Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၃၆၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှန်းယွီသည် ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းဘေးတွင် ထိုင်နေစဉ် သူ၏မျက်နှာမှာ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေတော့သည်။</p> <p>သူ၏ အရေပြားအောက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာက တိုးဝှေ့လှုပ်ရှားနေသည်ကို အထင်အသား မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏အရေပြား တစ်နေရာမှာ ဖောင်းကြွလာပြီး ပေါက်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သွေးများ စီးကျမလာမီမှာပင် ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အတွင်းပိုင်း ဖိအားများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလာတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏အရေပြားပေါ်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အက်ကွဲရာပေါင်း ဆယ်ခုထက်မက ပေါ်လာပြန်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ထိုဒဏ်ရာများက ချက်ချင်း ပြန်လည်စေ့သွားခဲ့သည်။ ဤဖြစ်စဉ်မှာ အရေပြားအောက်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်အထိ အတော်ကြာအောင် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏အရေပြားမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြည်လင်ဖောက်ထွင်း၍ မြင်နိုင်သောအခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲလာတော့သည်။</p> <p>အရေပြားအတွင်းဘက်တွင် သွေးများအစား လုံးဝဥဿုံ မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုကြီးကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် သေးငယ်သော အဖြူရောင် အလင်းစက်လေးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအလင်းစက်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆွဲငင်ရင်း ပိုမိုကြီးမားလာကြသည်။ အချို့မှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး အချို့မှာမူ ဝေးရာသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။</p> <p>ဤအခြေအနေများ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်အတွင်း ရှန်းယွီသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် လုံးဝဟင်းလင်းပြင်ဖြစ်နေသော နယ်ပယ်တစ်ခုအတွင်း၌ လွင့်မျောနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ မြင်နိုင်သမျှနေရာတိုင်းတွင် လွင့်မျောနေသော သေးငယ်သည့် အမှုန်အမွှားအချို့မှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိတော့ချေ။ ထိုအမှုန်အမွှားလေးများသည် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာပြီး အလွန်သိပ်သည်းသော အမြုတေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>ထိုအမြုတေမှာ ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဒြပ်ဝတ္ထုများကို ပိုမိုဆွဲငင်ယူတော့သည်။</p> <p>ဤဖြစ်စဉ်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဗဟိုချက်သည် အလွန်တရာ သိပ်သည်းလွန်းလာသည့်အတွက် နျူကလီးယား ပေါင်းစပ်မှုအရှိန်အဟုန်မှာ စတင်တောက်လောင်လာပြီး စုဝေးထားသမျှ ဒြပ်ဝတ္ထုများကို တောက်ပသော ကြယ်တစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ ထိုကြယ်ကို ဗဟိုပြု၍ သေးငယ်သော ဒြပ်ထုများမှာလည်း ပြီးပြည့်စုံသော ဟန်ချက်ဖြင့် လှည့်ပတ်နေကြတော့သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် မြင်ကွင်းမှာ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။</p> <p>ယခုအခါတွင်မူ ကုဋေကုဋာမကသော ကြယ်တာရာများနှင့် အခြားသော ကောင်းကင်ဘုံ ဝတ္ထုပစ္စည်းများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။</p> <p>ဤကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးအတွင်း၌ အရာရာတိုင်းသည် မမြင်နိုင်သော ကြိုးမျှင်များဖြင့် ဆက်နွှယ်နေကြပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲငင်နေကြသည်ကို ရှန်းယွီ သတိပြုမိလိုက်သည်။ စကြဝဠာ၏ အဝေးဆုံးအစွန်းရှိ အသေးငယ်ဆုံးသော ဂြိုဟ်ပေါ်မှ အမှုန်အမွှားလေးတစ်ခုအထိ အရာအားလုံးမှာ အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးထံမှ ကြိုးမျှင်တန်းလေးများသည် သူ့ကို လာရောက်ရစ်ပတ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည်လည်း ထိုကြယ်တာရာများကို ပြန်လည်ဆွဲငင်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်သေးငယ်သော ဆွဲငင်မှုမျိုးဖြစ်သဖြင့် ဒသမကိန်း ခြောက်နေရာအထိပင် သတိထားမိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုဆွဲငင်မှုမှာ ပြောင်းလဲလာသည်။ သိသိသာသာ ခံစားလာရပြီးနောက် များမကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ ဝတ္ထုပစ္စည်းမျိုးစုံသည် သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ လှည့်ပတ်လာကြတော့သည်။</p> <p>"ဒါက... ဒြပ်ဆွဲအားပဲ"</p> <p>သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ရှန်းယွီမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် နိယာမအသစ်တစ်ခုကို အမှတ်မထင် မြင်တွေ့ခွင့်ရလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>"အချိန်ဖြုန်းနေလို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p>ထိုသို့တွေးကာ သူသည် တရားထိုင်သည့် အနေအထားသို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ရရှိထားသော သိမြင်မှုများကို စတင်စုစည်းလေတော့သည်။</p> <p>သူသည် နိယာမကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် ထိုအရာမှာ သူ့အတွက် အသုံးမတည့်သေးပေ။ သူ၏ လက်ရှိအဆင့်ဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် နယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ဦးစွာ ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်။ သူသည် ထိုနယ်ပယ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။</p> <p>သူသည် လက်များကို မြှောက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုနေမိသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကို သရုပ်ဖော်ထားသည့် ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား ဖြစ်နေသည်။ အရေပြားမှာ အနည်းငယ် ဖောက်ထွင်းမြင်နေရပြီး အတွင်းဘက်တွင် မှောင်မိုက်သော နောက်ခံနှင့်အတူ ကြယ်တာရာများအလား တောက်ပသော အဖြူရောင်အစက်အပြောက်လေးများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေကြသည်။</p> <p>စနစ်ထံမှ အကြောင်းကြားစာက သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>[သင်သည် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်အမျိုးအစား ဖြစ်သည့် ကြယ်တာရာစု နိယာမခန္ဓာ] ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဆုလာဘ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပါ]</p> <p>[၁။ ရှိရင်းစွဲ စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်]</p> <p>[၂။ စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ရန်]</p> <p>"ငါ... ငါ ဘာကို ရလိုက်တာလဲ"</p> <p>ရှန်းယွီ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>"ကြယ်တာရာစု ခန္ဓာကိုယ် ဟုတ်လား"</p> <p>ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူ မစဉ်းစားနိုင်သေးမီမှာပင် သူ၏အတွင်းပိုင်း၌ တစ်စုံတစ်ရာ စတင်လှုပ်ရှားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ အမြုတေလား"</p> <p>သူ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူ၏ ပင်မအမြုတေမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး ဒုတိယအမြုတေဖြစ်သော သားရဲအမြုတေမှာလည်း လိုက်ပါတုန်ခါလာသည်။ ထို့နောက် ထိုအမြုတေနှစ်ခုစလုံးမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းလာကြတော့သည်။</p> <p>"ဒါ... ဒါတွေက ဝိညာဉ်ပင်လယ်ဆီကို ရွှေ့နေကြတာပဲ"</p> <p>သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူသည် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ပင် တက်လှမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ သဘာဝမကျလှပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်သို့ တက်</p> <p>လှမ်းရာတွင် ရှိရင်းစွဲအမြုတေကို ရွှေရောင်အဖြစ်သို့ သန့်စင်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ဝိညာဉ်</p> <p>ပင်လယ်အတွင်းသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းလေ့မရှိပေ။ သူသည် နတ်သားငယ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားခြင်းပင်။  သူ၌ ဝိညာဉ်မှာ ရှိပြီးသားဖြစ်ရာ အသစ်မှစ၍ မွေးမြူနေရန် မလိုသဖြင့် ဤသို့ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ငါ မေ့နေတာပဲ"</p> <p>ရှန်းယွီ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ၏ အမြင်အာရုံမှ ကွယ်ပျောက်နေသူဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည့်အခါမှ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ အကယ်၍သာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မိုးကြိုးများ ကျရောက်လာပါက သူ ဇနီးလောင်းအတွက် ဖန်တီးထားသော