Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၀ )</h2> <h2 style="text-align: center;"> နွေဦး ရောက်ရှိလာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လင်းန် ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာတာ ဆယ်ရက်မြောက်နေ့ ရှိပြီ။</p> <p>​ကောင်းကင်က အခုမှ စလင်းလာတယ်။</p> <p>​နံနက်စာ စားပြီးနောက် လင်းန်နဲ့ ကွီစီတို့ သစ်သားအိမ်ထဲက ထွက်လာကြတယ်။</p> <p>​ကွီစီက ယုန်လှောင်အိမ် နှစ်ခုကို ယူပြီး ပေါင်းပင်တွေ ထူထပ်နေတဲ့ မြေရိုင်းပြင်မှာ သွားချတယ်။</p> <p>​လင်းန်ကတော့ ငါးဖမ်းမြုံး သုံးခုကို ကိုင်ပြီး ကွီစီ အမီလိုက်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်ရင်း ခြေလှမ်းကို နှေးလိုက်တယ်။</p> <p>​မကြာခင်မှာပဲ ကွီစီ ပြေးလာပြီး အမောတကောနဲ့ "အရှင်သခင် လင်းန်၊ စောင့်နေရတာ တောင်းပန်ပါတယ်နော်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ကွီစီက လင်းန်ရဲ့ လက်ထဲက ငါးဖမ်းမြုံးတွေကို လှမ်းယူလိုက်တယ်။</p> <p>​မြစ်ကမ်းစပ် ရောက်တော့ လင်းန်က ငါးဖမ်းမြုံးကို ဆွဲတင်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ လက်ထဲမှာ ထူးထူးခြားခြား ပေါ့နေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။</p> <p>​ရေထဲကနေ နွယ်ကြိုးပဲ ထွက်လာပြီး ငါးဖမ်းမြုံးက ပျောက်နေတယ်။</p> <p>​ကွီစီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး "ငါးဖမ်းမြုံး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ" လို့ မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​လင်းန်က "ရေစီးအောက်ကနေ မျောပါသွားတာ ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ နောက်ထပ် သုံးခု လုပ်ထားသေးတယ်" လို့ ရှင်းပြတယ်။</p> <p>​ကွီစီ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​ဒုတိယ ငါးဖမ်းမြုံးဆီ ရောက်တော့ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာတင် သွက်လက်နေတဲ့ ဘေ့စ်ငါး သုံးကောင်က အထဲမှာ ခုန်ပေါက်နေကြတယ်။</p> <p>​ကွီစီက အမြန်လှမ်းကူပြီး ဆွဲတင်လိုက်တယ်။</p> <p>​ငါးဖမ်းမြုံးထဲကနေ ဘေ့စ်ငါးတွေကို လောင်းချလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်က ကျောက်ခဲမာမာ တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ငါးတွေရဲ့ ခေါင်းကို တစ်ကောင်ချင်းစီ ထုလိုက်တယ်။</p> <p>​မီးခတ်ကျောက်ဓားကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုပြီး ငါးတွေကို ခွဲစိတ် သန့်စင်လိုက်ကာ လင်းန် လုပ်ခဲ့သလိုပဲ မိုးမခကိုင်းနဲ့ သီလိုက်တယ်။</p> <p>​ဘေ့စ်ငါး သုံးကောင်ရဲ့ အလေးချိန်က အနည်းဆုံး ပေါင်ဆယ်ဂဏန်းလောက်တော့ ရှိမယ်။</p> <p>​ကွီစီက "အရှင်သခင် လင်းန်၊ ကျွန်မ ငါးတွေကို အရင်ပြန်သွားထားလိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးရင် ပေါင်းသင်ဖို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်နော်" လို့ ပြောတယ်။</p> <p>​လင်းန် အသံပြုတာကို ကြားပြီးနောက် သူမက အမြန် ပြေးထွက်သွားတယ်။</p> <p>​ဒီအဖြစ်အပျက်ကနေ သင်ခန်းစာရသွားတဲ့ လင်းန်က ငါးဖမ်းမြုံးကို အရှေ့နဲ့ အနောက် မိုးမခကိုင်း နှစ်ကိုင်းနဲ့ အထူး ခိုင်ခံ့အောင် ချည်နှောင်လိုက်တယ်။</p> <p>​ငါးဖမ်းမြုံး လေးခုကို မြစ်ထဲမှာ အကွာအဝေး ညီညီ ချထားလိုက်တယ်။</p> <p>​လင်းန်က မီးခတ်ကျောက် ဂေါ်ပြားကို ယူပြီး မြေကွက်လပ်ဆီ သွားကာ ဆက်လက် ထွန်ယက်တော့တယ်။</p> <p>​...