Book List

<h2 style="text-align: center;">ကံကြမ္မာစီရင်သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">(စာစဉ်-၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <h2 style="text-align: center;">Chapter 646</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းကိုယ်မင်း ရှန်မိုတဲ့လား… သတ်ပစ်လိုက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ ရေပြင်ထက်ရှိ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ကျွန်းပေါ်၌။</p> <p>သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှ "စီနီယာအစ်ကိုယဲ့… ဒါ အစ်ကိုလိုက်ရှာနေတဲ့ ရှန်မိုလားခင်ဗျာ"</p> <p>သူ ရိုသေစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ယဲ့ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး</p> <p>"ခေါင်းမော့စမ်း"</p> <p>ဒူးထောက်နေသော ကျင့်ကြံသူမှာ အမြန်ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး</p> <p>"ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ… ကျွန်တော်က သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ"</p> <p>သူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်တောင်းပန်တော့သည်။</p> <p>ယဲ့ယန်၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>"မင်းနာမည်က ရှန်မိုလား"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့… ဟုတ်ကဲ့… ကျွန်တော့်နာမည်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ရှန်မိုပါ"</p> <p>ယဲ့ယန် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး</p> <p>"မင်းက ဒီနာမည်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p>သူ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"သတ်လိုက်တော့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p>သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူမှ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိုင်းချလိုက်ရာ လူကောင်းတစ်ယောက်၏ ခေါင်းသည် လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားတော့၏။</p> <p>ထို့နောက် ယဲ့ယန်မှ</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ဆီက သတင်းဘာမှ မရသေးဘူးလား"</p> <p>ဘေးရှိ ဂိုဏ်းဝင်မှာ</p> <p>"ဘာသတင်းမှ မရသေးပါဘူးခင်ဗျာ"</p> <p>ယဲ့ယန်မှာ အသက်ကို ခပ်ဖွဖွ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး</p> <p>"ငါရှာခိုင်းထားတဲ့ ရှန်မိုရော ဘယ်လိုလဲ… မင်းတို့ သုံးယောက်တောင် မိလာပြီးပြီ… တစ်ယောက်မှ ငါရှာနေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ကျင့်ကြံသူမှ</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းမိထားတဲ့ နဂါးပုန်းကျွန်းက ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို စစ်မေးပြီးပါပြီ… ရှန်မိုဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူအကြောင်း ကြားဖူးတဲ့သူတောင် အတော်လေး ရှားပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ယင်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကတော့ ကျွန်းရှင်က ရှန်မိုဆိုတဲ့ ကျွန်းရှင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံဖူးတယ်လို့ ပြောပါတယ်"</p> <p>ယဲ့ယန် ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"သွား… မင်းတို့ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ကြ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ"</p> <p>ယဲ့ယန်မှာ နောက်ထပ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏ နားထင်ကို ပွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲကို သူ စတင်ဝင်ရောက်လာစဉ်က နဂါးပုန်းကျွန်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သူ သတ်ခဲ့ဖူးပြီး ထိုသူ့ဆီကနေ အမှတ်မထင် သိလိုက်ရသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ရှန်မိုဆိုသည့် နာမည်နှင့် ကျွန်းရှင်လေးတစ်ယောက် ရှိနေသည်ဆိုတာပင်။</p> <p>ရှန်မိုဆိုတဲ့ နာမည်က သူ့အတွက်တော့ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုပါပဲ။ ရှန့်ရွှမ်း နယ်ပယ်ကို ရောက်လာပြီးတဲ့နောက် ရှန်မိုနဲ့ နောက်တစ်ခါ ပြန်ဆုံဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူးလို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနာမည်ကို ပြန်ကြားလိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ ကြီးမားတဲ့ အရိပ်မည်းကြီးက သူ့နှလုံးသားကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှမ်းမိုးသွားပြန်တယ်။</p> <p>ဒီရှန်မိုမှာ သူသိသည့် ရှန်မို မဟုတ်လောက်ဘူးဟု ယဲ့ယန် သံသယဝင်မိသည်။</p> <p>နာမည်တူနေတာပဲ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်မိုလို နာမည်မျိုးက အတော်လေး အတွေ့ရများတာပဲ မဟုတ်လား။</p> <p>သို့သော် သတိထားသည့်အနေနှင့် "ရှန်မို" နာမည်ရှိသူ မှန်သမျှကို လိုက်ရှာရန် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို အမိန့်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် နဂါးပုန်းကျွန်းမှ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာပေါ့။ အခုအချိန်အထိ "ရှန်မို" သုံးယောက်ကို ကွပ်မျက်ပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း သူသိသည့်သူ တစ်ယောက်မှ မပါသေးပေ။</p> <p>"သူ တကယ် မဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ..."  