Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခွန်အားစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခြင်းနှင့် စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p><br />  </p> <p>‘ဒီမြင်ကွင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာပါလိမ့်...’</p> <p>မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာလိပ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ်ကျောက်ဆောင်ခန်းမတွင် ဤကဲ့သို့သော စမ်းသပ်မှုမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးကြောင်း ရွှီနင် ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုစဉ်က ဝင်္ကပါထဲတွင်ဖြစ်ပြီး ထိုအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများသည် ယခုသူ့ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာများထက် များစွာ အားနည်းပေသည်။</p> <p>‘ဖုန်းချန်ကော ပြောခဲ့တာအရဆိုရင် ဒီစမ်းသပ်မှုကနေ အသက်ရှင်ရက် လွတ်မြောက်ချင်ရင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုး ရှိဖို့လိုတယ်။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဒီအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံရဖို့ပဲ ရှိတယ်’</p> <p>ခွန်အားစမ်းသပ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်ပါက အသက်သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်ပါက စိတ်လွတ်သွားကာ သိုင်းပညာအခြေခံအုတ်မြစ်ပါ ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။ ပါရမီစမ်းသပ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်ပါက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပို၍ ဘေးကင်းပေသည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုမှ ဆုလာဘ်များ မရရှိနိုင်သော်လည်း အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ဆဲ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး...</p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှီနင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။</p> <p>ဤအခြေအနေတွင် ရွှီနင်သည် ၎င်းတို့အား ‌လျော့တွက်ခြင်း မရှိပေ။ ဤအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သူ၏ လက်ပတ်ကို အသုံးပြုရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>“ရေစီးပမာဓားသိုင်း၊ ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်း”</p> <p>ထူထပ်သော အနီရောင်နှင့် အပြာရောင် ဓားတံဆိပ်များသည် ရေလှိုင်းများပမာ ရွှီနင်၏ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်ကာ ပိုင်းဖြတ်သွားကြသည်။</p> <p>ဓားတံဆိပ်များ၏ ဆုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသော အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပြီးနောက် အနက်ရောင်မြူခိုးများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားကြတော့သည်။</p> <p>သို့သော် အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ အနက်ရောင်ဆေးလုံးများအဖြစ် စုစည်းသွားကြလေသည်။</p> <p>အနက်ရောင်ဆေးလုံးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တွန့်လိမ်နေသော မျဉ်းကြောင်းများ ရေးထွင်းထားပြီး ၎င်းတို့၏ ပတ်လည်တွင် မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ဝဲပျံနေလေသည်။</p> <p>‘ငါ့မှာသာ တာအိုလက်နက် မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ဖို့ အားအများကြီး စိုက်ထုတ်ရမှာပဲ... ဒဏ်ရာတောင် ရသွားနိုင်တယ်...’</p> <p>ရွှီနင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ရေစီးပမာဓားသိုင်းနှင့် ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်းတို့၏ အကူအညီဖြင့် ရွှီနင်သည် သာမန် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>၎င်းအပြင် တာအိုလက်နက်ကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် သခင်တစ်ဦးကိုပင် စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိလာချေပြီ။</p> <p>ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...</p> <p>အနီရောင်နှင့် အပြာရောင် ဓားတံဆိပ်များသည် တံစဉ်များပမာ အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ရိတ်သိမ်းသွားကြသည်။</p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများ၏ အော်ဟစ်သံများသည် ရွှီနင်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာကိုပါ ရွှီနင် ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများသည် မီးခိုးရောင်နယ်မြေထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြချေပြီ။</p> <p>၎င်းတို့နေရာတွင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော ဆေးလုံးများမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေလေသည်။</p> <p>‘ဒါက ဖုန်းချန်ကောကို တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုအထိ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာဆေးလုံးများလား...’