Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟင်းလင်းပြင် လှေကားထစ်များပေါ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p><br />  </p> <p>“သူတို့ကို ထားလိုက်ပါတော့၊ သူတို့ စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုကို မအောင်မြင်တာက ငါတို့အတွက် ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ”</p> <p>ဖန်လိရှင်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ သူတို့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပိုမြန်မြန် ရှာတွေ့ဖို့ပဲ။ အခု သူတို့ အရည်အချင်း ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ နောက်ဆုံး အမွေအနှစ်အတွက် ငါတို့နဲ့ လာလုမယ့်သူ မရှိတော့ဘူး”</p> <p>ဖန်လိရှင် စကားအဆုံးတွင် ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသဖြင့် လေထုမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားလေသည်။ တကယ်တော့ သူတို့ သုံးယောက်စလုံးမှာ ယခုအခါ ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်နေကြပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>“အရမ်းကြီး တွေးမနေကြနဲ့ဦး”</p> <p>ဖန်လိရှင်က ဤသို့ နေရခက်သော အခြေအနေကို သတိပြုမိသော်လည်း ပြုံးလျက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ ရှေ့ကလူတွေရဲ့ မှတ်တမ်းအရ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်က ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ အမွေအနှစ် သုံးခု ချန်ထားခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေကတော့ တာအိုက်နယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်၊ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်နဲ့ မိစ္ဆာအနှစ်သာရတို့ပဲ”</p> <p>“အဲဒီထဲမှာ တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်က ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ရရှိခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေရဲ့ အနှစ်သာရပဲ။ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကတော့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံပြီးရင် တာအိုနယ်ပယ်ထဲမှာ ကိုယ့်ထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ရန်သူတွေကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ နောက်ဆုံး မိစ္ဆာအနှစ်သာရကတော့ အဲဒါကို ဝါးမျိုပြီးတာနဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းကို ထိပ်တန်းပါရမီရှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်”</p> <p>“ဒီအမွေအနှစ် သုံးခုထဲက ဘယ်တစ်ခုကိုပဲ ရရ အကျိုးအမြတ်ကတော့ အကြီးကြီးပဲ။ ပြီးတော့ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်က ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ထားခဲ့သေးတယ်။ လူတစ်ယောက်က အမွေအနှစ် တစ်ခုပဲ ရနိုင်တယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး”</p> <p>ဖန်လိရှင်၏ စကားများကြောင့် တင်းမာနေသော လေထုမှာ အတော်လေး လျော့ပါးသွားခဲ့ချေပြီ။ သို့သော် သူတို့ သုံးယောက်စလုံးမှာ ကိတ်မုန့်တစ်ခုစီ ခွဲရနိုင်သည်ဆိုသော်ငြား ကိုယ်စီ ရည်မှန်းချက်ရှိကြလေသည်။ လူတိုင်းက မိမိတို့ လိုချင်သည့် အမွေအနှစ်ကို စိတ်ထဲ၌ သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“အစ်ကိုဖန် ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူမှ မတိုက်ခိုက်သင့်ဘူး”</p> <p>ကျန်လီက ဆိုသည်။ “ငါတို့ သုံးယောက်ထဲက နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ဘယ်သူပဲ အောင်မြင်အောင်မြင်၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူက အရင်ဆုံး အဆုံးသတ်ပြီး အမွေအနှစ်ကို ရွေးချယ်ရွေးချယ်၊ ငါတို့ကြားက သင့်မြတ်မှုကိုတော့ မပျက်စီးစေချင်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကလည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲလေ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ သံယောဇဉ်ကို ဆက်ထိန်းထားရမယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားပြီး တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်တဲ့အခါ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ချောက်နက်ကို အတူဖြတ်ကျော်ပြီး ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို အတူသွားကြတာပေါ့”</p> <p>“သေချာတာပေါ့” ချူယဲ့ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ သုံးယောက်သား အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ပြီး အားပေးစကား ပြောပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များမှာ အပေါ်ဘက်သို့ ခွေယိုင်တက်သွားပြီး လှေကားထစ် အခု ၃၀ ကျော်ပြီးနောက်တွင် မီးခိုးရောင် မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ရှေ့ဆက်မြင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>“ဒီဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်တွေက နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုပဲ။ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်အောင် တက်နိုင်မှသာ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်မှာ”</p> <p>သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ ချန်ထားခဲ့သော သဲလွန်စများကြောင့် သူတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကောင်းစွာ သိထားကြသည်။</p> <p>“ဒီဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်တွေပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဖိအားတွေက ငါတို့ကို နှိပ်စက်လိမ့်မယ်လို့ ပြောဖူးတယ်။ အဲဒီဖိအားက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ချီ၊ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုတောင် တိုက်စားသွားလိမ့်မယ်။ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် အရမ်းခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ရှိရမယ်”</p> <p>ဖန်လိရှင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဟင်းလင်းပြင်လှေကားရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ တွေ့ချင်တယ်”</p> <p>ကျန်လီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူမ၏ လက်သီးကို ဆုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်”</p> <p>“ထိပ်ဆုံးမှာ တွေ့ကြတာပေါ့” ချူယဲ့ယန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ဖန်လိရှင်သည် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို ခါလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များပေါ်သို့ စတင်တက်လှမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>ဖန်လိရှင်သည် ပထမဆုံး လှေကားထစ်ပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ၎င်းကို မြင်သော်လည်း ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့မှာ အံ့ဩခြင်း မရှိကြပေ။ ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များ၏ ထူးခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လှေကားအောက်ရှိ လူများသည် လှေကားပေါ်ရှိ လူများကို မမြင်နိုင်ပေ။ လှေကားအောက်ထစ်တွင် ရှိနေသူများသည် အပေါ်ထစ်တွင် ရှိနေသူများကို မမြင်နိုင်သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လှေကားအပေါ်တွင် ရှိနေသူများက အောက်ခြေရှိ လူများကို မြင်နိုင်လေသည်။ ဟင်းလင်းပြင်လှေကားပေါ်တွင် အပေါ်ထစ်၌ ရှိနေသူများသည် သိသိသာသာ အသာစီးရကြလေသည်။</p> <p>အောက်ခြေမှလူများ လိုက်မီတော့မည့် အချိန်တိုင်းတွင် သူတို့က ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နိုင်လေသည်။ အောက်ခြေရှိလူများ သူတို့နှင့် လှေကားထစ်တစ်ခုတည်းပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည့်အခါ သူတို့က အလစ်ဝင်တိုက်ကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ဖန်လိရှင် တက်သွားပြီးနောက် ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့လည်း နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။</p> <p>ဖန်လိရှင်၊ ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့ တက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် လှေကားအောက်ခြေရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြန်လည် လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် ရွှီနင် ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>‘ဒါက...’</p> <p>ရွှီနင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>‘ဒါ နောက်တစ်ဆင့်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုလား’</p> <p>ဤဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်များသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် မသိသေးပေ။</p> <p>‘သူတို့က ဒီလှေကားထစ်တွေပေါ်ကို တက်ခိုင်းတာ ဖြစ်ရမယ်’</p> <p>ရွှီနင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ‘ဒီလှေကားထစ်တွေမှာ တစ်ခုခုတော့ စမ်းသပ်ထားတာ ရှိမှာပဲ’</p> <p>ရွှီနင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး အသင့်ပြင်ကာ လှေကားထစ်များဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>‘ဟမ်’</p> <p>ရွှီနင် ပထမဆုံး လှေကားထစ်ပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည်နှင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုဖိအားမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ခြင်း မရှိသလို သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေသော်လည်း ရွှီနင်မှာ မအီမသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ သူသည် ခုခံရန်အတွက် သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားနှင့် အစစ်အမှန်ချီကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ပြင်ပဖိအားကို ခုခံနေစဉ်အတွင်း သူ၏ စွမ်းအားများမှာ တိုက်စားခံနေရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>‘ဒီဟင်းလင်းပြင်လှေကားက ခုခံနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်တာလား’ ရွှီနင် သေချာမသိသဖြင့် ဒုတိယလှေကားထစ်ပေါ်သို့ ထပ်မံ နင်းလိုက်သည်။</p> <p>ဒုတိယလှေကားထစ်ရှိ ဖိအားမှာ ပထမလှေကားထစ်ထက် အနည်းငယ် ပိုများလာသော်လည်း သိသိသာသာ တိုးလာခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ရွှီနင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီနင် ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p>တတိယလှေကားထစ်၊ စတုတ္ထလှေကားထစ်၊ ပဉ္စမလှေကားထစ်...