Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p><br />  </p> <p>ဖန်လိရှင်သည် မူလက ရွှီနင်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ချူယဲ့ယန်ကို အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ သေလား ရှင်လား မသိရတော့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ရွှီနင်သည် ကျန်လီကို မထိခိုက်စေဘဲ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖန်လိရှင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ အမြင်တွင် ရွှီနင်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသူ မဟုတ်ပေ။ သူ ချူယဲ့ယန်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရခြင်းမှာလည်း ချူယဲ့ယန်က သူ့အပေါ် အရင်ဆုံး စတင် ပရိယာယ်ဆင်ခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး လှေကားထိပ်ကို တက်ရမယ်...’</p> <p>ဖန်လိရှင်သည် လက်ရှိတွင် လှေကားထစ် အဆင့်လေးဆယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထူထပ်သော မီးခိုးရောင် မြူထုများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ဖန်လိရှင်သည် လှေကား၏ အဆုံးသတ်ကို လှမ်းမြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>‘စုစုပေါင်း လှေကားထစ် လေးဆယ့်ငါးထစ်ရှိတာပဲ၊ နောက်ထပ် ငါးထစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်’</p> <p>ဖန်လိရှင်သည် အံကြိတ်ကာ အားတင်းပြီး ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p>အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p>ဖန်လိရှင်သည် လေးဆယ့်လေးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ရွှီနင်မှာ လေးဆယ့်သုံးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>‘နောက်ထပ် နှစ်ထစ်ပဲ...’</p> <p>ရွှီနင်သည် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>သူ၏ အစစ်အမှန်ချီနှင့် ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားများမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌သာ ပိတ်မိနေပြီး အပြင်သို့ ထုတ်ဖော်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်ခံထားရရုံသာမက သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိပိုင်နက်သည်ပင် မီတာဝက်ခန့်ရှိသော အကွာအဝေးသို့ပင် မပြန့်ကားနိုင်တော့ချေ။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများကြောင့် ရွှီနင်၏ အရိုးများပင် တကျွတ်ကျွတ် မြည်ဟီးလာတော့သည်။</p> <p>‘ငါ လေးဆယ့်သုံးထစ်မြောက်အထိ ရောက်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဖန်လိရှင် ဆိုတဲ့လူကို အခုထိ မမြင်ရသေးဘူး။ သူ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားပြီလား’</p> <p>ရွှီနင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားမိသည်။</p> <p>သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အဖြူရောင် ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။</p> <p>ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကြောင့် ရွှီနင်၏ အစစ်အမှန်ချီ၊ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားနှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအားများမှာ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာခဲ့သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် ခြေလှမ်းကို မြှောက်ကာ လေးဆယ့်လေးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>‘ဟင်...’</p> <p>လေးဆယ့်လေးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ရွှီနင်သည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့နေသော ဖန်လိရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>လေးဆယ့်လေးထစ်မြောက် အဆင့်၏ ဖိအားမှာ ဖန်လိရှင်အတွက် မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ လေးဆယ့်ငါးထစ်မြောက် အဆင့်ကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားကြသည်။</p> <p>ဖန်လိရှင်က ဖော်ဖော်ရွေရွေ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေတွင် သူသည် ရွှီနင်နှင့် မည်သည့် ပဋိပက္ခမျှ မဖြစ်လိုတော့ပေ။</p> <p>ရွှီနင်ကလည်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ကျန်လီကို ဆက်ဆံခဲ့သလိုပင် ဖန်လိရှင်ကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဆက်ဆံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‘အဆင့်လေးဆယ်ကို ကျော်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဖိအားတိုးလာပုံက အရင်အဆင့် ဆယ်ဆင့်ပေါင်းထားတာနဲ့ တူနေပြီ’</p> <p>ရွှီနင်ကိုယ်တိုင်ပင် လေးဆယ့်ငါးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားချိန်တွင် မကျော်လွှားနိုင်သော ဖိအားကြီးကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်တစ်လှမ်း ထပ်တက်လိုက်ပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p>‘ဖိအားက အရမ်းများလွန်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်နဲ့ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားတွေကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက် ထုတ်လို့ မရတော့သလို ငါ့ရဲ့ ပိုင်နက်ကိုလည်း ထပ်ပြီး မချဲ့နိုင်တော့ဘူး၊ တာအိုလက်နက်ကို အသက်သွင်းဖို့ဆိုတာကတော့ ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး...’