော့သည်။
“အဆင့်နိမ့်ပါရမီကတော့ အဆင့်နိမ့်ပါရမီပါပဲ။ အစပိုင်းမှာ ဆေးလုံးတွေအားကိုးပြီး အတင်းတိုးခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်ပုံစံအစစ်က ပေါ်လာပြီမဟုတ်လား”
“ဘာလဲ... ရုံရွှယ်ကျန်း မင်းက မကျေနပ်လို့လား ငါ အကြံပေးပါရစေ။ ဒီကိစ္စထဲ ဝင်မပါတာ ကောင်းမယ်။ ရှေ့နှစ်ဆိုရင် လုံယီရဲ့ အဆင့်က ဒီထက်တောင် ကျဦးမှာ။ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်စာရင်းထဲကတောင် ပြုတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မင်း ယုံလား”
“လုံယီက ဘာလို့ ပထမနှစ်မှာ ဇယားကို ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့တာလဲလို့ မင်းတို့ ငါ့ကို မေးချင်နေတာလား ငါ ပြောပြမယ်။ သူက လမ်းမှားကို လျှောက်ခဲ့လို့ပဲ။ ဆေးလုံးတွေရဲ့ စွမ်းအားအပေါ်မှာပဲ အရူးအမူး အာရုံစိုက်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်ဆေးလုံးမှာမဆို ဆေးအဆိပ်ဆိုတာ ရှိစမြဲပဲ။ အခု သူ အဆင့်တွေ တောက်လျှောက် ကျနေတာက အဲ့ဒီဆေးအဆိပ်တွေရဲ့ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံနေရတာပဲ”
ဝမ်ဝမ်ပိုင်၊ ကျန်းပေါင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ နောက်ကွယ်မှ ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချမှုများကို လုံယီက ဂရုမစိုက်ဘဲ ရယ်မောကာ ကျော်လွှားခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့က လုံယီ၏မျက်နှာရှေ့တွင်ပင် လာရောက်စော်ကားခဲ့ကြသဖြင့် လုံယီသည် သူ၏ သဲအိတ်အရွယ်အစားရှိသော လက်သီးကြီးကို ပြတ်ပြတ်သားသား အသုံးချလိုက်တော့သည်။ ဝမ်ဝမ်ပိုင်နှင့် ကျန်းပေါင်ဖုန်းတို့မှာ မိဘကိုပင် တိုင်တည်အော်ဟစ်ရသည်အထိ အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး မျက်နှာများမှာလည်း ဝက်ခေါင်းများကဲ့သို့ ဖူးရောင်သွားကြသည်။
ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် လုံယီ၏ လူမိုက်ကြီးဟူသော အမည်ပြောင်မှာ လူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုစွဲထင်သွားခဲ့ရသည်။
“လုံယီဆိုတဲ့ ဒီလူမိုက်ကြီးက အခုတိုက်ခိုက်နိုင်နေပေမဲ့ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် ခံမှာလဲ။ နောင်ကျရင် ငါတို့ရဲ့ အသက်သွေးကြောအလောင်းတွေကို သံမဏိအလောင်း၊ ကြေးနီအလောင်းအဆင့်အထိ သွန်းလုပ်နိုင်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့လက်သီးက ရယ်စရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်သွားမှာပါ”
“ရှူး... တိုးတိုးပြောစမ်းပါ လုံယီ လာနေပြီ”
“အေးပါကွာ”
တပည့်သစ်များ၏ တတိယနှစ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အကဲဖြတ်ပွဲများတွင် ချီစွမ်းအားပိုင်းအတွက် ပေးမှတ်မှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိလာခဲ့ပြီး အခြားသော စစ်ဆေးမှုများမှာ အရန်မျှသာ ဖြစ်သွားတော့သည်။ နဝမအကြိမ် အကဲဖြတ်ပွဲတွင် လုံယီသည် ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးစာရင်းမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး မည်သည့်ဆုလာဘ်မျှ မရရှိတော့ပေ။
ထို့နောက် ဒသမ၊ ဧကာဒသမနှင့် ဒွါဒသမအကြိမ် အကဲဖြတ်ပွဲများတွင် လုံယီသည် လူအုပ်ကြားထဲ၌ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးစာရင်း၏ အနားကိုပင် မကပ်နိုင်တော့ချေ။ ယခုနှစ်တွင် လုံယီမှာ ပိုမိုအေးဆေးစွာ နေထိုင်လာခဲ့ပြီး ရုံရွှယ်ကျန်းနှင့် သိုက်ရှန်းတို့ နှစ်ဦးနှင့်သာ အဆက်အသွယ် ထားရှိတော့သည်။ အခြားတပည့်သစ်များမှာ ဝမ်ဝမ်ပိုင်အုပ်စု၏ လက်စားချေမှုကို ကြောက်ရွံ့ကြသလို လုံယီ၏ အနာဂတ်မှာလည်း မကောင်းနိုင်ဘူးဟု ယူဆကြသဖြင့် မည်သူမျှ လုံယီကို လာရောက်စကားမပြောကြတော့ချေ။