အိမ်ဂေဟာလေးမှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုသို့တွေးနေစဉ်မှာပင် အမြုတေနှစ်ခုစလုံးမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>ထိုအမြုတေများသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီးနောက် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း လွင့်မျောနေသော ချီစွမ်းအင်များအားလုံးကို သူတို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုပ်ယူလေတော့သည်။ အမြုတေများသည် ချီစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် သိပ်သည်းစေပြီး အရွယ်အစားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာသည်။</p> <p>"ဒါကို ငါ တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲ"</p> <p>ရုတ်တရက် အမြုတေတစ်ခုမှာ မီးတောက်များအလား ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်မီးတောက်မဟုတ်ဘဲ ချီစွမ်းအင်များက ကြယ်တာရာများ၏ အလင်းရောင်အလား ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။ ဒုတိယအမြုတေမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ခုမှာ ကြယ်နှစ်စင်းကဲ့သို့ တစ်ခုကိုတစ်ခု ဗဟိုပြု၍ စတင်လှည့်ပတ်လာကြသည်။</p> <p>သူသည် အခြေအနေပြမျက်နှာပြင်ကို အမြန်ဆွဲဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ တွေ့လိုက်ရသည်မှာ</p> <p>[ကြယ်တာရာစု နိယာမခန္ဓာ: အဆင့် ၁ (၁/၁,၀၀၀,၀၀၀)]</p> <p>လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံရမှတ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှန်းယွီ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာနှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသော ခန္ဓာကိုယ်</p> <p>အမျိုးအစားတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုခန္ဓာကိုယ်နှင့်ပတ်သက်သော အသိပညာများမှာလည်း သူ၏ဦးနှောက်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။</p> <p>ဤခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို ကြယ်တာရာ နျူကလီးယားစွမ်းအင်ပေးစက် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြုတေများသည် သေးငယ်သော ကြယ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောဆုံမှတ်များမှာလည်း ကြယ်တာရာစုအမှတ်များဖြစ်လာပြီး ၎င်းတို့သည် ချီစွမ်းအင်များကို အဆုံးမရှိ သန့်စင်ပေးမည့် နျူကလီးယားစခန်းများအဖြစ် လုပ်ဆောင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သွေးမျိုးဆက်များသည်လည်း ၎င်းတို့အတွင်း၌ အမြဲမပြတ် ပေါင်းစပ်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်နေမည်ဖြစ်သည်။ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ ပေါင်းစပ်မှုအသစ်များအတွက် ပေးချေခြင်း ရှိရင်းစွဲကြယ်များကို အားဖြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် စွမ်းအင်အလုံအလောက်ရှိပါက ကြယ်အသစ်များပင် ထပ်မံဖန်တီးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်နေ့တာလုံးတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ပင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အစဉ်အမြဲ သန့်စင်နေမည်ဖြစ်သည်။ ကြွက်သားအင်အား၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု၊ သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်း၊ ချီစွမ်းအင်အရည်အသွေးနှင့် သွေးမျိုးဆက်အရည်အသွေး ထိုအရာအားလုံးမှာ အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမိုမြင့်မားလာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ကြယ်အရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာလေ သူသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး အင်အားအနည်းငယ်မျှ စိုက်ထုတ်ကာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်</p> <p>သည်။ ထိုခဏမှာပင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအင်အားကြောင့်ပင် အက်ကွဲသွားတော့သည်။ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ရင်း ယခုအခါ သူ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေပြီလဲဟု တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>"ငါ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်အဆင့်နဲ့ ယှဉ်လို့ရနေပြီလား"</p> <p>ဘေးဒုက္ခအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေသည်ကို သတိရသွားသည်။ သူသည် မဆိုင်းမတွပင်</p> <p>တိုက်ပွဲအတုယူစနစ်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p>[မြေကမ္ဘာမသေမျိုး × ၈]</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save