</p> <p>ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာဆေးလုံးတစ်လုံးကို ယူကာ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။</p> <p>ဖုန်းချန်ကောသည် ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်၏ အမွေအနှစ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။</p> <p>သူသည် ထိုအနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများကို အနိုင်ယူရန် သူ၏ခွန်အားအကုန်လုံးကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။</p> <p>သို့သော် အနက်ရောင်မြူခိုးမိစ္ဆာများကို အနိုင်ယူပြီးနောက်တွင် သူသည် မိစ္ဆာဆေးလုံး အမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤမိစ္ဆာဆေးလုံး၏ အရည်အသွေးမှာ မည်မျှရှိသည်ကို မသိသော်လည်း မိစ္ဆာဆေးလုံး ရာပေါင်းများစွာကို မျိုချပြီးနောက်တွင် ဖုန်းချန်ကောသည် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ သိုင်းပညာအခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း မြင့်တက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဖုန်းချန်ကောသည် အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>—</p> <p>စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။ စုပ်ယူမည်လော။</p> <p>လုပ်မည်/မလုပ်ပါ</p> <p>—</p> <p>‘စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်တည်းလား...’</p> <p>သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ထံမှ အသိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>စွမ်းအင်ပမာဏ နည်းပါးလွန်းသည်ဟု ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>‘ဒီအမည်မသိ မိစ္ဆာဆေးလုံးက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက်ဆိုရင် အများကြီး ပိုအသုံးဝင်လိမ့်မယ်’</p> <p>ဤအမည်မသိ မိစ္ဆာဆေးလုံးထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်များသည် ပိုမိုပြည့်စုံပြီး ၎င်းတွင်ပါဝင်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များသည် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အဆီအနှစ်ဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် အာရုံခံမိလေသည်။</p> <p>တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဤမိစ္ဆာဆေးလုံးကို မျိုချခြင်းက စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်ကို စုပ်ယူခြင်းထက် များစွာ ပို၍ တန်ဖိုးရှိပေသည်။</p> <p>သို့သော် ရွှီနင်အတွက်မူ သူသည် ပထမရွေးချယ်မှုကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ပထမအချက်အနေဖြင့် သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းကို မျိုချလိုက်ခြင်းက သူ၏နယ်ပယ်ကို တိုးတက်စေမည်ဟု မသေချာချေ။</p> <p>ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် မိစ္ဆာဆေးလုံးထဲမှ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ၎င်းကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါက သူသည် ဆိုးရွားသော သက်ရောက်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။</p> <p>“ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက ဒီမိစ္ဆာဆေးလုံးတွေကို ယူပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဆီ ရောင်းလိုက်တာပဲ၊ ပြီးရင် ရလာတဲ့ငွေနဲ့ စုပ်ယူဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ဆေးလုံးတွေ လဲလှယ်လိုက်မယ်”</p> <p>ရွှီနင်သည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>ရွှီနင်၏ ရပ်တည်ချက်နှင့် အသိပညာများအရ သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ကူညီရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့လုပ်ခဲ့ပါက သူပေးဆပ်ရမည့်တန်ဖိုးသည် သူရရှိမည့် ငွေကြေးထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားပေလိမ့်မည်။</p> <p>‘ဒီလိုမှတော့ ဒီမိစ္ဆာဆေးလုံးတွေကိုပဲ စုပ်ယူလိုက်တော့မယ်’</p> <p>ရွှီနင်သည် အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးစီမှ စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်ကိုသာ စုပ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p>မိစ္ဆာဆေးလုံးထဲရှိ စွမ်းအင်များကို ရွှီနင် စုပ်ယူပြီးနောက် ၎င်းသည် အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရွှီနင်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ဆေးလုံးအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး စုပ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် မိစ္ဆာဆေးလုံးအားလုံးကို ရွှီနင် စုပ်ယူပြီးသွားလေပြီ။</p> <p>‘စုစုပေါင်း မိစ္ဆာဆေးလုံး ၆၀၀ ရှိတာပဲ... အကုန်လုံးကို စုပ်ယူပြီးတော့ စွမ်းအင် ၃၀၀၀၀ ယူနစ် ရလိုက်တယ်’</p> <p>ရွှီနင်တစ်ယောက် လန်းဆန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုသာ ရှိသေးသော်လည်း အများအပြား ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p>‘ငါ့မှာ အရန်စွမ်းအင်တွေ အများကြီးရှိနေပြီ... အခုဆိုရင် နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှု တစ်ခု နှစ်ခုလောက်ကို အောင်မြင်ဖို့ပဲ လိုတော့တယ်၊ ဒါဆိုရင် စွမ်းအင် ၈၅၀၀၀ ယူနစ် ပြည့်သွားလိမ့်မယ်’</p> <p>ယခုမှပင် ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်၏ စွမ်းအားကို ရွှီနင် သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှုကပင် ဤမျှလောက် များပြားသော ဆုလာဘ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဆိုလျှင် ထိုသူမှာ မည်မျှတောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေမည်နည်း။</p> <p>ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်သည် အဆင့်မြင့် တာအိုနယ်ပယ် သခင်တစ်ဦးများ ဖြစ်နေမလားဟု ရွှီနင် သံသယဝင်သွားမိသည်။</p> <p>မိစ္ဆာဆေးလုံး ၆၀၀ ကို စုပ်ယူပြီးနောက် ရွှီနင်၏ရှေ့တွင် ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အလေးချိန်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>သူ၏ အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာချိန်တွင် ပိတ်လှောင်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ပိတ်လှောင်ထားသော အခန်းထဲတွင် အနက်ရောင် ထိုင်ခုံအခင်းတစ်ခုသာ ရှိလေသည်။</p> <p>‘ဒါက ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုဖြစ်တဲ့ စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုပဲ’</p> <p>အနက်ရောင် ထိုင်ခုံအခင်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာမည်ကို ရွှီနင် သိထားလေသည်။ ၎င်းသည် နှလုံးသားမိစ္ဆာဆေးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုစိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ဤစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပါက သူ၏ဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုခိုင်မာလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ သိုင်းပညာစိတ်ဆန္ဒမှာလည်း ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်လာပေမည်။</p> <p>သို့သော် အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူ၏ သိုင်းပညာအခြေခံအုတ်မြစ် ပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်ကာ ကြောက်တတ်သောသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီး အနာဂတ်တွင် ထပ်မံတိုးတက်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>‘ပင်လယ်နီမိစ္ဆာသခင်က မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် လူသားတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ပတ်သက်ပြီး အရမ်းအကဲဆတ်မှာ သေချာတယ်’</p> <p>ဖုန်းချန်ကောသည် စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်သန်းခဲ့စဉ်က ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ ဖုန်းချန်ကော၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသော စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်သည် သူ အားအနည်းဆုံးအချိန်က အတွေ့အကြုံဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းမှာ ဖုန်းချန်ကော ပြန်မတွေးရဲသော အချိန်ကာလတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဤစိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်သည် စမ်းသပ်ခံရသူများ၏ အနာကျင်ရဆုံးနေရာကို ထိရှစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဟူး...”</p> <p>ရွှီနင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအပေါ် အတော်လေး ယုံကြည်မှုရှိလေသည်။</p> <p>ဘဝနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ တည်ငြိမ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤစမ်းသပ်မှုတွင် သေချာပေါက် အားသာချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ထိုင်ခုံအခင်းပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>ထိုင်ခုံအခင်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှီနင်သည် သူ၏ မြင်ကွင်းထဲရှိ ပတ်ဝန်းကျင် စတင်ပုံပျက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>မကြာမီတွင် သူ့ပတ်လည်ရှိ ပိတ်လှောင်ထားသော အခန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထောင်ရွာ၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>‘ဒါက ထောင်ရွာလား...’</p> <p>ရွှီနင်၏ အမြင်မှာ တတိယလူအမြင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို စောင့်ကြည့်နိုင်စေသည်။</p> <p>“အစ်မလျန်၊ ယောက်ဖ၊ ထောင်ထောင်... ပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီး ပြေးကြတော့”</p> <p>ကောယယ်တစ်ယောက် ရွှီနင်၏ အိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ရွှီနင် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>“လျဲ့ဝုပြည်နယ်က ရန်သူတွေ တိုက်ခိုက်နေပြီ၊ ခန်းယွင်ခရိုင်လည်း ကျသွားပြီဗျ။ ရန်သူအများကြီး ဒီဘက်ကို ပြေးလာနေကြပြီ။ အခု မပြေးရင် လွတ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>ကောယယ်မှာ အသက်ရှူမဝဖြစ်နေပြီး ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။</p> <p>‘ဒါက ငါ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို မပြန်လာခင်က ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်...’</p> <p>ရွှီနင်သည် ဤမြင်ကွင်း၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို သိထားလေသည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းမှာ အတုဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားသော်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အရာအားလုံး အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ရွှီနင် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။</p> <p>“ဘာ... ရန်သူတွေ ရောက်လာပြီဟုတ်လား”</p> <p>ထောင်ယွင်ချွမ်းနှင့် ရွှီလျန်တို့သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာများဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွဲကူထားကြသည်။</p> <p>မြင်ကွင်းထဲရှိ ထောင်ယွင်ချွမ်းသည် ခြေတစ်ဖက် ခွင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>“သွားကြစို့ဗျာ... မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်”</p> <p>ကောယယ်က ထပ်မံ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းလိုက်ဦးမယ်”</p> <p>ထောင်ယွင်ချွမ်းသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်လာကာ မေးလိုက်သည်။ “ထောင်ထောင်ရော ဘယ်မှာလဲ”</p> <p>“ထောင်ထောင် ရွာပြင်ထွက်ကစားနေတယ်...”