ထိုအချိန်တွင် ယခင်က လုံယီကို ရှောင်ဖယ်နေခဲ့သော ယို့ချင်းယီမှာမူ ထူးဆန်းစွာပင် လုံယီကို စတင်ဆက်သွယ်လာခဲ့သည်။
“အစ်ကိုကြီးလုံ... အစ်ကို့ရဲ့ ရွှမ်ယင်ကျင့်စဉ်က အခက်အခဲတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံနေရလို့လား”
ယို့ချင်းယီ၏ ရုပ်ရည်မှာ အေးစက်သော်လည်း သူမပြောသော စကားလုံးများမှာမူ မည်သူ့ထက်မဆို နွေးထွေးနေသည်။
“အကယ်၍ သံသယရှိတာမျိုးရှိရင် ကျွန်မကို ပြောပြနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မကိုယ်တိုင် နားမလည်
ရင်တောင် ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်က စီနီယာတွေကို မေးမြန်းပေးလို့ ရတာပဲ”
“မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်က အဆင့်နိမ့်ပါရမီပဲရှိတာ။ ရွှမ်ယင်ကျင့်စဉ်ကို ကောင်းကောင်းကျင့်နိုင်ရင်တောင် ဘာထူးမှာလဲ”
လုံယီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဂရုစိုက်ပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းကလေးယို့။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေ ကျွန်တော်တို့ စကားပြောနေတာ မြင်သွားရင် ကောလာဟလတွေ ထပ်ထွက်လာဦးမယ်”
“အရင်က ကျွန်မက အပေါ်ယံအမြင်တွေကိုပဲ အလေးထားခဲ့မိတာပါ။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဟန့်အတားတွေ ကြုံရတာက သဘာဝပဲ။ အဲ့ဒါတွေကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး ရှောင်ဖယ်နေတာက ကိစ္စတွေကို ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးစေရုံပဲ ရှိမယ်”
ယို့ချင်းယီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါ့အပြင် ကျွန်မက အစ်ကိုကြီးလုံနဲ့ ပတ်သက်ရင် အမြဲတမ်း ပွင့်လင်းရိုးသားခဲ့တာပဲ။ တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ”
“ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ”
လုံယီမှာ ယို့ချင်းယီ၏ စကားကို သဘောကျသဖြင့် လက်ခုပ်ပင် တီးမိသွားသည်။
ထိုသို့နှင့် သူတို့နှစ်ဦး ပြန်လည်ထိတွေ့ဆက်ဆံလာကြပြီးနောက် ဝမ်ဝမ်ပိုင်နှင့် အပေါင်းအပါများ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် တပည့်သစ်များအကြားတွင် ကောလာဟလတစ်ခုမှာ တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။
“အဲ့ဒီလုံယီက ဆေးလုံးတွေရဖို့အတွက် မိန်းကလေးယို့ကို မရမက လိုက်ကပ်နေတာတဲ့။ ဒါက မိန်းကလေးယို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပါ ထိခိုက်စေတယ် မဟုတ်လား”
“ငါကြားတာတော့ ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့တာကို သိလို့ မိန်းကလေးယို့ကိုပါ ဆွဲချချင်နေတာတဲ့။ တကယ့်ကို သည်းခံနိုင်စရာမရှိဘူး”
“တစ်ဖက်သတ်အချစ်က အလကားပါပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် အခုတော့ ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးသွားပြီ။ လက်တွေ့လောကကြီးက သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးပါလိမ့်မယ်”
ကောလာဟလများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ပင် ရယ်စရာကောင်းလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုံယီသည် ယို့ချင်းယီကို တစ်ဖက်သတ် စွဲလန်းနေသည်ဟူသော သတင်းမှာ သူမ ဆေးဖော်