</p> <p>​အိမ်အပြင်ဘက်က ပေါင်းပင်တွေကို အတော်လေး ရှင်းလင်းပြီးသွားလို့ ကြည့်ရတာ ပိုပြီး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်လာတယ်။</p> <p>​ညလေညင်း တိုက်ခတ်လာတဲ့အခါ လေထဲမှာ မြေနံ့နဲ့ ပေါင်းပင်တွေရဲ့ သဘာဝ အနံ့အသက်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။</p> <p>​မီးဖိုရှေ့မှာ။</p> <p>​ညစာ စားပြီးနောက် လင်းန်က သစ်ကိုင်း တစ်စည်းနဲ့ ဆက်လက် ရက်လုပ်နေတယ်။</p> <p>​ထွန်ယက်ပြီးသား မြေဧရိယာက စတုရန်းမီတာ ငါးရာကျော်အထိ ရောက်နေပြီ။</p> <p>​ဒီလုပ်ရည်ကိုင်ရည်နဲ့ဆိုရင် စတုရန်းမီတာ တစ်ထောင်ကို ထွန်ယက်ဖို့ ရက်အနည်းငယ်လောက်ပဲ လိုတော့မယ်။</p> <p>​ကွီစီသာ ပေါင်းသင်တာကို ရပ်လိုက်ရင် မြေထွန်ယက်တာက ပိုတောင် မြန်သွားဦးမှာ။</p> <p>​မြေဆီသြဇာ ကောင်းမွန်ဖို့ သစ်တောထဲက ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာတွေကို စုဆောင်းဖို့အတွက် လင်းန် ကိရိယာ တချို့ ပြင်ဆင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။</p> <p>​မြေဆီလွှာတွေကို ထည့်ဖို့ ကိရိယာတွေ၊ တောင်းထဲကို မြေတွေထည့်ဖို့ ဗန်းတွေနဲ့ ပခုံးပေါ် ထမ်းဖို့ ထမ်းပိုးတွေပေါ့။</p> <p>​သူ့ခေါင်းထဲက မိုးမခကိုင်းတွေနဲ့ ရက်လုပ်ခြင်း ဗဟုသုတတွေ ရှိနေတာကြောင့် ဒါက လင်းန်အတွက် မခက်ခဲပါဘူး။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​...</p> <p>​ခြင်းတောင်း ရက်လုပ်တဲ့ ဗဟုသုတတွေက လင်းန်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ပေါင်းစပ်သွားတယ်။</p> <p>​ခြင်းတောင်း ရက်လုပ်ရာမှာ အဓိက သော့ချက်က အောက်ခြေဘောင်ပဲ၊ ခိုင်ခံ့ပြီး တောင့်တင်းတဲ့ အောက်ခြေကမှ အလေးချိန်ကို ပိုခံနိုင်မှာလေ။</p> <p>​လင်းန်က ပိုတုတ်တဲ့ သစ်ကိုင်းတွေကို ခြင်းတောင်းဘောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ပြီး စက်ဝိုင်းပုံစံ ကွေးကာ မြက်ကြိုးတွေနဲ့ တင်းကျပ်အောင် ချည်နှောင်လိုက်တယ်။</p> <p>​အဲဒီနောက် ပိုသေးတဲ့ သစ်ကိုင်း တချို့ကို ရွေးပြီး ဘောင်ကနေ ကြက်ခြေခတ် စတင် ရက်လုပ်ကာ သိပ်သည်းတဲ့ မျက်နှာပြင်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်တယ်...</p> <p>​အောက်ခြေ ရက်လုပ်တာ ပြီးသွားတော့ လင်းန်က ခြင်းတောင်းရဲ့ ဘေးဘောင်တွေကို ဆက်ရက်လုပ်ပြီး ရက်နေတုန်းမှာ သစ်ကိုင်းတွေကို အပေါ်ဘက်ကို ကွေးကာ အပြင်ဘက်ကို ကားထွက်နေတဲ့ ပုံစံ ဖန်တီးလိုက်တယ်။</p> <p>​လင်းန်ရဲ့ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေတဲ့ လက်တွေအောက်မှာ ခြင်းတောင်းရဲ့ ဘေးဘောင်တွေက တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ မြင့်တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတော့ ရက်လုပ်ခြင်း ပြီးစီးသွားတယ်။</p> <p>​လင်းန်က ပိုတုတ်တဲ့ သစ်ကိုင်း နှစ်ကိုင်းကို ရွေးပြီး သင့်တော်တဲ့ ပုံစံ ကွေးကာ ခြင်းတောင်း လက်ကိုင်အဖြစ် မြက်ကြိုးတွေနဲ့ သေချာ တပ်ဆင်လိုက်တယ်...