</p> <p>ရွှီလျန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ “သမီးလေးကို မြန်မြန်သွားရှာမှ ဖြစ်မယ်”</p> <p>လူသုံးယောက်လုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။ ရွှီနင်သည် သူ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးသွားကာ ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးအား ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတချို့ကို ရွာပြင်သယ်သွားပြီး ထောင်ထောင့်ကိုပါ ခေါ်ပြီး ပြေးကြတော့”</p> <p>ထောင်ယွင်ချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ကောယယ်၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့သည် ပစ္စည်းအချို့ကို ယူဆောင်ကာ ထောင်ရွာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး၊ ရန်သူတွေ လာနေပြီ၊ ပြေးကြဟေ့”</p> <p>သူတို့ ရွာထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“ရန်သူတွေ ရောက်လာပြီ၊ မြန်မြန် ပုန်းကြ”</p> <p>ကောယယ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို စောင့်ရှောက်ပေးနေလေသည်။</p> <p>ခွပ်... ခွပ်... ခွပ်...</p> <p>မြင်းခွာသံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူတို့သုံးဦး လယ်ကွင်းထဲတွင် ပုန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ငိုသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူတို့ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းမှ မြင်းစီးစစ်သည်တစ်ဦးသည် ထောင်ထောင်၏ အင်္ကျီလည်ပင်းကို ဖမ်းဆွဲထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>“ထောင်ထောင်”</p> <p>ထူးဆန်းပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လက်ရှိ ရွှီနင်သည် သူ့ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ အတုအယောင်များဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့ချေပြီ။</p> <p>သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေမိသည်။</p> <p>“ဘာငိုနေတာလဲ”</p> <p>ထောင်ထောင်သည် မြင်းစီးစစ်သည်၏ လက်ထဲတွင် ရုန်းကန်ရင်း ငိုကြွေးနေလေသည်။ မြင်းစီးစစ်သည်မှာ စိတ်မရှည်တော့သည့်ပုံဖြင့် ထောင်ထောင်အား ခုတ်ပိုင်းရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထောင်ယွင်ချွမ်း၊ ရွှီလျန်နှင့် ကောယယ်တို့သည် ထောင်ထောင်အား ကယ်တင်ရန် လယ်ကွင်းထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာကြသည်။</p> <p>“သူ့ကို လွှတ်လိုက်စမ်း”</p> <p>ကောယယ်မှာ ငယ်ရွယ်သဖြင့် အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မြင်းစီးစစ်သည်၏ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ထောင်ထောင့်ကို သူ၏လက်ထဲမှ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။</p> <p>“သေချင်နေတာပဲ”</p> <p>မြင်းစီးစစ်သည်က ၎င်းကိုမြင်သောအခါ ကောယယ်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>ကောယယ်၏ ကျောပြင်မှ သွေးများ စီးကျလာလေသည်။</p> <p>“သွားတော့”</p> <p>ကောယယ်က ထောင်ထောင်ကို ရွှီလျန်နှင့် ထောင်ယွင်ချွမ်းရှိရာသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ကောယယ်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်ဆုံးရှုံးသွားတော့သည်။</p> <p>“ကောယယ်”</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီနင်မှာ ရင်ကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဘယ်ကို ပြေးမလို့လဲ”</p> <p>မြင်းစီးစစ်သည်သည် သူတို့သုံးဦးကို အမီလိုက်လာပြီး ရွှီလျန်အား ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>“မလုပ်နဲ့”</p> <p>ရွှီနင်သည် ရုန်းကန်ရင်း ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ စတင် ပြောင်းလဲလာတော့သည်။</p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဓားမကြီးမှာ ရွှီလျန်၏ နဖူးရှေ့တွင် ရပ်တန့်နေလေသည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p>“ဦးလေး”</p> <p>ရွှီနင်တစ်ယောက် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျလုနီးပါးဖြစ်နေချိန်တွင် ရွှီနင်၏နားထဲ၌ ထောင်ထောင်၏ အသံလေး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ထိုအသံလေးမှာ သူ ဤလောကသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာစဉ်က ထောင်ထောင် သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သော အသံလေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုခေါ်သံလေးသည် ရွှီနင်၏ မှတ်ဉာဏ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အမြဲတမ်း တန်ဖိုးတကြီး ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>ဤအန္တရာယ်များသော အခိုက်အတန့်တွင် ထို “ဦးလေး” ဆိုသည့် အသံလေးသည် ရွှီနင်၏ မသိစိတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် ရေအေးဖြင့် ပက်ဖျန်းခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကမောက်ကမဖြစ်နေသော အခြေအနေထဲမှ ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဒါတွေအကုန်လုံးက စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်ယောင်တွေပဲ”</p> <p>ရွှီနင် သူ၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save