စပ်နည်း သင်ယူနေသည့် ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်အထိပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီးများကလည်း ကျင့်ကြံခြင်းတွင်သာ အာရုံစိုက်ရန်နှင့် အချစ်ရေးကိစ္စများတွင် မပတ်သက်ရန် အကြံပေးလာကြသည်။ အကယ်၍ ပတ်သက်မည်ဆိုလျှင်ပင် အဆင့်နိမ့်ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို မရွေးချယ်သင့်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။
ယို့ချင်းယီမှာ မတတ်သာတော့ဘဲ လုံယီကို လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ရသည်။
“အစ်ကိုကြီးလုံ... ကောလာဟလတွေက ကျားထက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေပြီ။ ကျွန်မ ထင်တာတော့ အစ်ကိုနဲ့ ဆက်ပြီး အဆက်အသွယ်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးထင်တယ်”
“မင်းသဘောအတိုင်းပါပဲ”
လုံယီက ဘာမျှမဖြစ်သကဲ့သို့ အေးဆေးစွာ ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူကတော့ တကယ်ကို ဂရုမစိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယို့ချင်းယီ၏ အမြင်တွင်မူ လုံယီမှာ စိတ်အားငယ်နေသည့် လူငယ်တစ်ဦးက အတင်းအကျပ် ပြုံးပြနေသကဲ့သို့ မြင်နေမိသည်။
သူ ငါ့ကို တကယ်ပဲ သဘောကျနေတာလား။
ဤသို့တွေးမိရုံမျှဖြင့် ယို့ချင်းယီ၏ တည်ငြိမ်လှသော စိတ်အိုင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်ကလေးတစ်ခု ထသွားသော်လည်း သူမက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်နှိမ်နင်းလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ငါတို့က နောက်ဆုံးတော့ တစ်ကမ္ဘာတည်းသားတွေ မဟုတ်ကြဘူး... အစ်ကိုကြီးလုံက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ခက်ခဲရှည်လျားလှတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ သူက ငါနဲ့အတူ လျှောက်လှမ်းနိုင်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး... တကယ်တော့ ငါ့မှာ အဲ့ဒီလိုလူမျိုး မလိုအပ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်...
အစ်ကိုကြီးလုံမှာ ကျွန်မအပေါ် ခံစားချက်တွေ ရှိနေရင်တောင် ဒါက နောက်ဆုံးတော့ အရာထင်မှာမဟုတ်ဘူး...
“လူသုံးယောက် ပြောရင် ကျားဖြစ်တယ်” ဆိုသည့်အတိုင်းပင် ယို့ချင်းယီကိုယ်တိုင်လည်း လုံယီ၏ တစ်ဖက်သတ်အချစ်ဆိုသည်မှာ အမှန်လား ကောလာဟလလား ဝေခွဲမရဖြစ်နေတော့သည်။ သူမသည် လုံယီအပေါ် ရုတ်တရက် သနားစိတ်ဝင်လာပြီး တစ်ခုခု ပြန်လည်ပေးဆပ်လိုစိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယို့ချင်းယီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝိညာဉ်ချီစုပ်ယူဆေးနှစ်ပုလင်းကို လုံယီအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး “အစ်ကိုကြီးလုံ... ကိုယ့်
ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ” ဟု ပြောကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
လုံယီမှာမူ ဘာကိုဆိုလိုမှန်းမသိဘဲ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း အလကားရသည့် အကျိုးအမြတ်ကို ငြင်းပယ်သူမှာ လူအလိမ္မာမဟုတ်ချေ။ လုံယီသည် လရောင်နှင်းရည်မရရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းမှာ နှေးကွေးနေခဲ့ရာ ယို့ချင်းယီ ပေးအပ်သော ဆေးလုံးများကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပင် လက်ခံလိုက်တော့သည်။
တောင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအချိန်များမှာ သတိမထားမိဘဲ ကုန်လွန်သွားတတ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သုံးနှစ်တာကာလမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
***