</p> <p>ရွှီနင်သည် အင်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဝစေရန် ဆေးလုံးမျိုချနေသော ဖန်လိရှင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ဤဆေးလုံးမှာ ဖန်လိရှင်ကို ဆက်လက် တက်လှမ်းနိုင်စေရန် မကူညီနိုင်သော်လည်း သူ အောက်သို့ လဲမကျသွားအောင်သာ ထိန်းထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်နေခြင်းအား ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>‘သွားကြစို့’</p> <p>ခေတ္တမျှ ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ခြေလှမ်းကို မြှောက်ကာ လေးဆယ့်ငါးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ လှမ်းတက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်...</p> <p>မိမိ၏ အရိုးများ အက်ကွဲသွားသည်ကို ရွှီနင် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>‘ငါ တောင့်ခံနိုင်ပါတယ်’</p> <p>ရွှီနင်သည် အားတင်းထားလိုက်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ရွှီနင်သည် လေးဆယ့်ငါးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>ရွှီနင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖိအားများ အားလုံး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် သူသည် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အတွင်းကလီစာများနှင့် အရိုးများမှာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရင်း ဒဏ်ရာများကို ကုသလိုက်လေသည်။</p> <p>လေးဆယ့်ငါးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သိပ်မခန်းနားလှသော စင်မြင့်လေးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p>ထိုစင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးစင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မီတာဝက်ခန့် မြင့်သော ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုရုပ်တုမှာ ကြက်တူရွေးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသော အတောင်ပံပါသည့် ငှက်ပုံသဏ္ဌာန် ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‘အမွေအနှစ်က ဘယ်မှာလဲ’</p> <p>ရွှီနင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ချူယဲ့ယန် ပြောခဲ့သော အမွေအနှစ် သုံးမျိုးကို သူ မတွေ့ရှိရပေ။</p> <p>ရွှီနင် နားမလည် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုမှာ သက်ရှိတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နက်မှောင်သော ငှက်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p>‘ဒါက...’</p> <p>ရွှီနင်သည် အတွေ့အကြုံ များပြားသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားရသည်။</p> <p>‘ဒါက စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား’</p> <p>ရွှီနင် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။ သူသည် မမြင်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p>“ဒါက ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ရုတ်တရက် နက်မှောင်သော ငှက်ကြီးက ရွှီနင်၏ အတွေးကို သိနေသကဲ့သို့ လူသားဘာသာစကားဖြင့် စကားပြောလာလေသည်။</p> <p>“မင်းဟာ မိစ္ဆာအရှင်သခင်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားပြီ။ အမွေအနှစ် သုံးမျိုးထဲက ဘယ်တစ်ခုကို လိုချင်လဲ”</p> <p>အနက်ရောင် ငှက်ကြီးမှာ တောင်ပံခတ်ကာ ရွှီနင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပျံသန်းနေလေသည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် ထိုငှက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>‘ဒါက မိစ္ဆာအရှင်သခင်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ချက်လား’ </p> <p>သူသည် အစစ်အမှန် တာအိုနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ဦးကို မတွေ့ဖူးသော်လည်း ဤလုပ်ရပ်က ရွှီနင်၏ တာအိုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလိုသော ဆန္ဒကို ပိုမို ပြင်းပြစေခဲ့သည်။</p> <p>“ပြောစမ်းပါ၊ အချိန်ဆွဲမနေနဲ့”</p> <p>ရွှီနင် ပြန်မဖြေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ အနက်ရောင် ငှက်ကြီးက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာ... ကျွန်တော် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်ကိုပဲ လိုချင်ပါတယ်”</p> <p>ရွှီနင်က ငှက်ကြီးကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း သေချာပြီလား”</p> <p>အနက်ရောင် ငှက်ကြီးသည် ကျောက်တုံးစင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ၎င်းက ခေါင်းကို စောင်းကာ လူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အမူအရာဖြင့် ရွှီနင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“သေချာပါတယ်”</p> <p>ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“မိစ္ဆာအနှစ်သာရကို မျိုချလိုက်ရင် မင်းဟာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံပြီးရင် တာအိုနယ်ပယ်ကို ချိုးဖြတ်ကျော်လွှားပြီးရင်တောင် အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဆက်ပြီး တိုးတက်နိုင်ဦးမှာ။ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရင်တော့ မင်းဟာ လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်နိုင်သလို တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ မင်းထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ရန်သူတွေကိုတောင် သတ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒီအမွေအနှစ်တွေကို လက်လွှတ်ဖို့ မင်း တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလား”</p> <p>အနက်ရောင်ငှက်ကြီးမှာ ရွှီနင် နောင်တရသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ ၎င်းက ထပ်မံ မေးမြန်းရုံသာမက ဤအမွေအနှစ်များ၏ ထူးခြားချက်များကိုပါ ရှင်းပြနေလေသည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကိုပဲ ရွေးချယ်ချင်ပါတယ်”</p> <p>ရွှီနင်၏ အဖြေမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်နှင့် မိစ္ဆာအနှစ်သာရတို့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ချူယဲ့ယန်ထံမှ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအရာများမှာ သူ့အတွက် မလိုအပ်ပေ။</p> <p>“ကောင်းပြီ၊ မင်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ဒါကို ပြန်ပြင်လို့ မရတော့ဘူးနော်”</p> <p>ရွှီနင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်ကို မြင်သောအခါ အနက်ရောင် ငှက်ကြီးမှာ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ဝမ်းဗိုက်ကို ကျုံ့လိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီတွင် အနက်ရောင် ပုံဆောင်ခဲလုံးတစ်လုံးမှာ ငှက်ကြီး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာပြီး ရွှီနင်၏ ရှေ့တွင် လွင့်မြောနေလေသည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ အစစ်အမှန်ချီကို ထည့်သွင်းလိုက်၊ ဒါဆိုရင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာက မင်းဆီကို သဘာဝအတိုင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်”</p> <p>အနက်ရောင် ငှက်ကြီးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ပြီးတော့ ဒီအနက်ရောင်လုံးက အမှတ်အသား တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အမွေအနှစ်ကို ရပြီးသွားရင် ဒါကို လွှင့်မပစ်လိုက်နဲ့ဦး။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီး အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ချောက်နက်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတော့ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ဒါကို ပင်လယ်နီမိစ္ဆာဂိုဏ်းဆီ ယူသွားလိုက်ပါ။ ဒါရှိရင် မင်းဟာ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>“ပင်လယ်နီမိစ္ဆာဂိုဏ်း...”</p> <p>ရွှီနင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် သူ့လက်ထဲမှ အနက်ရောင် ပုံဆောင်ခဲလုံးလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ငှက်ကြီး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် အနံ့ဆိုးမျှ မရှိချေ။</p> <p>ထိုအနက်ရောင်လုံးကို ထိလိုက်သည်နှင့် ရွှီနင်သည် ၎င်းကို အသုံးပြုကာ ဤနက်နဲသော နယ်မြေထဲမှ ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>‘ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာက ဘာတွေများ ထူးခြားမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့’</p> <p>ရွှီနင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏ အစစ်အမှန်ချီကို ထိုအလုံးထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>ဝူး...</p> <p>ရွှီနင် သူ၏ချီကို အနက်ရောင်အလုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်နှင့် သတင်းအချက်အလက်များစွာမှာ သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများပမာ စီးဝင်လာတော့သည်။ ရွှီနင်မှာ ခေါင်းကွဲမတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးအကြိမ် ဤသို့သော ခံစားမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်မှာ သူ ဤလောကသို့ စတင်ရောက်ရှိလာပြီး မူလပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်ခံခဲ့စဉ်က ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>‘သတင်းအချက်အလက်တွေက တကယ်ကို များပြားလွန်းတာပဲ’</p> <p>ခုနလေးတင် လှေကားပေါ်တွင် အံကြိတ်ကာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သော ရွှီနင်သည် ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ခေါင်းကို ပိုက်လျက် အသိစိတ်မလွတ်သွားအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရသည်။ ‘ဒီလောက် သတင်းအချက်အလက် ပမာဏမျိုးက သာမန် မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် များပြားလွန်းနေပြီ...’</p> <p>အနက်ရောင်အလုံးထဲမှ သတင်းအချက်အလက်များမှာ ဆက်လက် စီးဝင်နေဆဲပင်။</p> <p>ရွှီနင်သည် ပါးစပ်များ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရလေသည်။</p> <p>“ဟား... ဟား... ဟား...”</p> <p>ရွှီနင်၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ အနက်ရောင် ငှက်ကြီးက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းသည် ရွှီနင်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းမှုကို လှောင်ပြောင်နေပုံရလေသည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ရွှီနင်သည် အနက်ရောင်အလုံးထဲမှ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်များကို စုပ်ယူပြီးသွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသော်လည်း သိသိသာသာကို စိတ်သက်သာရာ ရသွားချေပြီ။</p> <p>‘နှစ်ခုလုံးက တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်သူ အရှင်သခင်တွေရဲ့ အမွေအနှစ်တွေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားနေရတာလဲ’</p> <p>ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ရွှီးဟူကျွင်း၏ အကူအညီဖြင့် တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်သူ အရှင်သခင်တစ်ဦး၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>ထိုတာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ရွှီနင်သည် ၎င်းကို လုံးဝ မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ဘဲ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မှ ထိုကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် တာအိုနယ်ပယ်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကို မသင်ယူနိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခု ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်ထံမှ တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်တွင်မူ ယခင်က သူရရှိခဲ့သော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>ဗဟုသုတ၊ အခြေခံမူများနှင့် ဆေးဖော်စပ်နည်းများအရ ယခင်ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ ပညာနှင့်ယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုလုံးစာလောက် ကွာခြားနေလေသည်။</p> <p>‘ဒါဆိုရင် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကို အုပ်စုနှစ်စု ခွဲထားတာပေါ့၊ ပုံမှန်ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာနဲ့ ဆန်းကြယ်သောဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာဆိုပြီးတော့...’</p> <p>ရွှီနင်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာ နှစ်မျိုး၏ အနှစ်သာရမှာ ကွဲပြားနေသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခုမှသာ အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p>ချောက်နက်ကြီးမြောင်းပိုင်း၏ ပြည်နယ် ၁၇ ခုတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့နေသော ဆေးဖော်စပ်နည်းများမှာ ပုံမှန်ဆေးဖော်စပ်နည်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို အလေးထားပြီး ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို မျှတအောင် ပေါင်းစပ်ကာ ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ဆန်းကြယ်သောဆေးဖော်စပ်နည်းများမှာမူ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော လမ်းစဉ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ကြသည်။</p> <p>ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ဖြစ်စေ၊ ဆေးဖော်စပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ အစွန်းရောက်လွန်းလှပေသည်။</p> <p>ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်တွင်ပင် ဆေးဖော်စပ်သူ အနည်းငယ်သာ ဆန်းကြယ်သောဆေးဖော်စပ်နည်းများကို ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‘ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ မှန်ကန်တဲ့လမ်းစဉ် ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ငါသာ ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို သင်ယူလိုက်ရင် မိစ္ဆာအုပ်စုထဲ ရောက်သွားမလားလို့ စိုးရိမ်နေတာ၊ အခုတော့ ငါ စိုးရိမ်တာ များသွားပုံရတယ်’</p> <p>အကယ်၍ သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် တာအိုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ပင်လယ်နီမိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ တာအိုနယ်ပယ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကို ကျင့်ကြံခဲ့လျှင်ပင် ရွှီနင်ကို ဆန်းကြယ်သော ဆေးဖော်စပ်သူအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာဆေးဖော်စပ်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>‘တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ်ပဲ’</p> <p>ရွှီနင်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ရရှိခဲ့သော အမွေအနှစ်အတွက် အလွန်ကျေနပ်နေသည်။</p> <p>သူသည် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ရုံသာမက ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး၏ အမွေအနှစ်ကိုပါ ရရှိခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>‘နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ဒီနယ်မြေထဲက ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ တာအိုနယ်ပယ် နည်းစနစ်တွေကို စတင်သင်ယူပြီး တာအိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းရမယ်...’</p> <p>ရွှီနင်သည် နောက်ထပ် ဆေးလုံးအချို့ကို မျိုချလိုက်ပြီး အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏ ဒဏ်ရာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ကုသလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီနင် ချူယဲ့ယန်၏ အခြေအနေကို သွားရောက်စစ်ဆေးရန် လှေကားအတိုင်း ပြန်ဆင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖန်လိရှင်သည် လေးဆယ့်ငါးထစ်မြောက် အဆင့်သို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>“ငါ တက်လာပြီ”</p> <p>ဖန်လိရှင်၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်များမှ သွေးများ ထွက်နေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း နီမြန်းနေလေသည်။ သူ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် မျက်ဖြူလန်သွားကာ သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့သည်။</p> <p>‘သူ သူ့ရဲ့ အလားအလာကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲစေတဲ့ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သောက်ခဲ့တာပဲ’</p> <p>ရွှီနင် ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>“နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပေါ့၊ သိပ်ကောင်းတာပဲ”</p> <p>အနက်ရောင် ငှက်ကြီးသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် တောင်ပံခတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ရွှီနင်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ဖန်လိရှင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။</p> <p>“ဟား... ဖွီး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save