</p> <p>​ဒီလိုနဲ့ ခိုင်ခံ့ပြီး သေသပ်လှပတဲ့ ခြင်းတောင်း တစ်လုံး လင်းန်ရှေ့မှာ ပေါ်လာတယ်။</p> <p>​လင်းန်က လှမ်းမလိုက်ရာ ခြင်းတောင်းက နည်းနည်းလေးမှ ပုံမပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​ဒုတိယ ခြင်းတောင်းကို လုပ်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ ကွီစီရဲ့ အသံ ထွက်လာတယ်။ "အရှင်သခင် လင်းန်၊ အရှင်သခင့် လက်တွေက အရမ်းကို ကျွမ်းကျင်တာပဲနော်"</p> <p>​လင်းန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကွီစီနဲ့ ရက်ဒ်တို့က သူ့ကို အံ့သြတကြီးနဲ့ မျက်လုံးပြူးပြီး ကြည့်နေကြတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​အရှင်သခင် လင်းန်ရဲ့ လက်မှုပညာက သူမနဲ့ ရက်ဒ်တို့ အရင်က နေခဲ့တဲ့ အိမ်တော်က ရက်လုပ်သူတွေထက် လုံးဝကို မညံ့ဘူးလို့ ကွီစီ ခံစားမိတယ်။</p> <p>​ရက်ဒ်ကလည်း သဘောတူတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​လင်းန်က "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ နည်းနည်းလောက် လေ့ကျင့်လိုက်ရင် မင်းတို့လည်း ရက်တတ်သွားမှာပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ကွီစီက ဘာမှ ထူးခြားတဲ့ အမူအရာ မပြဘူး။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ လင်းန်က သူ့ကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောနေတာလို့ ရက်ဒ် ခံစားလိုက်ရတယ်။</p> <p>​လင်းန်က ရက်ဒ်ကို ကြည့်ပြီး "မင်း ရက်စရာ မလိုပါဘူး၊ အဲဒီအစား မီးခတ်ကျောက်မြားတွေပဲ လုပ်ပါ၊ မင်းက အဲဒါ ပိုကျွမ်းကျင်တာကိုး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ရက်ဒ် စိတ်အေးသွားပြီး "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်သခင် လင်းန်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။</p> <p>​ဦးချိုလေး ရှိနေသရွေ့ မြား လုံလုံလောက်လောက် ရှိရင် အမဲလိုက်ဖို့နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ သေချာသွားပြီလေ။</p> <p>​လင်းန် ခြင်းတောင်းကို ဆက်လက် ရက်လုပ်နေတယ်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​ဗဟုသုတတွေ တိုးပွားလာတာနဲ့အမျှ လင်းန်ရဲ့ ရက်လုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ နားလည်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာပြီး သူ့ရဲ့ ရက်လုပ်တဲ့ အမြန်နှုန်းကလည်း တိုးလာတယ်။</p> <p>​ပထမဆုံး ခြင်းတောင်းအတွက် လင်းန်က နှစ်နာရီကျော် အချိန်ယူခဲ့ရပေမဲ့ ဒုတိယ တစ်လုံးကတော့ တစ်နာရီပဲ ကြာတော့တယ်။</p> <p>​ခြင်းတောင်း တစ်စုံကို ဘေးမှာချထားပြီး လင်းန်က ဗန်းကို ဆက်လက် ရက်လုပ်တယ်။</p> <p>​အလားတူပဲ ဗန်းကိုလည်း အောက်ခြေကနေ စရက်တယ်၊ သစ်ကိုင်းတွေကို သင့်တော်တဲ့ အရှည် ဖြတ်ပြီး ရက်လုပ်ရ လွယ်အောင် တစ်ဖက်ကို ကျောက်ခဲနဲ့ ပြားနေအောင် ထုလိုက်တယ်။</p> <p>​ပြီးတော့ လင်းန်က ဗန်းရဲ့ အောက်ခြေဘောင်အဖြစ် သစ်ကိုင်း အနည်းငယ်ကို မြေကြီးပေါ် ချထားပြီး ဘောင်ကနေတစ်ဆင့် သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ သိပ်သိပ်သည်းသည်း ရက်လုပ်သွားတယ်...