ယဲ့ယန်မှာ မည်းနက်နေသည့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ဘာလို့ သက်ပြင်းချနေတာလဲ… အဲဒါ တကယ် ရှန်မို ဖြစ်နေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ… သူ့ရဲ့ အစွမ်းက မင်းထက် သာရင်သာမယ်… ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်းနဲ့ မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်း ရှိနေတာပဲ… ဒါ့အပြင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးကလည်း မကြာခင် နိုးထလာတော့မှာလေ"</p> <p>လင်းတုံထျန်းမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>ရှောင်ဖန်ကလည်း သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>"အစ်ကိုလင်း ပြောတာ မှန်တယ်… ငါတို့မှာ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေတာပဲ… ရှန်မိုက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ လက်သီးနှစ်လုံးက လက်မောင်းလေးဖက်ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး… ငါတို့မှာ လူအများကြီး ရှိနေတာပဲကိုး"</p> <p>ယဲ့ယန်၏ မျက်မှောင်မှာ အပြင်းအထန် ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ရှုံထျန်းရှင်းတို့က ကျောက်စိမ်းတံတားဆီကနေ ဘာလို့ ပြန်မလာသေးတာလဲ… သူတို့က နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး နိုးထလာတာကို သက်သေခံဖို့ သွားကြတာလေ… ဘာလို့ သတင်းမလာတာလဲ" လင်းတုံထျန်းနှင့် ရှောင်ဖန်တို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။  ၎င်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အချက်ပင်။ အကယ်၍ အရာအားလုံး စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာမည်ဆိုလျှင် အခုလောက်ဆို ပွက်လောရိုက်နေလောက်ပြီ။</p> <p>ဒါ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါး မဟုတ်ပါလား။ သူ နိုးထလာခြင်းက မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေဖို့ လုံလောက်သင့်သည်။ သို့သော်လည်း... ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးပေ။ တိုးတိုးတိတ်တိတ် သတင်းလေးတောင် မကြားရ။</p> <p>ယဲ့ယန်မှည နဂါးသင်္ချိုင်းရှိရာ လားရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့တွေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ စလုပ်ထားတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"</p> <p>"ဘာပြင်ဆင်မှုလဲ”</p> <p>လင်းတုံထျန်းနှင့် ရှောင်ဖန်တို့ ပြိုင်တူ မေးလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဆုတ်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်မှုပေါ့"</p> <p>ယဲ့ယနိ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p>သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ အသံလွှင့်ကျောက်စိမ်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရှုံထျန်းရှင်း၏ ထိတ်လန့်နေသော အသံလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အခုချက်ချင်း ဆုတ်ကြတော့… အလောင်းပုန်ကန်မှုအရှင်သခင်က စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း နိုးထမလာနိုင်ဘူး… သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးပဲ ပြန်လာနိုင်ခဲ့တယ်" "အမာခံတပည့်တွေကို ချက်ချင်းစုပြီး မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲကနေ ဆုတ်ခွာဖို့ ပြင်ကြ"</p> <p>ယဲ့ယန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားတော့သည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။</p> <p>အစီအစဉ်များမှာ အပြောင်းအလဲများကို ဘယ်တော့မှ မမီပေ။</p> <p>နိုးထလာသည့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးမှာလည်း  အတွင်းပင်လယ်၏ ပါရမီရှင်များကို မယှဉ်နိုင်မှာ သေချာသည်။</p> <p>ရှုံ့ထျန်းရှင်းသည် ယဲ့ယန်အား သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း၏  အမာခံတပည့်များကို ခေါ်ကာ ဆုတ်ခွါရန် ညွှန်ကြားနေ၍ သာမန်တပည့်များကို စွန့်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေသည်မှာ ရှင်း၏။</p> <p>သို့သော် ယဲ့ယန်မှာလည်း ဝန်မလေးလှပေ။ သူ ဒါမျိုး အရင်ကလည်း အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဖူးသည်။</p> <p>ယဲ့ယန် သူ၏ ဂျူနီယာညီငယ် နှစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ပြီး အမာခံတပည့်များကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းကာ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p>မဆုတ်ခွါမီ နောက်မှ လိုက်လာမယ့်သူများအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုတော့ ချန်ထားဖို့ လိုအပ်ပါသည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် စုပုံနေသော အလောင်းများကို အသုံးပြုပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲသည့် အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်မှ စစ်ဆေးရန် အနားကို ကပ်လာသည်နှင့် အလောင်းများက ဓမ္မအမှတ်အသား ၆၀ ရှိသည့် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် သတ်နိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားနှင့် ပေါက်ကွဲသွားပါလိမ့်မည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ယဲ့ယန်နှင့် အခြား အမာခံအဖွဲ့ဝင်များ ဆုတ်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွင်း၌ အမာခံတပည့်ဟု ခေါ်ထိုက်သူ လူအနည်းငယ်သာ ရှိ၏။</p> <p>ယဲ့ယန် ဂူအဝင်ဝသို့ ဦးတည်သွားရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် လူနှစ်ဦးမှာ ရေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြသည်။ ယဲ့ယန်၏ ဘေးရှိ သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာ သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး ရောက်လာသူများကို အေးစက်သော မျက်နှာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ယဲ့ယန် ထိုအမျိုးသားကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ နောက်ထပ် တစ်ခဏလေးတောင် မစဉ်းစားတော့ပေ။ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဇီဝသွေးအနှစ်သာရကို လောင်ကျွမ်းစေကာ သွေးလွတ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ အရိပ်ပင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ သူ ထွက်ပြေးသွားတာလား။</p> <p>ရှန်မိုလည်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားရသည်။ ခဏတာလေး မြင်လိုက်ရရုံမျှဖြစ်သော်လည်း ထိုကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ခန့်ညားပြီး အေးစက်သော မျက်နှာ။</p> <p>၎င်းမှာ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း ယဲ့ယန် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ယဲ့ယန် ဤမျှ မြန်မြန် ထွက်ပြေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အသက်တစ်ရှူစာအတွင်းမှာတင် စိတ်အာရုံကို ထုတ်ဖော်၊ ဇီဝသွေးကို အသုံးချပြီး လွတ်အောင် ပြေးသွားသည်မှာ ရှန်မိုပင် တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ပေ။</p> <p>"သတ်ပစ်”</p> <p>ပိန်ပိန်ရှည်ရှည် သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှ ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသောသူများမှာလည်း အတူတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ပျံလွှားဓားများနှင့် သွေးရောင် အလင်းတန်းများမှာ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ တိုးဝင်လာတော့၏။ ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားမည့်အလားပင်။</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် မြေအောက်နက်နဲ သူတော်စင်ဝိညာဉ် အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သို့သော် ရှန်မိုကမူ လက်ကို ခါရုံသာ ပြု၍ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ရှန် ရှန် ရှန်!</p> <p>ဓား၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း၏ ဓားပညာမှာ ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဆိုးသတ်ဓားကျမ်းနှင့် ဘယ်မှာ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား။</p> <p>သူတို့၏ နည်းစနစ် အားလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓားကြောင့် အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားခဲ့လေပြီ။ စက္ကူချပ်များကဲ့သို့ပင်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားမှာ ဝေ့ဝဲဖြတ်သန်းသွားသည်။ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းလိုသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဆယ်ကျော်မှာ မျက်တောင်တစ်ခါခတ်အတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။</p> <p>ချက်ချင်းပင် အသက်မဲ့ပြီး အသက်ရှူသံများ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွား၏။  ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။</p> <p>သူသည် နိဗ္ဗာန်အဆင့်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်သော်လည်း ဤမျှ မစိုက်ထုတ်ရဘဲနှင့်တော့ မလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p>ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ လှီးဖြတ်သလိုမျိုးတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>သို့သော် ဒီရှန်မိုကတော့ အလွန်အမင်း လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့"</p> <p>ရှန်မို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဟူရှင်းယွဲ့လည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး အမြန်လိုက်ပါလာခဲ့၏။ </p> <p>လမ်းခရီးတွင် တွေ့သမျှသော နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှန်မိုနှင့် တစ်ကွက်ပင် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ အားလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားကြ၏။  တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ဂူ၏ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ ယဲ့ယန်သည် မိုင်တစ်ထောင်ကျော်အကွာသို့ ထွက်ပြေးပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်လိုက်တော့၏။ အခုမှသာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ထိတ်လန့်မှုများမှာ စတင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ရှန်မို! ရှန်မို!</p> <p>အဲဒါ သေချာပေါက် ရှန်မိုပဲ!</p> <p>အဲဒီ အရှိန်အဝါ၊ အဲဒီ အကြည့်တွေ၊ အဲဒီ ဖိအားပေးနိုင်တဲ့ ရှိနေမှုတွေ… ရှေးဟောင်းတိုက်ကြီးမှာ သူ မြင်ခဲ့ရတဲ့ ရှန်မိုနဲ့ တစ်ထေရာတည်းပါပဲ။</p> <p>ယဲ့ယန် ခါးသီးစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ </p> <p>"ဒါ တကယ်ပဲ ရှန်မို ဖြစ်နေတာပဲ... သူ ဘယ်တုန်းက ရှေးဟောင်းတိုက်ကြီးကနေ ရှန့်ရွှမ်း နယ်ပယ်ကို ရောက်လာတာလဲ"</p> <p>လင်းတုံထျန်းနှင့် ရှောင်ဖန်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။</p> <p>သူတို့သည်လည်း ရှန်မိုမှာ ရှန့်ရွှမ်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ပင် ရောက်နေသည်ဆိုသည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save