Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၃၆၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ အခြေအနေပြမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ နယ်ပယ်များကို စေ့စေ့ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေမိသည်။</p> <p>[အထူးကဏ္ဍ - ဟင်းလင်းပြင် (ကမ္ဘာအဆင့်)၊ အာကာသ (နယ်ပယ်အဆင့်)၊ အချိန် (နယ်ပယ်အဆင့်)၊ ရှုပ်ထွေးမှု (နယ်ပယ်အဆင့်)၊ ယင်ယန် (နယ်ပယ်အဆင့်)၊ စနစ်တကျရှိမှု (နယ်ပယ်အဆင့်)၊ ကံကြမ္မာ (နယ်ပယ်အဆင့်)၊ ကံကံ၏အကျိုး (နယ်ပယ်အဆင့်)၊ ဒြပ်စင်အားလုံး (နယ်ပယ်အဆင့်)]</p> <p>သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အခြားနယ်ပယ်များကဲ့သို့ နယ်ပယ်အဆင့်မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာအဆင့်ဖြစ်နေခြင်းကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဤစွမ်းအားများသည် အဆင့်တက်၍မရနိုင်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိလိုက်သည်။</p> <p>သူ အသုံးပြုသည့်အခါတိုင်းလည်း ဟင်းလင်းပြင်မှာ အခြားအရာများထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်နေသည်ဟု အမြဲခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်သဘောတရားက အခြားအရာများထက် သဘာဝအရ သာလွန်နေ၍တော့ မဟုတ်တန်ရာ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ဟင်းလင်းပြင်ကို လေ့လာသူတိုင်းမှာ အမြဲတမ်း အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်နေကြမည်ပင်။</p> <p>သူ၏ မီးနယ်ပယ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ယှဉ်လျှင် အားနည်းနေခြင်းမှာလည်း အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်က ပိုမိုမြင့်မြတ်၍ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်နားလည်မှုမှာ ကမ္ဘာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ဤအဆင့်ခွဲခြားမှုများအကြောင်း ဧကရီကို မေးမြန်းကြည့်သော်လည်း သူမကမူ အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှုထက် နားလည်သဘောပေါက်မှုကသာ အရေးကြီးကြောင်း ပြောဆိုပြီး ရှင်းလင်းစွာ မသိရှိပုံရပေ။</p> <p>ရှေးယခင်က နယ်ပယ်များ၏ နားလည်မှုအတိုင်းအတာကို တိုင်းတာသည့် စံနှုန်းများ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပုံပင်။ သို့သော် သူ၏ စနစ်မှာမူ ထိုတိုင်းတာချက်များ ရှိနေဆဲပင်။</p> <p>ထျန်းလင်း၏ အချိန်နယ်ပယ်မှာ ဧကရီသာ ဝင်ရောက်မတားဆီးပါက သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ခဲ့သည်ကို သတိရရင်း ကမ္ဘာအဆင့်ထက် မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခု ရှိဦးမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။ ဧကရီ၏ အဆိုအရ ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားပါက နိယာမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အဆင့်ခွဲခြားမှုများကို သူ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း အတွေ့အကြုံရမှတ်များ အဘယ်ကြောင့် မတိုးပွါးလာတာလဲဟူသော အချက်ကိုမူ သူ နားမလည်နိုင်သေးချေ။</p> <p>ခဏအကြာတွင်မှ သူသည် ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ သူသည် ထိုနယ်ပယ်များကို အသုံးသာပြုနေပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။ နယ်ပယ်တစ်ခု တိုးတက်လာရန်အတွက် နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှု လိုအပ်သည်။ သူ၏ နယ်ပယ်များတွင် အတွေ့အကြုံရမှတ်များ ရရှိလာစေရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ အခြေခံသဘောတရားများကို စနစ်တကျ လေ့လာဆန်းစစ်ရန် လိုအပ်နေခြင်းပင်။ ထိုသို့မှ မဟုတ်လျှင် သူသည် တစ်သက်လုံး နယ်ပယ်အတွေ့အကြုံများကို ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။ နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့်ဆိုလျှင် နယ်ပယ်များအကြောင်းကို အသေအချာ သုတေသနပြုရန်မှာ ထင်သလောက် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ဟု သူ ယူဆထားသည်။</p> <p>သူ၏ လက်ဝါးသိုင်းကဲ့သို့ပင် အခြားသော လက်နက်ပညာရပ်များမှာလည်း ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုသို့ အဆင့်တက်သွားခြင်းကြောင့် လက်နက်များနှင့် သူ၏ကြားတွင် ပိုမိုနီးစပ်သော ဆက်နွှယ်မှုမျိုးကို ခံစားလာရသည်။ သူ၏ စစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာတွင် လက်နက်မျိုးစုံကို အသုံးပြုရသလို ဟင်းလင်းပြင် ပိုးချည်မျှင်မှာလည်း တိုက်ပွဲအတွင်း လက်နက်အမျိုးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိရာ ဤတိုးတက်မှုမှာ သူ၏အတွက် အလွန်ပင် အားရကျေနပ်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p>သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အင်္ကျီလက်အောက်မှ ဓားမြှောင်တစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရန် တွေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဝတ်အစားအတွင်းသို့ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယခုအခါ သူ၏ ဝတ်စုံမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေသော ဝတ်စုံမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ပိုးချည်မျှင်ကို သူ၏ ပုံမှန်အဝတ်အစားများအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခြင်းပင်။ ခန္ဓာကိုယ်ကပ်ဝတ်စုံမှာ တိုက်ခိုက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသော်လည်း ထိုဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည့်အခါ ဂျူနီယာညီမလေးက သူ့ကို အခွင့်ကောင်းယူလွန်းလှသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ပုံမှန်အဝတ်အစားသို့ ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ ခေတ်မီဝတ်စုံတစ်စုံအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ကြည့်ရှုရင်း ယနေ့တွင် သူ အမှန်တကယ်ပင် လက်ထပ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိရမိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်ကပင် သူသည် ဤဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ အလုပ်သို့ နေ့စဉ်သွားခဲ့ရခြင်းပင်။ ရိုးရာဝတ်စုံများကို အချိန်အတော်ကြာ ဝတ်ဆင်ခဲ့ပြီးနောက် ဤခေတ်မီဝတ်စုံကို ပြန်လည်မြင်တွေ့ရသည်မှာ တစ်မျိုးလေး လှပနေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ မင်္ဂလာပွဲကို ခေတ်မီပုံစံမျိုး ကျင်းပရလျှင် ကောင်းမလားဟု သူ တွေးနေမိသည်။ ဧည့်သည်များအတွက်လည်း ဝတ်စုံများ ပြုလုပ်ပေးကာ အပိုဝင်ငွေရရန်အတွက် ထိုဝတ်စုံများကိုပင် ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် သူ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပုံမှန်အဝတ်အစားသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် မထိုက်တန်ဘူးဟု သူ ယူဆလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ငါအခု အရမ်း ချမ်းသာကြွယ်ဝနေပြီပဲ။ ဒီတော့ ဧည့်သည်တွေက ငါ့ကို အပိုဆောင်းပြီး ဘာများ ပေးနိုင်ဦးမှာလဲ။ ရွှေငွေရတနာတွေဆိုတာ ငါ့အတွက်တော့ လမ်းဘေးက ကျောက်ခဲတွေလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဒီလိုပွဲမျိုးမှာ သူတို့ ပေးနိုင်တာက မျက်နှာသာပေးမှုတွေပဲ။</p> <p>...</p> <p>သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အတတ်ပညာမျက်နှာပြင်သို့ ကူးပြောင်းကြည့်ရှုလိုက်ရာ ချက်ပြုတ်ခြင်းကဏ္ဍတွင် အတွေ့အကြုံရမှတ် တစ်မှတ်တိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှန်းယွီမှာ လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤပမာဏမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလွန်းလှသည်။ သူသည် တစ်နေ့လုံး နတ်ဘုရားအဆင့်အစားအစာများကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီးနေခဲ့သော်လည်း မသေမျိုးအဆင့်အတွက် အတွေ့အကြုံရမှတ် တစ်မှတ်သာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လောကကြီးက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ဆန့်ကျင်နေတာလား။</p> <p>သို့သော် ပြန်လည်ဆင်ခြင်ကြည့်သည့်အခါ ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။</p> <p>မသေမျိုးအဆင့်ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုံးဝ ခြားနားသော ဖြစ်</p> <p>တည်မှု နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုပင်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ စွမ်းအားများ လျော့နည်းသွားသလို ခံစားနေရသော်လည်း မကြာမီမှာပင် မျက်နှာပြန်ပွင့်သွားသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကြောကို မသေမျိုးအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးဖြစ်ရာ မသေမျိုးအဆင့် အစားအစာများ ထုတ်လုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုလည်း စတင်ကြိုးပမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ မကြာမီ သူ၏ ပုံမှန် အတွေ့အကြုံရမှတ် တိုးနှုန်းကို ပြန်လည်ရရှိတော့မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။</p> <p>ကျန်ရှိသော အတတ်ပညာများမှာလည်း ကောင်းမွန်စွာ တိုးတက်နေပြီး အများစုမှာ မသေမျိုးနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် နီးစပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းကိရိယာ အလုံအလောက်မရှိသဖြင့် ပန်းပဲအတတ်နှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတို့ကို သူ သိပ်မမျှော်လင့်သော်လည်း အဆောင်ရေးထိုးခြင်းနှင့် အစီအရင်ဖန်တီးခြင်းတို့အတွက်မူ သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။</p> <p>မသေမျိုးအဆင့် ခံစစ်အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး အနားယူနိုင်မည့် အချိန်ကို သူ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ ထိုသို့သော အစီအရင်မျိုးရှိလျှင် မသေမျိုးတစ်ဦး ကိုယ်တိုင်လာရောက်လျှင်ပင် သူ၏ အစီအစဉ်များ မပျက်စီးစေဘဲ အင်အားစုဆောင်းရန် အချိန်ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့ကို လှုပ်ရှားအောင် ဖိအားပေးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရချိန်မျိုးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လာလျှင်လည်း လီယောင်းအတွက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကုသိုလ်အမှတ်များ ပိုမိုရရှိရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဟဲဟဲ... ကိုယ့်ဇနီးကို ဂရုစိုက်တာက ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ လက္ခဏာပဲ"</p> <p>သူ ပြုံးရင်း တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ထိုသို့တွေးရင်း သူ၏ ကိုယ်ပွားသုံးဦးက မသေမျိုးအစားအစာ ချက်ပြုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဇနီးဖြစ်သူကို အဟာရပြည့်ဝအောင် ကျွေးမွေးတာကလည်း ကြင်နာတတ်တဲ့ ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ သူ အစားနည်းနည်း ပိုစားမိသွားရင်လည်း စိတ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p>ရှန်းယွီ တွေးလိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ယုတ်မာသလို ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဂျူနီယာညီမလေးမှာ နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်အမြုတေရှိသဖြင့် ယခုပင် ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်လှမ်းနိုင်လောက်အောင် ချီစွမ်းအင်များ စုဆောင်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် မင်္ဂလာပွဲပြီးမှသာ အဆင့်တက်ရန် ထိန်းထားခြင်းပင်။</p> <p>သူ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူမ အဆင့်တက်ခဲ့လျှင် သူမအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု အဆင်သင့်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ မသေမျိုးအစားအစာ ဖန်တီးရန် အောင်မြင်ခဲ့ပါက မကြာမီတွင် မသေမျိုးတစ်ဦးကို သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပေးနိုင်တော့မည်ပင်။</p> <p>သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူ ချက်ချင်းပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... ငါလည်း ထူးထူးဆန်းဆန်း အလေ့အကျင့်တွေ ရနေပြီပဲ"</p> <p>ကျန်ရှိသော အတတ်ပညာများထဲမှ ဆေးပညာနှင့် ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးရေးအတတ်တို့မှာလည်း တစ်နေ့တာအတွင်း အဆင့်တက်ခဲ့ပြီး တစ်ဝက်နီးပါးခန့် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>အဆင့်မြင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ဖန်တီးရန် သုတေသနမှာ မပြီးဆုံးသေးသော်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရားအဆင့် စိုက်ပျိုးရေးပညာနှင့် ပထမအဆင့် သုတေသနပညာရှင်အတတ်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မကြာမီ ရလဒ်ကောင်းများ မြင်တွေ့ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save