</p> <p>​သစ်ကိုင်းတွေကို အပေါ်ဘက် ကွေးပြီး အောက်ခြေအနားသတ်ကို ပတ်ရက်ကာ ပိုမြင့်တဲ့ အနားသတ်တစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်း ဖန်တီးလိုက်တယ်...</p> <p>​ပိုနေတဲ့ သစ်ကိုင်းတွေကို လင်းန် ဖြတ်ထုတ်လိုက်တာနဲ့ ဗန်းတစ်ချပ် ရက်လုပ်ခြင်း ပြီးစီးသွားတယ်။</p> <p>​[ထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ တစ်မှတ် တိုးလာပါသည်]</p> <p>​ကွီစီနဲ့ ရက်ဒ်တို့ရဲ့ စူးစမ်းလိုတဲ့ အကြည့်တွေအောက်မှာ လင်းန်က ဗန်းကို မီးဖိုအပေါ်မှာ ဆွဲချိတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​ဗန်းက ခိုင်ခံ့ပြီး တာရှည်ခံအောင် အခြောက်ခံဖို့ လိုအပ်တယ်လေ။</p> <p>​ဗန်းလုပ်ပြီးသွားတော့ လင်းန်က မိုးမခ ခြင်းတောင်း တချို့ ထပ်ရက်ချင်သေးပေမဲ့ ညဉ့်တော်တော် နက်နေပြီဆိုတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။</p> <p>​ကွီစီနဲ့ ရက်ဒ်တို့ ရက်လုပ်ဖို့ သင်ယူနေတုန်းပဲ ရှိသေးတာကို မြင်တော့ လင်းန်က "နားကြတော့၊ မနက်ဖြန်မှ အလုပ် ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ကွီစီနဲ့ ရက်ဒ်တို့က အသံပြုလိုက်ပြီး မြက်ပုံပေါ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အိပ်မောကျသွားကြတယ်။</p> <p>​လင်းန်က မြက်ခြောက်ပုံပေါ်မှာ လှဲလျောင်းရင်း သစ်သားအိမ်ရဲ့ ကြက်ခြေခတ် ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ဘက်က မှောင်မည်းနေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်နေတယ်။</p> <p>​သူ့စိတ်ထဲမှာ နောက်ထပ် ဘယ်လို ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာကို တွေးတောနေတယ်။</p> <p>​ယုန်လှောင်အိမ်တွေ၊ ငါးဖမ်းမြုံးတွေနဲ့ ဒဏ်ရာ သက်သာလာပြီး အမဲလိုက်ပေးမယ့် ရက်ဒ်ရယ်ဆိုတော့ အစားအစာ အရင်းအမြစ် သုံးခု ရှိနေပြီမို့ လောလောဆယ် ငတ်မှာကို ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လုံလောက်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်။</p> <p>​လင်းန် လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။</p> <p>​ပထမဆုံး အနေနဲ့ ကောက်နှံ အစားအစာ။</p> <p>​လင်းန် ကောက်နှံ အစားအစာ မစားရတာ ဆယ့်တစ်ရက် ရှိသွားပြီ။</p> <p>​ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်၊ အမျှင်ဓာတ်နဲ့ တခြား အာဟာရဓာတ်တွေ ရေရှည် ချို့တဲ့နေရင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြဿနာတွေ သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။</p> <p>​နောက်တစ်ခုက နွေဦး ထွန်ယက်ခြင်းပဲ။</p> <p>​အခု မတ်လလယ် ရောက်နေပြီမို့ နွေဦး ထွန်ယက်ချိန်ထဲ ဝင်နေပြီ။</p> <p>​အပြင်မှာ ထွန်ယက်ပြီးတဲ့ စိုက်ပျိုးမြေက စတုရန်းမီတာ ငါးရာကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်။</p> <p>​တစ်ဧကတောင် မပြည့်ဘူး။</p> <p>​တကယ်ကို နည်းလွန်းတယ်။</p> <p>​ဒီကမ္ဘာက ဂျုံစိုက်ပျိုးနည်းပညာက တစ်ဧကကို ပေါင်တစ်ရာကျော်ပဲ ထွက်တာ၊ အကယ်၍ တစ်ဧကကို ပေါင်တစ်ရာ့ငါးဆယ်လောက် ထွက်တယ်ဆိုရင်တောင်။</p> <p>​အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံက ကျေးဇူးပြုတာပဲ။</p> <p>​တစ်ဧကစာ ဂျုံစိုက်ဖို့ မျိုးစေ့ချည်းပဲ ပေါင်နှစ်ဆယ် ကုန်တယ်ဆိုတာကို သိထားသင့်တယ်။</p> <p>​လင်းန်က သူ့ခေါင်းထဲက ဗဟုသုတတွေကို သုံးပြီး စိုက်ပျိုးနည်းတွေ ပြုပြင်ပြောင်းလဲကာ အထွက်နှုန်း တိုးအောင် လုပ်ရင်တောင်မှ။</p> <p>​တစ်ဧကကို ဂျုံပေါင် ထောင်ချီ ထွက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။</p> <p>​စိုက်ပျိုးမြေတွေ ချဲ့ထွင်ဖို့ လူအင်အား ပိုလိုအပ်တယ်။</p> <p>​နောက်တစ်ခုက လယ်ယာသုံး ကိရိယာတွေ။</p> <p>​မီးခတ်ကျောက် ကိရိယာတွေက ခိုင်ခံ့မှုမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ထက်မြက်မှုမှာပဲဖြစ်ဖြစ် သံထည်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး။</p> <p>​လယ်ယာလုပ်ငန်း ခွင်မှာ အလုပ်တွင်ဖို့ လင်းန် သံထည်ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်တယ်။</p> <p>​ပြီးတော့ အိမ်သုံးပစ္စည်းတွေ။</p> <p>​အခြေခံ ချက်ပြုတ်ရေး ကိရိယာတွေ၊ မီးဖိုချောင်သုံး ဓား၊ စဉ်းတီတုံးနဲ့ စားသောက်ကုန် ပစ္စည်းတွေ ချို့တဲ့နေတယ်။</p> <p>​လင်းန်က အခုထိ သစ်ကိုင်းတူတွေနဲ့ သစ်သားပန်းကန်လုံးတွေကိုပဲ သုံးပြီး စားသောက်နေရတုန်း။</p> <p>​ပြီးတော့ သစ်သားအိမ်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ မီးခိုးမှိုင်းတိုက်ထားတဲ့ ငါးတွေ။</p> <p>​နေ့တိုင်း ငါးဖမ်းမြုံးထဲကနေ မြစ်ငါး ပေါင်နှစ်ဆယ်ကျော် ဖမ်းမိနေတယ်။</p> <p>​အရမ်းကို များလွန်းတယ်။</p> <p>​ဒါက ကောင်းတဲ့အရာ ဆိုတာတော့ သေချာပါတယ်။</p> <p>​အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ဗိုက်မဆာဘူးဆိုတာကို အာမခံနိုင်တယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ သတင်းဆိုးက အခု ကာလဒီ အင်ပါယာမှာ နွေဦးပေါက်နေပြီလေ။</p> <p>​အပူချိန်သာ နိမ့်နေသေးရင် တစ်ပတ် နှစ်ပတ်လောက်တော့ သိမ်းထားလို့ ရနိုင်တယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ အပူချိန်က ဆယ်ဒီဂရီ အထက်ကို ဆက်တိုက် ရောက်နေတော့...</p> <p>​သိုလှောင်ဖို့ အဆင်မပြေတော့ဘူး။</p> <p>​ပြဿနာ အားလုံးကို ခြုံငုံ စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက် လင်းန်က ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုကို အမြန် ရှာတွေ့သွားတယ်။</p> <p>​တခြားရွာတွေကို သွားပြီး မီးခိုးမှိုင်းတိုက်ထားတဲ့ ငါးတွေ သွားရောင်းမယ်။</p> <p>​ငါးတွေ ရောင်းရရင် လိုအပ်တဲ့ သံထည်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်လို့ရသလို ကောက်နှံမျိုးစေ့ တချို့လည်း ဝယ်လို့ရမယ်။</p> <p>​ပိုက်ဆံ ပိုရင် မြေအိုးမြေခွက်၊ ချက်ပြုတ်ရေးနဲ့ စားသောက်ရေး ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်လို့ရသေးတယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် မီးခိုးမှိုင်းတိုက်ထားတဲ့ ငါးက သိပ်မများသေးတော့ နည်းနည်းလောက် အချိန်ဆွဲထားလို့ ရနိုင်ပါသေးတယ်။</p> <p>​နောက်ဆုံး တစ်ခုကတော့ သစ်တောထဲက တောခွေးတွေပဲ။</p> <p>​တောခွေးအုပ်ကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖို့ လိုအပ်နေတယ်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၀ ) ပြီးဆုံး.</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save