</p> <p>သူသည် တစ်ထစ်ချင်းစီ တက်သွားသည်။ ရွှီနင် အပေါ်သို့ ဆက်တိုက် တက်လှမ်းနေချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။</p> <p>‘ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တခြားလူတွေ ရှိနေရတာလဲ’ ရွှီနင် ဟင်းလင်းပြင်လှေကားထစ်၏ အောက်ခြေတွင် ပေါ်လာသောအခါ ထိုသုံးယောက်လုံးသည် ရွှီနင်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။</p> <p>‘ဒီလူက ငါတို့အဖွဲ့ထဲက မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့နဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်လာတဲ့လူ ထင်တယ်’ ဖန်လိရှင်မှာ ၃၁ ထစ်မြောက် လှေကားထစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ မီးခိုးရောင် မြူနှင်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် အသန်မာဆုံးဖြစ်သလို ငယ်စဉ်ကတည်းက ဒုက္ခမျိုးစုံကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း အလွန်ခိုင်မာသဖြင့် အဝေးဆုံးအထိ တက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‘ဒီလူကလည်း ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်ရဲ့ နောက်လိုက်တွေထဲက မျိုးဆက်တစ်ခု ဖြစ်နေမလားပဲ။ တကယ်လို့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ စမ်းသပ်မှု သုံးခုကို ဆက်တိုက်အောင်မြင်လာတဲ့ ဒီလူက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်’</p> <p>ဖန်လိရှင်သည် အမောဖြေနေစဉ် ရွှီနင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ‘ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါလည်း လှေကားကို ဆက်တက်ရမယ်’</p> <p>ဖန်လိရှင် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မြူနှင်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အပေါ်ရှိ လှေကားထစ်များကို မမြင်ရတော့သဖြင့် လှေကားထစ် မည်မျှ ကျန်သေးသည်ကို သူ မသိတော့ပေ။</p> <p>‘ရှေ့မှာ လှေကားထစ်တွေ သိပ်မကျန်တော့ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ’</p> <p>လက်ရှိတွင် ဖန်လိရှင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖိအားကို စတင် ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် လှေကားထစ် ၃၀ ကို ကျော်ပြီး မြူနှင်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ဖိအားမှာ အလွန်တရာ မြင့်တက်လာလေသည်။</p> <p>ကျန်လီနှင့် ချူယဲ့ယန်တို့သည်လည်း ရွှီနင် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။</p> <p>ကျန်လီမှာ ၂၅ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီနင် ပေါ်လာသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ လှေကားကိုသာ ဆက်တက်နေသည်။ ဤသည်မှာ ချူယဲ့ယန်က သူမ၏ အောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီနင်က သူမကို နှောင့်ယှက်နိုင်မည့် အနေအထားတွင် မရှိသေးပေ။</p> <p>သို့သော် ချူယဲ့ယန်မှာမူ မတူပေ။ သူသည် သုံးယောက်ထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သလို စိတ်ဓာတ်ခွန်အားလည်း အနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။ သူသည် ၂၀ ထစ်မြောက်သို့သာ ရောက်ရှိနေပြီး ၂၁ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရဆဲပင်။</p> <p>ရွှီနင်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူသည် ပို၍ စိတ်မရှည် ဖြစ်လာတော့သည်။ ဤလှေကားထိပ်တွင် အမွေအနှစ် သုံးခု ရှိလေသည်။ အကယ်၍ အသစ်ပေါ်လာသော ရွှီနင်သာ သူ့ကို ကျော်သွားပါက သူသည် ဘာမှ ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>‘ဒီလူသာ ငါ့ကို မီလာရင် ငါ သူ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရအောင် လုပ်မယ်။ ပြီးရင် လှေကားအောက်ကို ကန်ချပစ်မယ်။ လှေကားကို တက်လာရတာ အတော်လေး အားကုန်နေမှာဆိုတော့ သူ နောက်တစ်ခါ ပြန်တက်ဖို့ ကြိုးစားရင် သေချာပေါက် အားကုန်သွားလိမ့်မယ်’</p> <p>ချူယဲ့ယန်က အကြံအစည်တစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။ ရွှီနင်မှာမူ သူ ကြံစည်ခံနေရသည်ကို မသိဘဲ ရှေ့သို့သာ အာရုံစိုက် တက်လှမ်းနေ၏။ သူသည် ၁၀ ထစ်မြောက်ကို ကျော်ပြီး ၁၁ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>‘လှေကားထစ် ၁၀ ခုကို ကျော်ပြီး ၁၁ ခုမြောက်ကို ရောက်တဲ့အခါ ဖိအားက ရုတ်တရက် အဆမတန် တိုးလာတာပဲ’</p> <p>ရွှီနင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ လှေကားထစ် ၁ ထစ်မှ ၁၀ ထစ်အထိ ဖိအားမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ တိုးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၁၀ ထစ်မြောက်မှ ၁၁ ထစ်မြောက်သို့ ကူးလိုက်သည့်အခါ ဖိအားမှာ ချက်ချင်း နှစ်ဆလောက် တိုးသွားလေသည်။</p> <p>ဤဖိအားကြောင့် ရွှီနင်မှာ ပို၍ မအီမသာ ဖြစ်လာသော်လည်း သူ၏ တက်လှမ်းမှုကိုမူ မထိခိုက်သေးပေ။</p> <p>‘အသံတစ်ခု ကြားနေရတယ်’ ရွှီနင် ၁၂ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်သည့်အခါ ဆက်လက် တက်လှမ်းနေစဉ် သူ၏ နားနားတွင် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ထိုထူးဆန်းသော ဆူညံသံမှာ ထူးခြားသော လေသံရှိပြီး လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလေသည်။</p> <p>‘ဒီဟင်းလင်းပြင်လှေကားက တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့ စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်နေတာပဲ’ ရွှီနင်လည်း ၎င်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤသေးငယ်သော စိတ်အနှောင့်အယှက်မှာ ရွှီနင်အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ခုနလေးတင် စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ထားခဲ့သဖြင့် ရွှီနင်၏ စိတ်အာရုံမှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က စိတ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုသည်လည်း ရွှီနင်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော လေ့ကျင့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။</p> <p>ရွှီနင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားသည်။ သူသည် ချူယဲ့ယန်နှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>‘ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ သူက ဘာလို့ တစ်ခါမှ မနားတာလဲ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပေါ်ကို ဒီအတိုင်း တက်လာနိုင်တာလဲ’ ချူယဲ့ယန် ၂၂ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်သောအခါ ရွှီနင်သည် ၁၉ ထစ်မြောက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ့ကို မီတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤအတောအတွင်း အနောက်ကလူမှာ ဖိအားကြောင့် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ တစ်ခါမှ မနားဘဲ တက်လာသည်ကို ချူယဲ့ယန် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“ငါ ဆက်မတက်တော့ဘူး”</p> <p>ချူယဲ့ယန် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ရွှီနင်ကလည်း ပို၍ နီးကပ်လာသဖြင့် သူသည် ရွှီနင်ကို ရပ်တန့်ကာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ချူယဲ့ယန်သည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သလို သူ့တွင် တာအိုလက်နက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ သူ အလစ်ဝင်တိုက်ပါက သေချာပေါက် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p>ချူယဲ့ယန်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး ဓားတိုတစ်လက်ကို ထုတ်ကာ ရွှီနင် အနားရောက်လာသည်ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>‘ချူယဲ့ယန်က ဆက်တက်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိတော့ပုံပဲ။ သူက အရင်ဆုံး သူ့အနောက်ကလူကို ရှင်းထုတ်ပစ်ချင်နေတာ ထင်တယ်’</p> <p>ဖန်လိရှင်နှင့် ကျန်လီတို့လည်း ဤအရာကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည်လည်း ပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေပြီး စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးနေသဖြင့် အနားယူရင်း ချူယဲ့ယန်က ရွှီနင်ကို တိုက်ခိုက်သည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>‘ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူ တော်တော် မြန်တာပဲ’</p> <p>ဖန်လိရှင်မှာ အဆင်ပြေသေးသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လှေကားထစ် အမြောက်အမြားကို တက်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်လီမှာမူ သူ့အနောက်တွင် အတော်လေး ကျန်နေသေးသည်။</p> <p>ရွှီနင်သာ ချူယဲ့ယန်ကို ကျော်သွားပါက သူမနှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်လီသည် ချူယဲ့ယန်က ရွှီနင်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေလေသည်။</p> <p>‘နောက်ဆုံးတော့ ၂၁ ထစ်မြောက်ကို ရောက်ပြီ’</p> <p>ရွှီနင် ဖိအားများ ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရုံသာမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဆွဲငင်အား၏ ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>‘ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ငါ ခံနိုင်ရည် ရှိသေးတယ်’</p> <p>ရွှီနင်သည် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်ပြီး ၂၂ ထစ်မြောက်သို့ လှမ်းတက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ချူယဲ့ယန်မှာမူ ထိုနေရာတွင် အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save